ΕΞΩΣΩΜΑΤΙΚΗ ΓΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ

Έρευνα έδειξε πως η διατήρηση γονιμότητας στις καρκινοπαθείς έχει εξαιρετικά αποτελέσματα

Έρευνα έδειξε πως η διατήρηση γονιμότητας στις καρκινοπαθείς έχει εξαιρετικά αποτελέσματα

Τα νέα που έρχονται από το ετήσιο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Εταιρίας Ανθρώπινης Αναπαραγωγής και Εμβρυολογίας, επιβεβαιώνουν αυτό που πιστεύουμε όσοι αγωνιζόμαστε για την ενημέρωση των γυναικών που διαγιγνώσκονται με καρκίνο πως αξίζει να διατηρήσουν τη γονιμότητά τους.

Η μεγαλύτερη μελέτη που έχει γίνει μέχρι σήμερα έδειξε ότι τα αποτελέσματα της διατήρησης γονιμότητας είναι πραγματικά εξαιρετικά στις γυναίκες καρκινοπαθείς και ειδικά σε εκείνες που πάσχουν από καρκίνο του μαστού.

Η ερευνητές παρακολούθησαν 879 νεαρές γυναίκες (με μέση ηλικία τα 33,8) για μια περίοδο 19 ετών (2000-2019). Πρόκειται για την πλέον μακροχρόνια παρακολούθηση της διατήρησης της γονιμότητας σε καρκινοπαθείς γυναίκες.

Μέχρι τώρα υπήρχαν περιορισμένα στοιχεία για την διατήρηση της γονιμότητας γυναικών με καρκίνο. Αυτό δημιουργούσε προβλήματα όταν θέλαμε να ενημερώσουμε τις ασθενείς για τις πιθανότητες επιτυχίας”, είπε η επικεφαλής της έρευνας Δρ. Ντάλια Χαλίφε από το Νοσοκομείο Guys and St Thomas του Λονδίνου.

Η μελέτη μας προσφέρει τη μεγαλύτερη παρακολούθηση της διατήρησης της γονιμότητας σε γυναίκες καρκινοπαθείς. Περίπου μία στις έξι από τις γυναίκες που διατήρησαν τη γονιμότητά τους είχαν ένα αίσιο αποτέλεσμα”.

Η έγκαιρη παραπομπή των γυναικών που μαθαίνουν ότι έχουν καρκίνο σε ειδικό ιατρό αναπαραγωγής, πριν ξεκινήσουν τις θεραπείες, είναι ζωτικής σημασίας προκειμένου να έχουν στο μέλλον τη δυνατότητα να αποκτήσουν οικογένεια εάν το θελήσουν.

Από τις γυναίκες που ενημερώθηκαν για τις δυνατότητες διατήρησης της γονιμότητάς τους και τις διαφορετικές επιλογές που έχουν, 373 ασθενείς (42%) επέλεξαν να διατηρήσουν τη γονιμότητα χρησιμοποιώντας μία από τις τρεις τεχνικές: κατάψυξη ωαρίων (53%), κατάψυξη εμβρύων (41%) και κρυοσυντήρηση ωοθηκικού ιστού (1%). Το 5% αποφάσισε να κρυοσυντηρηθούν και ωάρια και έμβρυα.

Συνολικά 61 ασθενείς (16,4%) επέστρεψαν μέχρι στιγμής, για να χρησιμοποιήσουν σε εξωσωματική γονιμοποίηση τα ωάριά τους και 44 από αυτές είχαν επιτυχία (ποσοστό γεννήσεων υγιών μωρών 72.1%).

Οι γυναίκες που είχαν διαγνωστεί με καρκίνο του μαστού, φάνηκε πως είναι εκείνες που επιστρέφουν περισσότερο για να κάνουν στο μέλλον εξωσωματική γονιμοποίηση και είχαν και το υψηλότερο ποσοστό γεννήσεων (70% έναντι 30% για ασθενείς με λέμφωμα).

Η διατήρηση της γονιμότητας πρέπει να αποτελεί αναπόσπαστο μέρος κάθε σύγχρονης θεραπείας στην ολιστική αντιμετώπιση του καρκίνου”, είπε η επικεφαλής της έρευνας και τόνισε ότι είναι πολύ σημαντικό να συγκεντρώνονται στοιχεία παγκοσμίως για την αποτελεσματικότητα των τριών μεθόδων διατήρησης της γονιμότητας.

Η άποψή μου
Ο καρκίνος του μαστού εμφανίζεται και σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας και μάλιστα το 7% των ασθενών είναι κάτω των 40 ετών. Η μελέτη αυτή είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα, για αυτή την ομάδα των ασθενών.

Αυτό που θέλω να κρατήσουμε από τη μεγαλύτερη μελέτη που έχει γίνει για τη διατήρηση της γονιμότητας καρκινοπαθών γυναικών είναι ότι από τις 61 γυναίκες που επέστρεψαν, μέχρι στιγμής, για να χρησιμοποιήσουν σε εξωσωματική γονιμοποίηση τα κατεψυγμένα ωάρια ή έμβρυά τους, οι 44 απέκτησαν παιδί. Το ποσοστό 72,1% είναι η απόδειξη ότι όλες οι γυναίκες πρέπει να ενημερώνονται αναλυτικά για τη δυνατότητα διατήρησης της γονιμότητάς τους, για να έχουν τη δυνατότητα, εάν το θελήσουν και το επιτρέπει η υγεία τους, να αποκτήσουν παιδιά στο μέλλον.

Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα εδώ

Ο δείκτης γονιμότητας ενδομητρίωσης δείχνει με αξιοπιστία εάν μια γυναίκα χρειάζεται εξωσωματική γονιμοποίηση

Ο δείκτης γονιμότητας ενδομητρίωσης δείχνει με αξιοπιστία εάν μια γυναίκα χρειάζεται εξωσωματική γονιμοποίηση

Όταν μία γυναίκα κάνει λαπαροσκόπηση για τη θεραπεία της ενδομητρίωσης, ο γιατρός της μπορεί να υπολογίσει τον λεγόμενο “δείκτη γονιμότητας ενδομητρίωσης”.

Πρόκειται για μία βαθμολόγηση που δείχνει κατά πόσο είναι πιθανό μία γυναίκα με ενδομητρίωση να συλλάβει φυσιολογικά ή εάν χρειάζεται να στραφεί στην εξωσωματική γονιμοποίηση.

Μετα-ανάλυση 17 μελετών, με τη συμμετοχή 4.598 γυναικών έδειξε ότι ο δείκτης γονιμότητας ενδομητρίωσης μπορεί να προβλέψει εάν μία γυναίκα θα μείνει έγκυος φυσιολογικά ή εάν χρειάζεται κάποια μέθοδος υποβοηθούμενης αναπαραγωγής. Εάν μετά τη λαπαροσκόπηση έχει χαμηλό δείκτη γονιμότητας ενδομητρίωσης, δεν έχει πολλές πιθανότητες φυσικής σύλληψης. Στις έρευνες που αναλύθηκαν υπήρχαν πάντως σημαντικές διαφορές στα αποτελέσματα.

Η ανάλυση του συνόλου των στοιχείων έδειξε ότι για τις γυναίκες που είχαν δείκτη γονιμότητας ενδομητρίωσης 0-2, οι πιθανότητες να μείνουν φυσιολογικά έγκυοι τους επόμενους 36 μήνες ήταν μόλις 10%. Οι γυναίκες που είχαν 3-4 είχαν πιθανότητες 44% και οι γυναίκες που είχαν δείκτη 7-8, είχαν πιθανότητες 55% να μείνουν έγκυοι χωρίς κάποια μέθοδο υποβοηθούμενης αναπαραγωγής.

