υπογονιμότητα

Ποιό σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα συνδέεται με την ανδρική υπογονιμότητα;

Ποιό σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα συνδέεται με την ανδρική υπογονιμότητα;

Τα χλαμύδια, ένα σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα που πολλές φορές δεν έχει συμπτώματα στους άνδρες, μπορεί να ευθύνεται για κάποιες περιπτώσεις ανεξήγητης ανδρικής υπογονιμότητας, σύμφωνα με τους ερευνητές του πανεπιστημίου Queensland University of Technology (QUT).

Εξετάζοντας δείγματα που είχαν ληφθεί σε βιοψίες όρχεων υπογόνιμων ανδρών βρήκαν για πρώτη φορά χλαμύδια. Βρήκαν επίσης αντισώματα για τα βακτήρια Chlamydia trachomatis, στο αίμα 12 από τους 18 άνδρες που έκαναν βιοψία όρχεως, γεγονός που αποδείκνυε ότι έχουν εκτεθεί στα βακτήρια. Κανένας από αυτούς τους άνδρες όμως δεν είχε συμπτώματα, ούτε είχε διαγνωστεί με οποιοδήποτε σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα.

Οι άνδρες είχαν προχωρήσει σε βιοψία επειδή είτε δεν παρήγαγαν καθόλου σπερματοζωάρια είτε παρήγαγαν μικρό αριθμό και στους περισσότερους δεν είχαν διαπιστωθεί τα αίτια της υπογονιμότητας.

Τα χλαμύδια βρέθηκαν συνολικά στο 45,3% των βιοψιών των όρχεων (43 από 95 άνδρες). Xλαμύδια βρέθηκαν επίσης στο 16,7 τοις εκατό των βιοψιών των όρχεων (3 από τους 18 άνδρες), που ελήφθησαν κατά τη διάρκεια των διαδικασιών λήψης σπέρματος και χρησιμοποιήθηκαν άμεσα για τη γονιμοποίηση των ωαρίων. 

Σε 12 από τους 18 άνδρες που έκαναν βιοψία (66,7%) βρέθηκαν ειδικά αντισώματα κατά Chlamydia trachomatis στο αίμα τους, υποδεικνύοντας ότι οι άνδρες είχαν εκτεθεί στα βακτήρια. Κανείς όμως δεν είχε συμπτώματα, ούτε είχε διαγνωστεί με κάποιο σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα.

Η μόλυνση από χλαμύδια έχει συσχετιστεί με την υπογονιμότητα των γυναικών, αλλά δεν γνωρίζουμε πολλά για το ρόλο της στην ανδρική υπογονιμότητα, ειδικά όταν οι άνδρες δεν εμφανίζουν συμπτώματα και εκτιμάται ότι αφορά περίπου το 50% των περιπτώσεων.

Όταν δεν υπάρχουν συμπτώματα, μπορεί να μεταδοθεί εν αγνοία των πασχόντων στους σεξουαλικούς τους συντρόφους

Αυτή είναι η πρώτη φορά που υπάρχουν στοιχεία για μόλυνση από χλαμύδια σε ανθρώπινο ιστό όρχεων. Αν και δεν μπορούμε να πούμε ότι τα χλαμύδια είναι η αιτία της υπογονιμότητας των ανδρών, είναι ένα σημαντικό εύρημα που δείχνει ότι υπάρχει πιθανότητα να παίζουν ρόλο στα προβλήματα δημιουργίας σπερματοζωαρίων στους όρχεις”, είπαν οι ερευνητές.

Μελέτες που έκαναν οι ερευνητές σε πειραματόζωα έδειξαν ότι η μόλυνση με χλαμύδια σε αρσενικούς ποντικούς δημιουργεί χρόνια λοίμωξη στους όρχεις, η οποία επηρεάζει σημαντικά την φυσιολογική δημιουργία σπέρματος.

Ένας τρόπος διάγνωσης της μόλυνσης με χλαμύδια γίνεται με δείγμα ούρων, αλλά μπορεί να μην εντοπίσει τη μόλυνση σε όλες τις περιπτώσεις. Στη μελέτη μας, δύο από τους τρεις ασθενείς των οποίων οι βιοψίες ήταν θετικές για τα χλαμύδια, ήταν αρνητικοί στην εξέταση ούρων για τα βακτηρίδια. Φαίνεται λοιπόν ότι η λοίμωξη μπορεί να μην διαγνωστεί στο ουροποιητικό σύστημα ή ότι το μικρόβιο να ανιχνεύεται στα ούρα παροδικά”, είπε ο επικεφαλής της έρευνας.

Στις περισσότερες περιπτώσεις υπογόνιμων ανδρών δεν γνωρίζουμε τους λόγους που υπάρχουν προβλήματα με τα σπερματοζωάρια. Υπάρχουν παράγοντες που τα επηρεάζουν όπως πχ τα χημειοθεραπευτικά φάρμακα, η συνεχής έκθεση σε υψηλές θερμοκρασίες, η έκθεση σε τοξικά κλπ, αλλά σε πολλούς άνδρες δεν υπάρχει τίποτα αξιοσημείωτο στο σεξουαλικό ή ιατρικό ιστορικό τους που θα μπορούσε να εξηγήσει τα προβλήματά γονιμότητας.

Η άποψή μου

Η λοίμωξη με τα χλαμύδια είχε τον τίτλο “ύπουλη επιδημία” όσον αφορά τις γυναίκες. Η μελέτη αυτή έρχεται να αποδείξει ότι η ύπουλη αυτή επιδημία δεν περιορίζεται μόνο στις γυναίκες, αλλά μπορεί να αφορά και τους άνδρες. Πιθανόν στη διάγνωση της υπογονιμότητας να πρέπει να συμπεριληφθούν και τεστ ανίχνευσης χλαμυδίων ακόμα και στους ασυμπτωματικούς άνδρες.

Μπορείτε να διαβάστε περισσότερα: https://academic.oup.com/humrep/advance-article/doi/10.1093/humrep/dez169/5580920

Υπογονιμότητα: οι απαραίτητες εξετάσεις για τη γυναίκα και τον άνδρα

Υπογονιμότητα: οι απαραίτητες εξετάσεις για τη γυναίκα και τον άνδρα

Άρθρο του Ιάκωβου Σούση, Μαιευτήρα-Γυναικολόγου, Ιατρού Αναπαραγωγής

Η υπογονιμότητα επηρεάζει το ένα στα έξι ζευγάρια. Ο ιατρός αναπαραγωγής που θα πάρει το ιστορικό σας, θα σας ενημερώσει για τις εξετάσεις που είναι απαραίτητες για να κάνει τη διάγνωση.

Κάθε ζευγάρι είναι διαφορετικό και η διερεύνηση της υπογονιμότητας είναι εξατομικευμένη.

Αρχίζοντας από τις σεξουαλικές συνήθειες του ζευγαριού, ο γιατρός μπορεί να σας συμβουλεύσει για πρακτικές που αυξάνουν τις πιθανότητες επίτευξης εγκυμοσύνης.

