Νέα για τη Γονιμότητα

Ευεργετική η χορήγηση διενογέστης πριν την εξωσωματική σε γυναίκες με ενδομητριώμα

Ευεργετική η χορήγηση διενογέστης πριν την εξωσωματική σε γυναίκες με ενδομητριώμα

Πολλές γυναίκες που πάσχουν από ενδομητρίωση έχουν εστίες της ασθένειας πάνω ή μέσα στις ωοθήκες (ενδομητρίωμα), με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζουν έντονο πόνο και συχνά υπογονιμότητα.

Τα αποτελέσματα νέας μελέτης δείχνουν ότι η χορήγηση διενογέστης σε γυναίκες που έχουν ενδομητρίωμα, δηλαδή εστίες ενδομητρίωσης πάνω ή μέσα στις ωοθήκες, μείωσε το μέγεθος του ενδομητριώματος, αλλά και τον πόνο που σχετίζεται με την ενδομητρίωση, χωρίς να υπάρξουν σημαντικές παρενέργειες.

Η διενογέστη (dienogest) είναι ένα σύγχρονο προγεσταγόνο, που λειτουργεί κατά τον ίδιο τρόπο με τη φυσική ορμόνη προγεστερόνη.

Οι ερευνητές του νοσοκομείου της ιατρικής σχολής του πανεπιστημίου Erciyes παρακολούθησαν για έναν χρόνο 24 ασθενείς που είχαν διαγνωστεί με ενδομητρίωμα και λάμβαναν διενογέστη.

Η μέση ηλικία των 24 ασθενών ήταν 29,58 έτη και ο μέσος δείκτης μάζας σώματος (ΔΜΣ) 25,9. Στο 86,67% τα ενδομητριώματα των ασθενών ήταν στη μία ωοθήκη.

Οι ασθενείς έλαβαν από στόματος μία δόση 2 mg του συγκεκριμένου συνθετικού προγεστογόνου κάθε μέρα, την ίδια ώρα, για έξι μήνες. Οι ασθενείς εξετάστηκαν για την αποτελεσματικότητα και πιθανές παρενέργειες κατά την έναρξη της μελέτης, 3 μήνες αργότερα και 6 μήνες μετά την έναρξη της θεραπείας.

Ο μέσος όγκος του ενδομητριώματος μειώθηκε σημαντικά, κατά 41% (από 112,63 ± 161,31 cm³ κατά την έναρξη σε 65,47 ± 95,69 cm³ 6 μήνες αργότερα (P = 0,005). Μειώθηκε επίσης σημαντικά πόνος. Σε μία κλίμακα που το 10 είναι αφόρητος πόνος, ο πόνος της ενδομητρίωσης στις συγκεκριμένες ασθενείς μειώθηκε από το 7,5 στο 3 έξι μήνες μετά την έναρξη της θεραπείας.

Η πιο συχνή παρενέργεια (στο 16,6%) ήταν η ανώμαλη κολπική αιμορραγία (παρατεταμένη και συχνή αιμορραγία ή κηλίδες αίματος), αύξηση βάρους (8,3%), κεφαλαλγία (8,3%), καταθλιπτική διάθεση (8,3%), ζάλη (4,1%), μείωση της λίμπιντο (4,1%).

«Η λαπαροσκοπική αφαίρεση του ενδομητριώματος είναι μέχρι τώρα η πιο αξιόπιστη λύση για τη θεραπεία της ενδομητρίωσης. Υπάρχουν όμως ανησυχίες για την πιθανότητα βλάβης στα ωοθηκικά αποθέματα κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης», αναφέρουν οι Τούρκοι ερευνητές.

Υπάρχουν διαφορετικές απόψεις σχετικά με το χρονοδιάγραμμα της χειρουργικής επέμβασης σε νεαρές γυναίκες, αλλά και για την επιλογή να καθυστερήσει ή όχι η χειρουργική αφαίρεση του ενδομητριώματος σε υπογόνιμες γυναίκες που σκοπεύουν να κάνουν εξωσωματική.

Όπως αναφέρουν οι ερευνητές, χρειάζεται να σχεδιαστούν στρατηγικές ώστε να μειωθεί το μέγεθος του ενδομητριώματος ή ακόμα και να εξαφανιστεί, χωρίς να τίθεται σε κίνδυνο η γονιμότητα μίας νέας γυναίκας.

Μία πιθανή λύση είναι η χορήγηση ενός αναλόγου της GnRH (Arvekap, Zoladex και άλλα) πριν από το χειρουργείο, που κάνει πιο εύκολη τη λαπαροσκοπική αφαίρεση των εστιών της ενδομητρίωσης και μπορεί να μειώσει την μετεγχειρητική βλάβη στη λειτουργία των ωοθηκών μειώνοντας την ενεργή φλεγμονή, τις συμφύσεις και το μέγεθος των λεγόμενων σοκολατοειδών κύστεων (ενδομητριωμάτων).

Η θεραπεία με αγωνιστή GnRH προκαλεί καταστολή του κύκλου, με ανεπιθύμητα αποτελέματα όπως ακανόνιστη περίοδο, καύσο στον κόλπο, μειωμένη λίμπιντο και μείωση της οστικής πυκνότητας.


Στις γυναίκες που κάνουν εξωσωματική και έχουν ενδομητρίωμα πριν την ωοληψία, η διενογέστη μπορεί να κάνει πιο εύκολη τη διαδικασία της λήψης ωαρίων και να προστατεύσει τη γυναίκα από βακτηριακές λοιμώξεις.


«Η μακροχρόνια χρήση
της διενογέστης σε νεαρότερες ασθενείς με ενδομητρίωμα, οι οποίες δεν έχουν αποκτήσει ακόμα παιδιά, μπορεί να μειώσει την ανάγκη χειρουργικής επέμβασης μειώνοντας το μέγεθος

ενδομητριωμάτων, ενώ ταυτοχρόνως θα μπορούσε να διατηρήσει το αποθεματικό των ωοθηκών», ανέφεραν οι ερευνητές.

Η διενογέστη θα μπορούσε επίσης να ελαττώσει τις χειρουργικές επεμβάσεις σε υπογόνιμες γυναίκες που έχουν ενδομητρίωμα, καθώς επίσης να μειώσει περαιτέρω τη σπάνια επιπλοκή δημιουργίας αποστήματος στην πύελο μετά από ωοληψία.

