ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

Η πρώτη εξέταση αίματος για τη διάγνωση της ενδομητρίωσης

Η πρώτη εξέταση αίματος για τη διάγνωση της ενδομητρίωσης

Άρθρο του Ι.Σούση, Ιατρού Αναπαραγωγής

Η διάγνωση της ενδομητρίωσης είναι εξαιρετικά δύσκολη. Μια πρόσφατη μελέτη έδειξε ότι συνήθως υπάρχει καθυστέρηση 7 έως 12 ετών από την πρώτη εμφάνιση συμπτωμάτων μέχρι τη διάγνωση της νόσου.

Μια ιδιωτική εταιρεία (MDNA Life Sciences) ανακοίνωσε ότι πρόκειται να κυκλοφορήσει πολύ σύντομα η πρώτη εξέταση αίματος στον κόσμο για την ενδομητρίωση, ικανή να ανιχνεύσει την ασθένεια στο 90% των περιπτώσεων.

Τα αποτελέσματα θα είναι διαθέσιμα λίγες μέρες μετά τη λήψη του αίματος, δίνοντας τη δυνατότητα στους γιατρούς να κάνουν πολύ πιο έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία.

Η ενδομητρίωση, μία ασθένεια που συνδέεται με χρόνιο πόνο και υπογονιμότητα, πλήττει 1 στις 10 γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας. Απαιτείται χειρουργική επέμβαση για την οριστική διάγνωσή της (λαπαροσκόπηση), με αποτέλεσμα ο μέσος χρόνος διάγνωσης να είναι τα 7,5 έτη.

Η εταιρία έχει αναπτύξει τεχνικές για την αξιοποίηση των μοναδικών χαρακτηριστικών των μεταλλάξεων στο μιτοχονδριακό DNA, που μπορούν να λειτουργήσουν ως βιοδείκτες για τον εντοπισμό διάφορων ασθενειών.

Μετά τον επιτυχή εντοπισμό βιοδεικτών για διαφορετικούς τύπους καρκίνου, οι ερευνητές στο εργαστήριο της εταιρίας στο Newcastle upon Tyne έχουν πλέον εντοπίσει βιοδείκτες που σχετίζονται με την ενδομητρίωση. Τα αποτελέσματα μιας κλινικής μελέτης που δημοσιεύθηκε πρόσφατα στην επιστημονική επιθεώρηση Biomarkers in Medicine, δείχνουν ότι αυτοί οι βιοδείκτες μπορούν να ανιχνεύσουν με ακρίβεια την ενδομητρίωση σε δείγματα αίματος στο 90% των περιπτώσεων, ακόμη και στα αρχικά στάδια της νόσου.

Η εταιρία ξεκίνησε ένα πρόγραμμα για τη δημιουργία δοκιμαστικού κιτ, το οποίο θα επιτρέπει στα εργαστήρια να χρησιμοποιούν τη νέα εξέταση για τη διάγνωση της ενδομητρίωσης. Η διαδικασία πιστοποίησης της νέας εξέτασης στην Ευρωπαϊκή Ένωση θα ολοκληρωθεί σε 9-10 μήνες.

Ο Dr. Andrew Harbottle, Επιστημονικός Διευθυντής της MDNA εξηγεί: “Οι μεταλλάξεις στο μιτοχονδριακό DNA λειτουργούν ως ιδανικοί βιοδείκτες. Μας παρέχουν ένα μοναδικό και λεπτομερές ημερολόγιο των βλαβών του DNA και μας επιτρέπουν να ανιχνεύσουμε με ακρίβεια πολλές ασθένειες που είναι δύσκολο να διαγνωσθούν, όπως η ενδομητρίωση”.

Η εταιρεία έχει ήδη αποδείξει την ακρίβεια της τεχνολογίας της με μια εξέταση αίματος για τον καρκίνο του προστάτη. Εκτός από τη νέα εξέταση αίματος για τη ενδομητρίωση, η MDNA σχεδιάζει να κυκλοφορήσει εξετάσεις για τον καρκίνο των ωοθηκών και τον καρκίνο του παγκρέατος το επόμενο έτος. Οι εξετάσεις για τον καρκίνο του πνεύμονα, του ήπατος και του στομάχου θα ακολουθήσουν το 2021, ενώ ετοιμάζουν και ανάλογες εξετάσεις για άλλες ασθένειες.