Μέχρι να εισαχθεί στην καθημερινή κλινική πράξη ο δείκτης γονιμότητας της ενδομητρίωσης (EFI), παγκοσμίως χρησιμοποιείτο η αναθεωρημένη βαθμολογία της Αμερικανικής Εταιρείας Γονιμότητας (rAFS) για τη σταδιοποίηση της ενδομητρίωσης, η οποία έχει σημαντικούς περιορισμούς.

Ο δείκτης γονιμότητας ενδομητρίωσης είναι πιο αξιόπιστος για να μάθει μία γυναίκα εάν χρειάζεται εξωσωματική γονιμοποίηση ή έχει μεγάλες πιθανότητες να μείνει φυσιολογικά έγκυος.

Κατά τη λαπαροσκόπηση εντοπίζονται οι εστίες της ενδομητρίωσης και προσδιορίζεται η έκταση και το στάδιο της νόσου.

Ανάλογα με τη βαθμολογία, τα στάδια της ενδομητρίωσης είναι τέσσερα.

Στάδιο Ι – ελάχιστη

Στάδιο ΙΙ – ελαφρά

Στάδιο ΙΙΙ – μέτρια

Στάδιο IV– σοβαρή

Η παλιά μέθοδος εκτίμησης της ενδομητρίωσης και σταδιοποίησής της, είχε περιορισμένη συσχέτιση με τον πυελικό πόνο, αλλά και δεν μπορούσε να προβλέψει την υπογονιμότητα.

Δηλαδή, κάποιες γυναίκες με σοβαρή ενδομητρίωση δεν έχουν καθόλου πόνο, ενώ γυναίκες με ελάχιστη ενδομητρίωση υποφέρουν από σοβαρή δυσμηνόρροια.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, για τις ασθενείς με ενδομητρίωση, ο δείκτης γονιμότητας ενδομητρίωσης είναι καλύτερος προγνωστικός παράγοντας επιτυχημένης εγκυμοσύνης είτε κάνει η ασθενής τεχνητή γονιμοποίηση είτε όχι, γιατί για να υπολογίσουμε τον δείκτη γονιμότητας της ενδομητρίωσης, λαμβάνουμε υπόψιν την ηλικία της γυναίκας, τη βατότητα των σαλπίγγων και αν έχει μείνει στο παρελθόν έγκυος.

Οι ασθενείς με βαριά ενδομητρίωση (EFI 0-3) πρέπει να ενημερώνονται σχετικά με τη χαμηλή πιθανότητα επίτευξης εγκυμοσύνης χωρίς εξωσωματική γονιμοποίηση για να μην χάνουν πολύτιμο χρόνο, είπαν οι ερευνητές.

Μπορείτε να διαβάστε περισσότερα: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/31967727/

Τα φρέσκα ωάρια δότριας έχουν καλύτερα αποτελέσματα στην εξωσωματική

Τα φρέσκα ωάρια δότριας έχουν καλύτερα αποτελέσματα στην εξωσωματική

Τα ωάρια δότριας προσφέρουν υψηλότερα ποσοστά επιτυχίας σε πολλές γυναίκες που κάνουν εξωσωματική γονιμοποίηση. Μέχρι τώρα δεν ήταν σαφές εάν η χρήση φρέσκων ή κατεψυγμένων ωαρίων αυξάνουν τις πιθανότητες επίτευξης εγκυμοσύνης.

Ερευνητές στο Πανεπιστήμιο του Κολοράντο και το Πανεπιστήμιο Duke ανέλυσαν σχεδόν 37.000 κύκλους εξωσωματικής γονιμοποίησης που έγιναν σε τρία χρόνια με ωάρια δότριας.

Πρόκειται για τη μεγαλύτερη έρευνα που έχει γίνει σχετικά με τη χρήση ωαρίων δότριας και έδειξε ότι τα φρέσκα ωάρια έχουν λίγο καλύτερα ποσοστά γεννήσεων από τα κρυοσυντηρημένα.

Τα δεδομένα από σχεδόν 37.000 κύκλους εξωσωματικής γονιμοποίησης που έγιναν στις Ηνωμένες Πολιτείες από το 2012 μέχρι το 2015 έδειξαν ότι τα φρέσκα ωάρια είχαν ελαφρώς μεγαλύτερες πιθανότητες να γεννηθεί ένα μωρό που δεν είναι πρόωρο και έχει φυσιολογικό βάρος.

Διαπιστώσαμε ότι οι πιθανότητες να γεννηθεί ένα τελειόμηνο και φυσιολογικού βάρους μωρό ήταν μικρότερες όταν χρησιμοποιούνται κατεψυγμένα κι όχι φρέσκα ωάρια, αλλά η διαφορά ήταν μικρή”, είπε η επικεφαλής της έρευνας Δρ Τζένιφερ Ίτον, από το Κέντρο Γονιμότητας του Duke στη Βόρεια Καρολίνα.

Αφού ελήφθη υπόψιν η ποιότητα των γονιμοποιημένων ωαρίων και η ηλικία τόσο της μητέρας όσο και της δότριας, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα φρέσκα ωάρια οδήγησαν σε αίσιο τοκετό στο 24% των κύκλων εξωσωματικής, σε σύγκριση με το 22% των κύκλων με κατεψυγμένα ωάρια.

Τα φρέσκα ωάρια δότριας είχαν μεγαλύτερες πιθανότητες εμφύτευσης

Τα φρέσκα ωάρια είχαν πολύ μεγαλύτερες πιθανότητες εμφύτευσης και γέννησης σε σχέση με τα κατεψυγμένα ωάρια, σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης. Σε σχέση με τα κατεψυγμένα ωάρια, τα φρέσκα είχαν περίπου 25% περισσότερες πιθανότητες γέννησης ζωντανού μωρού και 10% περισσότερες πιθανότητες να είναι το μωρό τελειόμηνο και με φυσιολογικό βάρος.

Τα φρέσκα ωάρια είχαν πολύ υψηλότερα ποσοστά πολλαπλής κύησης

Τα ποσοστά εμφύτευσης εμβρύου, εγκυμοσύνης και γέννησης ζωντανού μωρού ήταν σημαντικά υψηλότερα μεταξύ των γυναικών που χρησιμοποίησαν φρέσκα ωάρια σε σύγκριση με τα κατεψυγμένα. Τα φρέσκα ωάρια όμως, βρέθηκε ότι είχαν 37% υψηλότερες πιθανότητες πολλαπλής κύησης, γεγονός που θα μπορούσε να δημιουργήσει μεγαλύτερους κινδύνους τόσο για τις μητέρες όσο και για τα μωρά.

Ωάρια δότριας χρησιμοποιούνται συχνά σε μεγαλύτερης ηλικίας γυναίκες ή γυναίκες που έχουν μειωμένο απόθεμα ωαρίων και συνεχώς αυξάνεται η ζήτηση κατεψυγμένων ωαρίων δότριας, διαδικασία που κοστίζει λιγότερο και δεν είναι χρονοβόρα.

Στην Ελλάδα, δεν υπάρχουν τράπεζες ωαρίων και ως εκ τούτου δεν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε κατεψυγμένα ωάρια δότριας. Στην καθημερινή πράξη, τα φρέσκα ωάρια της δότριας γονιμοποιούνται με το σπέρμα του συζύγου και μεταφέρονται στη μήτρα ως έμβρυα. Η μεταφορά αυτή, μπορεί να γίνει είτε με φρέσκα έμβρυα εφόσον συντονιστεί ο κύκλος της δότριας με τη λήπτρια είτε μετά από απόψυξη κατεψυγμένων εμβρύων στο μέλλον εάν οι κύκλοι δεν συντονιστούν. Έχει βρεθεί ότι τα ποσοστά επιτυχίας είτε χρησιμοποιηθούν φρέσκα είτε κατεψυγμένα έμβρυα δεν έχουν διαφορά.

Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα: https://journals.lww.com/greenjournal/Abstract/2020/03000/Prevalence_of_a_Good_Perinatal_Outcome_With.27.aspx

Οι αδύνατες γυναίκες με ενδομητρίωση έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες πρόωρου τοκετού στην εξωσωματική

Οι αδύνατες γυναίκες με ενδομητρίωση έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες πρόωρου τοκετού στην εξωσωματική

Οι γυναίκες που πάσχουν από ενδομητρίωση και έχουν χαμηλότερο από το κανονικό βάρος, φάνηκε πως κινδυνεύουν περισσότερο να γεννήσουν πρόωρα μετά από εξωσωματική γονιμοποίηση, σε σύγκριση με γυναίκες που είναι μεν πολύ αδύνατες, αλλά δεν πάσχουν από ενδομητρίωση, σύμφωνα με τα αποτελέσματα μελέτης που δημοσιεύθηκε στο Reproductive BioMedicine Online.

Οι ερευνητές εξέτασαν τη σχέση του δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) που είχε η μητέρα πριν μείνει έγκυος με το αποτέλεσμα του τοκετού, σε γυναίκες που πάσχουν από ενδομητρίωση και έκαναν εξωσωματική γονιμοποίηση. Δεν διαπίστωσαν ανάλογες διαφορές σε άλλες κατηγορίες ΔΜΣ.

Η αναδρομική έρευνα, που έγινε στην Κίνα, περιέλαβε 7.086 γυναίκες, οι οποίες γέννησαν ένα μωρό μετά από εξωσωματική γονιμοποίηση, από το 2006 μέχρι το 2017 στο Τμήμα Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής του Ένατου Νοσοκομείου της Σαγκάης.

Στην έρευνα 1.111 γυναίκες είχε διαπιστωθεί λαπαροσκοπικά ότι πάσχουν από ενδομητρίωση. Το 45% αυτών έπασχαν από ενδομητρίωση στις ωοθήκες και το 55% από πυελική ενδομητρίωση. Ο λόγος που έκαναν εξωσωματική γονιμοποίηση, ήταν η ενδομητρίωση στο 74% της ομάδας των γυναικών που έπασχαν από ενδομητρίωση, ενώ στο υπόλοιπο 26% των γυναικών υπήρχε και ανδρικός παράγοντας στην υπογονιμότητα.

Στην ομάδα ελέγχου των 5.975 γυναικών χωρίς ενδομητρίωση, στο 77% η ένδειξη (indication) για εξωσωματική γονιμοποίηση ήταν η υπογονιμότητα λόγω σαλπιγγικού παράγοντα και στο 23% ο ανδρικός παράγων.

Τόσο οι γυναίκες που έπασχαν από ενδομητρίωση, όσο κι εκείνες που δεν έπασχαν, εντάχθηκαν σε τρεις ομάδες ανάλογα με τον Δείκτη Μάζας Σώματος: ελλιποβαρείς (<18,5 kg / m2), κανονικό βάρος (18,5 έως 24,9 kg / m2) και υπέρβαρες / παχύσαρκες (≥ 25 kg / m2).

Όλες οι γυναίκες έκαναν εμβρυομεταφορά κρυοσυντηρημένων εμβρύων, τα οποία μεταφέρθηκαν σε μία πιο φυσιολογική μήτρα, από ό,τι θα συνέβαινε εάν είχε γίνει εμβρυομεταφορά φρέσκων μετά από τη διέγερση των ωοθηκών. Το γεγονός αυτό έδωσε στους ερευνητές τη δυνατότητα να προσδιορίσουν με ακρίβεια τον ρόλο της ενδομητρίωσης στις γεννήσεις που ακολούθησαν.

Φάνηκε πως οι οι γυναίκες που είχαν χαμηλότερο από το φυσιολογικό βάρος και έπασχαν από ενδομητρίωση, είχαν μεγαλύτερα ποσοστά πρόωρου τοκετού (πριν από την 37η εβδομάδα της κύησης) σε σύγκριση με τις πολύ αδύνατες γυναίκες που δεν έπασχαν από ενδομητρίωση: 14,61% σε σχέση με 3,28%.

Οι γυναίκες που έπασχαν από ενδομητρίωση, αλλά είχαν είτε φυσιολογικό βάρος είτε ήταν υπέρβαρες/παχύσαρκες, είχαν σχεδόν τα ίδια ποσοστά με τις γυναίκες που δεν πάσχουν από ενδομητρίωση.

Σύμφωνα με τους ερευνητές μια πιθανή εξήγηση για το γεγονός ότι η ενδομητρίωση οδηγεί σε υψηλότερα ποσοστά πρόωρων τοκετών μόνο στις πολύ αδύνατες γυναίκες, είναι η διαφορά στη συγκέντρωση λεπτίνης.

“Η λεπτίνη, μία ορμόνη που παράγεται από τον λιπώδη ιστό, ευθύνεται για τη ρύθμιση του μεταβολισμού των λιπιδίων και μπορεί να μειώσει τη σωματική μάζα μειώνοντας την πρόσληψη τροφής και διεγείροντας την κατανάλωση ενέργειας”, εξηγούν οι ερευνητές.

Η λεπτίνη μπορεί επίσης να επηρεάσει τη δημιουργία εστιών ενδομητρίωσης μέσω διαφορετικών οδών και συνδέεται με τη φλεγμονή στην ενδομητρίωση.

Είναι γνωστό ότι η φλεγμονή συνδέεται με τους μηχανισμούς που είναι υπεύθυνοι για τον τελειόμηνο και τον πρόωρο τοκετό”, τονίζουν οι Κινέζοι ερευνητές.

Ένας άλλος λόγος που ο ΔΜΣ συνδέεται με τον πρόωρο τοκετό είναι η γενετική. Οι γενετικοί παράγοντες που επηρεάζουν τον ΔΜΣ, μπορεί να συνδέονται με την ανάπτυξη της ενδομητρίωσης, η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει σε πρόωρο τοκετό.

Μπορείτε να βρείτε ποιος είναι ο δικός σας δείκτης μάζας σώματος εδώ: http://www.endometriosis-gr.eu/

Διαβάστε περισσότερα: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/32171707/

Ποια είναι τα ποσοστά επιτυχίας της εξωσωματικής σε γυναίκες με ενδομητρίωση;

Ποια είναι τα ποσοστά επιτυχίας της εξωσωματικής σε γυναίκες με ενδομητρίωση;

 

(Άθρο του μαιαευτήρα-γυναιλολόγου, ιατρού αναπαραγωγής, Ιάκωβου Σούση, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό GOnimotita)

 

Η ενδομητρίωση είναι ένα αινιγματικό νόσημα, που αφορά τις γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας. Στις γυναίκες με ενδομητρίωση ιστός που κανονικά καλύπτει το εσωτερικό της μήτρας (ενδομήτριο) βρίσκεται εκτός μήτρας, σε άλλες περιοχές του σώματος και δημιουργεί εστίες ενδομητρίωσης, συνήθως στις ωοθήκες, τις σάλπιγγες, στους συνδέσμους που στηρίζουν τη μήτρα, στην περιοχή ανάμεσα στον κόλπο και το έντερο και στο περιτόναιο. Σπανιότερα εστίες ενδομητρίωσης δημιουργούνται σε κοιλιακές ουλές από προηγούμενες εγχειρήσεις στα έντερα, στην ουροδόχο κύστη, στον κόλπο, στον τράχηλο της μήτρας ή ακόμα και εκτός κοιλιακής χώρας.