Οι ερευνητές θεωρούν πως πρέπει να εξετάζεται η πιθανότητα χορήγησης διενογέστης πριν την έναρξη ενός κύκλου εξωσωματικής ώστε να μειωθεί το μέγεθος του ενδομητριώματος.

Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα εδώ: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/33629621/

Σκλήρυνση κατά πλάκας: Δεν αυξάνονται οι πιθανότητες επιπλοκών στην εγκυμοσύνη

Σκλήρυνση κατά πλάκας: Δεν αυξάνονται οι πιθανότητες επιπλοκών στην εγκυμοσύνη

Μία νέα μελέτη Δανών ερευνητών καθησυχάζει τις γυναίκες που πάσχουν από σκλήρυνση κατά πλάκας (πολλαπλή σκλήρυνση) και θέλουν να αποκτήσουν παιδί.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης, η πολλαπλή σκλήρυνση δεν αυξάνει σημαντικά τους κινδύνους επιπλοκών της εγκυμοσύνης.

«Καταλαβαίνουμε γιατί οι γυναίκες με πολλαπλή σκλήρυνση μπορεί να ανησυχούν για τους κινδύνους της εγκυμοσύνης» είπε η επικεφαλής της μελέτης Dr. Melinda Magyari, από το Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης.

Στη μελέτη, οι ερευνητές συνέκριναν από το 1997 μέχρι το 2016 τις εγκυμοσύνες 2930 γυναικών με σκλήρυνση κατά πλάκας (μέση διάρκεια της νόσου, 6,38 έτη) με τις εγκυμοσύνες 56.958 μεταξύ των γυναικών που δεν έπασχαν από αυτή την αυτοάνοση ασθένεια.

«Προηγούμενες μελέτες είχαν δείξει ότι δεν υπάρχει αυξημένος κίνδυνος γενετικών ανωμαλιών για τα μωρά που γεννιούνται από γυναίκες με σκλήρυνση κατά πλάκας, αλλά υπάρχουν ακόμα πολλές άγνωστες πτυχές της εγκυμοσύνης σε περιπτώσεις γυναικών με σκλήρυνση κατά πλάκας. Θελήσαμε λοιπόν να διαπιστώσουμε εάν αυτές οι ασθενείς έχουν υψηλότερο κίνδυνο επιπλοκών της εγκυμοσύνης. Διαπιστώσαμε ότι οι εγκυμοσύνες τους ήταν εξίσου καλές με εκείνες των μητέρων που δεν πάσχουν από πολλαπλή σκλήρυνση”.

Οι Δανοί ερευνητές διαπίστωσαν ότι δεν υπάρχουν σημαντικές διαφορές στα ποσοστά κινδύνου στις περισσότερες επιπλοκές της εγκυμοσύνης όπως η προεκλαμψία, ο διαβήτης κύησης, οι επιπλοκές που σχετίζονται με τον πλακούντα, η ανάγκη καισαρικής τομής, η θνησιγένεια, ο πρόωρος τοκετός, οι συγγενείς δυσπλασίες, η χαμηλή βαθμολογία Apgar (τεστ που γίνεται για την υγεία του μωρού αμέσως μετά τον τοκετό και περιλαμβάνει έλεγχο του καρδιακού ρυθμού, των αντανακλαστικών και του μυϊκού τόνου).

Οι γυναίκες με πολλαπλή σκλήρυνση γεννούν πιο συχνά με καισαρική

Τα στοιχεία έδειξαν ότι στις γυναίκες με πολλαπλή σκλήρυνση ήταν αυξημένο το ποσοστό των περιπτώσεων που κρίθηκε απαραίτητη η καισαρική τομή (14%) σε σχέση με του γενικού πληθυσμού (8%). Μετά την προσαρμογή για άλλους παράγοντες (όπως μια προηγούμενη καισαρική τομή ή η ηλικία της μητέρας) οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι γυναίκες με σκλήρυνση κατά πλάκας είχαν 89% περισσότερες πιθανότητες να κάνουν καισαρική τομή.

«Πιστεύουμε ότι ο λόγος για τον οποίο περισσότερες γυναίκες με σκλήρυνση κατά πλάκας γεννούν με καισαρική τομή ή κάνουν πρόκληση τοκετού μπορεί να σχετίζεται με συμπτώματα της ασθένειας, όπως μυϊκή αδυναμία, σπαστικότητα ή κόπωση, που μπορεί να επηρεάσουν τον τοκετό. Αυτά τα συμπτώματα μπορεί να προκαλέσουν μεγαλύτερη κούραση στη μητέρα και πιθανώς επιπλοκές, γεγονός που οδηγεί τους μαιευτήρες να λαμβάνουν προληπτικά μέτρα» είπε η επικεφαλής της μελέτης.

Άλλα ευρήματα ήταν ότι οι γυναίκες με σκλήρυνση κατά πλάκας είχαν:

  • 15% περισσότερες πιθανότητες να κάνουν πρόκληση τοκετού
  • 29% περισσότερες πιθανότητες να γεννήσουν μωρά που ήταν μικρά για την ηλικία κύησης

Πιο αναλυτικά, τα στοιχεία έδειξαν ότι οι γυναίκες που πάσχουν από πολλαπλή σκλήρυνση είχαν τις ακόλουθες πιθανότητες επιπλοκών της εγκυμοσύνηςπου δεν διαφέρουν στατιστικά από τις υγιείς γυναίκες. Σε παρένθεση αναφέρεται το ποσοστό κινδύνου των γυναικών που δεν πάσχουν από την ασθένεια:

  • Προεκλαμψία / διαβήτης κύησης: 0,93 (0,77-1,13).
  • Επείγουσα καισαρική τομή: 1,03 (0,90-1,17).
  • Τοκετός με εμβρυουλκία: 1.13 (0.97-1.31).
  • Χαμηλό σκορ Apgar: 0,90 (0,56-1,44).
  • Ενδομήτριος θάνατος του μωρού1,17 (0,68-2,00).
  • Πρόωρος τοκετός: 1,12 (0,95-1,33).
  • Συγγενείς δυσπλασίες: 1,02 (0,87-1,19).