Καθώς η υπογονιμότητα μπορεί να οφείλεται είτε στη γυναίκα είτε στον άνδρα είτε και στους δύο συντρόφους, υπάρχουν συγκεκριμένες εξετάσεις για τη γυναίκα και για τον άνδρα.

Εξετάσεις γονιμότητας για άνδρες

Για να είναι γόνιμος ένας άνδρας, πρέπει να παράγει υγιές σπέρμα. Η στύση του πρέπει να είναι κατάλληλη ώστε να ολοκληρώνεται η σεξουαλική επαφή. Τα σπερματοζωάρια πρέπει να διασχίσουν την απόσταση μέχρι να συναντήσουν το ωάριο προκειμένου ένα από αυτά να το γονιμοποιήσει.

  • Η εξέταση των γεννητικών οργάνων του άνδρα από τον γιατρό του είναι η αρχή.
  • Απαραίτητη είναι η εξέταση του σπέρματος (σπερμοδιάγραμμα). Κατά κανόνα απαιτούνται δύο σπερμοδιαγράμματα με διαφορά τουλάχιστον 4 εβδομάδων.

Σε περίπτωση παθολογικού σπερμοδιαγράμματος, άλλες εξετάσεις καθίστανται απαραίτητες, ανάλογα με την περίπτωση, όπως:

  • Εξέταση ούρων για να διαπιστωθεί η τυχόν παρουσία σπέρματος
  • Ορμονικές εξετάσεις για να διαπιστωθούν τα επίπεδα της τεστοστερόνης και άλλων ανδρικών ορμονών
  • Γενετικές εξετάσεις για να διαπιστωθεί εάν η αιτία της υπογονιμότητας είναι γενετική
  • Βιοψία όρχεων για να ερευνηθούν ανωμαλίες στους όρχεις που συμβάλλουν στην υπογονιμότητα ή για να ληφθούν σπερματοζωάρια που θα χρησιμοποιηθούν στην εξωσωματική γονιμοποίηση

Εξετάσεις γονιμότητας για γυναίκες

Οι εξετάσεις γονιμότητας της γυναίκας αποσκοπούν στο να διαπιστώσουν ότι η γυναίκα κάνει τακτική ωορρηξία και ότι οι σάλπιγγες είναι βατές ούτως ώστε να συναντηθεί το ωάριο με το σπερματοζωάριο. Το έμβρυο μεταφέρεται από τη σάλπιγγα στη μήτρα για να εμφυτευθεί και να ξεκινήσει μία εγκυμοσύνη.

Ο γιατρός μπορεί να ζητήσει τις εξής εξετάσεις:

  • Ορμονικές εξετάσεις για να εκτιμηθούν τα αποθέματα ωαρίων, δηλαδή η εναπομένουσα γονιμότητα της γυναίκας. Μπορεί επίσης να ελεγχθούν τα επίπεδα των ορμονών της υπόφυσης και του θυρεοειδούς.
  • Υστεροσαλπιγγογραφία που αξιολογεί την κατάσταση της μήτρας και των σαλπίγγων. Τυχόν συγγενείς ανωμαλίες της μήτρας καθίστανται εμφανείς όπως και παράγοντες που επηρεάζουν την κοιλότητα της μήτρας, πχ πολύποδες ή ινομυώματα. Επίσης, λαμβάνουμε σημαντικές πληροφορίες για τη λειτουργία των σαλπίγγων, πχ υδροσάλπιγγες.
  • Το διακολπικό υπερηχογράφημα παρέχει σημαντικές πληροφορίες για τη μορφολογία της μήτρας και των ωοθηκών.

Οι παραπάνω βασικές εξετάσεις, μπορεί να υποδείξουν ότι η γυναίκα χρειάζεται να υποβληθεί σε περαιτέρω πιο λεπτομερείς εξετάσεις. Αυτές μπορεί να είναι:

  • Υστεροσκόπηση, κατά την οποία ένα πολύ λεπτό τηλεσκόπιο εισάγεται μέσω του τραχήλου στη μήτρα. Με τον τρόπο αυτό, όχι μόνο μπορούν να διαγνωστούν ανωμαλίες της μήτρας, αλλά και να προχωρήσουμε απευθείας στην αποκατάστασή τους (πχ αφαίρεση ενός πολύποδα ή ενός ινομυώματος, αφαίρεση διαφράγματος της μήτρας).
  • Λαπαρασκόπηση, κατά την οποία ένα τηλεσκόπιο εισάγεται από τον ομφαλό της γυναίκας στην κοιλιά και μας επιτρέπει να δούμε τη μήτρα, τις σάλπιγγες και τις ωοθήκες. Διάφορες παθολογικές καταστάσεις μπορούν να διαγνωστούν όπως ενδομητρίωση, συμφύσεις, ινομυώματα και άλλα. Ταυτόχρονα μπορούμε να προβούμε σε θεραπευτικές επεμβάσεις.

Ένας πεπειραμένος ιατρός αναπαραγωγής επιλέγει τις κατάλληλες εξετάσεις, χωρίς να επιβαρύνει άσκοπα οικονομικά και ψυχολογικά το ζευγάρι. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να αποκαλυφθούν τα αίτια της υπογονιμότητας ούτως ώστε να εφαρμόσουμε την κατάλληλη θεραπεία χωρίς να χάνεται πολύτιμος χρόνος.

Ανακαλύφθηκε γονίδιο που ευθύνεται για την ανδρική υπογονιμότητα

Ανακαλύφθηκε γονίδιο που ευθύνεται για την ανδρική υπογονιμότητα

Άρθρο του Ιάκωβου Σούση, Μαιευτήρα-Γυναικολόγου, Ιατρού Αναπαραγωγής

 

Στην Ελλάδα υπάρχουν περίπου 300.000 υπογόνιμα ζευγάρια. Τουλάχιστον ένα στα πέντε από αυτά τα ζευγάρια δεν γνωρίζει τα αίτια της υπογονιμότητας. Αυτές θεωρούνται περιπτώσεις “ανεξήγητης υπογονιμότητας”.

Τουλάχιστον οι μισές περιπτώσεις οφείλονται σε ανδρική υπογονιμότητα της οποίας η αιτία δεν έχει διαγνωστεί.

Εκτιμάται ότι έως και στο 50% περίπου αυτών των περιπτώσεων οι λόγοι είναι γενετικοί. Πολλά γονίδια όμως που παίζουν ρόλο στην ανδρική υπογονιμότητα παραμένουν άγνωστα.

Ομάδα ερευνητών εντόπισε μια γενετική ανωμαλία που μπορεί να είναι αιτία της ανδρικής υπογονιμότητας. Ανακάλυψαν ότι μετάθεση ενός τμήματος ενός χρωμοσώματος σε ένα άλλο επηρεάζει το γονίδιο SYCP2 που συνδέεται με τον χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων. Εντόπισαν μάλιστα το συγκεκριμένο γονίδιο σε τέσσερις υπογόνιμους άνδρες.

