θεραπεία ενδομητρίωσης

Η κατάθλιψη στις γυναίκες με ενδομητρίωση σχετίζεται με τον χρόνιο πόνο

Η κατάθλιψη στις γυναίκες με ενδομητρίωση σχετίζεται με τον χρόνιο πόνο

Άρθρο του Ι.Σούση, Ιατρού Αναπαραγωγής

Καθοριστικός παράγοντας εμφάνισης κατάθλιψης σε ασθενείς με ενδομητρίωση είναι ο χρόνιος πυελικός πόνος, σύμφωνα με νέα ανασκόπηση ερευνών που έχουν γίνει τα τελευταία τριάντα χρόνια.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, είναι απαραίτητη η ευαισθητοποίηση των ιατρών για τη φύση αυτής της σχέσης (η οποία είναι αναμφισβήτητα πιο πολύπλοκη από μια άμεση σχέση αιτίου-αποτελέσματος) ώστε να χορηγηθεί η κατάλληλη θεραπεία και να βελτιωθεί η ποιότητα της ζωής των γυναικών που πάσχουν από ενδομητρίωση.

Τα αποτελέσματα της μελέτης με τίτλο “Τα συμπτώματα κατάθλιψης σε γυναίκες με ενδομητρίωση: συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση” δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση American Journal of Obstetrics & Gynecology.

Υπολογίζεται ότι μία στις δέκα γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας πάσχουν από ενδομητρίωση, μια χρόνια ασθένεια κατά την οποία το ενδομήτριο αναπτύσσεται έξω από τη μήτρα.

Η ενδομητρίωση συνδέεται κυρίως με την υπογονιμότητα και τον χρόνιο πυελικό πόνο (πόνο στην κοιλιά, κάτω από τον ομφαλό, έως και τα γεννητικά όργανα), αλλά οι ασθενείς συχνά παρουσιάζουν και πόνο κατά την σεξουαλική επαφή (δυσπαρεύνια), έχουν επώδυνο ή ακανόνιστο εμμηνορρυσιακό κύκλο (δυσμηνόρροια), πόνο στο έντερο, ψυχολογικά θέματα και δυσκολίες να ανταπεξέλθουν στις καθημερινές τους υποχρεώσεις.

«Συμπτώματα κατάθλιψης έχουν συχνά οι ασθενείς με χρόνιο πόνο. Η  σχέση λοιπόν μεταξύ ενδομητρίωσης και κατάθλιψης ήταν αναμενόμενη» σύμφωνα με τους ερευνητές.

Σε αυτή την ανασκόπηση, οι ερευνητές είχαν δύο στόχους. Πρώτον, να προσδιορίσουν αν υπάρχει σχέση μεταξύ ενδομητρίωσης και κατάθλιψης. Δεύτερον, να εκτιμηθεί εάν η κατάθλιψη είναι πιο συχνή στις γυναίκες με χρόνιο πυελικό πόνο της ενδομητρίωσης, από ότι στις γυναίκες που πάσχουν από ενδομητρίωση και δεν έχουν πυελικό πόνο, αλλά και στις γυναίκες που έχουν πυελικό πόνο χωρίς να πάσχουν από ενδομητρίωση.

Μία μετα-ανάλυση από 24 μελέτες στις οποίες συμμετείχαν συνολικά 99.614 γυναίκες έδειξε ότι εκείνες που έπασχαν από ενδομητρίωση, είχαν σημαντικά υψηλότερα επίπεδα κατάθλιψης από εκείνες που δεν έπασχαν από την ασθένεια. Το αποτέλεσμα αυτό ήταν ακόμη πιο έντονο όταν οι ερευνητές πραγματοποίησαν τον ίδιο τύπο ανάλυσης σε 11 μελέτες (1.070 γυναίκες) συγκρίνοντας υγιείς γυναίκες με εκείνες που πάσχουν από ενδομητρίωση.

Περαιτέρω ανάλυση έδειξε ότι οι γυναίκες με ενδομητρίωση που υπέφεραν από χρόνιο πυελικό πόνο είχαν υψηλότερα επίπεδα κατάθλιψης από εκείνες που δεν πονούσαν.

Δεν διαπιστώθηκαν όμως σημαντικές διαφορές μεταξύ των γυναικών με ενδομητρίωση που είχαν χρόνιο πόνο και εκείνων που είχαν χρόνιο πόνο αλλά δεν έπασχαν από ενδομητρίωση (εξαιτίας κάποιας άλλης πάθησης).

“Τα ευρήματα των πολλαπλών μετα-αναλύσεων μας παρέχουν συγκλίνοντα στοιχεία που μας δείχνουν ότι ο χρόνιος πόνος κι όχι η ενδομητρίωση αυτή καθ’ εαυτή είναι ο κύριος καθοριστικός παράγοντας της κατάθλιψης”, σύμφωνα με τους ερευνητές. “Ως εκ τούτου, συνιστάται η ψυχιατρική εκτίμηση για συμπτώματα κατάθλιψης γυναικών που πάσχουν από ενδομητρίωση και κυρίως εκείνων που υποφέρουν από χρόνιο πόνο”.

“Μελέτες που θα γίνουν στο μέλλον για τους παράγοντες που καθορίζουν τη σχέση της ενδομητρίωσης με την κατάθλιψη ελπίζουμε ότι θα δώσουν περισσότερες πληροφορίες για το πώς να βελτιώσουμε την ποιότητα ζωής των γυναικών με ενδομητρίωση οι οποίες υποφέρουν από πυελικό πόνο”, κατέληξαν οι ερευνητές.

 

Η γνώμη μου

 

Στην προσπάθειά μας να παρέχουμε εξατομικευμένη φροντίδα σε ασθενείς με ενδομητρίωση, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ο αντίκτυπος του χρόνιου πυελικού πόνου στην ποιότητα ζωής τους. Οι ασθενείς που υποφέρουν από χρόνιο πόνο θα μπορούσαν να επωφεληθούν από την ψυχολογική υποστήριξη και ενδεχομένως και από τη φαρμακευτική θεραπεία της κατάθλιψης.