Οι γυναίκες που πάσχουν από σκλήρυνση κατά πλάκας είχαν υψηλότερες πιθανότητες για:

  • Προγραμματισμένη καισαρική τομή: 1,89 (1,65-2,16).
  • Πρόκληση τοκετού: 1,15 (1,01-1,31).
  • Γέννηση μικρού μωρού σε σχέση με τις εβδομάδες κύησης: 1,29 (1,04-1,60).

Οι γυναίκες που πάσχουν από σκλήρυνση κατά πλάκας είχαν χαμηλότερες πιθανότητες για:

  • Επιπλοκές που σχετίζονται με τον πλακούντα: 0,62 (0,40-0,94).
  • Σημάδια που υποδηλώνουν ασφυξία του νεογνού: 0,87 (0,78-0,97).

Η μελέτη δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Neurology Clinical Practice: https://cp.neurology.org/content/early/2021/02/03/CPJ.0000000000001035

 

Νέο φάρμακο για τη γυναικεία υπογονιμότητα

Νέο φάρμακο για τη γυναικεία υπογονιμότητα

Ένα νέο, πειραματικό φάρμακο φαίνεται πως μπορεί να αυξήσει τη γονιμότητα γυναικών που αντιμετωπίζουν προβλήματα ωορρηξίας, σύμφωνα με ερευνητές του Imperial College London.

Το νέο φάρμακο, που ονομάζεται MVT-602, δρα μέσω του φυσικού συστήματος της κισπεπτίνης, μίας σημαντικής για τη γονιμότητα ορμόνης.

Η κισπεπτίνη παίζει σημαντικό ρόλο στη γονιμότητα καθώς εμπλέκεται στην απελευθέρωση δύο άλλων ορμονών από την υπόφυση: της ωχρινοτρόπου ορμόνης (LH) και ορμόνης που διεγείρει τα ωοθυλακία (FSH), που ρυθμίζουν την ωρίμανση και την απελευθέρωση των ωαρίων.

Η μελέτη δείχνει ότι μια εφάπαξ δόση MVT-602 μπορεί να παρατείνει την ορμονική διέγερση στις γυναίκες σε σχέση με τη φυσικώς απαντώμενη κισπεπτίνη. Αποτελεί συναρπαστική ένδειξη ότι θα μπορούσαμε να θεραπεύσουμε με το MVT-602 ένα ευρύ φάσμα προβλημάτων υπογονιμότητας και να έχουν στη διάθεσή τους οι γυναίκες βελτιωμένες θεραπευτικές επιλογές”, δήλωσε ο επικεφαλης της μελέτης Δρ. Αλί Αμπάρα από το Imperial College του Λονδίνου.

Η κλινική δοκιμή έγινε στο νοσοκομείο Hammersmith στο Λονδίνο, μέρος του Imperial College και έλαβαν μέρος 24 γυναίκες ηλικίας 18-35 ετών, από το 2017-2019. Έγινε σε όλες έγχυση του νέου φαρμάκου και μετρήθηκαν για αρκετές μέρες τα επίπεδα LH και FSH.

Δώδεκα από τις γυναίκες δεν είχαν προβλήματα ωορρηξίας. έξι είχαν υποθαλαμική αμηνόρροια (δεν είχαν ωορρηξία) και έξι είχαν σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών, μια ενδοκρινολογική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από διογκωμένες ωοθήκες και ακανόνιστες περιόδους.

Επιπλέον, στις υγιείς εθελόντριες εγχύθηκε η φυσικώς απαντώμενη κισπεπτίνη KP54 και εικονικό φάρμακο. Οι ερευνητές συνέκριναν τα επίπεδα των αναπαραγωγικών ορμονών των γυναικών μετά τη λήψη MVT-602 σε σχέση με τη φυσικώς απαντώμενη κισπεπτίνη (KP54).

Συνέκριναν επίσης τα επίπεδα των αναπαραγωγικών ορμονών μετά τη χορήγηση του MVT-602 στις υγιείς γυναίκες, στις γυναίκες με υποθαλαμική αμηνόρροια και εκείνες με σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών.

Το φάρμακο προκάλεσε παρόμοια επίπεδα LH με την κισπεπτίνη σε όλες τις ομάδες, αλλά φάνηκε πως έχει μεγαλύτερη διάρκεια δράσης και η κορύφωση των επιπέδων της LH διήρκεσε περισσότερο.

Προηγούμενες μελέτες είχαν δείξει ότι η φυσικώς απαντώμενη μορφή της κισπεπτίνης-54 (KP54) μπορεί να διεγείρει τη λειτουργία των ωοθηκών στη θεραπεία εξωσωματικής γονιμοποίησης, χωρίς να αυξάνει τον κίνδυνο του συνδρόμου υπερδιέγερσης των ωοθηκών.

Ωστόσο, η επίδραση της κισπεπτίνης διαρκεί λίγο και η επαναλαμβανόμενη χορήγησή της, μειώνει την αποτελεσματικότητά της.

Το φάρμακο MVT-602 ενεργοποίησε πιο έντονα το σύστημα κισπεπτίνης και για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από την KP54, σύμφωνα με τους ερευνητές.

Προηγούμενη μελέτη μας είχε δείξει ότι η κισπεπτίνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη διέγερση της ωορρηξίας σε γυναίκες που υποβάλλονται σε θεραπεία εξωσωματικής γονιμοποίησης, αλλά υπάρχουν σημαντικοί περιορισμοί στη χρήση της φυσικής ορμόνης, καθώς η αποτελεσματικότητά της τελειώνει μετά από μερικές ώρες”, είπε ο επικεφαλής της έρευνας και τόνισε: “Αυτή η μελέτη δείχνει ότι το MVT-602 μπορεί να διεγείρει την κισπεπτίνη για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα χωρίς παρενέργειες, πράγμα που σημαίνει ότι θα μπορούσαμε ενδεχομένως να το χρησιμοποιήσουμε για τη θεραπεία ενός ευρύτερου φάσματος αναπαραγωγικών διαταραχών”.

Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι το MVT-602 μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αποτελεσματική θεραπεία του συνδρόμου πολυκυστικών ωοθηκών και για της υποθαλαμικής αμηνόρροιας.

Αν και τα ευρήματα είναι ενθαρρυντικά, είναι πολύ νωρίς για να γνωρίζουμε εάν θα χρησιμοποιηθούν στην κλινική πρακτική για να βοηθήσουν υπογόνιμες γυναίκες με προβλήματα ωορρηξίας.