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι η ανακάλυψη αυτού του γονιδίου θα συμβάλλει στην καλύτερη κατανόηση και διάγνωση της ανδρικής υπογονιμότητας.

“Η υπογονιμότητα είναι σοβαρότατο πρόβλημα για πολλούς νέους ανθρώπους και στο 40-70% των υπογόνιμων ανδρών δεν έχει διαγνωστεί το αίτιο. Πρέπει λοιπόν να βρούμε κι άλλα γονίδια”, είπαν οι ερευνητές.

Η συγκεκριμένη έρευνα που κατέληξε στην ανακάλυψη του γονιδίου SYCP2 ξεκίνησε όταν ένα ιατρός έστειλε στην ομάδα έναν ασθενή με στόχο να κατανοήσουν τη γενετική βάση των γενετικών ανωμαλιών και τον μηχανισμό της παθολογίας του σπέρματος.

Στα 28 του, ο ασθενής είχε διαγνωστεί δύο χρόνια πριν με υπογονιμότητα και εξαιρετικά χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων. Η ερευνητική ομάδα ανάλυσε τα χρωμοσώματά του και διαπίστωσε ότι ο ασθενής είχε μια ισορροπημένη χρωμοσωμική μετάθεση ανάμεσα στα χρωμοσώματα 20 και 22.

Αυτή η γενετική ανωμαλία οδήγησε σε 20πλάσια δραστηριότητα του SYCP2. Μέσα από μια σειρά από πειράματα οι ερευνητές διερεύνησαν την επίδραση αυτής της αλλαγής στη δραστηριότητα του SYCP2.

“Οι ισορροπημένες χρωμοσωμικές μεταθέσεις σε υπογόνιμους άνδρες σπανίως διερευνώνται περαιτέρω. Συνήθως οι ασθενείς πληροφορούνται τον κίνδυνο μεταφοράς της ανωμαλίας στα έμβρυα, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε επαναλαμβανόμενες αποβολές. Η έρευνά μας έδειξε ότι μια χρωμοσωμική αναδιάταξη μπορεί επίσης να διαταράξει ή να απορυθμίσει γονίδια σημαντικά στη γονιμότητα, ” δήλωσαν οι ερευνητές.

Η ερευνητική ομάδα βρήκε άλλους τρεις υπογόνιμους άνδρες με παραλλαγές της λειτουργίας στο γονίδιο SYCP2. Οι διαταραχές στο SYCP2 ήταν πολύ συχνότερες μεταξύ ανδρών με υπογονιμότητα σε σχέση με τον γενικό πληθυσμό.

Η διάγνωση του αιτίου της υπογονιμότητας πολλές φορές είναι θεραπευτική από μόνη της, ακόμα κι αν δεν μπορεί να γίνει κάτι για να διορθωθεί το πρόβλημα. Δίνει τέλος στην αναζήτηση των αιτίων της υπογονιμότητας και ανοίγει την πόρτα σε θεραπευτικές επιλογές.

Η έρευνα δημοσιεύεται στην επιστημονική επιθεώρηση American Journal of Human Genetics.

Δωρεά ωαρίων: πόσο καλά είναι τα αποτελέσματα σε γυναίκες με ενδομητρίωση;

Δωρεά ωαρίων: πόσο καλά είναι τα αποτελέσματα σε γυναίκες με ενδομητρίωση;

Η δωρεά ωαρίων αποτελεί ιδανική συνθήκη για να κατανοήσουμε πως η ενδομητρίωση επηρεάζει τα αποτελέσματα της εξωσωματικής γονιμοποίησης (IVF).

Η υπογονιμότητα είναι ένα από τα βασικά συμπτώματα της ενδομητρίωσης, στην οποία κύτταρα όμοια με εκείνα του ενδομητρίου (της επένδυσης της μήτρας) αναπτύσσονται σε άλλα σημεία του σώματος, όπως η πύελος, οι σάλπιγγες και οι ωοθήκες, προκαλώντας φλεγμονές και έντονο πόνο.

Η ενδομητρίωση διπλασιάζει τις πιθανότητες υπογονιμότητας στη γυναίκα κάτω των 35 ετών.

Αν και πολλές γυναίκες με ενδομητρίωση μπορούν να συλλάβουν χρησιμοποιώντας δικά τους ωάρια στην εξωσωματική γονιμοποίηση, ορισμένες χρειάζονται ωάρια δότριας.

Ενδομητρίωση και δωρεά ωαρίων

Δύο από τα βασικά ερωτήματα της επιστημονικής κοινότητας ήταν τα εξής: εάν τα ωάρια μίας υγιούς δότριας μοιραστούν σε δύο λήπτριες, μία από τις οποίες είναι υγιής και η άλλη πάσχει από ενδομητρίωση, έχουν τις ίδιες πιθανότητες να μείνουν έγκυοι οι δύο γυναίκες; Επηρεάζονται τα αποτελέσματα της εξωσωματικής γονιμοποίησης εάν η δότρια πάσχει από ενδομητρίωση και η λήπτρια είναι υγιής;

Η σοβαρή ενδομητρίωση δεν επηρεάζει τα ποσοστά κυήσεων όταν η δότρια ωαρίων είναι υγιής

Σε έρευνα που έγινε στο Ινστιτούτο Υπογονιμότητας της Βαλένθια συμμετείχαν 58 γυναίκες που έκαναν εξωσωματική γονιμοποίηση με δωρεά ωαρίων. Οι 25 έπασχαν από σοβαρή ενδομητρίωση και οι 33 από τις λήπτριες ήταν υγιείς. Και στις δύο ομάδες έγινε η ίδια προετοιμασία του ενδομητρίου. Ο αριθμός των γονιμοποιημένων ωαρίων, των μεταφερομένων εμβρύων, των ποσοστών κύησης και το ποσοστό αποβολών ήταν ίδια και στις δύο ομάδες.

Φάνηκε λοιπόν ότι η σοβαρή ενδομητρίωση δεν επηρεάζει τα ποσοστά κυήσεων μετά από εξωσωματική γονιμοποίηση, όταν τα ωάρια προέρχονται από υγιείς δότριες. Παρόμοια ήταν τα αποτελέσματα άλλης έρευνας 444 κύκλων δωρεάς ωαρίων σε 222 ζευγάρια ληπτριών.

Όταν η δότρια ωαρίων πάσχει από ενδομητρίωση επηρεάζονται τα αποτελέσματα της εξωσωματικής γονιμοποίησης

Έρευνα που εξέτασε αναδρομικά 178 εμβρυομεταφορές σε 141 λήπτριες έδειξε σημαντικά χαμηλότερα ποσοστά κυήσεων σε γυναίκες που έλαβαν ωάρια από δότριες με ενδομητρίωση. Για να μελετήσουν οι Ισπανοί ερευνητές περαιτέρω τη δράση της ενδομητρίωσης στο ενδομήτριο ή το ωάριο, έκαναν μία προοπτική μελέτη στην οποία χώρισαν τις ασθενείς σε τρεις ομάδες. Στην πρώτη ομάδα δότριες ωαρίων που δεν έπασχαν από ενδομητρίωση έδωσαν ωάρια σε υγιείς λήπτριες. Στη δεύτερη ομάδα δότριες με ενδομητρίωση έδωσαν ωάρια σε υγιείς λήπτριες. Στην τρίτη ομάδα δότριες που δεν έπασχαν από ενδομητρίωση έδωσαν τα ωάριά τους σε λήπτριες με ενδομητρίωση.