 

Μπορείτε να διαβάσετε τα αποτελέσματα της έρευνας εδώ:  https://www.ncbi.nlm.nih.gov/m/pubmed/30419199/

Από ενδομητρίωση πάσχουν οι γυναίκες και στην εφηβεία

Από ενδομητρίωση πάσχουν οι γυναίκες και στην εφηβεία

Άρθρο του Ι.Σούση,

Η ενδομητρίωση θεωρείται μία ασθένεια των ενήλικων γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας. Μία ανασκόπηση διεθνούς επιστημονικής ομάδας όμως, η οποία δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Best Practice & Research Clinical Obstetrics and Gynecology αναδεικνύει ότι μπορεί να πάσχουν και οι έφηβες γυναίκες.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, πολλές γυναίκες μπορεί να παρουσιάσουν τα πρώτα συμπτώματα στα εφηβικά τους χρόνια, αλλά είναι πιθανό να μην αναγνωριστούν ως ενδείξεις ενδομητρίωσης για πολλά χρόνια.

Οι παράγοντες κινδύνου για εκδήλωση ενδομητρίωσης σε έφηβες και νεαρές γυναίκες περιλαμβάνουν:

  • συγγενείς ανωμαλίες του πόρου του Müller, από τον οποίο σχηματίζεται το γεννητικό σύστημα της γυναίκας
  • συγγενής πρώτου βαθμού που πάσχει από ενδομητρίωση (περίπου το 50% του κινδύνου εμφάνισης της νόσου)
  • πρώιμη εμφάνιση εμμήνου ρήσεως
  • παρατεταμένη εμμηνόρροια (> 5 ημέρες)
  • μικρής διάρκειας κύκλος (<28 ημέρες)
  • δυσμηνόρροια από νεαρή ηλικία

Μελέτες έχουν επίσης δείξει ότι το παθητικό κάπνισμα κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας και τα αυξημένα επίπεδα 2,4-διϋδροξυβενζοφαινόνης (που υπάρχει σε αντηλιακά) συνδέονται με την εμφάνιση ενδομητρίωσης.

Άλλοι παράγοντες κινδύνου είναι ο πρόωρος τοκετός, ο χαμηλός δείκτης μάζας σώματος, η ακμή και η αυξημένη κατανάλωση καφεΐνης ή αλκοόλ.

Η κατανάλωση βρεφικού γάλακτος σόγιας έχει παρατηρηθεί ότι διπλασιάζει τον κίνδυνο ενδομητρίωσης σε σύγκριση με τον κίνδυνο που διατρέχουν οι γυναίκες, οι οποίες δεν είχαν εκτεθεί σε διατροφικές ισοφλαβόνες σόγιας όταν ήταν βρέφη, ανέφεραν οι συγγραφείς.

Δυνητικοί παράγοντες προστασίας, σύμφωνα με τους ερευνητές, είναι:

  • χρήση αντισυλληπτικών χαπιών
  • τακτική άσκηση
  • εμφάνιση εμμήνου ρήσεως μετά την ηλικία των 14 ετών
  • αυξημένη πρόσληψη ωμέγα-3 λιπαρών οξέων

Συμπτώματα στις έφηβες:

Στη λαπαρασκόπηση, οι εστίες της ενδομητρίωσης έχουν συχνά διαφορετική εμφάνιση στις έφηβες σε σχέση με τις ενήλικες γυναίκες. Στις έφηβες έχουμε κυρίως εστίες ενδομητρίωσης στις ωοθήκες και εν τω βάθει, ενώ στις ενήλικες γυναίκες εντοπίζονται εστίες καφέ χρώματος ή και πιο σκούρου.

Η ενδομητρίωση των ωοθηκών είναι συνήθως γεμάτη με ένα υλικό που θυμίζει σιρόπι σοκολάτας και περιβάλλεται από διπλό ωοθηκικό παρέγχυμα. Σύμφωνα με τους ερευνητές, έχουν ινώδη τοιχώματα, συμφύσεις στην επιφάνεια και περιέχουν ενδομητρικό επιθήλιο, στρώμα και αδένες. Συνήθως είναι εμφανείς στο ορθοκολπικό διάφραγμα, στο ορθό, στην ορθοσιγμοειδική του παχέος εντέρου, στην ουροδόχο κύστη, στον ουρητήρα, στους συνδέσμους της μήτρας και στον κόλπο.

Όπως και στις ενήλικες γυναίκες, έτσι και στις έφηβες οι βλάβες αξιολογούνται από Στάδιο 1 (αρχή της ασθένειας) έως Στάδιο 4 (προχωρημένο στάδιο της ασθένειας). Η αξιολόγηση γίνεται με βάση το μέγεθος, τη θέση, την εμφάνιση και την έκταση των εστιών ενδομητρίωσης.

Διαφορική διάκριση πρωτογενούς δυσμηνόρροιας και ενδομητρίωσης:

Πολλές έφηβες παρουσιάζουν δυσμηνόρροια και με βάση τα νέα στοιχεία για την ενδομητρίωση σε έφηβες γυναίκες, θα πρέπει να αξιολογούνται προκειμένου να αποκλειστεί η πιθανότητα ενδομητρίωσης.

Στις έφηβες με ενδομητρίωση, η δυσμηνόρροια είναι συνήθως το πρώτο σύμπτωμα της νόσου και γίνεται με τον καιρό όλο και πιο σοβαρή. Ο πόνος μπορεί να εμφανίζεται μόνο κατά τη διάρκεια της περιόδου, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να εμφανίζεται σε όλη τη διάρκεια του κύκλου. Επηρεάζει αρνητικά την ποιότητα ζωής, δημιουργώντας προβλήματα στη φοίτηση στο σχολείο, στις κοινωνικές δραστηριότητες και στην άσκηση. Οι έφηβες που έχουν σεξουαλική δραστηριότητα συχνά αναφέρουν δυσπαρευνία (πόνο κατά την επαφή) και γαστρεντερικά προβλήματα.