Ο Χάρι Σάλτερ, Πρόεδρος της MDNA, λέει: “Το πρωτοποριακό μας τεστ για την ενδομητρίωση θα αλλάξει θεμελιωδώς τον τρόπο ανίχνευσης και διάγνωσης της ασθένειας. Ανυπομονούμε να βοηθήσουμε τις γυναίκες να αρχίζουν νωρίτερα τη θεραπεία, μειώνοντας τον πόνο και τη δυσφορία τους και προσφέροντας ταυτοχρόνως εξοικονόμηση κόστους στις υπηρεσίες υγείας».

Η γνώμη μου

Η κυκλοφορία μία αξιόπιστης μη-επεμβατικής εξέτασης για τη διάγνωση της ενδομητρίωσης είναι αναγκαία, καθώς πολλές ασθενείς θα γλυτώσουν από επεμβάσεις που δεν θα είναι πλέον απαραίτητες, ενώ θα επιταχυνθεί η διάγνωση και αντιμετώπιση της ενδομητρίωσης. Αυτό θα είχε ως αποτέλεσμα να βελτιωθεί σημαντικά η ποιότητα ζωής εκατομμυρίων γυναικών σε ολόκληρο τον κόσμο.

Πηγή:

https://mdnalifesciences.com/2019/04/worlds-first-blood-test-for-endometriosis-can-detect-up-to-9-out-of-10-cases

Η διάγνωση της ενδομητρίωσης καθυστερεί 7 εως 12 χρόνια

Η διάγνωση της ενδομητρίωσης καθυστερεί 7 εως 12 χρόνια

Άρθρο του Ι.Σούση, Ιατρού Αναπαραγωγής

Η ενδομητρίωση μπορεί να επηρεάσει όλες τις πτυχές της ζωής μιας γυναίκας, συμπεριλαμβανομένων των σεξουαλικών σχέσεων, των κοινωνικών δραστηριοτήτων, της συναισθηματικής ευεξίας και της παραγωγικότητας στην εργασία της.

Η ασθένεια αποτελεί και μεγάλο οικονομικό βάρος για τις γυναίκες που πάσχουν από ενδομητρίωση και τις οικογένειές τους. Τα στοιχεία για το ετήσιο κόστος για ιατρικές και φαρμακευτικές δαπάνες των γυναικών με ενδομητρίωση δείχνουν ότι είναι περισσότερο από τριπλάσιο σε σύγκριση με το κόστος υγειονομικής περίθαλψης των γυναικών που δεν πάσχουν από ενδομητρίωση (ακόμα και πέντε χρόνια πριν ή πέντε χρόνια μετά τη διάγνωση). Το κόστος μπορεί να αυξηθεί σε πιο σοβαρές περιπτώσεις της νόσου, όταν υπάρχει χρόνιος πυελικός πόνος και υπογονιμότητα.

Η χρηματοδότηση για έρευνες σχετικά με την ενδομητρίωση είναι ανεπαρκής, περιορίζοντας την επιστημονική πρόοδο και τον αριθμό των διαθέσιμων διαγνωστικών και θεραπευτικών επιλογών, σύμφωνα με τα αποτελέσματα της νέας μελέτης.

Με στόχο την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, η Εταιρεία για την Έρευνα για την Υγεία των Γυναικών (SWHR) δημιούργησε μια ομάδα στην οποία συμμετέχουν ερευνητές, γιατροί, ασθενείς, στελέχη της βιομηχανίας και της κυβέρνησης, που αξιολόγησαν ταπροβλήματα στη διάγνωση και τη θεραπεία της ενδομητρίωσης.

Η πολυσχιδής προσέγγιση που καλύπτει το σύνολο των αναγκών των ασθενών και η ενημέρωσή τους είναι απαραίτητες για τη βελτίωση της περίθαλψης, της διάγνωσης και της ανάπτυξης νέων θεραπειών για την ενδομητρίωση, σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας με τίτλο “Αξιολόγηση ερευνητικών κενών και ανεκπλήρωτων αναγκών στην ενδομητρίωση”, τα οποία δημοσιεύθηκαν στην έγκυρη επιστημονική επιθεώρηση American Journal of Obstetrics and Gynecology.