Σημαντικά χαμηλότερα ποσοστά εμφύτευσης παρατηρήθηκαν στην ομάδα που οι δότριες είχαν ενδομητρίωση και οι λήπτριες δεν είχαν. Παρόμοια ήταν και τα ποσοστά κυήσεων στην ίδια ομάδα.

Οι γυναίκες με ενδομητρίωση έχουν άριστα ποσοστά κυήσεων με ωάρια υγιούς δότριας

Αναδρομική μελέτη που έγινε σε 10.000 κύκλους εξωσωματικής γονιμομοποίησης με δωρεά ωαρίων έδειξε ότι τα ποσοστά κυήσεων σε λήπτριες με ενδομητρίωση ήταν ίδια με αυτά γυναικών χωρίς ενδομητρίωση.

Ανάλυση των αποτελεσμάτων της δωρεάς ωαρίων των τελευταίων ετών σε ελληνική μονάδα έδειξε ότι οι λήπτριες με ενδομητρίωση έχουν εξαιρετικά ποσοστά κυήσεων της τάξης του 60%.

Συμπεράσματα

• Τα ποσοστά κυήσεων στην εξωσωματική γονιμοποίηση μετά από δωρεά ωαρίων σε λήπτριες με ενδομητρίωση είναι άριστα όταν τα ωάρια προέρχονται από δότριες χωρίς ενδομητρίωση και ξεπερνούν το 60%.
• Τα ποσοστά κυήσεων μετά από δωρεά ωαρίων από γυναίκες με ενδομητρίωση είναι χαμηλότερα ακόμα και όταν οι λήπτριες είναι υγιείς.

Σε ποιες περιπτώσεις ενδομητρίωσης χρειάζεται δωρεά ωαρίων;

Τα ποσοστά επιτυχίας της εξωσωματικής γονιμοποίησης σε ασθενείς με ενδομητρίωση αυξάνονται με τη χρήση ωαρίων δότριας:

• Σε περιπτώσεις σοβαρότατης ενδομητρίωσης που έχει προκαλέσει βλάβες στις ωοθήκες, επηρεάζοντας το ωοθηκικό απόθεμα, την ποιότητα και την ποσότητα των ωαρίων. Σε αυτές τις περιπτώσεις η ανταπόκριση των ασθενών στα φάρμακα διέγερσης των ωοθηκών είναι φτωχή.
• Σε ασθενείς άνω των 40 ετών.

Καθώς η ενδομητρίωση επηρεάζει με διαφορετικό τρόπο κάθε γυναίκα, η στρατηγική που ακολουθούμε κάθε φορά για την αντιμετώπιση της υπογονιμότητας είναι απολύτως εξατομικευμένη.

Πρωτοποριακή θεραπεία για τη χρόνια βακτηριακή κολπίτιδα

Πρωτοποριακή θεραπεία για τη χρόνια βακτηριακή κολπίτιδα

Άρθρο του Ιάκωβου Σούση, Ιατρού Αναπαραγωγής

Εντυπωσιακή είναι η ανακοίνωση Ισραηλινών επιστημόνων για την πρωτοποριακή θεραπεία της χρόνιας βακτηριακής κολπίτιδας με μεταμόσχευση κολπικού υγρού από υγιή δότρια.

Είναι η πρώτη φορά που αποδεικνύεται η αποτελεσματικότητα της μεταμόσχευσης κολπικού μικροβιώματος για τη θεραπεία της χρόνιας βακτηριακής κολπίτιδας. Η έρευνα δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Nature Medicine.

Η μελέτη έγινε σε πέντε γυναίκες ηλικίας 27 έως 47 ετών από κορυφαίους επιστήμονες στον τομέα του μικροβιώματος του κόλπου από το πανεπιστήμιο Hadassah-Hebrew University στην Ιερουσαλήμ και το Ινστιτούτο Επιστημών Weizmann στο Rehovot.

Παρατηρήθηκε πλήρης και μακροχρόνια ύφεση στις 4 από τις 5 γυναίκες που έκαναν μία έως τρεις μεταμοσχεύσεις. Σε μία από τις ασθενείς υπήρξε αλλαγή της δότριας, χωρίς να υπάρξουν επιπλοκές. Η πέμπτη γυναίκα παρουσίασε μερική βελτίωση.

“Τα αποτελέσματα ήταν άμεσα”, δήλωσε ο επικεφαλής της έρευνας και η αλλαγή που παρατηρείται στο μικροβίωμα είναι εξαιρετικά εντυπωσιακή”.

Η μεταμόσχευση κολπικού μικροβιώματος είναι το “πνευματικό τέκνο” της μοριακής βιολόγου Debra Goldman-Wohl, μίας εκ των επικεφαλής της έρευνας.

Σκέφτηκε ότι εφόσον τα μοσχεύματα κοπράνων μπορούν να ομαλοποιήσουν ένα μη ισορροπημένο μικροβίωμα του εντέρου (βακτήρια που υπάρχουν στα έντερα), οι μεταμοσχεύσεις κολπικού υγρού θα μπορούσαν να ομαλοποιήσουν ένα μη ισορροπημένο κολπικό μικροβίωμα.

Η επιτυχία του πειράματος “φιλική επικράτηση του μικροβιώματος” θα μπορούσε να οδηγήσει σε “μια οικονομική λύση για τα εκατομμύρια γυναικών σε όλο τον κόσμο που υποφέρουν από αυτή τη διαταραχή”.

H χρόνια βακτηριακή κολπίτιδα επηρεάζει περίπου το 30-50% των γυναικών παγκοσμίως. Τουλάχιστον 4,4% του γυναικείου πληθυσμού του πλανήτη πάσχουν από μια σοβαρή μορφή αυτής της νόσου.

Το κολπικών μικροβίωμα αλλάζει και υπάρχουν ανεπιθύμητα συμπτώματα, κίνδυνος υπογονιμότητας, επιπλοκές στην εγκυμοσύνη, πρόωρος τοκετός.

Στις σοβαρές περιπτώσεις χρόνιας βακτηριακής κολπίτιδας, η θεραπεία με αντιβιοτικά συσχετίζεται με πολύ υψηλά ποσοστά υποτροπής μέχρι 70% εντός ενός έτους μετά τη θεραπεία. Αυτό οδηγεί σε εξάρτηση από τα αντιβιοτικά ή στο να μην είναι αποτελεσματικά στην αντιμετώπιση της ασθένειας.

