θεραπεία ενδομητρίωσης

Η τσουκνίδα συρρικνώνει τις εστίες της ενδομητρίωσης

Η τσουκνίδα συρρικνώνει τις εστίες της ενδομητρίωσης

Άρθρο του Ι.Σούση, Ιατρού Αναπαραγωγής

Η θεραπεία με τα εναέρια μέρη της τσουκνίδας (Urtica dioica L.), η οποία χρησιμοποιείται στην παραδοσιακή ιατρική, συρρίκνωσε τις εστίες ενδομητρίωσης σε ένα μοντέλο της νόσου σε αρουραίο, σύμφωνα με τα αποτελέσματα μιας νέας μελέτης.

Η τσουκνίδα, χρησιμοποιείται εδώ και πολλούς αιώνες εξαιτίας των θεραπευτικών της ιδιοτήτων. Τα φύλλα και οι ρίζες της χρησιμοποιούνται για να καθαρίζουν το αίμα, ως εμμηναγωγό (βότανα που διεγείρουν τη ροή αίματος στην περιοχή της πυέλου και τη μήτρα) ως διουρητικό, αλλά και για την αντιμετώπιση της εμμηνορροϊκής αιμορραγίας, των ρευματικών νοσημάτων και του εκζέματος.

“Πολλές μελέτες έχουν γίνει σχετικά με τη βιολογική δράση της τσουκνίδας (U. Dioica) και έδειξαν ότι λειτουργεί ως αντιοξειδωτικό, αντιδιαβητικό, αντιιικό, προστατευτικό του ήπατος, αντιμικροβιακό, διουρητικό, αντιφλεγμονώδες, αντι-υπερλιπιδαιμικό (μειώνει τα επίπεδα των λιπιδίων) , αντιπαρασιτικό, εναντίον της αρθρίτιδας, αντικαρκινικό, μειώνει την αρτηριακή πίεση και έχει ανοσορυθμιστικές ιδιότητες”, είπαν οι ερευνητές.

Η ομάδα του πανεπιστημίου Γκαζί στην Τουρκία αξιολόγησε τη δράση της τσουκνίδας στη θεραπεία της ενδομητρίωσης, χρησιμοποιώντας ένα μοντέλο νόσου αρουραίων.

Ξεκίνησαν προκαλώντας ενδομητρίωση στα ζώα με έγχυση κυττάρων μήτρας από θηλυκές δότριες αρουραίους στα κοιλιακά τοιχώματα άλλων θηλυκών αρουραίων. Έπειτα συλλέχθηκαν φυτικά εκχυλίσματα που περιέχουν χημικές ενώσεις που βρίσκονται στα εναέρια τμήματα της τσουκνίδας, χρησιμοποιώντας τρεις διαφορετικούς διαλύτες: μεθανόλη, οξικό αιθυλεστέρα και n-εξάνιο,

Επιπλέον, σε μια προσπάθεια απομόνωσης των συγκεκριμένων ενώσεων που μπορεί να έχουν σχετική κλινική δράση, χρησιμοποίησαν μια τεχνική που ονομάζεται χρωματογραφία για να ληφθούν τέσσερα διαφορετικά κλάσματα (Α, Β, C και D), καθένα από τα οποία περιέχει χημικές ενώσεις διαφορετικών “βαρών” που υπάρχουν σε εκχυλίσματα φυτών τα οποία είχαν ληφθεί με τη χρήση μεθανόλης.

Για να εκτιμηθεί η δραστικότητα των διαφόρων τύπων εκχυλισμάτων και κλασμάτων, έδωσαν θεραπεία με διαφορετικές ενώσεις σε αρουραίους που είχαν αναπτύξει ενδομητρίωση. Όλες χορηγήθηκαν από του στόματος, μία φορά την ημέρα, για τέσσερις εβδομάδες, σε δόση 100 mg ανά χιλιόγραμμο βάρους σώματος.

Επιπλέον, ορισμένα ζώα υποβλήθηκαν σε θεραπεία με οξική βουσερελίνη, ένα φάρμακο που αποτελεί τυπική αγωγή της ενδομητρίωσης και χρησιμοποιήθηκε σε ομάδα ελέγχου.

Φάνηκε ότι τα ζώα που υποβλήθηκαν σε αγωγή με φυτικά εκχυλίσματα μεθανόλης και αυτά που υποβλήθηκαν σε αγωγή με οξική βουσερελίνη είχαν σημαντική μείωση στο μέγεθος των εστιών ενδομητρίωσης, σε σύγκριση με τους αρουραίους που είχαν υποβληθεί σε αγωγή με καρβοξυμεθυλοκυτταρίνη (CMC) ως εικονικό φάρμακο.

Επιπλέον, η θεραπεία με φυτικά εκχυλίσματα μεθανόλης και με οξική βουσερελίνη μείωσε σημαντικά τα επίπεδα δύο φλεγμονωδών δεικτών – παράγοντα νέκρωσης όγκων (TNF-α) και ιντερλευκίνης-6 (IL-6) – και εκείνων ενός μορίου που ελέγχει την ανάπτυξη των αιμοφόρων αγγείων , που ονομάζεται αγγειακός ενδοθηλιακός αυξητικός παράγοντας (VEGF), που βρίσκεται στο υγρό που περιβάλλει τις εστίες ενδομητρίωσης.

Ανάλυση των διαφορετικών κλασμάτων που ελήφθησαν από φυτικά εκχυλίσματα μεθανόλης αποκάλυψε ότι το κλάσμα C ήταν το πλέον δραστικό, έχοντας σχεδόν τα ίδια αποτελέσματα με το αρχικό εκχύλισμα στη μείωση του μεγέθους των ενδομητρικών εστιών και των επιπέδων των δεικτών ενεργής νόσου.

Μια μεταγενέστερη ανάλυση έδειξε ότι το κλάσμα C περιείχε έξι διαφορετικές ενώσεις, όλες ανήκουσες σε μια κατηγορία χημικών ουσιών γνωστών ως φλαβονοειδή: rutin, isoquercetin, kaempferol-3-O-rutinoside, isorhamnetin-3-O-rutinoside, kaempferol-3-O-glucoside and isorhamnetin-3-O-glucoside. Τα φλαβονοειδή είναι φυσικές ουσίες που υπάρχουν σε φυτά και είναι γνωστές για τις αντιοξειδωτικές, αντιφλεγμονώδεις και αντικαρκινικές τους ιδιότητες.

“Τα φλαβονοειδή δρουν ως αντιοξειδωτικά, αναστέλλουν τον κυτταρικό κύκλο και μερικά από αυτά έχει φανεί ότι μειώνουν την έκφραση και την απελευθέρωση της έκκρισης των κυτοκινών”, ανέφεραν οι ερευνητές. Οι κυτοκίνες είναι μόρια που μεσολαβούν και ρυθμίζουν ανοσολογικές και φλεγμονώδεις αποκρίσεις.

“Ως εκ τούτου, τα φλαβονοειδή ως ρυθμιστές της κυτοκίνης μπορούν να είναι αποτελεσματικά στη συρρίκνωση της ενδομητρίωσης”, κατέληξαν.