Η κλινική διάγνωση μπορεί να επαληθευθεί με πυελικό υπερηχογράφημα και μαγνητική τομογραφία, αλλά η λαπαροσκόπηση παραμένει ο μόνος τρόπος για την αξιόπιστη διάγνωση της ενδομητρίωσης.

Η ενδομητρίωση αντιμετωπίζεται συνήθως με μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (παυσίπονα), αντισυλληπτικά χάπια και αντισυλληπτικά που περιέχουν αποκλειστικά προγεστερόνη. Η λαπαροσκόπηση και η χειρουργική επέμβαση μπορεί να αποτελέσουν μια από τις επιλογές στις εφήβους με ενδομητρίωση, που δεν ανταποκρίνονται στις φαρμακευτικές αγωγές.

Πηγές:

http://www.contemporaryobgyn.net/endometriosis/endometriosis-can-affect-adolescents-well-adult-women?rememberme=1&elq_mid=4261&elq_cid=607376

https://www.researchgate.net/publication/323269268_A_focus_on_the_distinctions_and_current_evidence_of_endometriosis_in_adolescents

 

 

 

 

Η χειρουργική αντιμετώπιση της ενδομητρίωσης στο παχύ έντερο βελτιώνει τη γονιμότητα

Η χειρουργική αντιμετώπιση της ενδομητρίωσης στο παχύ έντερο βελτιώνει τη γονιμότητα

Άρθρο του Ι.Σούση, Ιατρού Αναπαραγωγής

Η χειρουργική επέμβαση σε γυναίκες που πάσχουν από ενδομητρίωση στο παχύ έντερο αυξάνει σημαντικά τη γονιμότητα μετεγχειρητικά, σύμφωνα με τα αποτελέσματα δευτερογενούς ανάλυσης των αποτελεσμάτων μελέτης Γάλλων ερευνητών.

Η μελέτη είναι μία από τις πρώτες που αξιολογούν την επίδραση της χειρουργικής επέμβασης στα ποσοστά εγκυμοσύνης στις γυναίκες που πάσχουν από ενδομητρίωση στο παχύ έντερο.

Η συνιστώμενη πρώτης γραμμής στρατηγική για την αντιμετώπιση των περιπτώσεων υπογονιμότητας που οφείλονται σε ενδομητρίωση είναι η υποβοηθούμενη αναπαραγωγή. Αποτελεί όμως αντικείμενο αντιπαράθεσης στην γυναικολογική κοινότητα καθώς δεν υπάρχουν πολλά και αξιόπιστα στοιχεία ώστε να συγκριθεί με τη χειρουργική αντιμετώπιση.

Η Ευρωπαϊκή Εταιρεία Ανθρώπινης Αναπαραγωγής και Εμβρυολογίας (ESHRE) έχει ανακοινώσει ότι δεν υπάρχουν στοιχεία που να δείχνουν πως η χειρουργική αντιμετώπιση της εν τω βάθει ενδομητρίωσης πριν την υποβοηθούμενη αναπαραγωγή  θα βελτίωνε τα ποσοστά επίτευξης εγκυμοσύνης.

Στην παρούσα μελέτη αναλύθηκαν τα δεδομένα 55 γυναικών από την τυχαιοποιημένη δοκιμασία ENDORE («Λειτουργικά Αποτελέσματα της Χειρουργικής Διαχείρισης της εν τω Βάθει Ενδομητρίωσης που Εισχωρεί στον Ορθό) που διεξήχθη μεταξύ του Μαρτίου 2011 και του Αυγούστου 2013 και οι οποίες ήθελαν να μείνουν έγκυοι.

Το ENDORE ήταν μία έρευνα σχεδιασμένη έτσι ώστε να διαπιστωθεί αν η συντηρητική αφαίρεση των εστιών ενδομητρίωσης από το έντερο ήταν πιο αποτελεσματική από την τμηματική εκτομή του εντέρου σε γυναίκες με ενδομητρίωση του παχέος εντέρου.

Όλες οι γυναίκες είχαν εν τω βάθει ενδομητρίωση, που επεκτείνετο στο ορθό έντερο και ήταν σε απόσταση έως 15 εκατοστών από τον πρωκτό με εστίες που είχαν μέγεθος μεγαλύτερο από 20 χιλιοστά. Οι εστίες ενδομητρίωσης επεκτείνοντο τουλάχιστον στο μυϊκό στρώμα σε βάθος και μέχρι το ήμισυ της περιφέρειας του ορθού.

Είκοσι πέντε γυναίκες υποβλήθηκαν σε συντηρητική χειρουργική επέμβαση (ξυρίσματος ή εκτομή της εστίας ενδομητρίωσης) και 30 έκαναν ριζική χειρουργική αφαίρεσης του τμήματος του ορθού που έπασχε από ενδομητρίωση. Όλες οι χειρουργικές επεμβάσεις έγιναν από τον ίδιο γυναικολόγο. Οι γυναίκες παρακολουθήθηκαν για 50 έως 79 μήνες.

Από τις 36 ασθενείς που ήθελαν να μείνουν έγκυοι μετά από χειρουργική επέμβαση, 23 (63%) είχαν προσπαθήσει ανεπιτυχώς πριν από τη χειρουργική επέμβαση για περισσότερο από έναν χρόνο (η υπογόνιμη ομάδα). Μετά τη χειρουργική επέμβαση, 29 από τις 36 ασθενείς έμειναν έγκυοι (81%), ενώ κάποιες είχαν περισσότερες από μία εγκυμοσύνη (συνολικά 37 εγκυμοσύνες). Οι πιθανότητες μετεγχειρητικής σύλληψης βελτιώθηκαν με την πάροδο του χρόνου.