Ήδη προγραμματίστηκαν τυχαιοποιημένες, ελεγχόμενες με εικονικό μόσχευμα κλινικές δοκιμές για να διαπιστωθεί περαιτέρω η θεραπευτική αποτελεσματικότητα της μεταμόσχευσης κολπικού μικροβιώματος σε γυναίκες με χρόνια βακτηριακή κολπίτιδα.

Η άποψή μου

Η χρόνια βακτηριακή κολπίτιδα είναι εξαιρετικά δύσκολο να αποθεραπευθεί. Η χορήγηση αντιβιοτικών πολλές φορές επιδεινώνει τη διαταραχή της φυσιολογικής χλωρίδας του κόλπου δημιουργώντας ένα φαύλο κύκλο που ταλαιπωρεί ιδιαίτερα τη γυναίκα. Η μεταμόσχευση μικροβιώματος μπορεί με φιλικό και φιλικό τρόπο να αποκαταστήσει τη φυσιολογική χλωρίδα του κόλπου.

Υπογονιμότητα: Βήμα-βήμα η πρώτη επίσκεψη στον γιατρό

Υπογονιμότητα: Βήμα-βήμα η πρώτη επίσκεψη στον γιατρό

Ένα ζευγάρι που έχει συχνά σεξουαλική επαφή πρέπει να αρχίσει να διερευνά εάν υπάρχει θέμα υπογονιμότητας όταν δεν έχει επιτευχθεί εγκυμοσύνη μέσα σε ένα χρόνο, εφόσον η γυναίκα έχει φυσιολογικό κύκλο.

Το ζευγάρι πρέπει να ζητήσει νωρίτερα τη βοήθεια γιατρού εάν η γυναίκα είναι άνω των 35 ετών ή εάν γνωρίζουν/υποπτεύονται πως η γυναίκα έχει πρόβλημα με την περίοδό της (π.χ. εξαιτίας ανωορρηξίας, ενδομητρίωσης, φλεγμονής), έχει πρόσφατη μητρορραγία, έχει συμφύσεις ή αποφραγμένες σάλπιγγες ή έχει υποβληθεί σε επέμβαση κύστης ωοθήκης.

Επίσης το ζευγάρι πρέπει να απευθυνθεί στον γιατρό όταν γνωρίζουν ή υποψιάζονται ότι ο άνδρας αντιμετωπίζει προβλήματα με το σπέρμα του (π.χ. από παρωτίτιδα σε μεγάλη ηλικία, τραυματισμό των όρχεων ή χημειοθεραπεία).

Η υπογονιμότητα δεν είναι ασθένεια, αλλά μία ένδειξη ότι είναι πιθανό να υπάρχει κάποιο πρόβλημα στον έναν ή και στους δύο συντρόφους. Είναι πολύ σημαντικό ο γιατρός να εντπιίσει το αίτιο της υπογονιμότητας, πριν χορηγηθεί οποιαδήποτε θεραπεία, έτσι ώστε να αποφύγουμε άσκοπες καθυστερήσεις στην επίλυση του προβλήματος.

Η υπογονιμότητα αφορά και τους δύο συντρόφους. Μπορεί να υπάρχει πρόβλημα στον ένα ή στον άλλο σύντροφο ή και στους δύο. Είναι σημαντικό να επισκεφθούν μαζί τον γιατρό για τη λήψη ενός καλού ιστορικού και από τους δύο, να κάνουν ερωτήσεις στον γιατρό και να πάρουν απαντήσεις, ενώ θα θυμούνται καλύτερα όλα όσα συζητήθηκαν.

Τι συμβαίνει στο πρώτο ραντεβού για τη διερεύνηση της υπογονιμότητας;

Ο γιατρός θα ρωτήσει τη γυναίκα για την ηλικία της και το χρονικό διάστημα που προσπαθεί να μείνει έγκυος.

Ακόμη θα ρωτήσει την ηλικία που άρχισε η περίοδός της, αν είναι σταθερή, τη διάρκεια του κύκλου, πόσες μέρες διαρκεί η περίοδος και αν υπάρχει πόνος κατά την διάρκεια της.

Θα ενημερωθεί για την ύπαρξη κυήσεων σε αυτή ή σε προηγούμενη σχέση καθώς και ποια ήταν η κατάληξη τους. Η γυναίκα δεν χρειάζεται να ανησυχεί αν θα ρωτήσει ο γιατρός για προηγούμενες διακοπές κυήσεων (που πιθανώς δε γνωρίζει ο τωρινός σύντροφος της) καθώς μπορεί να ενημερώσει τον γιατρό όταν είναι μόνοι τους π.χ. κατά την κλινική εξέταση. Όλες οι πληροφορίες είναι απόλυτα εμπιστευτικές.

Ο γιατρός πρέπει ακόμη να γνωρίζει για:

  • ύπαρξη σεξουαλικά μεταδιδόμενων νοσημάτων κατά το παρελθόν ή πυελικές φλεγμονές ή ιστορικό σκωληκοειδίτιδας και κάθε κοιλιακή επέμβαση γιατί μπορούν να προκαλέσουν συμφύσεις και αποφραγμένες σάλπιγγες.
  • συμπτώματα ενδεικτικά ενδομητρίωσης, όπως π.χ. πόνος μέσα βαθιά κατά την διάρκεια της σεξουαλικής επαφής ή δυσμηνόρροια
  • οποιοδήποτε πρόβλημα υγείας και φαρμακευτική αγωγή
  • συνήθειες όπως κατανάλωση αλκοόλ και κάπνισμα

Ο γιατρός θα ρωτήσει τον άνδρα για το ιστορικό όλων των καταστάσεων που επηρεάζουν αρνητικά τη γονιμότητα, όπως:

  • χειρουργικές επεμβάσεις ή τραυματισμούς στους όρχεις ή ιστορικό παρωτίτιδας
  • σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα και πόνο στους όρχεις
  • τακτική λήψη φαρμάκων
  • συνήθειες όπως κατανάλωση αλκοόλ και κάπνισμα
  • επίτευξη κυήσεων με προηγούμενες συντρόφους

Ως ζευγάρι θα πρέπει να πείτε στον γιατρό πόσο συχνά έχετε σεξουαλικές επαφές και αν γίνονται σε κάποια συγκεκριμένη στιγμή του κύκλου της γυναίκας, καθώς και εάν υπάρχουν προβλήματα με την σεξουαλική επαφή, όπως π.χ. πρόωρη εκσπερμάτωση.

Τέλος ο γιατρός θα σας εξετάσει και θα σας ζητήσει να κάνετε ορισμένες εξετάσεις.

Για τη γυναίκα απαραίτητες εξετάσεις είναι το διακολπικό υπερηχογράφημα, η σαλπιγγογραφία, το ορμονικό προφίλ. Η λαπαροσκόπηση είναι πολύ χρήσιμη, αν και δεν χρειάζεται πάντα. Για τον άνδρα το σπερμοδιάγραμα είναι η πιο σημαντική εξέταση. Επίσης, ο γιατρός μπορεί να ζητήσει να κάνετε και οποιαδήποτε άλλη εξέταση κρίνει χρήσιμη στην αντιμετώπιση του προβλήματος.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο χειρότερος εχθρός της γονιμότητας είναι ο χρόνος.