Κυριότερα συμπτώματά της είναι ο έντονος πόνος κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσεως (δυσμηνόρροια) και κατά τη διάρκεια της ερωτικής πράξης, ο χρόνιος πυελικός πόνος και η υπογονιμότητα. Η διάγνωση της ενδομητρίωσης της είναι δύσκολη καθώς τα συμπτώματά της θυμίζουν άλλες γυναικολογικές παθήσεις, ενώ δεν υπάρχουν εξετάσεις για να γίνει με σιγουριά η διάγνωση. Ο μόνος τρόπος μέχρις στιγμής για να επιβεβαιωθεί η ύπαρξη ενδομητρίωσης είναι η λαπαρασκόπηση.

Αν και η ενδομητρίωση είναι μία συνηθισμένη ασθένεια όπως ο διαβήτης ή το άσθμα, οι περισσότερες γυναίκες δεν ξέρουν καν πως υπάρχει.

Τι δείχνουν οι αριθμοί για την ενδομητρίωση:

  • 1 στις 10 γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας έχουν ενδομητρίωση
  • 176 εκατομμύρια γυναίκες παγκοσμίως πάσχουν από ενδομητρίωση
  • 2 στις 10 γυναίκες που πάσχουν από ενδομητρίωση είναι υπογόνιμες
  • 30-50% των υπογόνιμων γυναικών πάσχουν από ενδομητρίωση
  • 2η πιο συχνή γυναικολογική πάθηση είναι η ενδομητρίωση
  • 7-12 χρόνια περνούν πριν γίνει η διάγνωση της ενδομητρίωσης

 

Πως συνδέεται η ενδομητρίωση με την υπογονιμότητα;

Σε περιπτώσεις σοβαρής ενδομητρίωσης η καταστροφή των σαλπίγγων, οι συμφύσεις και γενικά η διαταραχή της ανατομίας συμβάλλουν στην υπογονιμότητα. Στη περίπτωση των ελαφρότερων μορφών ενδομητρίωσης, οι γνώμες διίστανται. Άλλοι γιατροί υποστηρίζουν ότι η γυναίκα δε μένει έγκυος επειδή έχει ενδομητρίωση κι άλλοι ότι ανέπτυξε ενδομητρίωση επειδή δεν έμεινε εγκαίρως έγκυος.

 

Μπορεί να κάνει παιδί μία γυναίκα που πάσχει από σοβαρή μορφή ενδομητρίωσης;

Μπορεί. Η χειρουργική θεραπεία αφορά την αφαίρεση ή την καταστροφή των εστιών της ενδομητρίωσης και τη λύση των συμφύσεων.

Το 60% των ασθενών μένουν έγκυοι φυσιολογικά μετά αποκατάσταση της ανατομίας με χειρουργική επέμβαση. Για τις υπόλοιπες ασθενείς με ενδομητρίωση η σπερματέγχιση και η εξωσωματική γονιμοποίηση αποτελούν τις δύο επιλογές.

Ενδομητρική σπερματέγχυση

Η ενδομητρική σπερματέγχυση είναι αποτελεσματική θεραπεία σε γυναίκες με ενδομητρίωση.

Tο σπέρμα του συντρόφου προετοιμάζεται κατάλληλα, επιλέγονται τα καλύτερα και υγιέστερα σπερματοζωάρια και τοποθετούνται στη μήτρα της γυναίκας κατά τη διάρκεια της ωορρηξίας. Ο κύκλος παρακολουθείται με διακολπικά υπερηχογραφήματα και ορμονικές εξετάσεις. Γίνεται ελεγχόμενη ωοθηκική διέγερση με γοναδοτροπίνες έτσι ώστε να αυξηθεί η πιθανότητα εγκυμοσύνης. Όταν τα ωοθυλάκια είναι έτοιμα για ωορρηξία, γίνεται η σπερματέγχυση.

Σε περιπτώσεις ελάχιστης ή ελαφράς ενδομητρίωσης, η ενδομητρική σπερματέγχυση με ελεγχόμενη ωοθηκική διέγερση αυξάνει τις πιθανότητες της εγκυμοσύνης. Η ενδομητρική σπερματέγχυση αποτελεί επίσης επιλογή για γυναίκες με ωοθηκικό ενδομητρίωμα ή με μέτρια ή και με σοβαρή ενδομητρίωση.

Τα ποσοστά γεννήσεων σε ασθενείς που υπεβλήθησαν σε θεραπεία με γοναδοτροπίνες και ενδομητρική σπερματέγχυση (IUI) ήταν 5 έως 6 φορές υψηλότερα από τις γυναίκες που απλώς παρακολουθούντο χωρίς θεραπεία.

Σε περίπτωση που η γυναίκα η οποία πάσχει από ενδομητρίωση και είναι υπογόνιμη έχει ήδη κάνει 3-4 σπερματεγχύσεις, η πιθανότητα επιτυχίας της θεραπείας είναι πολύ μικρή και ενδείκνυται να προχωρήσει σε εξωσωματική γονιμοποίηση.

Η ενδομητρική σπερματέγχυση δεν αποτελεί επιλογή όταν η γυναίκα έχει πρόβλημα με τις σάλπιγγες κι έτσι το ωάριο δεν έχει τη δυνατότητα να φτάσει στη μήτρα, ούτε και στην περίπτωση που ο σύντροφος της γυναίκας έχει προβλήματα με το σπέρμα.

 

Εξωσωματική γονιμοποίηση

Οι γυναίκες με ενδομητρίωση έχουν εξαιρετικά υψηλά ποσοστά επιτυχίας της εξωσωματικής γονιμοποίησης, αν και απαντούν πιο φτωχά στα φάρμακα της διέγερσης των ωοθηκών, παράγουν λιγότερα ωάρια, λιγότερα έμβρυα και έχουν χαμηλότερα ποσοστά εμφύτευσης.

Μπορεί να έχουν λιγότερα ωάρια ή έμβρυα, αλλά τα ποσοστά γεννήσεων τους είναι άριστα, καθώς το πρόβλημά τους είναι αριθμητικό και όχι ποιοτικό.

Στην εξωσωματική γονιμοποίηση γίνεται ελεγχόμενη διέγερση των ωοθηκών που «δίνει» συνήθως 8-10 ωάρια. Ο κύκλος παρακολουθείται με διακολπικά υπερηχογραφήματα και ορμονικές εξετάσεις. Η ωοληψία γίνεται διακολπικά κάτω από υπερηχογραφικό έλεγχο και τα ώριμα ωάρια που συλλέγονται από τις ωοθήκες γονιμοποιούνται στο εργαστήριο. Το έμβρυο ή τα έμβρυα μεταφέρονται στη μήτρα μετά από 3-5 ημέρες.

Στις μεγάλες εθνικές βάσεις δεδομένων, στις οποίες παρακολουθούνται όλοι οι κύκλοι της εξωσωματικής γονιμοποίησης σε ετήσια βάση, τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι ασθενείς με ενδομητρίωση έχουν εξαιρετικά ποσοστά γεννήσεων. Στις Ηνωμένες Πολιτείες οι γεννήσεις σε γυναίκες με ενδομητρίωση ήταν 31.1% και στη Γαλλία 24%.

Η μικροχειρουργική του ωαρίου ή ICSI είναι μια τεχνική, στην οποία μέσα στο εργαστήριο, ένα σπερματοζωάριο τοποθετείται με μία βελόνα μέσα στο ωάριο για να το γονιμοποιήσει. Η ICSI γίνεται κυρίως στις περιπτώσεις όπου το σπέρμα είναι χαμηλής ποιότητας.