Πιθανότητες Εγκυμοσύνης Μετεγχειρητικά

 

Στους 12 μήνες Στους 24 μήνες Στους 36 μήνες Στους 48 μήνες
33.4%(95% CI: 20.6-51.3%) 60.6%(95% CI: 44.8-76.8%) 77%(95% CI: 61.5-89.6%) 86.8%(95% CI: 72.8-95.8%)

 

Συνολικά, 17 γυναίκες έμειναν έγκυοι με φυσικό τρόπο και 12 χρησιμοποίησαν κάποια τεχνική υποβοηθούμενης αναπαραγωγής (εξωσωματική γονιμοποίηση, ενδομήτρια σπερματέγχυση ή δωρεά ωαρίων).

Εξετάζοντας τις 23 υπογόνιμες γυναίκες, τα τρία τέταρτα (17) μπόρεσαν να συλλάβουν και οι μισές κυήσεις ήταν φυσιολογικές (χωρίς κάποια μέθοδο υποβοηθούμενης αναπαραγωγής).

Συνολικά, 24 από τις 37 εγκυμοσύνες ήταν αποτέλεσμα φυσιολογικής  σύλληψης. Οι γυναίκες που οι γιατροί τους συνέστησαν να προσπαθήσουν να συλλάβουν με φυσιολογικό τρόπο, έμειναν έγκυοι πολύ νωρίτερα από εκείνες που χρησιμοποίησαν κάποια τεχνική υποβοηθούμενης αναπαραγωγής.

Το δείγμα της μελέτης ήταν μικρό. Παρόλα ταύτα, τα ευρήματα είναι σημαντικά και θα αποτελέσουν ενδιαφέρουσα  βάση για μελλοντικές μελέτες.

Η μελέτη αυτή έδειξε ότι σε γυναίκες που είναι υπογόνιμες λόγω εν τω βάθει ενδομητρίωσης του παχέος εντέρου, η ικανότητα να συλλάβουν φυσιολογικά αποκαθίσταται με χειρουργική επέμβαση.

Η βελτίωση της γονιμότητας των γυναικών αυτών μπορεί να οφείλεται στην αντιμετώπιση της δυσπαρεύνιας (έντονου πόνου κατά την επαφή) με αποτέλεσμα την αύξηση των σεξουαλικών επαφών και κατά συνέπεια την αυξημένη πιθανότητα σύλληψης.

Οι συγγραφείς δεν συνιστούν την χειρουργική επέμβαση ως πρώτη θεραπεία της υπογονιμότητας σε γυναίκες με τω εν τω βάθει ενδομητρίωση του παχέος εντέρου, καθώς χρειάζεται να γίνουν περισσότερες μελέτες. Αντίθετα, πρότειναν μία ισορροπημένη ενημέρωση των ασθενών για τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα των δύο επιλογών (χειρουργείο ή εξωσωματική γονιμοποίηση) ώστε οι ασθενείς να μπορούν να συμμετέχουν στην απόφαση της θεραπείας τους.

Διαβάστε περισσότερα:

https://academic.oup.com/humrep/article/33/9/1669/5059386?searchresult=1

Πηγή: http://www.contemporaryobgyn.net/endometriosis/does-surgery-improve-pregnancy-odds-women-colorectal-endometriosis?rememberme=1&elq_mid=3948&elq_cid=550575&GUID=337689F9-99FE-489C-A600-B32594ED6E4B

Ο βελονισμός είναι αποτελεσματική συμπληρωματική θεραπεία για τον πόνο της ενδομητρίωσης 

Ο βελονισμός είναι αποτελεσματική συμπληρωματική θεραπεία για τον πόνο της ενδομητρίωσης 

Άρθρο του Ι.Σούση, Μαιευτήρα Γυναικολόγου, Ιατρού Αναπαραγωγής

Η μετα-ανάλυση τριών μελετών της αποτελεσματικότητας του βελονισμού στην ανακούφιση του πόνου της ενδομητρίωσης, έδειξε θετικά αποτελέσματα, σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Journal of Pain Research. Αυτή η εναλλακτική και συμπληρωματική θεραπεία έχει αποδειχθεί ασφαλής, με πολύ λίγες παρενέργειες.

Σουηδοί ερευνητές ανασκόπησαν την επιστημονική βιβλιογραφία χρησιμοποιώντας τις λέξεις-κλειδιά “βελονισμός και ενδομητρίωση”. 

Ανακάλυψαν τρεις έρευνες που περιελάμβαναν συνολικά 99 γυναίκες με διάγνωση ενδομητρίωσης (στάδια I-IV) ηλικίας 13 έως 40 ετών. Όλες οι μελέτες περιελάμβαναν συνεδρίες βελονισμού κατά τη διάρκεια των οποίων 7 έως 12 βελόνες εισήχθησαν στη γυναίκα για 15 έως 25 λεπτά. 

Οι βελόνες τοποθετήθηκαν στο κάτω μέρος της πλάτης/στην περιοχή της πυέλου, στην κάτω κοιλιακή χώρα, στα πόδια ή/και στα χέρια. 

Το βάθος της διέγερσης με τις βελόνες κυμαινόταν από την ενδοδερματική, στην υποδόρια και την ενδομυϊκή και η διέγερση ήταν κυρίως χειρωνακτική. Ο αριθμός των θεραπειών κυμάνθηκε από 9 έως 16, γινόταν μία ή δύο φορές την εβδομάδα και οι θεραπείες έγιναν είτε σε νοσοκομείο, είτε στο χώρο του βελονιστή είτε στο σπίτι της ασθενούς. 

Όλες οι μελέτες ανέφεραν μείωση της έντασης πόνου, παρά τις διαφορές που υπήρχαν στον σχεδιασμό της έρευνας, της τεχνική διέγερσης με βελόνες και των στατιστικών «εργαλείων» που χρησιμοποιήθηκαν για την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι ανεξάρτητα από την τεχνική που χρησιμοποιήθηκε, ο βελονισμός μείωσε αποτελεσματικά και με ασφάλεια την ένταση του πόνου. Μία μελέτη διαπίστωσε ότι ο βελονισμός μείωσε επίσης τον πόνο που έκανε τις γυναίκες να μην μπορούν να ανταπεξέλθουν στις υποχρεώσεις τους. Δύο μελέτες διαπίστωσαν ότι οι γυναίκες μείωσαν τα αναλγητικά που έπαιρναν και είχαν λιγότερο άγχος. Δύο μελέτες διαπίστωσαν ότι βελτιώθηκε η ποιότητα ζωής των γυναικών με ενδομητρίωση που έκαναν βελονισμό, ενώ όσες ήταν μαθήτριες είχαν λιγότερες απουσίες. 