Τα αυξημένα επίπεδα των ορμονών του θυρεοειδούς σχετίζονται με τον χρόνιο πόνο και τη σοβαρότητα της ενδομητρίωσης

Τα αυξημένα επίπεδα των ορμονών του θυρεοειδούς σχετίζονται με τον χρόνιο πόνο και τη σοβαρότητα της ενδομητρίωσης

Άρθρο του Ι.Σούση, Ιατρού Αναπαραγωγής

Οι ασθενείς που πάσχουν από ενδομητρίωση και έχουν δυσλειτουργία του θυρεοειδούς έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να υποφέρουν από χρόνιο πόνο και να έχουν πιο σοβαρή ενδομητρίωση, σύμφωνα με νέα μελέτη.

Η ενδομητρίωση είναι μία μυστηριώδης ασθένεια. Οι αυτοάνοσες διαταραχές του θυρεοειδούς σχετίζονται με την ενδομητρίωση, αλλά ο μηχανισμός με τον οποίο συνδέονται οι δύο ασθένειες είναι άγνωστος.

Κάθε κύτταρο στο σώμα μεταφέρει πρωτεϊνικούς δείκτες, που ονομάζονται αντιγόνα καιεπιτρέπουν σε ένα κύτταρο να αναγνωρίζεται από το ανοσοποιητικό σύστημα ως “δικό μου” ή “ξένο“. Σε αυτοάνοσες διαταραχές του θυρεοειδούς, το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού επιτίθεται και προκαλεί βλάβες στον θυρεοειδή αδένα. Αυτές οι ασθένειες χαρακτηρίζονται από την παραγωγή αυτοαντισωμάτων έναντι ειδικών αντιγόνων τουθυρεοειδούς και του υποδοχέα ορμόνης διέγερσης του θυρεοειδούς.

Οι ερευνητές του Université Paris Descartes μελέτησαν τη σχέση μεταξύ της ενδομητρίωσης και των αυτοάνοσων διαταραχών του θυρεοειδούς και ειδικότερα πώς οι διαταραχές του θυρεοειδούς επηρεάζουν την εξέλιξη της ενδομητρίωσης.

Διαπίστωσαν ότι τόσο τα επίπεδα του RNA όσο και των πρωτεϊνών που εμπλέκονται στο μεταβολισμό του θυρεοειδούς ήταν διαφορετικά στο δείγμα του ενδομητρίου που ελήφθη μεβιοψία από ασθενείς με ενδομητρίωση και σε υγιείς γυναίκες. Τα μόρια RNA δρουν ως πρότυπα για να παράγουν πρωτεΐνες, οι οποίες εκτελούν βασικές λειτουργίες στο κύτταρο.

Επίσης, στα ενδομητριωτικά κύτταρα, η ποσότητα θυρεοειδικών ορμονών ήταν διαφορετική σε σύγκριση με αυτή των κυττάρων από την ομάδα ελέγχου. Η θυρεοειδική ορμόνη Τ4 (θυροξίνη) μετατρέπεται σε Τ3 (τριϊωδοθυρονίνη), η οποία είναι πολύ πιο δραστική από την Τ4. Στα ενδομητριωτικά κύτταρα, η παραγωγή Τ4 αυξήθηκε, ενώ η Τ3 μειώθηκε.

Η ορμόνη διέγερσης του θυρεοειδούς ρυθμίζει την παραγωγή των Τ3 και Τ4. Οι in vitro (εργαστηριακές) μελέτες που χρησιμοποίησαν κύτταρα από το ενδομήτριο ασθενών με ενδομητρίωση και υγιών γυναικών έδειξαν ότι η ορμόνη διέγερσης του θυρεοειδούς αύξησε τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων. Οι ερευνητές όμως, δεν είδαν διαφορές στην αύξηση της ταχύτητας πολλαπλασιασμού μεταξύ των ενδομητριωτικών κυττάρων και των υγιώνκυττάρων.

Οι μελέτες στα ποντίκια επιβεβαίωσαν τα δεδομένα που αποκτήθηκαν in vitro δεδομένου ότι τα ενδομητριωτικά εμφυτεύματα βρέθηκαν να είναι μεγαλύτερα όταν αυξήθηκαν οι θυρεοειδικές ορμόνες. Μια αναδρομική ανάλυση των ασθενών με ενδομητρίωση με ή χωρίς διαταραχή θυρεοειδούς αποκάλυψε αυξημένο χρόνιο πυελικό πόνο και προχωρημένο στάδιο ενδομητρίωσης σε ασθενείς με διαταραχή του θυρεοειδούς.

Μπορείτε να διαβάσετε τα αποτελέσματα της έρευνας εδώ:https://www.pnas.org/content/116/24/11894

Η πρώτη εξέταση αίματος για τη διάγνωση της ενδομητρίωσης

Η πρώτη εξέταση αίματος για τη διάγνωση της ενδομητρίωσης

Άρθρο του Ι.Σούση, Ιατρού Αναπαραγωγής

Η διάγνωση της ενδομητρίωσης είναι εξαιρετικά δύσκολη. Μια πρόσφατη μελέτη έδειξε ότι συνήθως υπάρχει καθυστέρηση 7 έως 12 ετών από την πρώτη εμφάνιση συμπτωμάτων μέχρι τη διάγνωση της νόσου.

Μια ιδιωτική εταιρεία (MDNA Life Sciences) ανακοίνωσε ότι πρόκειται να κυκλοφορήσει πολύ σύντομα η πρώτη εξέταση αίματος στον κόσμο για την ενδομητρίωση, ικανή να ανιχνεύσει την ασθένεια στο 90% των περιπτώσεων.

Τα αποτελέσματα θα είναι διαθέσιμα λίγες μέρες μετά τη λήψη του αίματος, δίνοντας τη δυνατότητα στους γιατρούς να κάνουν πολύ πιο έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία.

Η ενδομητρίωση, μία ασθένεια που συνδέεται με χρόνιο πόνο και υπογονιμότητα, πλήττει 1 στις 10 γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας. Απαιτείται χειρουργική επέμβαση για την οριστική διάγνωσή της (λαπαροσκόπηση), με αποτέλεσμα ο μέσος χρόνος διάγνωσης να είναι τα 7,5 έτη.

Η εταιρία έχει αναπτύξει τεχνικές για την αξιοποίηση των μοναδικών χαρακτηριστικών των μεταλλάξεων στο μιτοχονδριακό DNA, που μπορούν να λειτουργήσουν ως βιοδείκτες για τον εντοπισμό διάφορων ασθενειών.