Διαβάστε περισσότερα: https://www.jci.org/articles/view/139681

Σύστημα τεχνητής νοημοσύνης ξεπέρασε τους εμβρυολόγους στην επιλογή κατάλληλων εμβρύων στην εξωσωματική

Σύστημα τεχνητής νοημοσύνης ξεπέρασε τους εμβρυολόγους στην επιλογή κατάλληλων εμβρύων στην εξωσωματική

Η εξωσωματική γονιμοποίηση έχει “χαρίσει” παιδιά σε περισσότερα από 8 εκατομμύρια ζευγάρια παγκοσμίως τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες. Η επιτυχία της κρίνεται και από την επιλογή του κατάλληλου εμβρύου που θα μεταφερθεί στη μήτρα για να εμφυτευθεί και να αναπτυχθεί το έμβρυο.

Ερευνητές στο Brigham Women’s Hospital και Γενικό Νοσοκομείο της Μασαχουσέτης, έχουν αναπτύξει ένα σύστημα τεχνητής νοημοσύνης με στόχο να βοηθά τους εμβρυολόγους να επιλέγουν με αντικειμενικά κριτήρια τα έμβρυα που είναι πιο πιθανό να οδηγήσουν σε κύηση και γέννηση ενός υγιούς μωρού.

Αυτό το σύστημα τεχνητής νοημοσύνης, το οποίο ακόμα “εκπαιδεύεται”, φάνηκε πως έκανε πιο σωστές επιλογές του κατάλληλου εμβρύου σε περισσότερες περιπτώσεις σε σύγκριση με τους εμβρυολόγους, σύμφωνα με τα αποτελέσματα μελέτης που δημοσιεύθηκε στο eLife.

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν χιλιάδες εικόνες εμβρύων και τεχνητή νοημοσύνη “βαθειάς μάθησης” και ανέπτυξαν ένα σύστημα που κατάφερε να επιλέξει τα έμβρυα που ήταν πιο πιθανό να οδηγήσουν στη γέννηση υγιούς παιδιού καλύτερα από 15 έμπειρους εμβρυολόγους από πέντε διαφορετικά κέντρα υποβοηθούμενης αναπαραγωγής στις Ηνωμένες Πολιτείες .

“Πιστεύουμε ότι αυτά τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης θα ωφελήσουν τους κλινικούς εμβρυολόγους και τα υπογόνιμα ζευγάρια”, σύμφωνα με τους ερευνητές. Η επιλογή των καλύτερων εμβρύων προς μεταφορά, είναι σημαντική πρόκληση στην εξωσωματική γονιμοποίηση. Το σύστημά μας έχει τεράστιες δυνατότητες βελτίωσης της λήψης αποφάσεων στην κλινική πρακτική”.

Μέχρι τώρα, τα εργαλεία που έχουν οι εμβρυολόγοι είναι περιορισμένα και ακριβά και οι περισσότεροι ανά τον κόσμο βασίζονται στις δεξιότητές τους και στις γνώσεις τους για την επιλογή των καλύτερων εμβρύων.

Οι ερευνητές αναπτύσσουν ένα βοηθητικό “εργαλείο” που μπορεί να αξιολογήσει τις εικόνες που τραβήχτηκαν χρησιμοποιώντας παραδοσιακά μικροσκόπια.

“Οι εμβρυολόγοι λαμβάνουν δεκάδες κρίσιμες αποφάσεις που επηρεάζουν την επιτυχία ενός κύκλου εξωσωματικής. Με τη βοήθεια του συστήματος τεχνητής νοημοσύνης, οι εμβρυολόγοι θα μπορούν να επιλέξουν πιο καλά από ποτέ το έμβρυο που θα οδηγήσει σε μία επιτυχημένη εγκυμοσύνη”, είπαν οι ερευνητές.

Η ομάδα εκπαίδευσε το σύστημα τεχνητής νοημοσύνης χρησιμοποιώντας εικόνες εμβρύων που ελήφθησαν μέσα σε 113 ώρες μετά τη γονιμοποίηση. Σε 742 έμβρυα, το σύστημα τεχνητής νοημοσύνης ήταν σε ποσοστό 90% ακριβές στην επιλογή των καλύτερης ποιότητας εμβρύων.

Οι ερευνητές αξιολόγησαν και την ικανότητα του συστήματος τεχνητής νοημοσύνης να προβλέψει μεταξύ των υψηλής ποιότητας εμβρύων ποια ήταν αυτά που έχουν κανονικό αριθμό χρωμοσωμάτων και συνέκριναν την απόδοση του συστήματος με εκείνη των εκπαιδευμένων εμβρυολόγων.

Το σύστημα φάνηκε ότι είχε ακρίβεια περίπου 75%, ενώ οι εμβρυολόγοι αντιστοίχως 67%.

Οι ερευνητές τονίζουν ότι σε αυτή τη φάση, το σύστημα τεχνητής νοημοσύνης προορίζεται μόνο για να βοηθά τους εμβρυολόγους να αποφασίσουν ποια είναι τα από τα καλής ποιότητας έμβρυα έχουν τις μεγαλύτερες πιθανότητες εμφύτευσης.

Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα εδώ: https://elifesciences.org/articles/55301

Βιταμίνη D: Η επάρκεια στην εγκυμοσύνη συνδέεται με υψηλό IQ του παιδιού

Βιταμίνη D: Η επάρκεια στην εγκυμοσύνη συνδέεται με υψηλό IQ του παιδιού

Τα υψηλότερα επίπεδα βιταμίνης D κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης συνδέονται με υψηλότερο IQ στα παιδιά, σύμφωνα με νέα μελέτη.

Η βιταμίνη D είναι σημαντική για τη σωστή λειτουργία του οργανισμού. Το “απόθεμα” βιταμίνης D της εγκύου περνάει στο έμβρυο και βοηθά στη ρύθμιση των διαδικασιών ανάπτυξής του, συμπεριλαμβανομένης της ανάπτυξης του εγκεφάλου.

Από τις γυναίκες που συμμετείχαν στη μελέτη, περίπου το 46% είχαν ανεπάρκεια βιταμίνης D κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης τους.