Αν και ο βελονισμός χρησιμοποιείται εδώ και πάρα πολλά χρόνια για την ανακούφιση του πόνου και έχει ελάχιστες σοβαρές  παρενέργειες, η χρήση του παραμένει αμφισβητούμενη για μέρος της ιατρικής κοινότητας λόγω έλλειψης κατανόησης του μηχανισμού δράσης του. 

Σύμφωνα με τους ερευνητές τα αποτελέσματα ανακούφισης του πόνου που προκαλούνται από τον βελονισμό έχουν αποδοθεί σε διαφορετικές φυσιολογικές και ψυχολογικές διεργασίες όπως η απενεργοποίηση ενδογενών συστημάτων αντίληψης του πόνου και η απενεργοποίηση εγκεφαλικών περιοχών που μεταδίδουν την αίσθηση δυσφορίας εξαιτίας του πόνου.

Οι ερευνητές τόνισαν ότι οι διαθέσιμες θεραπευτικές αγωγές για την αντιμετώπιση του πόνου σε ασθενείς με ενδομητρίωση είναι συχνά αναποτελεσματικές, συνοδεύονται από παρενέργειες και υπάρχει ανάγκη για μη φαρμακολογικές παρεμβάσεις όπως ο βελονισμός. 

Μπορείτε να διαβάσετε τα αποτελέσματα της έρευνας εδώ: https://www.dovepress.com/is-acupuncture-effective-in-the-treatment-of-pain-in-endometriosis-peer-reviewed-fulltext-article-JPR

 

Νέα μη-επεμβατική μέθοδος διάγνωσης της ενδομητρίωσης προ των πυλών

Νέα μη-επεμβατική μέθοδος διάγνωσης της ενδομητρίωσης προ των πυλών

 

Άρθρο του Ι.Σούση, Μαιευτήρα Γυναικολόγου, Ιατρού Αναπαραγωγής

Σε μία μη-επεμβατική μέθοδο διάγνωσης της ενδομητρίωσης, αλλά και σε πιο αποτελεσματικές θεραπείες, αναμένεται να οδηγήσουν νέα επιστημονικά δεδομένα από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Περίπου 176 εκατομμύρια γυναίκες παγκοσμίως πάσχουν από ενδομητρίωση και συχνά περνούν έως και 10 χρόνια μέχρι να διαγνωστεί η ασθένεια.

 

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό των κυττάρων που υπάρχουν στο αίμα της περιόδου δείχνει ότι η γυναίκα έχει ενδομητρίωση, σύμφωνα με τα αποτελέσματα έρευνας που δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Molecular Medicine.

Τα κύτταρα μπορούν να απομονωθούν από το αίμα της περιόδου, να αναλυθούν και να δώσουν αποτελέσματα μέσα σε λίγες μέρες.

Όταν η νέα αυτή μέθοδος διάγνωσης της ενδομητρίωσης μπει στην κλινική πρακτική, η διάγνωση της ενδομηρίωσης θα απλουστευθεί. Σήμερα η διάγνωση γίνεται λαπαροσκοπικά, με αποτέλεσμα την καθυστέρηση της διάγνωσης κατά 5-10 χρόνια από την εμφάνιση των συμπτωμάτων, επειδή οι γυναίκες αποφεύγουν να υποβληθούν σε λαπαροσκόπηση.

Η ενδομητρίωση είναι μια χρόνια πάθηση, κατά την οποία το ενδομήριο αναπτύσσεται εκτός μήτρας, συνήθως στα σπλάχνα.

Οι ασθενείς που πάσχουν από ενδομητρίωση συχνά νιώθουν έντονο πόνο κατά την περίοδο και την επαφή, ενώ η ασθένεια συνδέεται με την υπογονιμότητα και αυξημένες πιθανότητες υστερεκτομής σε μικρή ηλικία.

Η διάγνωση είναι δύσκολη, γιατί τα συμπτώματα της ενδομητρίωσης εμφανίζονται και σε πολλές άλλες γυναικολογικές παθήσεις.

Ερευνητές του Ινστιτούτου Feinstein δημιούργησαν το πρόγραμμα Research Out-Smarts Endometriosis (ROSE) με στόχο τη μελέτη της γενετικής βάσης της ενδομητρίωσης και των αλλαγών που συμβαίνουν σε κυτταρικό επίπεδο.

Στο πλαίσιο του προγράμματος ROSE, εθελόντριες που έπασχαν από ενδομητρίωση, αλλά και υγιείς γυναίκες παρείχαν περιφερειακά και εμμηνορροϊκά δείγματα αίματος, τα οποία αποθηκεύθηκαν σε μια «βιο-τράπεζα», ώστε να χρησιμοποιηθούν σε μελέτες.

 

Αντικείμενο της μελέτης των ερευνητών της Ιατρικής Σχολής Donald and Barbara Zucker του Hofstra / Northwell ήταν ο ρόλος των ινοβλαστών της βασικής στιβάδας του ενδομητρίου, ενός τύπου βλαστοκυττάρων που αποβάλλονται κατά την περίοδο και υπάρχουν και στο ανοσοποιητικό σύστημα.

 

Η αιτία της ενδομητρίωσης δεν είναι γνωστή. Μια θεωρία είναι η παλίνδρομη ροή αίματος της περιόδου προς την κοιλιακή κοιλότητα και όχι έξω από το σώμα. Το αίμα της περιόδου περιέχει το ενδομήτριο που αποβάλλεται κατά την περίοδο. Σχεδόν όλες οι γυναίκες αντιμετωπίζουν παλίνδρομη περίοδο, αλλά δεν γνωρίζουμε γιατί μόνο σε μερικές γυναίκες το ενδομήτριο προσκολλάται στο κοιλιακό τοίχωμα και στα εσωτερικά όργανα και αναπτύσσεται προκαλώντας ενδομητρίωση.