Διαβάστε περισσότερα:https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0378874118326138?via%3Dihub

Ξεκινά η πρώτη κλινική δοκιμή θεραπείας της ενδομητρίωσης με φαρμακευτική κάνναβη

Ξεκινά η πρώτη κλινική δοκιμή θεραπείας της ενδομητρίωσης με φαρμακευτική κάνναβη

Άρθρο του Ι.Σούση, Μαιευτήρα Γυναικολόγου, Ιατρού Αναπαραγωγής

Ισραηλινοί ερευνητές έχουν ήδη ξεκινήσει προ-κλινικές μελέτες για να μελετήσουν τη δράση της φαρμακευτικής κάνναβης ως θεραπεία για την ενδομητρίωση, την ασθένεια που επηρεάζει μία στις 10 γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας.

Η έρευνα διεξάγεται από την Gynica, μια εταιρεία που παρασκευάζει προϊόντα με βάση τη φαρμακευτική κάνναβη για γυναικολογικές παθήσεις στο Ισραήλ, σε συνεργασία με το εργαστήριο Lumir Lab, ένα ερευνητικό κέντρο για την κάνναβη στην Ιερουσαλήμ.

Περίπου 176 εκατομμύρια γυναίκες παγκοσμίως πάσχουν από ενδομητρίωση. Στις γυναίκες με ενδομητρίωση, το ενδομήτριο αναπτύσσεται εκτός της μήτρας, στις σάλπιγγες, τις ωοθήκες και σε άλλες περιοχές της κοιλιακής κοιλότητας και της λεκάνης. Συνοδεύεται από έντονο πόνο πριν και κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσεως, πόνο κατά την επαφή και υπογονιμότητα.

Σύμφωνα με ανεπίσημα στοιχεία γυναίκες που καπνίζουν κάνναβη νιώθουν ότι μειώνεται ο πόνος, δήλωσε η Δρ Sari Sagiv, αντιπρόεδρος του τομέα έρευνας και ανάπτυξης της Gynica. Οι ερευνητές δοκίμασαν συστατικά ή συνδυασμούς συστατικών της κάνναβης που μπορούνενδεχομένως να αντιμετωπίσουν την ασθένεια.

Η ενδομητρίωση είναι μια περίπλοκη ασθένεια, καθώς πρέπει να αντιμετωπιστούν πολλαπλοί παράγοντες.

“Πιστεύω ότι η κάνναβη έχει αρκετές χημικές ενώσεις που μπορούν να επηρεάσουν πολλούς από τους παράγοντες της νόσου, συμπεριλαμβανομένης της μείωσης του πόνου, της φλεγμονής και των πιθανοτήτων υποτροπής, δήλωσε η Δρ. Sari Sagiv.

Οι ερευνητές έχουν ήδη κάνει δοκιμές στο εργαστήριο, με πολλά συστατικά της κάνναβης σεκαλλιέργειες ενδομητριωσικών κυττάρων, για να διαπιστώσουν τη δράση τους.

Οι ερευνητές έχουν εντοπίσει τα συστατικά εκείνα, που έχουν την σημαντικότερη δράση και θα ξεκινήσουν τις κλινικές δοκιμές με το “καλύτερο υποψήφιο” συστατικό.

“Έχουμε ήδη εντοπίσει τη χημική ουσία που θα αντιμετωπίσει διάφορους παράγοντες, οι οποίοι δυνητικά μπορούν να θεραπεύσουν την ενδομητρίωση κι όχι να αντιμετωπίσουν μόνο τον πόνο”, είπε, αλλά αρνήθηκε να αποκαλύψει λεπτομέρειες πριν κατοχυρωθεί η πατέντα. “Θέλουμε να ξεκινήσουμε τις κλινικές δοκιμές το τελευταίο τρίμηνο του έτους”, είπε η Sagiv.

Παράλληλα με την έρευνα στο Lumir Lab, η Gynica συνεργάζεται με την καναδική εταιρεία Strainprint, η οποία ειδικεύεται στη συλλογή δεδομένων και την ανάλυση των επιπτώσεων της κάνναβης σε διάφορες ασθένειες. Οι δύο εταιρείες συνεργάζονται για τη δημιουργία της μεγαλύτερης πλατφόρμας συλλογής δεδομένων παγκοσμίως για την ανάλυση των επιπτώσεων της κάνναβης στις γυναίκες.

Το Ισραήλ έχει ένα από τα πιο προοδευτικά ρυθμιστικά πλαίσια παγκοσμίως για τηφαρμακευτική κάνναβη.

 

Ένα κοινό αντιβιοτικό μπορεί να βοηθά στην καταπολέμηση της ενδομητρίωσης

Ένα κοινό αντιβιοτικό μπορεί να βοηθά στην καταπολέμηση της ενδομητρίωσης

Άρθρο του Ι.Σούση, Μαιευτήρα Γυναικολόγου, Ιατρού Αναπαραγωγής

Η θεραπεία με το ευρείας χρήσης αντιβιοτικό δοξυκυκλίνη (Vibramycin) μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της εξάπλωσης των εστιών της ενδομητρίωσης σε γυναίκες που δεν ανταποκρίνονται στις συνήθεις θεραπείες, σύμφωνα με τα αποτελέσματα μιας πιλοτικής μελέτης.

Τα αποτελέσματα της μελέτης δημοσιεύθηκαν στην επιστημονική επιθεώρηση Reproductive Biology and Endocrinology.

Παρά τις προσπάθειες να μάθουμε τους βασικούς μηχανισμούς που εμπλέκονται στην εκδήλωση της ενδομητρίωσης, η νόσος παραμένει αινιγματική. Δεν υπάρχει ακόμα απόλυτα αποτελεσματική φαρμακευτική θεραπεία και οι σημερινές θεραπείες συνοδεύονται από σημαντικές παρενέργειες. Για πολλές γυναίκες η χειρουργική επέμβαση είναι η μόνη προσέγγιση, αλλά είναι πιθανό να μην αποτελέσει μόνιμη λύση, καθώς συχνά η νόσος επανεμφανίζεται και χρειάζεται νέα επέμβαση.

Οι μεταλλοπρωτεϊνάσες (ΜΜΡ) είναι ένζυμα που ρυθμίζουν την ανάπτυξη των οργάνων και την ανάπλαση των ιστών. Συνήθως δεν είναι πολύ δραστήριες στους ιστούς των ενηλίκων. Έχει διαπιστωθεί όμως ότι απορρυθμίζονται σε διάφορες ασθένειες, όπως η ενδομητρίωση.

Οι ΜΜΡ-2 και ΜΜΡ-9 διαπιστώθηκε ότι είναι αυξημένες στις εστίες της ενδομητρίωσης σε σύγκριση με δείγματα που ελήφθησαν από υγιή ιστό.

Επίσης, αυτά τα ένζυμα θεωρείται ότι παίζουν ρόλο στην ανάπτυξη και στη διείσδυση των έκτοπων ενδομητρικών κυττάρων που δημιουργούν τις εστίες της ενδομητρίωσης.

Ερευνητές από το ελβετικό Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Ζυρίχης αποφάσισαν να διερευνήσουν κατά πόσον μπορεί να χρησιμοποιηθεί η δοξυκυκλίνη στη θεραπεία της ενδομητρίωσης.