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν δεδομένα από μια κοόρτη στο Τενεσί των Ηνωμένων Πολιτειών, η οποία ονομάζεται “Μελέτη για τις Συνθήκες που επηρεάζουν τη Νευρογνωστική Ανάπτυξη και τη Μάθηση στην Πρόωρη Παιδική ηλικία (CANDLE). Σε αυτή έχουν καταγραφεί αναλυτικά στοιχεία για γυναίκες που ήταν έγκυοι το 2006 και για την υγεία και ανάπτυξη των παιδιών τους τα επόμενα χρόνια.

Μετά τον έλεγχο για πολλούς άλλους παράγοντες που σχετίζονται με το IQ, τα υψηλότερα επίπεδα βιταμίνης D στην εγκυμοσύνη συσχετίστηκαν με υψηλότερο IQ σε παιδιά ηλικίας 4 έως 6 ετών.

Η μελέτη μας δείχνει τις μακροχρόνιες επιπτώσεις που έχουν τα επίπεδα της βιταμίνης D πριν την εγκυμοσύνη και κατά την κύηση στο παιδί και τη νευρογνωστική του ανάπτυξη και πρέπει να ληφθούν υπόψιν από τους μαιευτήρες και τις εγκύους”, ανέφεραν οι ερευνητές.

Τα καλά νέα είναι ότι υπάρχει μια σχετικά εύκολη λύση. Μπορεί να είναι δύσκολο να ληφθεί επαρκής βιταμίνη D μέσω της διατροφής και να μην μπορούν όλες οι γυναίκες να καλύψουν το κενό μέσω της έκθεσης στον ήλιο, άρα μία καλή λύση είναι ένα συμπλήρωμα βιταμίνης D στην εγκυμοσύνη”, είπε η επικεφαλής της έρευνας.

Η συνιστώμενη ημερήσια πρόσληψη βιταμίνης D είναι 600 διεθνείς μονάδες (IU).

Τα τρόφιμα που περιέχουν

 είναι μεταξύ άλλων: λιπαρά ψάρια, αυγά και εμπλουτισμένες πηγές όπως αγελαδινό γάλα και δημητριακά.

Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα εδώ: https://academic.oup.com/jn/advance-article-abstract/doi/10.1093/jn/nxaa309/5951845?redirectedFrom=fulltext

Βιοδείκτης του σπέρματος δείχνει τις πιθανότητες ενός ζευγαριού να αποκτήσει παιδί

Βιοδείκτης του σπέρματος δείχνει τις πιθανότητες ενός ζευγαριού να αποκτήσει παιδί

Ερευνητές στο Πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης Amherst εντόπισαν έναν βιοδείκτη στο μιτοχονδριακό DNA σπέρματος, ο οποίος μπορεί να δείξει την γονιμότητα του άνδρα και τις πιθανότητες να επιτευχθεί εγκυμοσύνη στο ζευγάρι.

Ο δείκτης αυτός φαίνεται πως είναι χρήσιμος όχι μόνο για τα υπογόνιμα ζευγάρια, αλλά και για τον γενικό πληθυσμό και οι ερευνητές εκτιμούν ότι θα μπορούσε να δείχνει με μεγαλύτερη ακρίβεια την ανδρική υπογονιμότητα, σε σχέση με τις παραμέτρους του σπέρματος, στις οποίες βασιζόμαστε εδώ και χρόνια.

“Στην κλινική πρακτική, η διάγνωση της ανδρικής υπογονιμότητας δεν έχει αλλάξει εδώ και δεκαετίες. Αν και τα τελευταία 10-20 χρόνια έχει σημειωθεί τεράστια πρόοδος στην κατανόηση των μοριακών και κυτταρικών λειτουργιών του σπέρματος, η κλινική διάγνωση όμως δεν έχει ακολουθήσει τις εξελίξεις“, είπε ο Ρίτσαρντ Πίλσνερ, περιβαλλοντικός επιγενετιστής του UMass Amherst, ένας από τους ερευνητές της μελέτης που δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Human Reproduction.

Ερευνητές διαφορετικών ειδικοτήτων χρησιμοποίησαν μετρήσεις στο εργαστήριο και στατιστικά μοντέλα.

Το μιτοχονδριακό DNA κληρονομείται από τη μητέρα και ο αριθμός αντιγράφων του μιτοχονδριακού DNA του σπέρματος (mtDNAcn) συνήθως μειώνεται κατά οκτώ έως 10 φορές κατά τη διάρκεια της σπερματογένεσης, για να διασφαλιστεί ότι είναι χαμηλό κατά τη γονιμοποίηση.

Προηγούμενες έρευνες έδειξαν ότι αυξημένες διαγραφές mtDNAcn και μιτοχονδριακού DNA (mtDNAdel) σχετίζονται με μειωμένη ποιότητα σπέρματος και χαμηλότερες πιθανότητες γονιμοποίησης σε άνδρες που είχαν απευθυνθεί σε κλινικές γονιμότητας.

“Το λογικό επόμενο βήμα ήταν να προσδιορίσουμε εάν η συσχέτιση μεταξύ των μιτοχονδριακών βιοδεικτών του σπέρματος και της γονιμοποίησης ισχύουν στον γενικό πληθυσμό”, είπαν οι ερευνητές.

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν δείγματα σπέρματος από την προοπτική μελέτη Longitudinal Investigation of Fertility and the Environment (LIFE), στην οποία έλαβαν μέρος 501 ζευγάρια από το Μίσιγκαν και το Τέξας (2005-2009) και στόχο είχε να εξεταστεί η σχέση του τρόπου ζωής τους με τη γονιμότητα.

Ανέλυσαν το mtDNAcn και το mtDNAdel του σπέρματος σε 384 δείγματα σπέρματος και τη σχέση τους με την πιθανότητα εγκυμοσύνης εντός ενός έτους. Διαπίστωσαν ότι οι άνδρες με υψηλότερο mtDNAcn σπέρματος είχαν έως και 50% λιγότερες πιθανότητες να μείνει έγκυος η σύντροφός τους φυσιολογικά ανά μήνα προσπάθειας και 18% λιγότερες πιθανότητες εγκυμοσύνης εντός 12 μηνών.