 

“Σε αυτή τη μελέτη, διαπιστώσαμε ότι τα βλαστοκύτταρα στο αίμα της περιόδου των γυναικών με ενδομητρίωση είναι πολύ διαφορετικά από εκείνα των υγιών γυναικών και μαθαίνουμε από αυτές τις διαφορές πως να δημιουργήσουμε μία νέα, μη-επεμβατική διαγνωστική εξέταση», είπε η επικεφαλής της έρευνας.

Το αίμα της περιόδου των ασθενών με ενδομητρίωση περιείχε σημαντικά μικρότερο αριθμό κυττάρων «φυσικών δολοφόνων» (uNK) της μήτρας, σε σύγκριση με τις υγιείς γυναίκες. Οι ερευνητές παρατήρησαν επίσης ότι τα βλαστοκύτταρα των ασθενών με ενδομητρίωση παρουσίαζαν διαταραγμένη «φθαρτοποίηση», μια διαδικασία που προετοιμάζει τη μήτρα για εμφύτευση εμβρύου.

Με αυτά τα δεδομένα, οι ερευνητές άρχισαν τώρα τις προσπάθειες δημιουργίας μίας μη επεμβατικής διαγνωστικής εξέτασης για την ενδομητρίωση.

 

Μπορείτε να διαβάσετε τα αποτελέσματα της έρευνας εδώ: https://molmed.biomedcentral.com/articles/10.1186/s10020-018-0009-6

Ποια είναι η καλύτερη φαρμακευτική αγωγή εξωσωματικής γονιμοποίησης σε γυναίκες με ενδομητρίωση;

Ποια είναι η καλύτερη φαρμακευτική αγωγή εξωσωματικής γονιμοποίησης σε γυναίκες με ενδομητρίωση;

Τη βέλτιστη φαρμακευτική θεραπεία εξωσωματικής γονιμοποίησης σε γυναίκες που πάσχουν από ενδομητρίωση μελέτησαν ερευνητές από την Γαλλία.

Οι γυναίκες που κάνουν εξωσωματική γονιμοποίηση χρησιμοποιούν τους αγωνιστές ή τους ανταγωνιστές της έκκρισης της οχρινοτρόπου ορμόνης GnRH από την υπόφυση ώστε να αποφύγουμε την ωορρηξία μέχρι τη στιγμή που θα συλλέξουμε τα ωάρια.

Στη μελέτη οι ερευνητές συνέκριναν δύο ομάδες γυναικών που υποβλήθηκαν σε εξωσωματική γονιμοποίηση λόγω ενδομητριωσης. Στη μία ομάδα 165 κύκλοι έγιναν με το μακρύ πρωτόκολλο (συνδυασμό φαρμάκων) των αγωνιστών του GnRH και 119 κύκλοι με το πρωτόκολλο του GnRH ανταγωνιστού σε ένα σύνολο 218 γυναικών που έπασχαν από ενδομητρίωση.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα ποσοστά κυήσεων (25% έναντι 13%) και γεννήσεων (18% έναντι 8%) μετά από εμβρυομεταφορά φρέσκων εμβρύων ήταν στατιστικά σημαντικά υψηλότερα ανα αρχούμενο κύκλο θεραπείας στις γυναίκες που ακολούθησαν το πρωτόκολλο του αγωνιστή σε σχέση με αυτές που ακολούθησαν το πρωτόκολλο του ανταγωνιστή.

Όταν η ανάλυση έγινε σύμφωνα με τις εμβρυομεταφορές τα ποσοστά γεννήσεων στις γυναίκες που χρησιμοποίησαν GnRH αγωνιστές ήταν πάλι υψηλότερα (29% έναντι 17%).

Όταν μεταφέρθηκαν κατεψυγμένα έμβρυα, δεν παρατηρήθηκε διαφορά ανάμεσα στις δύο ομάδες, επειδή και στις δύο ομάδες το ενδομήτριο προετοιμάστηκε κατά τον ίδιο τρόπο ανεξάρτητα του εάν τα έμβρυα προέκυψαν από τη χρήση του αγωνιστή ή του ανταγωνιστή. Η δεκτικότητα του ενδομητρίου πιθανόν να επηρεάζεται αρνητικά από τη χρήση του ανταγωνιστή GnRH.

Το συμπέρασμα των ερευνητών ήταν ότι η χρήση των αγωνιστών GnRH καταλήγει σε υψηλότερα ποσοστά κυήσεων και γεννήσεων μετά την εμβρυομεταφορά φρέσκων εμβρύων σε γυναίκες με ενδομητρίωση.

Τα αποτελέσματα της μελέτης, που δημοσιεύθηκαν στην επιστημονική επιθεώρηση Journal of Gynecology, Obstetrics and Human Reproduction μπορείτε να διαβάσετε εδώ:
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/28970135

Image credit: Getty Images

 

 

Νέα μη επεμβατική διαγνωστική εξέταση για την ενδομητρίωση

Νέα μη επεμβατική διαγνωστική εξέταση για την ενδομητρίωση

 

Μία επαναστατική μη επεμβατική διαγνωστική εξέταση για την ενδομητρίωση αναμένεται να κυκλοφορήσει από αμερικανική εταιρεία. Στη νέα εξέταση, η ασθενής δίνει δείγμα σάλιου στο οποίο ανιχνεύονται συγκεκριμένοι βιοδείκτες που έχει διαπιστωθεί ότι είναι αυξημένοι σε γυναίκες που πάσχουν από ενδομητρίωση.

Η ενδομητρίωση είναι ένα αινιγματικό νόσημα, το οποίο αφορά τις γυναίκες της αναπαραγωγικής ηλικίας και προκαλεί συνήθως έντονο πόνο (κατά την περίοδο και τη σεξουαλική επαφή) και πιθανόν υπογονιμότητα.