Όσο μεγαλώνει η γυναίκα η επίδραση της ενδομητρίωσης σε συνδυασμό με την ελάττωση των ωαρίων λόγω ηλικίας, κάνει πιο δύσκολη την επίτευξη εγκυμοσύνης. Επομένως, όσο ταχύτερα μια γυναίκα με ενδομητρίωση υποβληθεί σε εξωσωματική γονιμοποίηση, τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες να αποκτήσει παιδί.

Νέα αναδρομική έρευνα έδειξε ότι ιδανικά η εξωσωματική γονιμοποίηση θα πρέπει να γίνεται 7 έως 25 μήνες μετά το χειρουργείο για την ενδομητρίωση.

Η καταστολή του κύκλου για 3-6 μήνες μετά το χειρουργείο και πριν την εξωσωματική έχει 4 φορές καλύτερα ποσοστά γεννήσεων.

Η ενδομητρίωση δηλητηριάζει την ωοθήκη και καθώς περνούν τα χρόνια οι πιθανότητες φυσικής σύλληψης μειώνονται. Οι γυναίκες λοιπόν που πάσχουν από ενδομητρίωση καλό θα είναι να ενημερωθούν από τον γιατρό τους για τη δυνατότητα διατήρησης της γονιμότητάς τους με κατάψυξη ωαρίων. Αυτό είναι ακόμα πιο σημαντικό για γυναίκες προχωρημένων σταδίων ενδομητρίωσης.

Ενδομητρίωση και κύηση

Γυναίκες με ενδομητρίωση πρέπει να παρακολουθούνται στενά κατά το πρώτο τρίμηνο της κυήσης και να είναι ενήμερες ότι έχουν 1,7 φορές αυξημένο κίνδυνο αυτόματης αποβολής και 2,7 φορές αυξημένο κίνδυνο εξωμητρίου κυήσεως.

Ο μεγαλύτερος εχθρός των γυναικών με ενδομητρίωση που θέλουν να αποκτήσουν παιδί, είναι το χάσιμο χρόνου. Η εξατομικευμένη θεραπεία κάθε ασθενούς αυξάνει σημαντικά την πιθανότητα να αποκτήσουν ένα υγιές παιδί.

 

(Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο πρώτο τεύχος του GO: https://gonimotita.gr/go-issue-1/#1

4D απεικόνιση των σπερματοζωαρίων μπορεί να βελτιώσει τα αποτελέσματα της εξωσωματικής

4D απεικόνιση των σπερματοζωαρίων μπορεί να βελτιώσει τα αποτελέσματα της εξωσωματικής

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Τελ Αβίβ (TAU) ανέπτυξαν μία ασφαλή και ακριβέστατη μέθοδο απεικόνισης 4D για τον εντοπισμό των σπερματοζωαρίων που κινούνται πιο γρήγορα.

Η νέα τεχνολογία θα μπορούσε να δώσει τη δυνατότητα να επιλέγεται στην εξωσωματική γονιμοποίηση το πιο υγιές σπερματοζωάριο για να εγχυθεί στο ωάριο και ίσως έτσι να αυξηθούν οι πιθανότητες μίας γυναίκας να μείνει έγκυος και να γεννήσει ένα υγιές μωρό.

Το πιο συνηθισμένο είδος εξωσωματικής γονιμοποίησης σήμερα είναι η μικρογονιμοποίηση ωαρίου ή αλλιώς ενδοκυτταροπλασματική έγχυση σπερματοζωαρίου (ICSI), κατά την οποία επιλέγεται από κλινικό εμβρυολόγο το σπερματοζωάριο που θα εγχυθεί στο ωάριο. Για αυτό, γίνεται προσπάθεια να επιλεγεί το σπερματοζωάριο που είναι πιο πιθανό να δημιουργήσει ένα υγιές έμβυο”, είπε ο επικεφαλής της έρευνας καθηγητής Shaked.

Στη φυσική σύλληψη στο σώμα της γυναίκας, το πιο γρήγορο σπερματοζωάριο που θα πλησιάσει πρώτο το ωάριο, θεωρείται ότι έχει υψηλής ποιότητας γενετικό υλικό.

Η προοδευτική κίνηση επιτρέπει στο “καλύτερο” σπερματοζωάριο να ξεπεράσει τα εμπόδια που συναντά στην πορεία του στο αναπαραγωγικό σύστημα της γυναίκας.

Αυτή η “φυσική επιλογή” δεν υπάρχει στην περίπτωση της εξωσωματικής γονιμοποίησης, καθώς ο εμβρυολόγος είναι εκείνος που επιλέγει ένα σπερματοζωάριο και το εγχέει στο ωάριο.

Τα σπερματοζωάρια όχι μόνο κινούνται γρήγορα, αλλά είναι και διαφανή κάτω από το φως του μικροσκοπίου. Η χρήση χρωστικών ουσιών για την καλύτερη μελέτη των σπερματοζωαρίων, δεν επιτρέπεται στην εξωσωματική γονιμοποίηση, καθώς οι περισσότερες χρωστικές θα σκότωναν το σπερματοζωάριο. Οι τεχνολογίες που επιτρέπουν να εξεταστεί η ποιότητα του γενετικού υλικού ενός σπερματοζωρίου, απαγορεύονται για ανθρώπινη χρήση, καθότι μπορούν να προκαλέσουν βλάβες στο έμβρυο.

Ελλείψει ακριβέστερων κριτηρίων, τα σπερματοζωάρια επιλέγονται κυρίως με βάση τα εξωτερικά χαρακτηριστικά και την κινητικότητά τους, καθώς κολυμπούν σε υγρό σε ένα τριβλίο, το οποίο είναι πολύ διαφορετικό από το φυσικό περιβάλλον του σώματος μιας γυναίκας.

Στην έρευνά μας, θελήσαμε να αναπτύξουμε ένα εντελώς νέο είδος τεχνολογίας απεικόνισης, που θα παρείχε όσο το δυνατόν περισσότερες πληροφορίες σχετικά με μεμονωμένα σπερματοζωάρια, χωρίς να απαιτείται χρώση των κυττάρων για να ενισχυθεί η αντίθεση και το οποίο έχει ταυτοχρόνως τη δυνατότητα να μας δίνει τη δυνατότητα να επιλέγουμε το καλύτερο σπερματοζωάριο στις θεραπείες γονιμοποίησης”, είπε ο επικεφαλής της έρευνας.

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν τεχνολογία αξονικής τομογραφίας (CT) για την απεικόνιση των σπερματοζωαρίων.

Κατά την αξονική τομογραφία, η συσκευή περιστρέφεται γύρω από το αντικείμενο και στέλνει ακτίνες Χ, δημιουργώντας τελικά μια τρισδιάστατη εικόνα του σώματος”, λέει ο καθηγητής Shaked.

“Στην περίπτωση του σπερματοζωαρίου, αντί να περιστρέψουμε τη συσκευή γύρω από το μικροσκοπικό αυτό αντικείμενο, βασιστήκαμε σε ένα φυσικό χαρακτηριστικό του ίδιου του σπερματοζωαρίου: η κεφαλή του περιστρέφεται συνεχώς κατά τη διάρκεια της κίνησης προς τα εμπρός. Χρησιμοποιήσαμε ασθενές φως (και όχι ακτίνες Χ) , το οποίο δεν καταστρέφει το κύτταρο. Καταγράψαμε ένα ολόγραμμα του σπερματοζωαρίου κατά τη διάρκεια της εξαιρετικά γρήγορης κίνησης και εντοπίσαμε διάφορα τμήματα στο εσωτερικό του, με βάση τον δείκτη διάθλασής τους. Με αυτόν τον τρόπο δημιουργήθηκε ένας ακριβής τρισδιάστατος χάρτης του περιεχομένου του, χωρίς να γίνει κυτταρική χρώση”.

