ΠΥΕΛΙΚΟΣ ΠΟΝΟΣ

Μπορεί η ενδομητρίωση να προκαλεί πόνο στα πόδια;

Μπορεί η ενδομητρίωση να προκαλεί πόνο στα πόδια;

Αρθρο του Ι.Σούση, Ιατρού Αναπαραγωγής

Η ενδομητρίωση για πολλά χρόνια δεν είχε συνδεθεί με τον πόνο στα πόδια. Κι όμως, η μία στις δύο γυναίκες που πάσχουν από τη μυστηριώδη αυτή ασθένεια έχουν κάποιου είδους πόνο στα πόδια τους, όπως έδειξε πρόσφατη μελέτη.

Συνήθως οι ασθενείς με ενδομητρίωση έχουν εξαιρετικά επώδυνη και βαριά περίοδο, νιώθουν πόνο μετά ή κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής πράξης (δυσπαρεύνια) και πυελικό πόνο. Όταν όμως εστίες της ενδομητρίωσης αναπτύσσονται κοντά στα νεύρα των ποδιών που περνούν από τη λεκάνη, μπορεί να προκαλέσουν πόνο στα πόδια, τους γοφούς και τους γλουτούς.

Η διάγνωση του πόνου στα πόδια που σχετίζεται με την ενδομητρίωση είναι εξαιρετικά δύσκολη, καθώς πολλές άλλες παθήσεις για τις οποίες γνωρίζουμε περισσότερα, προκαλούν επίσης πόνο στα πόδια. Μην ξεχνάμε ότι μέχρι να διαγνωστεί η ενδομητρίωση περνούν 7 έως και 12 χρόνια από την εμφάνιση των πρώτων συμπτωμάτων.

Κάθε μήνα, κατά τη διάρκεια της εμμηνόρροιας, το ενδομήτριο (η επένδυση της μήτρας) αποβάλλεται μέσω του κόλπου. Αυτό συμβαίνει επειδή αλλάζουν τα επίπεδα των ορμονών. Στις γυναίκες που πάσχουν από ενδομητρίωση, ιστός που είναι ίδιος με το ενδομήτριο αναπτύσσεται εκτός μήτρας και τις ημέρες της περιόδου ο ιστός αυτός απορρίπτεται, αλλά δεν υπάρχει τρόπος να φύγει από το σώμα και προκαλεί έντονο πόνο.

Σε ορισμένες γυναίκες αναπτύσσονται εστίες ενδομητρίωσης μέσα και γύρω από τα νεύρα που υπάρχουν στη λεκάνη και τα ισχία ασκώντας πίεση σε αυτά τα νεύρα, με αποτέλεσμα να έχει η ασθενής συμπτώματα όπως πόνος και μούδιασμα στους γοφούς, τους γλουτούς και τα πόδια.

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις πόνου στα πόδια που σχετίζεται με την ενδομητρίωση, αποδείχθηκε ότι οι εστίες της ενδομητρίωσης είχαν αναπτυχθεί στο ισχιακό νεύρο ή σε ένα από τους κλάδους του. Το ισχιακό νεύρο είναι το μεγαλύτερο και μακρύτερο νεύρο στο ανθρώπινο σώμα. Αρχίζει χαμηλά στην πλάτη μας, διέρχεται από τη λεκάνη και νευρώνει το πόδι σε όλο του το μήκος, διακλαδούμενο σε πολλά μικρότερα νεύρα κατά μήκος της διαδρομής.

Το ισχιακό νεύρο παρέχει αίσθηση στο κάτω μέρος του σώματος. Η πίεση στο ισχιακό νεύρο μπορεί λοιπόν να προκαλέσει πολλά διαφορετικά συμπτώματα, συνηθέστερα πόνο, μούδιασμα και μυρμήγκιασμα στις ακόλουθες περιοχές:

στην εξωτερική πλευρά του ποδιού

πίσω μέρος των μηρών και γάμπα

γόνατο

πατούσα, φτέρνα και πάνω του πέλματος

γοφοί

γλουτοί

Πολλές γυναίκες που πάσχουν από ενδομητρίωση νιώθουν ανακούφιση όταν:

εκτείνουν απαλά το πόδι εστιάζοντας στους γλουτούς, τους μηρούς, τις γάμπες τους μύες και τους μύες του πέλματος

κάνουν ήπια άσκηση, όπως η γιόγκα, κολύμπι ή περπάτημα, καθώς βοηθούν στην αντιμετώπιση της φλεγμονής

παίρνουν παυσίπονα και βάζουν αλοιφές για τη φλεγμονή και τον πόνο

Οι ασθενείς έχουν δει αποτελέσματα όταν τρώνε:

φρούτα και λαχανικά πλούσια σε φυτικές ίνες και αντιοξειδωτικά (πχ φυλλώδη πράσινα λαχανικά, μούρα και εσπεριδοειδή).