Το όνομα προέρχεται από τη λέξη ενδομήτριο, το οποίο είναι ο ιστός, πού καλύπτει το εσωτερικό της μήτρας. Όταν η γυναίκα πάσχει από ενδομητρίωση το ενδομήτριο βρίσκεται εκτός της μήτρας, σε άλλες περιοχές του σώματος.

Συνήθως η ενδομητρίωση εντοπίζεται στις ωοθήκες, στις σάλπιγγες, στους συνδέσμους που στηρίζουν τη μήτρα, στην περιοχή ανάμεσα στο κόλπο και στο έντερο και στο περιτόναιο.

Όπως ακριβώς και το ενδομήτριο, το οποίο βρίσκεται στη σωστή θέση, έτσι και οι εστίες της ενδομητρίωσης απαντούν στις ορμόνες του κύκλου της γυναίκας. Κάθε μήνα αυξάνονται και αιμορραγούν. Το φυσιολογικό ενδομήτριο κατά την περίοδο φεύγει, αντίθετα με αυτό που βρίσκεται σε λάθος θέση.

Η διάγνωση της ενδομητρίωσης είναι εξαιρετικά δύσκολη, καθώς τα συμπτώματα μοιάζουν πολύ με τα συμπτώματα άλλων γυναικολογικών παθήσεων. Συχνά περνούν πολλά χρόνια από την εμφάνιση των πρώτων συμπτωμάτων μέχρι τη διάγνωση της ενδομητρίωσης.

Προς το παρόν, ο μόνος τρόπος διάγνωσης της ενδομητρίωσης είναι η λαπαροσκόπηση. Ένα τόσο απλό, μη-επεμβατικό τεστ θα ήταν εξαιρετικά χρήσιμο.

Η αμερικανική εταιρεία Dotlab ανακοίνωσε ότι θα στέλνει στο σπίτι της ασθενούς ένα κιτ στο οποίο θα τοποθετείται δείγμα σάλιου. Η ασθενής στη συνέχεια θα στέλνει το δείγμα σάλιου πίσω στην εταιρία και θα παίρνει τα αποτελέσματα μέσω μίας ασφαλούς διαδικτυακής πλατφόρμας.

Δεν υπάρχουν ακόμη διαθέσιμα στοιχεία για την αξιοπιστία του νέου τεστ, αλλά η εταιρεία ισχυρίζεται ότι έχει δοκιμαστεί σε χιλιάδες ασθενείς μέχρι σήμερα.

Το νέο τεστ έχει βασιστεί σε έρευνες που έκανε η εταιρία σχετικά με τα επίπεδα συγκεκριμένων μορίων που ονομάζονται microRNAs και υπάρχουν στο αίμα.

Τα επίπεδα αυτών των μορίων θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να γίνει ακριβής διάγνωση, όπως γίνεται τώρα λαπαροσκοπικά, σε όσες γυναίκες υποπτευόμαστε ότι πάσχουν από ενδομητρίωση.

Ο Δρ Χιού Τέιλορ, Πρόεδρος της Έδρας Μαιευτικής, Γυναικολογίας και Αναπαραγωγικών Επιστημών της Ιατρικής Σχολής του Yale, επικεφαλής του ιατρικού Συμβουλίου και συνιδρυτής της Dotlab δήλωσε: «Οι διαγνωστικοί βιοδείκτες για την ενδομητρίωση μπορεί να μειώσουν πάρα πολύ το χρονικό διάστημα που μεσολαβεί από την εμφάνιση των πρώτων συμπτωμάτων μέχρι τη διάγνωση και την αντιμετώπιση της νόσου».

Ο Δρ Τέιλορ είπε επίσης ότι μετά τη διάγνωση, το τεστ θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την παρακολούθηση της νόσου. «Αυτοί οι βιοδείκτες θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν όχι μόνο για τον εντοπισμό των ασθενών που χρειάζονται χειρουργική θεραπεία, αλλά και για την παρακολούθηση της εξέλιξης και πιθανής υποτροπής της νόσου».

Προς το παρόν, η εταιρία δεν έχει ανακοινώσει πότε θα κυκλοφορήσει το τεστ και αν θα είναι διαθέσιμο σε όλες τις χώρες.

 

How successful is egg donation in women with endometriosis?

By I.Soussis MD

Egg donation is a fantastic tool in our hands, that allows us to explore how endometriosis affects the results of IVF.

Its action is through the endometrium or through the quality of the oocytes and subsequently through the quality of the produced embryos?

In trying to answer the question two different approaches have been taken:

1. The eggs of the same donor were shared by two recipients. One recipient is healthy and the other suffers from endometriosis. Data was prospectively collected and the pregnancy rates between the two groups compared.

2. Retrospective studies with oocyte donation cycles, in which a recipient became pregnant and the other not. The data was analyzed according  to the cause of infertility. We also examined the origin of the eggs and compared the pregnancy rates between recipients, receiving ova from donors with endometriosis or without endometriosis.

Diaz et al 2000, from the Valencia Infertility Institute IVI IVF studied 58 recipients. Of these 25 were suffering from severe endometriosis stage III and IV. The remaining 33 recipient did not suffer from endometriosis. Both groups of women followed the same preparation of the endometrium, prior to embryo transfer. The number of fertilized eggs, of transferred embryos, the pregnancy rates and abortion rates were similar in both groups. So severe endometriosis does not affect pregnancy rates when the eggs come from healthy donors.

Similar results were reported from 444 egg donation cycles in 222 recipients from Bodri et al 2007.

Simon et al. 1994 again from I.V.I IVF retrospectively examined 178 embryo transfers into 141 recipients. Significantly lower pregnancy rates were found in women who received oocytes from donors with endometriosis.

To further investigate the influence of endometriosis on the endometrium or the egg, the same group of scientists in Spain, organized a prospective study Pelicer et al 1994.

Patients were divided into three groups. A: 44 donors without endometriosis who gave eggs to healthy recipients, B: 14 donors with endometriosis who gave eggs to healthy recipients, and C: 16 donors without endometriosis donated to recipients with endometriosis.