Διαπίστωσαν ότι η θεραπεία με διαφορετικές δόσεις δοξυκυκλίνης θα μπορούσε να αποτρέψει την παραγωγή ΜΜΡ-2 και ΜΜΡ-9 και να μειώσει τη δραστηριότητα τόσο των “αθάνατων” κυττάρων ενδομητρίωσης (εκείνων που στο εργαστήριο τροποποιήθηκαν ώστε να πολλαπλασιάζονται διαρκώς) όσο και σε κύτταρα που συλλέχθηκαν από δύο ασθενείς.

Περαιτέρω ανάλυση έδειξε ότι η θεραπεία με χαμηλή δόση δοξυκυκλίνης θα μπορούσε να μειώσει έως και 78% τον αριθμό των διεισδυτικών κυττάρων σε σύγκριση με τα κύτταρα που καλλιεργήθηκαν με εικονικό φάρμακο.

Στη συνέχεια, η ομάδα αξιολόγησε τη δοξυκυκλίνη όταν χρησιμοποιήθηκε σε συνδυασμό με προγεστερόνη, η οποία συχνά χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση των συμπτωμάτων ενδομητρίωσης. Διαπίστωσαν ότι η συνδυασμένη θεραπεία μείωσε περαιτέρω τα επίπεδα ενεργοποιημένης ΜΜΡ-2, σε σχέση με τη χρήση ενός μόνο παράγοντα.

“Τα αποτελέσματά μας έδειξαν ότι ενδεχομένως μπορεί να χρησιμοποιηθεί χαμηλή δόση δοξυκυκλίνης στη θεραπεία της ενδομητρίωσης”, ανέφεραν οι ερευνητές.

Η χαμηλή δόση δοξυκυκλίνης έχει αποδειχθεί ότι είναι καλώς ανεκτή σε άλλες κλινικές συνθήκες. Επομένως, θα μπορούσε να αποτελέσει μια πιθανή θεραπευτική επιλογή για την ενδομητρίωση, ιδιαίτερα σε σοβαρές μορφές εν τω βάθει ενδομητρίωσης, οι οποίες συχνά δεν ανταποκρίνονται καλά στις τρέχουσες επιλογές θεραπείας.

Επίσης, η χαμηλή δόση δοξυκυκλίνης μπορεί να αποτελέσει μια ενδιαφέρουσα εναλλακτική λύση για τις ασθενείς που δεν μπορούν να υποβληθούν σε ορμονική θεραπεία για την πρόληψη υποτροπής, μετά από χειρουργική αφαίρεση των εστιών της ενδομητρίωσης”,κατέληξαν οι ερευνητές.

Η γνώμη μου

Η μελέτη αυτή απέδειξε την αποτελεσματικότητα της δοξυκυκλίνης στην αναστολή της επέκτασης της ενδομητρίωσης στο εργαστήριο. Εφόσον τα αποτελέσματα αυτά επιβεβαιωθούν από κλινικές μελέτες, με ή χωρίς ταυτόχρονη χρήση προγεστερόνης, θα μπορούσε να αποτελέσει μία φθηνή εναλλακτική θεραπεία και με λιγότερες παρενέργειες. Ιδιαίτερα ελκυστική θα ήταν στις γυναίκες που δεν επιθυμούν ή δεν δύνανται να λάβουν ορμονική θεραπεία.

Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα εδώ:https://rbej.biomedcentral.com/articles/10.1186/s12958-019-0481-z

Η κατάθλιψη στις γυναίκες με ενδομητρίωση σχετίζεται με τον χρόνιο πόνο

Η κατάθλιψη στις γυναίκες με ενδομητρίωση σχετίζεται με τον χρόνιο πόνο

Άρθρο του Ι.Σούση, Ιατρού Αναπαραγωγής

Καθοριστικός παράγοντας εμφάνισης κατάθλιψης σε ασθενείς με ενδομητρίωση είναι ο χρόνιος πυελικός πόνος, σύμφωνα με νέα ανασκόπηση ερευνών που έχουν γίνει τα τελευταία τριάντα χρόνια.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, είναι απαραίτητη η ευαισθητοποίηση των ιατρών για τη φύση αυτής της σχέσης (η οποία είναι αναμφισβήτητα πιο πολύπλοκη από μια άμεση σχέση αιτίου-αποτελέσματος) ώστε να χορηγηθεί η κατάλληλη θεραπεία και να βελτιωθεί η ποιότητα της ζωής των γυναικών που πάσχουν από ενδομητρίωση.

Τα αποτελέσματα της μελέτης με τίτλο “Τα συμπτώματα κατάθλιψης σε γυναίκες με ενδομητρίωση: συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση” δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση American Journal of Obstetrics & Gynecology.

Υπολογίζεται ότι μία στις δέκα γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας πάσχουν από ενδομητρίωση, μια χρόνια ασθένεια κατά την οποία το ενδομήτριο αναπτύσσεται έξω από τη μήτρα.

Η ενδομητρίωση συνδέεται κυρίως με την υπογονιμότητα και τον χρόνιο πυελικό πόνο (πόνο στην κοιλιά, κάτω από τον ομφαλό, έως και τα γεννητικά όργανα), αλλά οι ασθενείς συχνά παρουσιάζουν και πόνο κατά την σεξουαλική επαφή (δυσπαρεύνια), έχουν επώδυνο ή ακανόνιστο εμμηνορρυσιακό κύκλο (δυσμηνόρροια), πόνο στο έντερο, ψυχολογικά θέματα και δυσκολίες να ανταπεξέλθουν στις καθημερινές τους υποχρεώσεις.

«Συμπτώματα κατάθλιψης έχουν συχνά οι ασθενείς με χρόνιο πόνο. Η  σχέση λοιπόν μεταξύ ενδομητρίωσης και κατάθλιψης ήταν αναμενόμενη» σύμφωνα με τους ερευνητές.

Σε αυτή την ανασκόπηση, οι ερευνητές είχαν δύο στόχους. Πρώτον, να προσδιορίσουν αν υπάρχει σχέση μεταξύ ενδομητρίωσης και κατάθλιψης. Δεύτερον, να εκτιμηθεί εάν η κατάθλιψη είναι πιο συχνή στις γυναίκες με χρόνιο πυελικό πόνο της ενδομητρίωσης, από ότι στις γυναίκες που πάσχουν από ενδομητρίωση και δεν έχουν πυελικό πόνο, αλλά και στις γυναίκες που έχουν πυελικό πόνο χωρίς να πάσχουν από ενδομητρίωση.

Μία μετα-ανάλυση από 24 μελέτες στις οποίες συμμετείχαν συνολικά 99.614 γυναίκες έδειξε ότι εκείνες που έπασχαν από ενδομητρίωση, είχαν σημαντικά υψηλότερα επίπεδα κατάθλιψης από εκείνες που δεν έπασχαν από την ασθένεια. Το αποτέλεσμα αυτό ήταν ακόμη πιο έντονο όταν οι ερευνητές πραγματοποίησαν τον ίδιο τύπο ανάλυσης σε 11 μελέτες (1.070 γυναίκες) συγκρίνοντας υγιείς γυναίκες με εκείνες που πάσχουν από ενδομητρίωση.