άπαχα κρέατα και ξηρούς καρπούς που περιέχουν αντιφλεγμονώδεις ενώσεις, όπως ωμέγα-3 (πχ ψάρια, καρύδια, αμύγδαλα, σουσάμι)

Επίσης, όταν αποφεύγουν:

τρόφιμα που συνδέονται με τις φλεγμονές (όπως κόκκινο κρέας, αλκοόλ, τρόφιμα με πολλά συντηρητικά)

Το νερό βοηθά. Η αφυδάτωση μπορεί να εντείνει τη φλεγμονή και τον πόνο σε όλο το σώμα. Οι εναλλακτικές θεραπείες, όπως ο βελονισμός και το θεραπευτικό μασάζ, έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικές για ορισμένες ασθενείς με ενδομητρίωση που παρουσιάζουν πόνο στα πόδια.

Το μπότοξ μειώνει τους σπασμούς της ενδομητρίωσης

Το μπότοξ μειώνει τους σπασμούς της ενδομητρίωσης

Άρθρο του Ι.Σούση, Ιατρού Αναπαραγωγής

Οι μυικοί σπασμοί στην πυελική χώρα από τους οποίους υποφέρουν οι ασθενείς με ενδομητρίωση, μπορεί να θεραπευθούν με τη χρήση μπότοξ και να βελτιωθεί έτσι η ποιότητα της ζωής των ασθενών, σύμφωνα με τα αποτελέσματα μικρής έρευνας που δημοσιεύθηκαν στην επιστημονική επιθεώρηση Regional Anesthesia & Pain Medicine.

Οι ενέσεις αλλαντικής τοξίνης (botoxείναι εκπληκτικά αποτελεσματικές στη μείωση του πόνου, με αποτέλεσμα να μην χρειάζονται οι ασθενείς τόσα παυσίπονα”, είπε η νευρολόγος Πάμελα Στράτον, επικεφαλής της έρευνας. “Πολλές γυναίκες είχαν αναφέρει ότι ο πόνος παίζει σημαντικό ρόλο στην ποιότητα της ζωής τους και αυτή η θεραπεία μπορεί να τους δώσει πίσω τη ζωή τους”

Υπολογίζεται ότι 176 εκατομμύρια γυναίκες παγκοσμίως πάσχουν από ενδομητρίωση, ασθένεια που μπορεί να οδηγήσει σε υπογονιμότητα και να προκαλέσει χρόνιο πόνο. Οι συνήθεις θεραπείες περιλαμβάνουν χορήγηση ορμονών και χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση των εστιών της ενδομητρίωσης. Παρά τις θεραπείες, σε κάποιες περιπτώσεις ο πόνος, που σχετίζεται με σπασμούς του πυελικού εδάφους είναι ένα πρόβλημα που εξακολουθεί να υφίσταται σε γυναίκες με ενδομητρίωση, ακόμα και μετά την επέμβαση και τη χορήγηση ορμονικής θεραπείας.

Οι ερευνητές χορήγησαν διακολπικά στις γυναίκες που πάσχουν από χρόνιο πυελικό πόνο της ενδομητρίωσης μια ένεση της τοξίνης botulinum, που ονομάζεται onabotulinumtoxinA, ή onaBoNTA, ενώ υπήρχε και μία ομάδα γυναικών που λάμβανε εικονικό φάρμακο (placebo).

Δέκα από τις 13 γυναίκες που συμμετείχαν στη μελέτη επέλεξαν να κάνουν την ένεση onaBoNTA, η οποία εγχύθηκε διακολπικά στους πυελικούς μύες σε δόσεις 100 μονάδων (25 μονάδες / κ.εκ.).