“Είναι αξιοσημείωτο ότι διαπιστώσαμε πως υπάρχει ισχυρή, αντίστροφη σχέση μεταξύ των μιτοχονδριακών βιοδεικτών σπέρματος και του χρόνου έως την εγκυμοσύνη των ζευγαριών”, ανέφεραν οι ερευνητές. “Το μιτοχονδριακό DNA του σπέρματος φαίνεται ότι δείχνει κάποιο υποκείμενο φαινόμενο που επηρεάζει τη λειτουργία του σπέρματος.”

Απαιτείται περισσότερη έρευνα για να διαπιστωθεί ο ρόλος των αλλαγών που μπορεί να προκύψουν στο mtDNAcn και στο mtDNAdel, από ελαττωματικά μιτοχόνδρια ή κατεστραμμένο mtDNA.

Ένα επόμενο βήμα είναι να εξεταστούν οι παράγοντες που παίζουν ρόλο στις αλλαγές του μιτοχονδριακού DNA του σπέρματος και οι οποίες θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν περιβαλλοντικές τοξίνες ή άλλες αιτίες φλεγμονής και οξειδωτικού στρες.

Μπορείτε να διαβάστε περισσότερα εδώ: https://academic.oup.com/humrep/advance-article-abstract/doi/10.1093/humrep/deaa191/5918336?redirectedFrom=fulltext

Η έγχυση πρωτεΐνης στους όρχεις θα μπορούσε να θεραπεύσει την ανδρική υπογονιμότητα

Η έγχυση πρωτεΐνης στους όρχεις θα μπορούσε να θεραπεύσει την ανδρική υπογονιμότητα

Με μία καινοτόμο μέθοδο, Κορεάτες ερευνητές κατάφεραν να απελευθερώσουν μία σημαντική πρωτεΐνη για την παραγωγή των σπερματοζωαρίων απευθείας στους όρχεις ποντικών, με αποτέλεσμα να αποκατασταθεί η φυσιολογική παραγωγή σπερματοζωαρίων. Το αποτέλεσμα ήταν ότι τα αρσενικά ποντίκια που ήταν υπογόνιμα, απέκτησαν όλα απογόνους.

Συχνά, η ανεξήγητη υπογονιμότητα μπορεί να οφείλεται στον ανδρικό παράγοντα και κάποιο πρόβλημα στη διαδικασία σπερματογένεσης.

Κάποιες φορές, παρατηρείται έλλειψη σπερματοζωαρίων στο σπέρμα, η οποία μπορεί να προκύψει από βλάβη στον αιματο-ορχικό φραγμό, ο οποίος προστατεύει αναπαραγωγικά κύτταρα από επιβλαβή τοξικά και φάρμακα. Η πρωτεΐνη PIN1 παίζει σημαντικό ρόλο στη λειτουργία του.

Η εξάλειψη της πρωτεϊνης PIN1, που αποτελεί σημαντικό ρυθμιστή του πολλαπλασιασμού των κυττάρων και της διαφοροποίησής τους, έχει ως αποτέλεσμα την ανδρική υπογονιμότητα, με ανωριμότητα των όρχεων και αζωοσπερμία, που συνοδεύεται και από απώλεια των πρόδρομων μορφών των σπερματοζωαρίων και δυσλειτουργία του αιματο-ορχικού φραγμού.

Οι ερευνητές, δημιούργησαν γενετικά μεταλλαγμένους ποντικούς, οι οποίοι δεν είχαν την πρωτεΐνη PIN1, ήταν υπογόνιμοι, με μειωμένο αριθμό σπερματικών βλαστικών κυττάρων, με μικρούς όρχεις και χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων.

Οι επιστήμονες έχουν μελετήσει το ενδεχόμενο γονιδιακών θεραπειών για την ανδρική υπογονιμότητα, αλλά οι θεραπείες αυτές είναι επικίνδυνες επειδή θα μπορούσαν να προκαλέσουν ανεπιθύμητες γενετικές τροποποιήσεις στα αναπαραγωγικά κύτταρα, τις οποίες θα μπορούσαν να κληρονομήσουν και οι απόγονοί τους.

Ο Κορεάτες ερευνητές θέλησαν λοιπόν να αναπτύξουν μία μέθοδο για να παρέχονται πρωτεϊνες, όπως η PIN1, απευθείας στους όρχεις. Πρώτα λοιπόν, χρειάστηκε να βρουν έναν τρόπο να περάσουν οι πρωτεΐνες μέσα από το περίπλοκο σύστημα “σωλήνων” των όρχεων για να φθάσουν στα κύτταρα.

Κατάφεραν να αναπτύξουν ένα “σύστημα παράδοσης πρωτεϊνών”, το οποίο ονόμασαν Fibroplex και αποτελείται από σφαιρικά νανοσωματίδια φτιαγμένα από ίνες μεταξιού και μια επίστρωση λιπιδίων.

Φόρτωσαν” την πρωτεΐνη PIN1 στο Fibroplex και έδειξαν ότι τα σωματίδια φαίνεται πως είναι ασφαλής τρόπος μεταφοράς της πρωτεϊνης, αφού δεν υπήρξαν σημάδια τοξικότητας ή βλάβη στους όρχεις των ποντικών.

Όταν η PIN1 εισήλθε ενέσιμα στους όρχεις των ποντικών που δεν είχαν PIN1, τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά. Αποκαταστάθηκε σε σχεδόν φυσιολογικά επίπεδα η PIN1 και ο αριθμός των βλαστικών κυττάρων των σπερματοζωαρίων, ενώ αποκαταστάθηκαν οι βλάβες στον αιματο-ορχικό φραγμό.

Μετά τη θεραπεία, τα ποντίκια είχαν φυσιολογικό μέγεθος και βάρος όρχεων και ο αριθμός των σπερματοζωαρίων τους είχε φθάσει στο 50% του φυσιολογικού.

Μέχρι και 5 μήνες μετά τη θεραπεία, όταν η πρωτεΐνη άρχισε να μειώνεται, οι ποντικοί που είχαν κάνει τη θεραπεία ΡΙΝ1-Fibroplex απέκτησαν σχεδόν τόσους απογόνους όσους απέκτησαν και τα φυσιολογικά ποντίκια, που ήταν στην ομάδα σύγκρισης.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, είναι η πρώτη φορά που αποδεικνύεται ότι η έγχυση πρωτεϊνών απευθείας στους όρχεις μπορεί να θεραπεύσει την ανδρική υπογονιμότητα.