Περαιτέρω ανάλυση έδειξε ότι οι γυναίκες με ενδομητρίωση που υπέφεραν από χρόνιο πυελικό πόνο είχαν υψηλότερα επίπεδα κατάθλιψης από εκείνες που δεν πονούσαν.

Δεν διαπιστώθηκαν όμως σημαντικές διαφορές μεταξύ των γυναικών με ενδομητρίωση που είχαν χρόνιο πόνο και εκείνων που είχαν χρόνιο πόνο αλλά δεν έπασχαν από ενδομητρίωση (εξαιτίας κάποιας άλλης πάθησης).

“Τα ευρήματα των πολλαπλών μετα-αναλύσεων μας παρέχουν συγκλίνοντα στοιχεία που μας δείχνουν ότι ο χρόνιος πόνος κι όχι η ενδομητρίωση αυτή καθ’ εαυτή είναι ο κύριος καθοριστικός παράγοντας της κατάθλιψης”, σύμφωνα με τους ερευνητές. “Ως εκ τούτου, συνιστάται η ψυχιατρική εκτίμηση για συμπτώματα κατάθλιψης γυναικών που πάσχουν από ενδομητρίωση και κυρίως εκείνων που υποφέρουν από χρόνιο πόνο”.

“Μελέτες που θα γίνουν στο μέλλον για τους παράγοντες που καθορίζουν τη σχέση της ενδομητρίωσης με την κατάθλιψη ελπίζουμε ότι θα δώσουν περισσότερες πληροφορίες για το πώς να βελτιώσουμε την ποιότητα ζωής των γυναικών με ενδομητρίωση οι οποίες υποφέρουν από πυελικό πόνο”, κατέληξαν οι ερευνητές.

 

Η γνώμη μου

 

Στην προσπάθειά μας να παρέχουμε εξατομικευμένη φροντίδα σε ασθενείς με ενδομητρίωση, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ο αντίκτυπος του χρόνιου πυελικού πόνου στην ποιότητα ζωής τους. Οι ασθενείς που υποφέρουν από χρόνιο πόνο θα μπορούσαν να επωφεληθούν από την ψυχολογική υποστήριξη και ενδεχομένως και από τη φαρμακευτική θεραπεία της κατάθλιψης.

 

Μπορείτε να διαβάσετε τα αποτελέσματα της έρευνας εδώ:  https://www.ncbi.nlm.nih.gov/m/pubmed/30419199/

Από ενδομητρίωση πάσχουν οι γυναίκες και στην εφηβεία

Από ενδομητρίωση πάσχουν οι γυναίκες και στην εφηβεία

Άρθρο του Ι.Σούση,

Η ενδομητρίωση θεωρείται μία ασθένεια των ενήλικων γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας. Μία ανασκόπηση διεθνούς επιστημονικής ομάδας όμως, η οποία δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Best Practice & Research Clinical Obstetrics and Gynecology αναδεικνύει ότι μπορεί να πάσχουν και οι έφηβες γυναίκες.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, πολλές γυναίκες μπορεί να παρουσιάσουν τα πρώτα συμπτώματα στα εφηβικά τους χρόνια, αλλά είναι πιθανό να μην αναγνωριστούν ως ενδείξεις ενδομητρίωσης για πολλά χρόνια.

Οι παράγοντες κινδύνου για εκδήλωση ενδομητρίωσης σε έφηβες και νεαρές γυναίκες περιλαμβάνουν:

  • συγγενείς ανωμαλίες του πόρου του Müller, από τον οποίο σχηματίζεται το γεννητικό σύστημα της γυναίκας
  • συγγενής πρώτου βαθμού που πάσχει από ενδομητρίωση (περίπου το 50% του κινδύνου εμφάνισης της νόσου)
  • πρώιμη εμφάνιση εμμήνου ρήσεως
  • παρατεταμένη εμμηνόρροια (> 5 ημέρες)
  • μικρής διάρκειας κύκλος (<28 ημέρες)
  • δυσμηνόρροια από νεαρή ηλικία

Μελέτες έχουν επίσης δείξει ότι το παθητικό κάπνισμα κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας και τα αυξημένα επίπεδα 2,4-διϋδροξυβενζοφαινόνης (που υπάρχει σε αντηλιακά) συνδέονται με την εμφάνιση ενδομητρίωσης.

Άλλοι παράγοντες κινδύνου είναι ο πρόωρος τοκετός, ο χαμηλός δείκτης μάζας σώματος, η ακμή και η αυξημένη κατανάλωση καφεΐνης ή αλκοόλ.

Η κατανάλωση βρεφικού γάλακτος σόγιας έχει παρατηρηθεί ότι διπλασιάζει τον κίνδυνο ενδομητρίωσης σε σύγκριση με τον κίνδυνο που διατρέχουν οι γυναίκες, οι οποίες δεν είχαν εκτεθεί σε διατροφικές ισοφλαβόνες σόγιας όταν ήταν βρέφη, ανέφεραν οι συγγραφείς.

Δυνητικοί παράγοντες προστασίας, σύμφωνα με τους ερευνητές, είναι:

  • χρήση αντισυλληπτικών χαπιών
  • τακτική άσκηση
  • εμφάνιση εμμήνου ρήσεως μετά την ηλικία των 14 ετών
  • αυξημένη πρόσληψη ωμέγα-3 λιπαρών οξέων

Συμπτώματα στις έφηβες:

Στη λαπαρασκόπηση, οι εστίες της ενδομητρίωσης έχουν συχνά διαφορετική εμφάνιση στις έφηβες σε σχέση με τις ενήλικες γυναίκες. Στις έφηβες έχουμε κυρίως εστίες ενδομητρίωσης στις ωοθήκες και εν τω βάθει, ενώ στις ενήλικες γυναίκες εντοπίζονται εστίες καφέ χρώματος ή και πιο σκούρου.

Η ενδομητρίωση των ωοθηκών είναι συνήθως γεμάτη με ένα υλικό που θυμίζει σιρόπι σοκολάτας και περιβάλλεται από διπλό ωοθηκικό παρέγχυμα. Σύμφωνα με τους ερευνητές, έχουν ινώδη τοιχώματα, συμφύσεις στην επιφάνεια και περιέχουν ενδομητρικό επιθήλιο, στρώμα και αδένες. Συνήθως είναι εμφανείς στο ορθοκολπικό διάφραγμα, στο ορθό, στην ορθοσιγμοειδική του παχέος εντέρου, στην ουροδόχο κύστη, στον ουρητήρα, στους συνδέσμους της μήτρας και στον κόλπο.

Όπως και στις ενήλικες γυναίκες, έτσι και στις έφηβες οι βλάβες αξιολογούνται από Στάδιο 1 (αρχή της ασθένειας) έως Στάδιο 4 (προχωρημένο στάδιο της ασθένειας). Η αξιολόγηση γίνεται με βάση το μέγεθος, τη θέση, την εμφάνιση και την έκταση των εστιών ενδομητρίωσης.

Διαφορική διάκριση πρωτογενούς δυσμηνόρροιας και ενδομητρίωσης:

Πολλές έφηβες παρουσιάζουν δυσμηνόρροια και με βάση τα νέα στοιχεία για την ενδομητρίωση σε έφηβες γυναίκες, θα πρέπει να αξιολογούνται προκειμένου να αποκλειστεί η πιθανότητα ενδομητρίωσης.