Με αυτή την τεχνική, οι ερευνητές κατάφεραν να απεικονίσουν το σπερματοζωάριο σε πολύ υψηλή ανάλυση, σε τέσσερις διαστάσεις: τρεις διαστάσεις με ανάλυση μικρότερη από μισό μικρόμετρο (ένα μικρόμετρο ισούται με το ένα εκατομμυριοστό του μέτρου) και την τέταρτη διάσταση, που είναι ο χρόνος (κίνηση σε κάθε μιλιδευτερόλεπτο).

“Η εξέλιξη αυτή παρέχει μία οκληρωμένη λύση σε πολλά προβλήματα απεικόνισης των σπερματοζωαρίων“, είπε ο καθηγητής Shaked. “Καταφέραμε να δημιουργήσουμε απεικόνιση υψηλής ανάλυσης της κεφαλής του σπερματοζωαρίου την ώρα που κινείται γρήγορα, χωρίς να χρειάζεται χρώση που θα μπορούσε να βλάψει το έμβρυο. Η νέα τεχνολογία μπορεί να βελτιώσει σημαντικά την επιλογή των σπερματοζωαρίων στο εργαστήριο, αυξάνοντας ενδεχομένως την πιθανότητα επίτευξης εγκυμοσύνης και γέννησης ενός υγιούς μωρού.

“Για να συμβάλλουμε στη διάγνωση προβλημάτων γονιμότητας των ανδρών, σκοπεύουμε να χρησιμοποιήσουμε τη νέα μας τεχνική για αναλύσουμε τη σχέση μεταξύ της τρισδιάστατης κίνησης, της δομής και του περιεχομένου του σπερματοζωαρίου, αλλά και της ικανότητάς του να γονιμοποιεί ένα ωάριο και να δημιουργεί μια βιώσιμη εγκυμοσύνη”, κατέληξε ο καθηγητής Shaked.

“Πιστεύουμε ότι αυτές οι δυνατότητες απεικόνισης θα έχουν και άλλες εφαρμογές στην ιατρική, όπως η ανάπτυξη αποτελεσματικών βιομιμητικών μικρο-ρομπότ για τη μεταφορά φαρμάκων μέσα στο σώμα.”

Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα: http://www.eng.tau.ac.il/~omni/ScienceAdvances2020.pdf

https://advances.sciencemag.org/content/6/15/eaay7619

Αναστέλλεται την περίοδο της πανδημίας του κορονοϊού το όριο των 50 ετών για τις γυναίκες που κάνουν εξωσωματική

Αναστέλλεται την περίοδο της πανδημίας του κορονοϊού το όριο των 50 ετών για τις γυναίκες που κάνουν εξωσωματική

Ο κορονοϊός άλλαξε τα παγκόσμια δεδομένα και για την εξωσωματική γονιμοποίηση, ανατρέποντας τον προγραμματισμό γυναικών που είχαν ξεκινήσει την διαδικασία και ειδικά όσων βρίσκονταν κοντά στα 50.

Η ανακοίνωση της Εθνικής Αρχής Ιατρικώς Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής αναφέρθηκε στο ανώτατο όριο ηλικίας των 50 ετών, λόγω των έκτακτων συνθηκών της πανδημίας του κορoνοϊού.

Σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία, μία γυναίκα μπορεί να προσπαθήσει να μείνει έγκυος με μεθόδους ιατρικώς υποβοηθούμενης αναπαραγωγής μέχρι τα 50 της.

Σύμφωνα με το άρθρο 4 § 1 ν. 3305/2005: “Οι μέθοδοι Ιατρικώς Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής (Ι.Υ.Α.) εφαρμόζονται σε ενήλικα πρόσωπα μέχρι την ηλικία φυσικής ικανότητας αναπαραγωγής του υποβοηθούμενου προσώπου. Σε περίπτωση που το υποβοηθούμενο πρόσωπο είναι γυναίκα, ως ηλικία φυσικής ικανότητας αναπαραγωγής νοείται το πεντηκοστό έτος”.

Όπως είπε η Πρόεδρος της Εθνικής Αρχής Ιατρικώς Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής, Καθηγήτρια Σοφία Καλανταρίδου, ο νόμος “αυθαίρετα θεωρεί ότι η ηλικία φυσικής ικανότητας αναπαραγωγής της γυναίκας είναι τα 50 έτη, όταν ακόμη και η μέση ηλικία εμμηνόπαυσης είναι τα 51 έτη και όχι τα 50″.

Η Αρχή έχει συστήσει την αποφυγή εγκυμοσύνης όσο διαρκεί η πανδημία του κορονοϊού

Λόγω της πανδημίας του κορονοϊού, στις 16 Μαρτίου η Αρχή υιοθέτησε τις προτάσεις της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Ανθρώπινης Αναπαραγωγής και Εμβρυολογίας σχετικά με τα προληπτικά μέτρα που αφορούν τον νέο κορονοϊό που προκαλεί COVID-19 και συνέστησε στις γυναίκες που επιθυμούν εγκυμοσύνη με υποβοηθούμενη αναπαραγωγή, να αποφύγουν την εγκυμοσύνη σε αυτό το χρονικό διάστημα, ακόμη και εάν δεν έχουν κολλήσει τον νέο κορονοϊό.

Για όσες γυναίκες είχαν ξεκινήσει τη διαδικασία διέγερσης των ωοθηκών έχει συσταθεί να καταψυχθούν τα ωάρια ή έμβρυα

Για τις γυναίκες που έχουν ήδη υποβληθεί σε πρόκληση ωοθυλακιορρηξίας, η Αρχή πρότεινε την αναβολή της εγκυμοσύνης με κατάψυξη ωαρίων ή εμβρύων και μεταγενέστερη εμβρυομεταφορά. Οι συστάσεις αυτές έγιναν λόγω της άγνωστης δράσης του νέου κορονοϊού κατά το πρώτο τρίμηνο της κύησης, καθώς και του σοβαρού κινδύνου εάν κατά το ίδιο διάστημα η γυναίκα νοσήσει από πνευμονία.

Αυτή η σύσταση οδήγησε σε απόγνωση πολλές γυναίκες λίγο πριν συμπληρώσουν το 50ο έτος και που είχαν κατεψυγμένα έμβρυα, καθώς σε αυτό το χρονικό διάστημα είχαν προγραμματίσει εμβρυομεταφορά των κατεψυγμένων εμβρύων, ώστε να γίνει εντός του νομίμου ορίου”, σύμφωνα με την Πρόεδρο της Αρχής.

Η απόφαση της Αρχής για το ανώτατο όριο ηλικίας των 50 ετών

Η Εθνική Αρχή Ιατρικώς Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής έλαβε υπόψη τις αγωνιώδεις εκκλήσεις, προκειμένου να μην ισχύσει το όριο των 50 ετών εν μέσω πανδημίας και αποφάσισε ομόφωνα ότι “η πανδημία και οι πρωτοφανείς συνθήκες που έχει δημιουργήσει συνιστούν ανωτέρα βία, η οποία κατά γενική αρχή του δικαίου αναστέλλει τις νόμιμες προθεσμίες ενέργειας ή άσκησης δικαιώματος και αποφάσισε να υιοθετήσει την ερμηνεία σύμφωνα με την οποία το ανώτατο όριο ηλικίας των 50 ετών για την υποβοηθούμενη γυναίκα συνιστά προθεσμία που αναστέλλεται για όσο διάστημα οι διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες αποτρέπουν την επιχείρηση εμβρυομεταφοράς λόγω της πανδημίας.

Η αναστολή αυτή ισχύει αποκλειστικά και μόνο για την εμβρυομεταφορά και όχι για άλλες πράξεις υποβοήθησης, οι οποίες μπορούν να επιχειρηθούν κανονικά, σύμφωνα πάντοτε με τις κατευθυντήριες οδηγίες.