Μπορείτε να διαβάστε περισσότερα εδώ: https://pubs.acs.org/doi/10.1021/acsnano.0c04936

Περισσότερες γυναίκες καταψύχουν τα ωάριά τους εξαιτίας του COVID-19

Περισσότερες γυναίκες καταψύχουν τα ωάριά τους εξαιτίας του COVID-19

Απότομη αύξηση του αριθμού των γυναικών που απευθύνονται σε κλινικές γονιμότητας για την πιθανότητα να καταψύξουν τα ωάριά τους παρατηρείται στη Βρετανία.

Σε ορισμένες κλινικές η αύξηση του ενδιαφέροντος για κατάψυξη ωαρίων που γίνεται για κοινωνικούς λόγους και όχι λόγους υγείας, φθάνει το 50 τοις εκατό.

Σύμφωνα με άρθρο των Sunday Times, ο βασικός λόγος που αναφέρουν οι γυναίκες είναι το lockdown, που έδωσε χρόνο στις γυναίκες να σκεφτούν εάν θέλουν να γίνουν μητέρες στο μέλλον, αλλά και ποιες είναι οι πιθανότητες να συναντήσουν τον κατάλληλο σύντροφο για να κάνουν οικογένεια τώρα με την πανδημία του κορονοϊού, κατά την οποία έχουν μειωθεί πολύ οι κοινωνικές συναναστροφές.

Έχει αλλάξει ο τρόπος με τον οποίο κάνουμε γνωριμίες και βγαίνουμε ραντεβού. Αν δεν συναντήσω τον άντρα των ονείρων μου μέχρι να γίνω 39 ετών, προτιμώ να έχω τα ωάρια 33χρονης”, είπε στους Sunday Times η Κάθριν, η οποία παραδέχθηκε ότι δεν έχει γνωρίσει μέχρι στιγμής στη ζωή της τον κατάλληλο άνδρα για να κάνει οικογένεια και τόνισε ότι με τον COVID-19 τα πράγματα έχουν γίνει πολύ πιο δύσκολα. “Για αυτόν το λόγο σκέφτομαι να καταψύξω τα ωάριά μου”, δήλωσε.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα η βρετανική Αρχή Ανθρώπινης Γονιμοποίησης και Εμβρυολογίας, ο αριθμός που επέλεξαν να καταψύξουν τα ωάριά τους έχει αυξηθεί κατά 523% την εξαετία 2013-2018.

O πλακούντας είναι το πρώτο όργανο που δημιουργεί το γονιμοποιημένο ωάριο

O πλακούντας είναι το πρώτο όργανο που δημιουργεί το γονιμοποιημένο ωάριο

Ο πλακούντας είναι το πρώτο όργανο που δημιουργεί το γονιμοποιημένο ωάριο και αυτό λαμβάνει χώρα πριν τη δημιουργία του εμβρύου, σύμφωνα με νέα μελέτη.

Ερευνητές του Ινστιτούτου Francis Crick του Λονδίνου διαπίστωσαν ότι ένα από τα πρώτα βήματα μετά τη γονιμοποίηση του ωαρίου στα θηλαστικά είναι η αρχή της δημιουργίας του πλακούντα, του οργάνου που παρέχει οξυγόνο και θρεπτικά συστατικά στο έμβρυο.

Η μελέτη μας δείχνει πόσο κρίσιμη είναι η σημασία του πλακούντα για την υγιή ανάπτυξη του εμβρύου. Εάν ο μοριακός μηχανισμός που ανακαλύψαμε για αυτήν την πρώτη κυτταρική εξειδίκευση στους ανθρώπους δεν γίνει σωστά, υπάρχουν σημαντικές επιπτώσεις στη δημιουργία του εμβρύου και την ικανότητά του να εμφυτευθεί επιτυχώς στη μήτρα”, δήλωσε η Δρ. Κάθι Νιακάν, επικεφαλής της μελέτης.

Μόλις γονιμοποιηθεί ένα ωάριο, το κύτταρο διαιρείται γρήγορα και γίνεται μία σημαντική διαδικασία που ονομάζεται “κυτταρική εξειδίκευση”, κατά την οποία σε κάθε κύτταρο “ανατίθεται” μία συγκεκριμένη λειτουργία.

Οι ερευνητές θέλησαν να μελετήσουν τις πρώτες κυτταρικές εξειδικεύσεις, εξετάζοντας πλεονάζοντα ανθρώπινα έμβρυα σε θεραπείες εξωσωματικής.

Παρατήρησαν ότι στα έμβρυα σταδίου 16-32 κυττάρων υπάρχει ένα υποσύνολο κυττάρων που αλλάζουν σχήμα και πολώνονται κι αυτό πυροδοτεί μία σειρά γεγονότων που οδηγεί στη δημιουργία του πλακούντα από αυτά τα διαφοροποιημένα κύτταρα.

Η άτυπη πρωτεϊνική κινάση C (aPKC) εκφράστηκε σε μεγάλο βαθμό στο ένα άκρο του κυττάρου. Όταν υπήρξε αναστολή της aPKC σε αυτά τα κύτταρα, ο πλακούντας δεν δημιουργήθηκε σωστά και η εγκυμοσύνη δεν εξελίχθηκε.

Αυτή η πρώτη κυτταρική εξειδίκευση συμβαίνει στα θηλαστικά, σύμφωνα με τους ερευνητές που είδαν ότι το ίδιο γίνεται στα έμβρυα αγελάδας και ποντικών, τα οποία έχουν διαφορετικούς μηχανισμούς σε μεταγενέστερα στάδια ανάπτυξης.

Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Nature, αποκάλυψε ότι η ανάπτυξη του πλακούντα ξεκινά πολύ νωρίτερα από ό, τι πιστεύαμε μέχρι τώρα, πριν καν το έμβρυο εμφυτευτεί στο ενδομήτριο. Αυτό δείχνει ότι είναι πολύ πιθανό τα κύτταρα του πλακούντα να παίζουν σημαντικό ρόλο στην επιτυχή εμφύτευση και ανάπτυξη εμβρύου.