Στις έφηβες με ενδομητρίωση, η δυσμηνόρροια είναι συνήθως το πρώτο σύμπτωμα της νόσου και γίνεται με τον καιρό όλο και πιο σοβαρή. Ο πόνος μπορεί να εμφανίζεται μόνο κατά τη διάρκεια της περιόδου, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να εμφανίζεται σε όλη τη διάρκεια του κύκλου. Επηρεάζει αρνητικά την ποιότητα ζωής, δημιουργώντας προβλήματα στη φοίτηση στο σχολείο, στις κοινωνικές δραστηριότητες και στην άσκηση. Οι έφηβες που έχουν σεξουαλική δραστηριότητα συχνά αναφέρουν δυσπαρευνία (πόνο κατά την επαφή) και γαστρεντερικά προβλήματα.

Η κλινική διάγνωση μπορεί να επαληθευθεί με πυελικό υπερηχογράφημα και μαγνητική τομογραφία, αλλά η λαπαροσκόπηση παραμένει ο μόνος τρόπος για την αξιόπιστη διάγνωση της ενδομητρίωσης.

Η ενδομητρίωση αντιμετωπίζεται συνήθως με μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (παυσίπονα), αντισυλληπτικά χάπια και αντισυλληπτικά που περιέχουν αποκλειστικά προγεστερόνη. Η λαπαροσκόπηση και η χειρουργική επέμβαση μπορεί να αποτελέσουν μια από τις επιλογές στις εφήβους με ενδομητρίωση, που δεν ανταποκρίνονται στις φαρμακευτικές αγωγές.

Πηγές:

http://www.contemporaryobgyn.net/endometriosis/endometriosis-can-affect-adolescents-well-adult-women?rememberme=1&elq_mid=4261&elq_cid=607376

https://www.researchgate.net/publication/323269268_A_focus_on_the_distinctions_and_current_evidence_of_endometriosis_in_adolescents

 

 

 

 

Η χειρουργική αντιμετώπιση της ενδομητρίωσης στο παχύ έντερο βελτιώνει τη γονιμότητα

Η χειρουργική αντιμετώπιση της ενδομητρίωσης στο παχύ έντερο βελτιώνει τη γονιμότητα

Άρθρο του Ι.Σούση, Ιατρού Αναπαραγωγής

Η χειρουργική επέμβαση σε γυναίκες που πάσχουν από ενδομητρίωση στο παχύ έντερο αυξάνει σημαντικά τη γονιμότητα μετεγχειρητικά, σύμφωνα με τα αποτελέσματα δευτερογενούς ανάλυσης των αποτελεσμάτων μελέτης Γάλλων ερευνητών.

Η μελέτη είναι μία από τις πρώτες που αξιολογούν την επίδραση της χειρουργικής επέμβασης στα ποσοστά εγκυμοσύνης στις γυναίκες που πάσχουν από ενδομητρίωση στο παχύ έντερο.

Η συνιστώμενη πρώτης γραμμής στρατηγική για την αντιμετώπιση των περιπτώσεων υπογονιμότητας που οφείλονται σε ενδομητρίωση είναι η υποβοηθούμενη αναπαραγωγή. Αποτελεί όμως αντικείμενο αντιπαράθεσης στην γυναικολογική κοινότητα καθώς δεν υπάρχουν πολλά και αξιόπιστα στοιχεία ώστε να συγκριθεί με τη χειρουργική αντιμετώπιση.

Η Ευρωπαϊκή Εταιρεία Ανθρώπινης Αναπαραγωγής και Εμβρυολογίας (ESHRE) έχει ανακοινώσει ότι δεν υπάρχουν στοιχεία που να δείχνουν πως η χειρουργική αντιμετώπιση της εν τω βάθει ενδομητρίωσης πριν την υποβοηθούμενη αναπαραγωγή  θα βελτίωνε τα ποσοστά επίτευξης εγκυμοσύνης.

Στην παρούσα μελέτη αναλύθηκαν τα δεδομένα 55 γυναικών από την τυχαιοποιημένη δοκιμασία ENDORE («Λειτουργικά Αποτελέσματα της Χειρουργικής Διαχείρισης της εν τω Βάθει Ενδομητρίωσης που Εισχωρεί στον Ορθό) που διεξήχθη μεταξύ του Μαρτίου 2011 και του Αυγούστου 2013 και οι οποίες ήθελαν να μείνουν έγκυοι.

Το ENDORE ήταν μία έρευνα σχεδιασμένη έτσι ώστε να διαπιστωθεί αν η συντηρητική αφαίρεση των εστιών ενδομητρίωσης από το έντερο ήταν πιο αποτελεσματική από την τμηματική εκτομή του εντέρου σε γυναίκες με ενδομητρίωση του παχέος εντέρου.

Όλες οι γυναίκες είχαν εν τω βάθει ενδομητρίωση, που επεκτείνετο στο ορθό έντερο και ήταν σε απόσταση έως 15 εκατοστών από τον πρωκτό με εστίες που είχαν μέγεθος μεγαλύτερο από 20 χιλιοστά. Οι εστίες ενδομητρίωσης επεκτείνοντο τουλάχιστον στο μυϊκό στρώμα σε βάθος και μέχρι το ήμισυ της περιφέρειας του ορθού.

Είκοσι πέντε γυναίκες υποβλήθηκαν σε συντηρητική χειρουργική επέμβαση (ξυρίσματος ή εκτομή της εστίας ενδομητρίωσης) και 30 έκαναν ριζική χειρουργική αφαίρεσης του τμήματος του ορθού που έπασχε από ενδομητρίωση. Όλες οι χειρουργικές επεμβάσεις έγιναν από τον ίδιο γυναικολόγο. Οι γυναίκες παρακολουθήθηκαν για 50 έως 79 μήνες.

Από τις 36 ασθενείς που ήθελαν να μείνουν έγκυοι μετά από χειρουργική επέμβαση, 23 (63%) είχαν προσπαθήσει ανεπιτυχώς πριν από τη χειρουργική επέμβαση για περισσότερο από έναν χρόνο (η υπογόνιμη ομάδα). Μετά τη χειρουργική επέμβαση, 29 από τις 36 ασθενείς έμειναν έγκυοι (81%), ενώ κάποιες είχαν περισσότερες από μία εγκυμοσύνη (συνολικά 37 εγκυμοσύνες). Οι πιθανότητες μετεγχειρητικής σύλληψης βελτιώθηκαν με την πάροδο του χρόνου.

Πιθανότητες Εγκυμοσύνης Μετεγχειρητικά

 

Στους 12 μήνες Στους 24 μήνες Στους 36 μήνες Στους 48 μήνες
33.4%(95% CI: 20.6-51.3%) 60.6%(95% CI: 44.8-76.8%) 77%(95% CI: 61.5-89.6%) 86.8%(95% CI: 72.8-95.8%)

 

Συνολικά, 17 γυναίκες έμειναν έγκυοι με φυσικό τρόπο και 12 χρησιμοποίησαν κάποια τεχνική υποβοηθούμενης αναπαραγωγής (εξωσωματική γονιμοποίηση, ενδομήτρια σπερματέγχυση ή δωρεά ωαρίων).