Διαβουλεύσεις για αλλαγή της υφιστάμενης νομοθεσίας

Πριν ξεσπάσει η πανδημία του κορονοϊού, η Εθνική Αρχή Ιατρικώς Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής, ως αρμόδιος φορέας σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία, είχε ξεκινήσει διαβούλευση με τις επιστημονικές εταιρείες υποβοηθούμενης αναπαραγωγής σχετικά με την επιτακτική ανάγκη αλλαγής της υφιστάμενης νομοθεσίας. Μεταξύ των προτεινόμενων αλλαγών είναι και η αλλαγή του ανώτατου ορίου ηλικίας της γυναίκας προκειμένου να υποβληθεί σε υποβοηθούμενη αναπαραγωγή.

Όπως είπε η Πρόεδρος της Αρχής, “το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο θεσπίστηκε πριν από αρκετά χρόνια (Ν. 3089/2002 και Ν. 3305/2005) και υπήρξε πρωτοποριακό και φιλελεύθερο. Τα πρόσφατα ιατρικά επιτεύγματα και οι εξελίξεις της βιοτεχνολογίας, όπως η κρυοσυντήρηση γενετικού υλικού, έχουν ξεπεράσει τις πρακτικές που επιβάλλει η ισχύουσα νομοθεσία.”

Η καινούργια μέθοδος που μπορεί να βοηθήσει μια γυναίκα να μείνει έγκυος

Η καινούργια μέθοδος που μπορεί να βοηθήσει μια γυναίκα να μείνει έγκυος

 

Η θεραπεία PRP χρησιμοποιείται στην αναζωογόνηση των ωοθηκών γυναικών, οι οποίες είτε δεν ανταποκρίνονται ικανοποιητικά στην εξωσωματική γονιμοποίηση, είτε έχουν πρόωρη εμμηνόπαυση, είτε σε εκείνες που παρά την κατάλληλη αγωγή, το ενδομήτριο παραμένει λεπτό και τα έμβρυα δεν εμφυτεύονται με αποτέλεσμα η γυναίκα να μην μένει έγκυος.

Η θεραπεία PRP, από τα αρχικά των λέξεων Platelet-Rich Plasma, δηλαδή πλάσμα πλούσιο σε αιμοπετάλια και αυτόλογους αυξητικούς παράγοντες.

Η χρήση του πλάσματος πλούσιου σε αιμοπετάλια (PRP) μπορεί να αναζωογονήσει τις ωοθήκες και να βοηθήσει μια γυναίκα να μείνει έγκυος, χρησιμοποιώντας τους φυσικούς αναπτυξιακούς παράγοντες που χρησιμοποιεί και το ίδιο το σώμα μας για να επουλώσει τους ιστούς.

Το PRP χρησιμοποιείται εδώ και πολλά χρόνια από ορθοπεδικούς και πλαστικούς χειρουργούς, καρδιοχειρουργούς και οδοντιάτρους με εντυπωσιακά αποτελέσματα, καθώς έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία νέου, υγιούς ιστού.

Το PRP στην αναπαραγωγική ιατρική

Τελευταία, το PRP βρήκε τη χρήση του και στην αναπαραγωγική ιατρική.

Το PRP χρησιμοποιείται στην αναζωογόνηση των ωοθηκών γυναικών, οι οποίες απαντούν φτωχά στα φάρμακα της εξωσωματικής γονιμοποίησης και παράγουν λίγα ωάρια ή σε εκείνες που έχουν πρόωρη εμμηνόπαυση.

Επίσης, ενδείκνυται και για τις γυναίκες που παρά την κατάλληλη αγωγή, το ενδομήτριο παραμένει λεπτό και τα έμβρυα δεν εμφυτεύονται με αποτέλεσμα η γυναίκα να μην μένει έγκυος.

Ποια είναι η διαδικασία για την αναζωογόνηση των ωοθηκών με PRP;

Παίρνουμε λίγο αίμα από την ασθενή. Με φυγοκέντριση διαχωρίζονται τα λευκά αιμοσφαίρια και τα αιμοπετάλια από τα ερυθροκύτταρα του αίματος.

Το πλάσμα του αίματος είναι το υγρό μέρος του αίματος και τα αιμοπετάλια είναι μικρά κύτταρα που συσσωρεύονται και δημιουργούν τον θρόμβο όταν παραδείγματος χάριν κοπούμε κι έτσι με την αιμόσταση σταματάει η αιμορραγία.

Μετά την επεξεργασία, το πλάσμα και τα αιμοπετάλια, περιέχουν 10 φορές περισσότερους αυξητικούς παράγοντες για τον ίδιο όγκο από ό,τι το αίμα από το οποίο προέρχονται.

Το διάλυμα εγχύεται στις ωοθήκες, κάτω από υπερηχογραφικό έλεγχο, με μία διαδικασία όπως αυτή της ωοληψίας στην εξωσωματική γονιμοποίηση.

Στην περίπτωση του λεπτού ενδομητρίου, η έγχυση του διαλύματος γίνεται στη μητρική κοιλότητα.

Αυξάνει το PRP την πιθανότητα να μείνει έγκυος μία γυναίκα;

Το PRP μπορεί να μετατρέψει τα βλαστικά κύτταρα που υπάρχουν στα ωοθυλάκια, σε ωάρια με τη βοήθεια των αυξητικών παραγόντων που περιέχει.

Στις γυναίκες που ο οργανισμός τους ανταποκρίνεται ικανοποιητικά στο PRP μπορεί να επιτευχθεί φυσική σύλληψη ή αν προχωρήσουν σε εξωσωματική γονιμοποίηση, να αυξηθούν οι πιθανότητες επιτυχίας.

Το PRP είναι μία καινούργια τεχνική, που χρησιμοποιείται τα τελευταία χρόνια στην αναπαραγωγική ιατρική και κυρίως σε περιστατικά χαμηλής πρόγνωσης. Οι περισσότεροι γιατροί αναφέρονται στην καλή εμπειρία που είχαν με τη χρήση του PRP, όμως παγκοσμίως η εμπειρία είναι περιορισμένη και δεν υπάρχει μεγάλος αριθμός περιστατικών ούτως ώστε να έχουμε πλήρη εικόνα της αποτελεσματικότητάς του και επαρκείς στατιστικές.

Υγιέστατο μωράκι γεννήθηκε από μητέρα που είχει κάνει μεταμόσχευση μήτρας

Υγιέστατο μωράκι γεννήθηκε από μητέρα που είχει κάνει μεταμόσχευση μήτρας

Τον αποκάλεσαν “μωρό-θαύμα”. Ο μικρός Μπέντζαμιν Τόμας γεννήθηκε στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο της Πενσυλβάνια.

Η μητέρα του, Τζένιφερ Γκόντρεχτ, είχε γεννηθεί με το σύνδρομο Mayer-Rokitansky-Küster-Hauser (απλασία των παραγώγων του πόρου του Müller) και δεν είχε μήτρα και κόλπο, ενώ οι ωοθήκες της λειτουργούσαν κανονικά.

Αυτό το σύνδρομο εμφανίζεται σε 1 στις 4.500 γυναίκες, στερώντας τους μεταξύ άλλων, τη δυνατότητα να μείνουν έγκυοι.

Πριν από δέκα χρόνια έλεγαν σε αυτές τις γυναίκες, “αφού γεννήθηκες χωρίς μήτρα, ποτέ δεν θα κυοφορήσεις παιδί. Οι μεταμοσχεύσεις μήτρας όμως, είναι πλέον πραγματικότητα”, είπε η Δρ. Καθλίν Ο’Νίλ, που συμμετείχε στη μεταμόσχευση.