Οι ερευνητές παρακολούθησαν τις ασθενείς για τέσσερις μήνες μετά την ένεση και αξιολόγησαν τα αποτελέσματα της έγχυσης μετρώντας τις αλλαγές που υπήρχαν στους σπασμούς, τον πόνο και την αδυναμία να ανταπεξέλθουν στην καθημερινότητα.

Στην αρχή της μελέτης (πριν από την ένεση), οκτώ από τις 10 γυναίκες που έκαναν ένεση είχαν σπασμούς στους πυελικούς μυς τους, καθώς και έντονο πόνο.

Ένα μήνα μετά την ένεση onaBoNTA, τα ποσοστά σπασμών μειώθηκαν σημαντικά ή σταμάτησαν να υφίστανται σε όλες τις ασθενείς. Οι περισσότερες ασθενείς (8 από τις 10) ανέφεραν μόνο ήπιο πόνο ή καθόλου πόνο, ενώ οι μισές δεν χρειάζονταν πια παυσίπονα. Δύο μήνες μετά την ένεση, ο πόνος μειώθηκε σε όλες τις ασθενείς.

Η ευεργετική δράση της έγχυσης onaBoNTA σταμάτησε σε τρεις γυναίκες 6-11 μήνες μετά την ένεση. Οι τρεις ζήτησαν από τους ερευνητές να τους κάνουν και νέα ένεση onaBoNTA. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν ήπιες και παροδικές.

Τα ευρήματα δείχνουν ότι “η ένεση onaBoNTA μείωσε για τουλάχιστον 6 μήνες τον πόνο, τους σπασμούς και την αδυναμία να ανταπεξέλθουν στην καθημερινότητα για έως και 11 μήνες.

Η αλλαντική τοξίνη (μπότοξ) μπλοκάρει τα νευρικά σήματα που θα προκαλούσαν σύσπαση των μυών και χρησιμοποιείται τους μυς να συσπαστούν και έχουν χρησιμοποιηθεί για να θεραπευθούν ημικρανίες και ορισμένα κινητικά προβλήματα.

Πολλοί γιατροί χρησιμοποιούν μπότοξ για να βοηθήσουν τους ασθενείς τους, αλλά ο καθένας χρησιμοποιεί διαφορετικές τεχνικές και μεθόδους, διαφορετικές μάρκες της τοξίνης και διαφορετικές δόσεις. Αυτή η έρευνα θα βοηθήσει να υπάρξουν πρωτόκολλα για την θεραπεία του πυελικού πόνου”, είπαν οι ερευνητές.

Μεγαλύτερες κλινικές έρευνες πρέπει να γίνουν για να επιβεβαιωθούν τα ευρήματα, αλλά και να μάθουμε περισσότερα για τους μηχανισμούς του χρόνιου πυελικού πόνου και πως βοηθά το μπότοξ στην αντιμετώπισή του.

 

Η σεξουαλική και σωματική κακοποίηση στην παιδική ηλικία αυξάνει σημαντικά τις πιθανότητες εκδήλωσης ενδομητρίωσης

Η σεξουαλική και σωματική κακοποίηση στην παιδική ηλικία αυξάνει σημαντικά τις πιθανότητες εκδήλωσης ενδομητρίωσης

Άρθρο του Ι.Σούση, Ιατρού Αναπαραγωγής

Μια προοπτική μελέτη κοόρτης κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι γυναίκες που είχαν υποστεί σοβαρή και/ή χρόνια κακοποίηση διαφόρων ειδών κατά τη διάρκεια της παιδικής τους ηλικίας και της εφηβείας είχαν 79% υψηλότερο κίνδυνο να πάθουν ενδομητρίωση (η οποία διαγνώστηκε λαπαροσκοπικά).

Η σοβαρή κακοποίηση προσδιορίστηκε ως κλοτσιές, δαγκώματα, γροθιές ή σωματική επίθεση περισσότερες από μία φορές ή προσπάθεια πνιγμού ή καψίματος έστω και μία φορά. Η σοβαρή σεξουαλική κακοποίηση προσδιορίστηκε ως εξαναγκασμός σε σεξουαλική δραστηριότητα τόσο κατά την παιδική όσο και την εφηβική ηλικία.

“Διαπιστώσαμε ισχυρότερη συσχέτιση στις γυναίκες των οποίων η ενδομητρίωση διαγνώστηκε ως αποτέλεσμα συμπτωμάτων πυελικού πόνου”, δήλωσε η επικεφαλής της έρευνας Χόλι Χάρις, επίκουρη  καθηγήτρια επιδημιολογίας στο Κέντρο Έρευνας Καρκίνου Fred Hutchinson στο Σιάτλ της Ουάσινγκτον.