Εξετάζοντας τις 23 υπογόνιμες γυναίκες, τα τρία τέταρτα (17) μπόρεσαν να συλλάβουν και οι μισές κυήσεις ήταν φυσιολογικές (χωρίς κάποια μέθοδο υποβοηθούμενης αναπαραγωγής).

Συνολικά, 24 από τις 37 εγκυμοσύνες ήταν αποτέλεσμα φυσιολογικής  σύλληψης. Οι γυναίκες που οι γιατροί τους συνέστησαν να προσπαθήσουν να συλλάβουν με φυσιολογικό τρόπο, έμειναν έγκυοι πολύ νωρίτερα από εκείνες που χρησιμοποίησαν κάποια τεχνική υποβοηθούμενης αναπαραγωγής.

Το δείγμα της μελέτης ήταν μικρό. Παρόλα ταύτα, τα ευρήματα είναι σημαντικά και θα αποτελέσουν ενδιαφέρουσα  βάση για μελλοντικές μελέτες.

Η μελέτη αυτή έδειξε ότι σε γυναίκες που είναι υπογόνιμες λόγω εν τω βάθει ενδομητρίωσης του παχέος εντέρου, η ικανότητα να συλλάβουν φυσιολογικά αποκαθίσταται με χειρουργική επέμβαση.

Η βελτίωση της γονιμότητας των γυναικών αυτών μπορεί να οφείλεται στην αντιμετώπιση της δυσπαρεύνιας (έντονου πόνου κατά την επαφή) με αποτέλεσμα την αύξηση των σεξουαλικών επαφών και κατά συνέπεια την αυξημένη πιθανότητα σύλληψης.

Οι συγγραφείς δεν συνιστούν την χειρουργική επέμβαση ως πρώτη θεραπεία της υπογονιμότητας σε γυναίκες με τω εν τω βάθει ενδομητρίωση του παχέος εντέρου, καθώς χρειάζεται να γίνουν περισσότερες μελέτες. Αντίθετα, πρότειναν μία ισορροπημένη ενημέρωση των ασθενών για τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα των δύο επιλογών (χειρουργείο ή εξωσωματική γονιμοποίηση) ώστε οι ασθενείς να μπορούν να συμμετέχουν στην απόφαση της θεραπείας τους.

Διαβάστε περισσότερα:

https://academic.oup.com/humrep/article/33/9/1669/5059386?searchresult=1

Πηγή: http://www.contemporaryobgyn.net/endometriosis/does-surgery-improve-pregnancy-odds-women-colorectal-endometriosis?rememberme=1&elq_mid=3948&elq_cid=550575&GUID=337689F9-99FE-489C-A600-B32594ED6E4B

Ο βελονισμός είναι αποτελεσματική συμπληρωματική θεραπεία για τον πόνο της ενδομητρίωσης 

Ο βελονισμός είναι αποτελεσματική συμπληρωματική θεραπεία για τον πόνο της ενδομητρίωσης 

Άρθρο του Ι.Σούση, Μαιευτήρα Γυναικολόγου, Ιατρού Αναπαραγωγής

Η μετα-ανάλυση τριών μελετών της αποτελεσματικότητας του βελονισμού στην ανακούφιση του πόνου της ενδομητρίωσης, έδειξε θετικά αποτελέσματα, σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Journal of Pain Research. Αυτή η εναλλακτική και συμπληρωματική θεραπεία έχει αποδειχθεί ασφαλής, με πολύ λίγες παρενέργειες.

Σουηδοί ερευνητές ανασκόπησαν την επιστημονική βιβλιογραφία χρησιμοποιώντας τις λέξεις-κλειδιά “βελονισμός και ενδομητρίωση”. 

Ανακάλυψαν τρεις έρευνες που περιελάμβαναν συνολικά 99 γυναίκες με διάγνωση ενδομητρίωσης (στάδια I-IV) ηλικίας 13 έως 40 ετών. Όλες οι μελέτες περιελάμβαναν συνεδρίες βελονισμού κατά τη διάρκεια των οποίων 7 έως 12 βελόνες εισήχθησαν στη γυναίκα για 15 έως 25 λεπτά. 

Οι βελόνες τοποθετήθηκαν στο κάτω μέρος της πλάτης/στην περιοχή της πυέλου, στην κάτω κοιλιακή χώρα, στα πόδια ή/και στα χέρια. 

Το βάθος της διέγερσης με τις βελόνες κυμαινόταν από την ενδοδερματική, στην υποδόρια και την ενδομυϊκή και η διέγερση ήταν κυρίως χειρωνακτική. Ο αριθμός των θεραπειών κυμάνθηκε από 9 έως 16, γινόταν μία ή δύο φορές την εβδομάδα και οι θεραπείες έγιναν είτε σε νοσοκομείο, είτε στο χώρο του βελονιστή είτε στο σπίτι της ασθενούς. 

Όλες οι μελέτες ανέφεραν μείωση της έντασης πόνου, παρά τις διαφορές που υπήρχαν στον σχεδιασμό της έρευνας, της τεχνική διέγερσης με βελόνες και των στατιστικών «εργαλείων» που χρησιμοποιήθηκαν για την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι ανεξάρτητα από την τεχνική που χρησιμοποιήθηκε, ο βελονισμός μείωσε αποτελεσματικά και με ασφάλεια την ένταση του πόνου. Μία μελέτη διαπίστωσε ότι ο βελονισμός μείωσε επίσης τον πόνο που έκανε τις γυναίκες να μην μπορούν να ανταπεξέλθουν στις υποχρεώσεις τους. Δύο μελέτες διαπίστωσαν ότι οι γυναίκες μείωσαν τα αναλγητικά που έπαιρναν και είχαν λιγότερο άγχος. Δύο μελέτες διαπίστωσαν ότι βελτιώθηκε η ποιότητα ζωής των γυναικών με ενδομητρίωση που έκαναν βελονισμό, ενώ όσες ήταν μαθήτριες είχαν λιγότερες απουσίες. 

Αν και ο βελονισμός χρησιμοποιείται εδώ και πάρα πολλά χρόνια για την ανακούφιση του πόνου και έχει ελάχιστες σοβαρές  παρενέργειες, η χρήση του παραμένει αμφισβητούμενη για μέρος της ιατρικής κοινότητας λόγω έλλειψης κατανόησης του μηχανισμού δράσης του. 

Σύμφωνα με τους ερευνητές τα αποτελέσματα ανακούφισης του πόνου που προκαλούνται από τον βελονισμό έχουν αποδοθεί σε διαφορετικές φυσιολογικές και ψυχολογικές διεργασίες όπως η απενεργοποίηση ενδογενών συστημάτων αντίληψης του πόνου και η απενεργοποίηση εγκεφαλικών περιοχών που μεταδίδουν την αίσθηση δυσφορίας εξαιτίας του πόνου.

Οι ερευνητές τόνισαν ότι οι διαθέσιμες θεραπευτικές αγωγές για την αντιμετώπιση του πόνου σε ασθενείς με ενδομητρίωση είναι συχνά αναποτελεσματικές, συνοδεύονται από παρενέργειες και υπάρχει ανάγκη για μη φαρμακολογικές παρεμβάσεις όπως ο βελονισμός. 