Μετά τον επιτυχή εντοπισμό βιοδεικτών για διαφορετικούς τύπους καρκίνου, οι ερευνητές στο εργαστήριο της εταιρίας στο Newcastle upon Tyne έχουν πλέον εντοπίσει βιοδείκτες που σχετίζονται με την ενδομητρίωση. Τα αποτελέσματα μιας κλινικής μελέτης που δημοσιεύθηκε πρόσφατα στην επιστημονική επιθεώρηση Biomarkers in Medicine, δείχνουν ότι αυτοί οι βιοδείκτες μπορούν να ανιχνεύσουν με ακρίβεια την ενδομητρίωση σε δείγματα αίματος στο 90% των περιπτώσεων, ακόμη και στα αρχικά στάδια της νόσου.

Η εταιρία ξεκίνησε ένα πρόγραμμα για τη δημιουργία δοκιμαστικού κιτ, το οποίο θα επιτρέπει στα εργαστήρια να χρησιμοποιούν τη νέα εξέταση για τη διάγνωση της ενδομητρίωσης. Η διαδικασία πιστοποίησης της νέας εξέτασης στην Ευρωπαϊκή Ένωση θα ολοκληρωθεί σε 9-10 μήνες.

Ο Dr. Andrew Harbottle, Επιστημονικός Διευθυντής της MDNA εξηγεί: “Οι μεταλλάξεις στο μιτοχονδριακό DNA λειτουργούν ως ιδανικοί βιοδείκτες. Μας παρέχουν ένα μοναδικό και λεπτομερές ημερολόγιο των βλαβών του DNA και μας επιτρέπουν να ανιχνεύσουμε με ακρίβεια πολλές ασθένειες που είναι δύσκολο να διαγνωσθούν, όπως η ενδομητρίωση”.

Η εταιρεία έχει ήδη αποδείξει την ακρίβεια της τεχνολογίας της με μια εξέταση αίματος για τον καρκίνο του προστάτη. Εκτός από τη νέα εξέταση αίματος για τη ενδομητρίωση, η MDNA σχεδιάζει να κυκλοφορήσει εξετάσεις για τον καρκίνο των ωοθηκών και τον καρκίνο του παγκρέατος το επόμενο έτος. Οι εξετάσεις για τον καρκίνο του πνεύμονα, του ήπατος και του στομάχου θα ακολουθήσουν το 2021, ενώ ετοιμάζουν και ανάλογες εξετάσεις για άλλες ασθένειες.

Ο Χάρι Σάλτερ, Πρόεδρος της MDNA, λέει: “Το πρωτοποριακό μας τεστ για την ενδομητρίωση θα αλλάξει θεμελιωδώς τον τρόπο ανίχνευσης και διάγνωσης της ασθένειας. Ανυπομονούμε να βοηθήσουμε τις γυναίκες να αρχίζουν νωρίτερα τη θεραπεία, μειώνοντας τον πόνο και τη δυσφορία τους και προσφέροντας ταυτοχρόνως εξοικονόμηση κόστους στις υπηρεσίες υγείας».

Η γνώμη μου

Η κυκλοφορία μία αξιόπιστης μη-επεμβατικής εξέτασης για τη διάγνωση της ενδομητρίωσης είναι αναγκαία, καθώς πολλές ασθενείς θα γλυτώσουν από επεμβάσεις που δεν θα είναι πλέον απαραίτητες, ενώ θα επιταχυνθεί η διάγνωση και αντιμετώπιση της ενδομητρίωσης. Αυτό θα είχε ως αποτέλεσμα να βελτιωθεί σημαντικά η ποιότητα ζωής εκατομμυρίων γυναικών σε ολόκληρο τον κόσμο.

Πηγή:

https://mdnalifesciences.com/2019/04/worlds-first-blood-test-for-endometriosis-can-detect-up-to-9-out-of-10-cases

Κόκκινα σταφύλια, βατόμουρα και φυστίκια μπορεί να βοηθήσουν τις υπογόνιμες γυναίκες με ενδομητρίωση

Κόκκινα σταφύλια, βατόμουρα και φυστίκια μπορεί να βοηθήσουν τις υπογόνιμες γυναίκες με ενδομητρίωση

Άρθρο του Ι. Σούση, Ιατρού Αναπαραγωγής

Η ρεσβερατρόλη, μια φυσική ουσία που υπάρχει σε πολλά βρώσιμα φυτά, μπορεί να μειώσει τα επίπεδα δύο ενζύμων (MMP-2 και MMP-9) τα οποία παίζουν ρόλο στην ανάπτυξη της ενδομητρίωσης και της υπογονιμότητας που σχετίζεται με την ασθένεια.

Αυτή η χημική ένωση έχει αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες που μπορεί να έχουν θεραπευτική δράση στις γυναίκες με ενδομητρίωση. Είναι όμως απαραίτητες περαιτέρω έρευνες για να επιβεβαιωθούν τα ευρήματα νέας έρευνας που δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Gynecological Endocrinology (Γυναικολογική Ενδοκρινολογία).

Η ενδομητρίωση είναι μια φλεγμονώδης ασθένεια που χαρακτηρίζεται απόυπερδραστηριοποίηση των μεταλλοπρωτεϊνασών μήτρας (MMPs), μιας ομάδας ενζύμων που διασπούν αρκετές πρωτεΐνες οι οποίες αποτελούν την εξωκυττάρια θεμέλια ουσία, δηλαδήμία βιολογική σκαλωσιά που παρέχει υποστήριξη στα κύτταρα και στους ιστούς.

Οι ΜΜΡ διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη των οργάνων και στην αλλαγή τωνιστών, αλλά συνήθως δεν είναι ιδιαίτερα δραστήριες στους ιστούς των ενηλίκων.

Η δραστηριότητά τους μπορεί όμως να αυξηθεί σημαντικά σε διάφορες ασθένειες όπως η ενδομητρίωση. Στις ασθενείς με ενδομητρίωση έχουν ενοχοποιηθεί για την αποτυχία της εμφύτευσης του εμβρύου σε μεθόδους υποβηθούμενης αναπαραγωγής. Συγκεκριμένα δύο ΜΜΡ (οι ΜΜΡ-2 και ΜΜΡ-9) έχουν συνδεθεί με την αποτυχία εμφύτευσης του εμβρύου.

Η ρεσβερατρόλη, μια χημική ένωση που υπάρχει στα κόκκινα σταφύλια, τα βατόμουρα, τασμέουρα και τα φυστίκια, μπορεί να αναστέλλει τις ΜΜΡ-2 και ΜΜΡ-9 και έχει φανεί σε ορισμένες μελέτες ότι προλαμβάνει τη δημιουργία εστιών ενδομητρίωσης.

Αυτή η χημική ένωση διατίθεται ως συμπλήρωμα διατροφής σε περιπτώσεις υψηλήςχοληστερόλης, καρκίνου, καρδιακών παθήσεων και άλλων ασθενειών, αν και δεν υπάρχουν ισχυρές αποδείξεις για τη χρησιμότητά της σε αυτές τις περιπτώσεις.