Προηγούμενες μελέτες της ερευνητικής ομάδας της Δρ. Χάρις είχαν δείξει ότι η κακοποίηση στην παιδική ηλικία συνδέεται με την εμφάνιση ινομυωμάτων της μήτρας και την υπέρταση.

«Δεδομένων των πρόσφατων ερευνών που συνδέουν την ενδομητρίωση με την υπέρταση, ήταν λογικό να εξετάσουμε τη σχέση μεταξύ κακοποίησης και κινδύνου εκδήλωσης ενδομητρίωσης», δήλωσε η Δρ.Χάρις.

Για τη μελέτη, η οποία δημοσιεύθηκε στην έγκυρη επιστημονική επιθεώρηση Human Reproduction, αναλύθηκαν δεδομένα από 60.595 προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες από το 1989 έως το 2013, στο πλαίσιο της έρευνας κοόρτης Nurses Health Survey II.

Οι συμμετέχουσες συμπλήρωσαν ένα ερωτηματολόγιο σχετικά με την έκθεσή τους σε βία.

Συνολικά 3.394 κρούσματα ενδομητρίωσης διαγνώστηκαν κατά τη διάρκεια 24 ετών παρακολούθησης.

Συνολικά, το 34% των γυναικών που συμμετείχαν στη μελέτη ανέφεραν μέτρια ή σοβαρή σωματική κακοποίηση κατά τη διάρκεια της παιδικής τους ηλικίας και το 11% ανέφεραν ότι είχαν εξαναγκαστεί να κάνουν σεξ, ενώ το 14% των γυναικών που διαγνώστηκαν με ενδομητρίωση είχαν ιστορικό σοβαρής σεξουαλικής κακοποίησης.

“Είναι εξαιρετικά σημαντικό να είναι σαφές ότι αυτά τα αποτελέσματα προφανώς δεν σημαίνουν σε καμία περίπτωση ότι όλες οι γυναίκες που έχουν ενδομητρίωση έχουν κακοποιηθεί”, δήλωσε η Δρ Χάρις. “Η κακοποίηση στην παιδική ηλικία και την εφηβεία είναι φαινόμενο που εμφανίζεται τόσο στις γυναίκες που πάσχουν όσο και στις γυναίκες που δεν πάσχουν από ενδομητρίωση.”

Η σύνδεση μεταξύ παιδικής κακοποίησης και ενδομητρίωσης ήταν πιο ισχυρή σε γυναίκες που δεν παρουσίαζαν υπογονιμότητα. Αυτή η ομάδα ανέφερε πιο συχνά πυελικό πόνο.

“Δυστυχώς, η κακοποίηση στην παιδική ηλικία είναι πραγματικότητα, αποτελεί σημαντικό ζήτημα δημόσιας υγείας και μπορεί να έχει μακροχρόνιες επιπτώσεις στην υγεία”, δήλωσε η Δρ Χάρις. “Επιπλέον, είναι σημαντικό να γνωρίζουν οι γυναίκες που πάσχουν από πυελικό πόνο (είτε πάσχουν από ενδομητρίωση είτε όχι) ότι αυτό δεν είναι φυσιολογικό.”

Όταν οι γυναίκες δηλώνουν στον γιατρό τους ότι ανησυχούν για αυτόν τον πόνο, δεν πρέπει να τις αγνοούν, ανεξάρτητα από την ηλικία ή το ιστορικό τους, σύμφωνα με τη Δρ Χάρις. “Υπάρχουν όλο και περισσότερες αποδείξεις ότι η ευαισθησία στον πόνο μπορεί αποτελεί σωματική «απάντηση» στο άγχος και το τραύμα που προκαλεί η κακοποίηση. Αυτό συμβαίνει όχι μόνο μεταξύ των γυναικών με ενδομητρίωση αλλά και μεταξύ των γυναικών που πάσχουν από άλλες παθήσεις που προκαλούν πόνο”.

 

Διαβάστε περισσότερα: https://academic.oup.com/humrep/article-abstract/33/9/1657/5055017?redirectedFrom=fulltext

Visit Us On FacebookVisit Us On Google PlusVisit Us On Linkedin