Μπορείτε να διαβάσετε τα αποτελέσματα της έρευνας εδώ: https://www.dovepress.com/is-acupuncture-effective-in-the-treatment-of-pain-in-endometriosis-peer-reviewed-fulltext-article-JPR

 

Νέα μη-επεμβατική μέθοδος διάγνωσης της ενδομητρίωσης προ των πυλών

Νέα μη-επεμβατική μέθοδος διάγνωσης της ενδομητρίωσης προ των πυλών

 

Άρθρο του Ι.Σούση, Μαιευτήρα Γυναικολόγου, Ιατρού Αναπαραγωγής

Σε μία μη-επεμβατική μέθοδο διάγνωσης της ενδομητρίωσης, αλλά και σε πιο αποτελεσματικές θεραπείες, αναμένεται να οδηγήσουν νέα επιστημονικά δεδομένα από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Περίπου 176 εκατομμύρια γυναίκες παγκοσμίως πάσχουν από ενδομητρίωση και συχνά περνούν έως και 10 χρόνια μέχρι να διαγνωστεί η ασθένεια.

 

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό των κυττάρων που υπάρχουν στο αίμα της περιόδου δείχνει ότι η γυναίκα έχει ενδομητρίωση, σύμφωνα με τα αποτελέσματα έρευνας που δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Molecular Medicine.

Τα κύτταρα μπορούν να απομονωθούν από το αίμα της περιόδου, να αναλυθούν και να δώσουν αποτελέσματα μέσα σε λίγες μέρες.

Όταν η νέα αυτή μέθοδος διάγνωσης της ενδομητρίωσης μπει στην κλινική πρακτική, η διάγνωση της ενδομηρίωσης θα απλουστευθεί. Σήμερα η διάγνωση γίνεται λαπαροσκοπικά, με αποτέλεσμα την καθυστέρηση της διάγνωσης κατά 5-10 χρόνια από την εμφάνιση των συμπτωμάτων, επειδή οι γυναίκες αποφεύγουν να υποβληθούν σε λαπαροσκόπηση.

Η ενδομητρίωση είναι μια χρόνια πάθηση, κατά την οποία το ενδομήριο αναπτύσσεται εκτός μήτρας, συνήθως στα σπλάχνα.

Οι ασθενείς που πάσχουν από ενδομητρίωση συχνά νιώθουν έντονο πόνο κατά την περίοδο και την επαφή, ενώ η ασθένεια συνδέεται με την υπογονιμότητα και αυξημένες πιθανότητες υστερεκτομής σε μικρή ηλικία.

Η διάγνωση είναι δύσκολη, γιατί τα συμπτώματα της ενδομητρίωσης εμφανίζονται και σε πολλές άλλες γυναικολογικές παθήσεις.

Ερευνητές του Ινστιτούτου Feinstein δημιούργησαν το πρόγραμμα Research Out-Smarts Endometriosis (ROSE) με στόχο τη μελέτη της γενετικής βάσης της ενδομητρίωσης και των αλλαγών που συμβαίνουν σε κυτταρικό επίπεδο.

Στο πλαίσιο του προγράμματος ROSE, εθελόντριες που έπασχαν από ενδομητρίωση, αλλά και υγιείς γυναίκες παρείχαν περιφερειακά και εμμηνορροϊκά δείγματα αίματος, τα οποία αποθηκεύθηκαν σε μια «βιο-τράπεζα», ώστε να χρησιμοποιηθούν σε μελέτες.

 

Αντικείμενο της μελέτης των ερευνητών της Ιατρικής Σχολής Donald and Barbara Zucker του Hofstra / Northwell ήταν ο ρόλος των ινοβλαστών της βασικής στιβάδας του ενδομητρίου, ενός τύπου βλαστοκυττάρων που αποβάλλονται κατά την περίοδο και υπάρχουν και στο ανοσοποιητικό σύστημα.

 

Η αιτία της ενδομητρίωσης δεν είναι γνωστή. Μια θεωρία είναι η παλίνδρομη ροή αίματος της περιόδου προς την κοιλιακή κοιλότητα και όχι έξω από το σώμα. Το αίμα της περιόδου περιέχει το ενδομήτριο που αποβάλλεται κατά την περίοδο. Σχεδόν όλες οι γυναίκες αντιμετωπίζουν παλίνδρομη περίοδο, αλλά δεν γνωρίζουμε γιατί μόνο σε μερικές γυναίκες το ενδομήτριο προσκολλάται στο κοιλιακό τοίχωμα και στα εσωτερικά όργανα και αναπτύσσεται προκαλώντας ενδομητρίωση.

 

“Σε αυτή τη μελέτη, διαπιστώσαμε ότι τα βλαστοκύτταρα στο αίμα της περιόδου των γυναικών με ενδομητρίωση είναι πολύ διαφορετικά από εκείνα των υγιών γυναικών και μαθαίνουμε από αυτές τις διαφορές πως να δημιουργήσουμε μία νέα, μη-επεμβατική διαγνωστική εξέταση», είπε η επικεφαλής της έρευνας.

Το αίμα της περιόδου των ασθενών με ενδομητρίωση περιείχε σημαντικά μικρότερο αριθμό κυττάρων «φυσικών δολοφόνων» (uNK) της μήτρας, σε σύγκριση με τις υγιείς γυναίκες. Οι ερευνητές παρατήρησαν επίσης ότι τα βλαστοκύτταρα των ασθενών με ενδομητρίωση παρουσίαζαν διαταραγμένη «φθαρτοποίηση», μια διαδικασία που προετοιμάζει τη μήτρα για εμφύτευση εμβρύου.

Με αυτά τα δεδομένα, οι ερευνητές άρχισαν τώρα τις προσπάθειες δημιουργίας μίας μη επεμβατικής διαγνωστικής εξέτασης για την ενδομητρίωση.

 

Μπορείτε να διαβάσετε τα αποτελέσματα της έρευνας εδώ: https://molmed.biomedcentral.com/articles/10.1186/s10020-018-0009-6

Ποια είναι η καλύτερη φαρμακευτική αγωγή εξωσωματικής γονιμοποίησης σε γυναίκες με ενδομητρίωση;

Ποια είναι η καλύτερη φαρμακευτική αγωγή εξωσωματικής γονιμοποίησης σε γυναίκες με ενδομητρίωση;

Τη βέλτιστη φαρμακευτική θεραπεία εξωσωματικής γονιμοποίησης σε γυναίκες που πάσχουν από ενδομητρίωση μελέτησαν ερευνητές από την Γαλλία.

Οι γυναίκες που κάνουν εξωσωματική γονιμοποίηση χρησιμοποιούν τους αγωνιστές ή τους ανταγωνιστές της έκκρισης της οχρινοτρόπου ορμόνης GnRH από την υπόφυση ώστε να αποφύγουμε την ωορρηξία μέχρι τη στιγμή που θα συλλέξουμε τα ωάρια.