Μια ομάδα ερευνητών στο Πανεπιστήμιο Ιατρικών Επιστημών της Τεχεράνης στο Ιράν μελέτησαν την επίδραση της ρεσβερατρόλης στα επίπεδα των ΜΜΡ-2 και ΜΜΡ-9 σε ασθενείς με ενδομητρίωση.

Στην κλινική δοκιμή συμμετείχαν 34 ασθενείς που είχαν υπογονιμότητα σχετιζόμενη με την ενδομητρίωση. Τυχαία επέλεξαν και ενέταξαν 17 συμμετέχουσες σε ομάδα ελέγχου που έλαβε εικονικό φάρμακο και 17 σε ομάδα θεραπείας που έλαβε 400 mg ρεσβερατρόλης για 12 έως 14 εβδομάδες.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα επίπεδα των ΜΜΡ-2 και ΜΜΡ-9 μειώθηκαν σημαντικά στον ιστό του ενδομητρίου καθώς και στο υγρό του ενδομητρίου και στο αίμα των γυναικών που έλαβαν ρεσβερατρόλη σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου.

Τα επίπεδα τόσο της ΜΜΡ-2 όσο και της ΜΜΡ-9 στο αίμα και το υγρό του ενδομητρίου ήταν χαμηλότερα μετά τη χειρουργική αφαίρεση των εστιών της ενδομητρίωσης.

«Δείξαμε ότι η ρεσβερατρόλη μπορεί να αλλάξει την εξέλιξη της φλεγμονής στο ενδομήτριο των γυναικών με ενδομητρίωση, τουλάχιστον στο επίπεδο των εκφράσεων ΜΜΡ-2 και -9»,είπαν οι ερευνητές. “Όλες οι συμμετέχουσες σε αυτή τη μελέτη ήταν υπογόνιμες γυναίκες με ενδομητρίωση σταδίου ΙΙΙ και IV κι έτσι μπορεί να περιορίζεται η γενίκευση των ευρημάτων μας σε όλες τις γυναίκες με ενδομητρίωση”.

Χρειάζονται περισσότερες κλινικές μελέτες για να διαπιστωθεί η θεραπευτική ικανότητα της ρεσβερατρόλης στην ενδομητρίωση”, τόνισαν οι ερευνητές.

Μπορείτε να διαβάσετε τα αποτελέσματα της έρευνας εδώ:https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30777471

Ποια είναι τα συμπτώματα της ενδομητρίωσης;

Ποια είναι τα συμπτώματα της ενδομητρίωσης;

Άρθρο του Ι.Σούση, Ιατρού Αναπαραγωγής

Περίπου 1 στις 10 γυναίκες πάσχει από ενδομητρίωση. Στην ενδομητρίωση,  ο ιστός που κανονικά είναι ένα είδος «φόδρας» μέσα στη μήτρα, αναπτύσσεται σε σημεία του οργανισμού όπου δεν θα έπρεπε να υπάρχει (όπως στις ωοθήκες και τις σάλπιγγες).

Το έκτοπο ενδομήτριο λειτουργεί όπως και μέσα στη μήτρα. Δηλαδή σε κάθε κύκλο, αυξάνει το πάχος του, διαλύεται και αιμορραγεί. Επειδή όμως δεν βρίσκεται στη σωστή θέση, δεν υπάρχει τρόπος να αποβληθεί από το σώμα της γυναίκας και «παγιδεύεται» και δημιουργεί τις εστίες της ενδομητρίωσης.

Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει αιτιολογική θεραπεία για την ενδομητρίωση, αλλά συνιστάται η χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση των εστιών, η οποία ανακουφίζει τα συμπτώματα, χωρίς να σημαίνει ότι δεν θα αναπτυχθούν εκ νέου άλλες εστίες ενδομητρίωσης.

Τα συμπτώματα της ενδομητρίωσης ποικίλλουν κατά τη διάρκεια του κύκλου, ακολουθώντας τις αυξομειώσεις των ορμονών.

Συνήθη σύμπτωμα είναι ο έντονος πόνος κατά την περίοδο (δυσμηνόρροια) και κατά τη σεξουαλική επαφή (δυσπαρεύνια), αλλά και η υπογονιμότητα.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, η δυσμηνόρροια είναι τόσο έντονη που αναγκάζει τις γυναίκες να μείνουν στο κρεβάτι, αδυνατώντας να ανταπεξέλθουν στις καθημερινές τους υποχρεώσεις.

Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις σοβαρής ενδομητρίωσης χωρίς καθόλου πόνο ή με πόνο που εκλαμβάνεται ως συνήθης πόνος της περιόδου.

Συνήθως οι γυναίκες που πάσχουν από ενδομητρίωση έχουν κράμπες και πονούν:

  • Στη λεκάνη, στη μέση και στην κοιλιά πριν, κατά και μετά την περίοδο
  • Κατά την ωορρηξία
  • Στο έντερο κατά την περίοδο
  • Κατά την ούρηση και την αφόδευση στην περίοδο
  • Κατά τη διάρκεια ή μετά τη σεξουαλική επαφή (δυσπαρεύνια)

 

Το έκτοπο ενδομήτριο μπορεί να προκαλέσει επίσης:

  • Αυξημένη αιμορραγία κατά την περίοδο
  • Αιμορραγία ανάμεσα στις περιόδους
  • Ανωμαλίες στην περίοδο
  • Ατονία ή κόπωση
  • Δυσκοιλιότητα ή διάρροια κατά την περίοδο
  • Φούσκωμα ή πρήξιμο στην κοιλιά κατά την περίοδο
  • Υπογονιμότητα (24%-50% των υπογόνιμων γυναικών πάσχουν από ενδομητρίωση)

 

Πρέπει να επισκεφθείτε τον γιατρό σας εάν :

  • ο έντονος πόνος σας κάνει να μην μπορείτε να αντεπεξέλθετε στις καθημερινές σας υποχρεώσεις
  • είναι ιδιαίτερα επώδυνη η ερωτική πράξη
  • εάν δεν έχετε μείνει έγκυος ύστερα από 12 μήνες ελεύθερων σεξουαλικών επαφών (ή 6 μήνες εάν είστε άνω των 35)

Για να διευκολύνετε τη διάγνωση της ενδομητρίωσης, μπορείτε πριν επισκεφθείτε τον γιατρό, να καταγράψετε:

  • όλα τα συμπτώματα
  • τον χρόνο εμφάνισης και τη διάρκεια των συμπτωμάτων
  • τι σας ανακουφίζει από τον πόνο

Η διάγνωση της ενδομητρίωσης είναι δύσκολη για όποιον γιατρό δεν έχει την απαιτούμενη πείρα, τα συμπτώματα συγχέονται με αυτά άλλων γυναικολογικών παθήσεων και πολλές φορές περνούν 5-10 χρόνια μέχρι να δοθεί η κατάλληλη θεραπεία.

Visit Us On FacebookVisit Us On Google PlusVisit Us On Linkedin