Significantly lower embryo implantation rates were observed in group B 6.8% versus 20.1% A and 20.8% C.

Significantly lower rates of pregnancy were observed in group B 28.6% vs. 61.4% A and 60% C.

Budak et al 2007 studied retrospectively> 10,000 oocyte donation cycles over a period of 10 years. They confirmed that pregnancy rates in recipients with endometriosis were identical to those women without endometriosis.

In agreement with the mentioned studies, analysis of the results of egg donation  in our IVF Unit in Athens, IVF & Genetics, showed that the recipients with endometriosis have excellent pregnancy rates of 60%.

Conclusions:

1. Pregnancy rates after oocyte donation in recipients with endometriosis are excellent, when the eggs originate from donor without endometriosis and they can reach 61.4%.

2. Pregnancy rates after oocyte donation are lower than expected, even in healthy recipients, when the eggs originate from donors with endometriosis.

3. Endometriosis affects the quality of the eggs.

 

 

 

How successful is intrauterine insemination in women with endometriosis?

By I. Soussis MD

How successful is intrauterine insemination in infertile women with endometriosis?

Tummon et al. 1997 enrolled 103 infertile couples with endometriosis stage I and II in a prospective randomized  study. Of those patients 53 underwent superovulation treatment with gonadotrophins and intrauterine insemination (127 cycles) and  the remaining 50 were the control group and were just observed for 184 cycles. The birth rate in the treatment group were 5-6 higher than the controls.

Cumulative pregnancy rate. Women with IUI and superovulation versus no treatment

Cumulative pregnancy rate.
Women with IUI and superovulation versus no treatment

In another study, initially randomized, Nulsen et al. 1993, compared superovulation with gonadotrophins and intrauterine insemination with insemination without superovulation.

The success rate was 5.7 times higher in the superovulation group.

Werbrouck et al. 2006, studied infertile women with endometriosis, who were treated with gonadotrophins and intrauterine insemination within six months from their laparoscopy. They reported pregnancy rates similar to those with unexplained infertility (20% vs 20,5%).

ESHRE Guidelines 2015:

1. Superovulation with gonadotrophins and intrauterine insemination in infertile women with endometriosis stage I and II increases the birth rate compared with conservative management (observation).

2. Superovulation with gonadotrophins and intrauterine insemination in infertile women with endometriosis stage I and II increases the birth rate compared with intrauterine insemination alone.

3. Superovulation with gonadotrophins and intrauterine insemination in infertile women with endometriosis, within six months of laparoscopy, is equally effective as in those with unexplained infertility.

Good Practice Point (opinion of the ESHRE specialists). IVF treatment is advised if there is tubal factor, sperm problems or other treatment have failed.

Endometriosis Fertility Index(EFI). A new reliable and validated predictive index for natural conception in women with endometriosis

By I.Soussis  MD

Scientists have expressed their disappointment over the decades, regarding the lack of correlation between the staging of endometriosis and the severity of the clinical symptoms, a woman experiences. In this regard women with severe endometriosis have no pain whatsoever, where as those with slight endometriosis can suffer from severe period pain. The same also applies regarding endometriosis and infertility.

There are a lot of good reasons for having an effective staging protocol of any illness/disorder, especially so of endometriosis. This way, scientists would all speak the same language, the diagnosis would be more reliable, comparing treatments would be easier and the progress of research would be quicker, all of which would greatly benefit the patient.

Adamson and Pesta from the USA  introduced a new diagnostic index in 2010, that is able to predict better the chances of natural conception in women with surgically diagnosed and histologically proven endometriosis.

This endometriosis Fertility Index(EFI) was developed by retrospectively analyzing the data of 579 infertile women with endometriosis, who had undergone laparoscopic staging of the disease. The ovaries, fallopian tubes and fimbria were graded by the surgeon, according to their estimated functional ability. Furthermore, the age of the patient, the duration of infertility in years and the obstetric history were taken into consideration, when creating this new EFI.

Scientists studied prospectively the index in the next 222 women. They reported remarkably good correlation, of the predictive value of the index, for the chance of natural conception and pregnancy  and the clinical results for all stages of endometriosis. Especially women with an EFI score of 9-10, had the highest chance of natural conception. The percentage of pregnancies was 55% in the first year and 74% three years following the laparoscopy. In contrast, only 10% of women with a low EFI score of 0-3, became pregnant.

Adamson stated: “The EFI is a proven simple, reliable clinical tool, that predicts the chances of natural conception in women with endometriosis. It reassures women who have a good prognosis and avoids wasting time in those with a poor prognosis”.

The reliability of the EFI has been reassessed in various studies and different populations.

Wong et al. from China reported on 2013 that the use of the EFI helped to predict better the chances of natural conception, in 199 women with endometriosis, than the older staging system from the American Fertility Society rAFS.

Garaveglia et al. analyzed the reliability of the EFI in 104 Italian women with endometriosis in 2015. The index proved to be a reliable prognostic tool.

Tomasetti et al. studied 233 European women with endometriosis in Belgium in 2013. They found a statistically significant relationship between the EFI and the time it took for a woman to conceive naturally.

Boujenah et al. showed in 2015 in France, that the EFI could reliably predict the natural conception of women with endometriosis. When laparoscopic treatment was used in conjunction with IVF, the percentage of pregnancies within 18 months was 78.8%.

All women undergoing laparoscopy and treatment of endometriosis, should ask their doctor to calculate their EFI.

This way they will posses a reliable tool, to help them decide in an unbiased manner, if they can attempt to conceive naturally or if they should turn to IVF, without wasting any precious time.

this form can be used to calculate EFI. the last chart shows the expected pregnancy rate according to the EFI score. G. David Adamson and J Pasta. Fertil Steril 2010;94:1609-15

this form can be used to calculate EFI. the last chart shows the expected pregnancy rate according to the EFI score. G. David Adamson and J Pasta. Fertil Steril 2010;94:1609-15

 

 

Visit Us On FacebookVisit Us On Google PlusVisit Us On Linkedin