Στη μελέτη οι ερευνητές συνέκριναν δύο ομάδες γυναικών που υποβλήθηκαν σε εξωσωματική γονιμοποίηση λόγω ενδομητριωσης. Στη μία ομάδα 165 κύκλοι έγιναν με το μακρύ πρωτόκολλο (συνδυασμό φαρμάκων) των αγωνιστών του GnRH και 119 κύκλοι με το πρωτόκολλο του GnRH ανταγωνιστού σε ένα σύνολο 218 γυναικών που έπασχαν από ενδομητρίωση.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα ποσοστά κυήσεων (25% έναντι 13%) και γεννήσεων (18% έναντι 8%) μετά από εμβρυομεταφορά φρέσκων εμβρύων ήταν στατιστικά σημαντικά υψηλότερα ανα αρχούμενο κύκλο θεραπείας στις γυναίκες που ακολούθησαν το πρωτόκολλο του αγωνιστή σε σχέση με αυτές που ακολούθησαν το πρωτόκολλο του ανταγωνιστή.

Όταν η ανάλυση έγινε σύμφωνα με τις εμβρυομεταφορές τα ποσοστά γεννήσεων στις γυναίκες που χρησιμοποίησαν GnRH αγωνιστές ήταν πάλι υψηλότερα (29% έναντι 17%).

Όταν μεταφέρθηκαν κατεψυγμένα έμβρυα, δεν παρατηρήθηκε διαφορά ανάμεσα στις δύο ομάδες, επειδή και στις δύο ομάδες το ενδομήτριο προετοιμάστηκε κατά τον ίδιο τρόπο ανεξάρτητα του εάν τα έμβρυα προέκυψαν από τη χρήση του αγωνιστή ή του ανταγωνιστή. Η δεκτικότητα του ενδομητρίου πιθανόν να επηρεάζεται αρνητικά από τη χρήση του ανταγωνιστή GnRH.

Το συμπέρασμα των ερευνητών ήταν ότι η χρήση των αγωνιστών GnRH καταλήγει σε υψηλότερα ποσοστά κυήσεων και γεννήσεων μετά την εμβρυομεταφορά φρέσκων εμβρύων σε γυναίκες με ενδομητρίωση.

Τα αποτελέσματα της μελέτης, που δημοσιεύθηκαν στην επιστημονική επιθεώρηση Journal of Gynecology, Obstetrics and Human Reproduction μπορείτε να διαβάσετε εδώ:
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/28970135

Image credit: Getty Images

 

 

Νέα μη επεμβατική διαγνωστική εξέταση για την ενδομητρίωση

Νέα μη επεμβατική διαγνωστική εξέταση για την ενδομητρίωση

 

Μία επαναστατική μη επεμβατική διαγνωστική εξέταση για την ενδομητρίωση αναμένεται να κυκλοφορήσει από αμερικανική εταιρεία. Στη νέα εξέταση, η ασθενής δίνει δείγμα σάλιου στο οποίο ανιχνεύονται συγκεκριμένοι βιοδείκτες που έχει διαπιστωθεί ότι είναι αυξημένοι σε γυναίκες που πάσχουν από ενδομητρίωση.

Η ενδομητρίωση είναι ένα αινιγματικό νόσημα, το οποίο αφορά τις γυναίκες της αναπαραγωγικής ηλικίας και προκαλεί συνήθως έντονο πόνο (κατά την περίοδο και τη σεξουαλική επαφή) και πιθανόν υπογονιμότητα.

Το όνομα προέρχεται από τη λέξη ενδομήτριο, το οποίο είναι ο ιστός, πού καλύπτει το εσωτερικό της μήτρας. Όταν η γυναίκα πάσχει από ενδομητρίωση το ενδομήτριο βρίσκεται εκτός της μήτρας, σε άλλες περιοχές του σώματος.

Συνήθως η ενδομητρίωση εντοπίζεται στις ωοθήκες, στις σάλπιγγες, στους συνδέσμους που στηρίζουν τη μήτρα, στην περιοχή ανάμεσα στο κόλπο και στο έντερο και στο περιτόναιο.

Όπως ακριβώς και το ενδομήτριο, το οποίο βρίσκεται στη σωστή θέση, έτσι και οι εστίες της ενδομητρίωσης απαντούν στις ορμόνες του κύκλου της γυναίκας. Κάθε μήνα αυξάνονται και αιμορραγούν. Το φυσιολογικό ενδομήτριο κατά την περίοδο φεύγει, αντίθετα με αυτό που βρίσκεται σε λάθος θέση.

Η διάγνωση της ενδομητρίωσης είναι εξαιρετικά δύσκολη, καθώς τα συμπτώματα μοιάζουν πολύ με τα συμπτώματα άλλων γυναικολογικών παθήσεων. Συχνά περνούν πολλά χρόνια από την εμφάνιση των πρώτων συμπτωμάτων μέχρι τη διάγνωση της ενδομητρίωσης.

Προς το παρόν, ο μόνος τρόπος διάγνωσης της ενδομητρίωσης είναι η λαπαροσκόπηση. Ένα τόσο απλό, μη-επεμβατικό τεστ θα ήταν εξαιρετικά χρήσιμο.

Η αμερικανική εταιρεία Dotlab ανακοίνωσε ότι θα στέλνει στο σπίτι της ασθενούς ένα κιτ στο οποίο θα τοποθετείται δείγμα σάλιου. Η ασθενής στη συνέχεια θα στέλνει το δείγμα σάλιου πίσω στην εταιρία και θα παίρνει τα αποτελέσματα μέσω μίας ασφαλούς διαδικτυακής πλατφόρμας.

Δεν υπάρχουν ακόμη διαθέσιμα στοιχεία για την αξιοπιστία του νέου τεστ, αλλά η εταιρεία ισχυρίζεται ότι έχει δοκιμαστεί σε χιλιάδες ασθενείς μέχρι σήμερα.

Το νέο τεστ έχει βασιστεί σε έρευνες που έκανε η εταιρία σχετικά με τα επίπεδα συγκεκριμένων μορίων που ονομάζονται microRNAs και υπάρχουν στο αίμα.

Τα επίπεδα αυτών των μορίων θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να γίνει ακριβής διάγνωση, όπως γίνεται τώρα λαπαροσκοπικά, σε όσες γυναίκες υποπτευόμαστε ότι πάσχουν από ενδομητρίωση.

Ο Δρ Χιού Τέιλορ, Πρόεδρος της Έδρας Μαιευτικής, Γυναικολογίας και Αναπαραγωγικών Επιστημών της Ιατρικής Σχολής του Yale, επικεφαλής του ιατρικού Συμβουλίου και συνιδρυτής της Dotlab δήλωσε: «Οι διαγνωστικοί βιοδείκτες για την ενδομητρίωση μπορεί να μειώσουν πάρα πολύ το χρονικό διάστημα που μεσολαβεί από την εμφάνιση των πρώτων συμπτωμάτων μέχρι τη διάγνωση και την αντιμετώπιση της νόσου».

Ο Δρ Τέιλορ είπε επίσης ότι μετά τη διάγνωση, το τεστ θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την παρακολούθηση της νόσου. «Αυτοί οι βιοδείκτες θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν όχι μόνο για τον εντοπισμό των ασθενών που χρειάζονται χειρουργική θεραπεία, αλλά και για την παρακολούθηση της εξέλιξης και πιθανής υποτροπής της νόσου».

Προς το παρόν, η εταιρία δεν έχει ανακοινώσει πότε θα κυκλοφορήσει το τεστ και αν θα είναι διαθέσιμο σε όλες τις χώρες.

 
Visit Us On FacebookVisit Us On Google PlusVisit Us On Linkedin