Κατά τη διάρκεια της θεραπείας εξωσωματικής γονιμοποίησης, ένας αξιόπιστος προγνωστικός παράγοντας επιτυχούς εμφύτευσης του εμβρύου είναι η παρουσία προδρόμων κυττάρων πλακούντα κάτω από το μικροσκόπιο. Αυτή η μελέτη ανοίγει τον δρόμο για να καταλάβουμε καλύτερα πως θα μπορούσαμε να βοηθήσουμε ακόμα πιο αποτελεσματικά τα υπογόνιμα ζευγάρια.

Η κατανόηση της διαδικασίας των αρχικών σταδίων της ανάπτυξης του εμβρύου στη μήτρα θα μπορούσε να μας δώσει νέα στοιχεία που θα οδηγούσαν σε αύξηση των ποσοστών επιτυχίας της εξωσωματικής γονιμοποίησης, είπε η Δρ. Νιακάν και τόνισε ότι θα μπορούσε επίσης να μας επιτρέψει να κατανοήσουμε τις δυσλειτουργίες του πλακούντα στα αρχικά στάδια δημιουργίας του, τα οποία μπορεί να δημιουργήσουν προβλήματα αργότερα στην εγκυμοσύνη”.

Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα εδώ: https://www.nature.com/articles/s41586-020-2759-x

Τα μαλλιά της γυναίκας μπορεί να αποκαλύψουν πως θα ανταποκριθεί στα φάρμακα της εξωσωματικής

Τα μαλλιά της γυναίκας μπορεί να αποκαλύψουν πως θα ανταποκριθεί στα φάρμακα της εξωσωματικής

Δείγμα από τα μαλλιά μίας γυναίκας θα μπορούσε να αντικαταστήσει την εξέταση αίματος που κάνουν οι γυναίκες για να δουν τα επίπεδα της αντιμυλλέριου ορμόνης (AMH).

Η ορμόνη αυτή δείχνει πόσο καλά θα ανταποκριθεί μία γυναίκα στα φάρμακα διέγερσης των ωοθηκών στην εξωσωματική γονιμοποίηση.

Η προοπτική μιας μη επεμβατικής εξέτασης για τα αποθέματα των ωαρίων στις ωοθήκες και την πρόγνωση για την ανταπόκριση στα φάρμακα της εξωσωματικής, είναι πλέον πιο κοντά.

Τα αρχικά αποτελέσματα νέας μελέτης, που ανακοινώθηκαν στο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Εταιρίας Ανθρώπινης Αναπαραγωγής και Εμβρυολογίας (ESHRE) έδειξαν ότι τα επίπεδα της “ορμόνης της γονιμότητας” μπορεί να φανούν με ακρίβεια από την ανάλυση των μαλλιών της γυναίκας.

Λίγες τρίχες είναι αρκετές για να μάθει μία γυναίκα τα επίπεδα της αντιμυλλέριου ορμόνης (ΑΜΗ), που θεωρείται βασικός δείκτης στην εκτίμηση της ανταπόκρισης που θα έχει στην εξωσωματική.

Η ορμόνη ΑΜΗ παράγεται από τα κύτταρα που περιβάλλουν κάθε ωάριο όταν αναπτύσσεται στις ωοθήκες κι έτσι θεωρείται ότι δείχνει το ωοθηκικό απόθεμα μίας γυναίκας.

Αν και μελέτες δεν έχουν συσχετίσει με αξιοπιστία τα επίπεδα AMH με την πιθανότητα να αποκτήσει παιδί μία γυναίκα, ούτε με την πρόβλεψη του χρόνου της εμμηνόπαυσης, θεωρείται καλός δείκτης για να εκτιμηθεί αν θα ανταποκριθεί καλά ή όχι μία γυναίκα στη διέγερση των ωοθηκών στην εξωσωματική γονιμοποίηση.

Προς το παρόν, τα επίπεδα της AMH φαίνονται μετά από εξέταση αίματος.

Τώρα όμως, η νέα μελέτη που παρουσιάστηκε στην ετήσιο συνέδριο της ESHRE, που φέτος έγινε διαδικτυακά, έδειξε ότι η ανάλυση των τριχών από τα μαλλιά μίας γυναίκας αποτελεί μία μη-επεμβατική μέθοδο για να βρεθούν τα επίπεδα της “ορμόνης της γονιμότητας”.

Η ερευνητική ομάδα, μέτρησαν τα επίπεδα της ΑΜΗ στον ορό του αίματος και στις τρίχες των μαλλιών 152 γυναικών μέχρι στιγμής. Παρακολούθησαν επίσης με υπερηχογραφήματα τα αναπτυσσόμενα ωοθυλάκια στην ωοθήκη (AFC) αυτών των γυναικών ως επιπλέον δείκτη του ωοθηκικού αποθέματος κάθε γυναίκας.

Όπως ανάφεραν οι ερευνητές παρόμοια επίπεδα AMH ανιχνεύθηκαν στα δείγματα μαλλιών και στις εξετάσεις αίματος.

Φάνηκε επίσης ότι η εξέταση των τριχών είχε τη δυνατότητα να ανιχνεύσει ένα ευρύ φάσμα επιπέδων ΑΜΗ σε γυναίκες παρόμοιας ηλικιακής ομάδας και οι ερευνητές εκτιμούν ότι έχει μεγαλύτερη ακρίβεια από ένα μόνο δείγμα αίματος.

Οι ορμόνες συσσωρεύονται στις τρίχες για μήνες, ενώ τα επίπεδα των ορμονών στον ορό του αίματος μπορεί να αλλάξουν μέσα σε λίγες ώρες.

“Τα μαλλιά είναι ένα μέσο που μπορεί να συσσωρεύσει βιοδείκτες για αρκετές εβδομάδες, ενώ ο ορός του αίματος δείχνει μόνο τα επίπεδα τη συγκεκριμένη στιγμή. Τα επίπεδα των ορμονών στο αίμα μπορεί να αλλάξουν γρήγορα ως ανταπόκριση σε διάφορα ερεθίσματα, ενώ τα επίπεδα ορμονών που μετριούνται στα μαλλιά είναι πιο πιθανό να δείχνουν το μέσο όρο των ορμονών σε μία γυναίκα”, είπαν οι ερευνητές.

Με μία τέτοια εξέταση δεν θα χρειαζόταν να γίνει λήψη αίματος, θα ήταν πιο φθηνή και θα μπορούσε να γίνεται εκτός εργαστηρίου.

Visit Us On FacebookVisit Us On Google PlusVisit Us On Linkedin