Η Τζένιφερ και ο σύζυγός της Ντρου είχαν κάνει τη διαδικασία της εξωσωματικής γονιμοποίησης και είχαν καταψύξει έμβρυα, τα οποία θα κυοφορούσε παρένθετη μητέρα.

Όταν οι γιατροί της πρότειναν να κάνει μεταμόσχευση μήτρας, στο πλαίσιο πειραματικού προγράμματος, με όργανο από δότρια που δεν ήταν πια στη ζωή, εκείνη δέχθηκε. Η μεταμόσχευση μήτρας ήταν επιτυχής, αργότερα έγινε η εμβρυομεταφορά. Λίγες μέρες αργότερα, το ζευγάρι έλαβε ένα τηλεφώνημα από το νοσοκομείο και τους ανακοίνωσαν πως το τεστ εγκυμοσύνης ήταν θετικό.

Για εμένα ως γυναίκα αυτό σήμαινε, κατά κάποιον τρόπο, τα πάντα. Το να μπορέσω να κάνω κι εγώ αυτό το ταξίδι μέχρι να γίνεις γονιός, έτσι όπως το βιώνουν οι περισσότεροι άνθρωποι γύρω σου”, είπε η Τζένιφερ.

 

Η κύηση της Τζένιφερ πήγε πολύ καλά και ο Μπέντζαμιν Τόμας γεννήθηκε υγιέστατος.

Όταν ήμουν 17 ετών, έζησα μία από τις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής μου όταν έμαθα ότι ποτέ δεν θα μπορέσω να μείνω έγκυος ή να γεννήσω το δικό μου παιδί. Ο σύζυγός μου και εγώ πάντα θέλαμε να κάνουμε οικογένεια, αλλά ξέραμε ότι υπήρχαν ελάχιστες πιθανότητες” , είπε η Τζένιφερ.

Τώρα όμως, παρά τις δυσκολίες έχουμε στην αγκαλιά μας το όμορφο αγοράκι μας. Ο Μπέτζαμιν είναι ένα τέλειο, μικρό “θαύμα” και όλα έγιναν εξαιτίας της απίστευτης ομάδας γιατρών και νοσηλευτών και της δότριας που έκαναν το όνειρο μου να γίνω μητέρα πραγματικότητα”.

Είναι η δεύτερη φορά στις Ηνωμένες Πολιτείες που γεννιέται μωρό μετά από μεταμόσχευση μήτρας.

Μετά τον τοκετό, η μήτρα αφαιρέθηκε από το σώμα της Τζένιφερ.

 

Τεχνητή νοημοσύνη για περισσότερες εγκυμοσύνες με εξωσωματική γονιμοποίηση

Τεχνητή νοημοσύνη για περισσότερες εγκυμοσύνες με εξωσωματική γονιμοποίηση

Η αξιολόγηση των εμβρύων στο στάδιο της βλατοκύστης, που γίνεται ώστε να επιλεγεί το καλύτερο έμβρυο για να εμφυτευθεί στη μήτρα στα πλαίσια της εξωσωματικής γονιμοποίησης, είναι υποκειμενική. Η αξιολόγηση διαφέρει από εμβρυολόγο σε εμβρυολόγο.

Μελέτη που δημοσιεύθηκε στην έγκριτη επιστημονική επιθεώρηση Nature έδειξε ότι η χρήση τεχνητής νοημοσύνης στην επιλογή του πλέον κατάλληλου εμβρύου είναι πιο αξιόπιστη.

Για να γίνει η μελέτη, ένας αλγόριθμος τεχνητής νοημοσύνης, που ονομάζεται STORK, εκπαιδεύθηκε να αναγνωρίζει την ποιότητα των εμβρύων χρησιμοποιώντας φωτογραφίες από εμβρυοσκόπιο, το οποίο καταγράφει με μη-επεμβατικό τρόπο τις διαιρέσεις των κυττάρων του εμβρύου σε σχέση με τον χρόνο. Χρησιμοποιήθηκαν 50,000 φωτογραφίες από 10,148 έμβρυα, οι οποίες προβάλλονται με μεγάλη ταχύτητα (σαν βίντεο) και δείχνουν ξεκάθαρα την εξέλιξη του εμβρύου πριν εμφυτευθεί στη μήτρα.

Οι ερευνητές ήλεγξαν την απόδοση της τεχνολογίας στην αξιολόγηση των εμβρύων χρησιμοποιώντας 964 τυχαία επιλεγμένες, καλής ποιότητας φωτογραφίες από 141 έμβρυα και 966 κακής ποιότητας φωτογραφίες από 142 έμβρυα.

Φάνηκε ότι ο αλγόριθμος μπορούσε να εντοπίσει με ακρίβεια 96,94%, δηλαδή από τις 1930 εικόνες εμβρύων ταξινόμησε σωστά τις 1871, χαρακτηρίζοντας τα έμβρυα ως καλής ή κακής ποιότητας.

Αναλύοντας τις φωτογραφίες των εμβρύων καλής ποιότητας, η τεχνητή νοημοσύνη STORK χαρακτήρισε 82% ως καλής ποιότητας και 18% ως κακής ποιότητας. Όταν εξετάστηκαν τα αποτελέσματα, φάνηκε ότι τα έμβρυα που φαινομενικά ήταν καλής ποιότητας, αλλά το STORK τα χαρακτήρισε ως κακής ποιότητας, είχαν χαμηλότερες πιθανότητες να καταλήξουν στη γέννηση ζωντανού μωρού (50,9%) σε σχέση με εκείνα τα έμβρυα που είχαν χαρακτηριστεί ως καλής ποιότητας (61,4%).

Για την περαιτέρω αξιολόγηση της ακρίβειας του αλγορίθμου, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν επιπλέον δεδομένα με φωτογραφίες εμβρύων που ελήφθησαν σε δύο άλλα κέντρα εξωσωματικής γονιμοποίησης. Αν και τα συστήματα αξιολόγησης που είχαν χρησιμοποιήσει αυτά τα κέντρα ήταν διαφορετικά από εκείνα βάση των οποίων είχε εκπαιδευθεί η τεχνητή νοημοσύνη, το STORK επιτυχώς αναγνώρισε και ταξινόμισε τα διαφορετικής ποιότητας έμβρυα.

Με βάση τα ευρήματά τους, οι ερευνητές πιστεύουν ότι η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να βοηθήσει στη βελτίωση των ποσοστών επιτυχίας της εξωσωματικής γονιμοποίησης, αφαιρώντας τον υποκειμενικό παράγοντα στην επιλογή του καταλληλότερου προς εμφύτευση εμβρύου.

Η ικανότητα του STORΚ να διακρίνει σωστά την ποιότητα του εμβρύου, καθώς και να εφαρμόζεi τους αλγόριμθούς του σε εικόνες αγνώστων εμβρύων, είναι ισάξια ή κάποιες φορές καλύτερη από τις αξιολογήσεις των εμβρυολόγων. Οι ερευνητές καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι η αντικειμενικότητα στην αξιολόγηση των εμβρύων προς εμφύτευση, θα αυξήσει τα ποσοστά επιτυχίας της εξωσωματικής γονιμοποίησης.

Η άποψή μου

Η επιλογή του καταλληλότερου εμβρύου προς μεταφορά αποτελεί το ιερό δισκοπότηρο της εξωσωματικής γονιμοποίησης. Κάθε βοήθεια στους εμβρυολόγους μας για το σκοπό αυτό, είναι ευπρόσδεκτη.

Μπορείτε να διαβάσετε τα αποτελέσματα της έρευνας εδώ:

https://www.nature.com/articles/s41746-019-0096-y

Visit Us On FacebookVisit Us On Google PlusVisit Us On Linkedin