Σύμφωνα με την ομάδα εμπειρογνωμόνων, η έλλειψη γνώσης και ευαισθητοποίησης σχετικά με τις αιτίες της ενδομητρίωσης συμβάλλει στη σημαντική καθυστέρηση (7 έως 12 έτη) από τη στιγμή της εμφάνισης των πρώτων συμπτωμάτων μέχρι τη διάγνωση. Αυτή η καθυστέρηση είναι ακόμα μεγαλύτερη για τις γυναίκες με χρόνιο πυελικό πόνο. Στις νεότερες γυναίκες η καθυστέρηση μπορεί να έχει σωματικές και συναισθηματικές συνέπειες, αλλά και τελικά αύξηση του κόστους θεραπείας.

Ένας άλλος σημαντικός παράγοντας είναι ότι σήμερα το “χρυσό πρότυπο” για τη διάγνωση απαιτεί χειρουργική επέμβαση (λαπαροσκόπηση), ενώ καλοδεχούμενη θα ήταν η ανάπτυξη λιγότερο ακριβών, μη επεμβατικών διαγνωστικών εργαλείων, όπως οι βιοδείκτες. Επίσης, οι τρέχουσες κατευθυντήριες οδηγίες συνιστούν μόνο την αξιολόγηση των εστιών της ενδομητρίωσης, παρά τις αναφορές περί αμφισβητήσιμης σχέσης του αριθμού των εστιών με τη σοβαρότητα της νόσου, τα συμπτώματα και τις επιπτώσεις στην ποιότητα ζωής των γυναικών με ενδομητρίωση.

Εκστρατείες για την ενημέρωσητων ασθενών, των παρόχων υγειονομικής περίθαλψης και του κοινού, μπορούν επίσης να βοηθήσουν στην έγκαιρη και αξιόπιστη διάγνωση και θεραπεία, ανέφερε η ομάδα.

Εμπόδια προς αυτή την κατεύθυνση αποτελούν και τα προβλήματα στην ασφαλιστική κάλυψη, το ταμπού γύρω από τα προβλήματα που έχουν να κάνουν με την περίοδο της γυναίκας και το γεγονός ότι θεωρείται φυσιολογικός ο πόνος της περιόδου σε μία γυναίκα. Όλα αυτά κάνουν τις γυναίκες να διστάζουν να συζητήσουν τα συμπτώματα ή να αναζητήσουν ιατρική φροντίδα.

“Επιπλέον, οι γυναίκες που αναφέρουν τα συμπτώματά τους, μπορεί να πέσουν θύματα της υπάρχουσας μεροληψίας λόγω φύλου, η οποία συχνά έχει οδηγήσει στο να αγνοείται ο πόνος της γυναίκας ή να μην δίνεται επαρκής θεραπεία”, δήλωσε η Rebecca Nebel, PhD, επικεφαλής της έρευνας.

Η καθιέρωση διαγνωστικών αλγορίθμων θα βοηθούσε στην εξάλειψη των καθυστερήσεων της διάγνωσης και θεραπείας.

Οι γυναίκες χρειάζεται να κάνουν κατά μέσο όρο επτά επισκέψεις στον γιατρό τους πριν τις παραπέμψει σε ειδικό, ενώ συχνά έχει γίνει λανθασμένη διάγνωση.

Στην θεραπεία που γίνεται μέχρι τώρα, οι περισσότερες ιατρικές και χειρουργικές προσεγγίσεις επικεντρώνονται στη διαχείριση του πόνου και των σχετικών συμπτωμάτων με την καταστολή ή την αφαίρεση των εστιών της ενδομητρίωσης, που πολλές φορές είναι αναποτελεσματικές.

Η φυσιοθεραπεία, ο βελονισμός και η γιόγκα είναι παραδείγματα μη φαρμακευτικών στρατηγικών που μπορούν να βοηθήσουν στην ανακούφιση του πόνου. Οι επαγγελματίες ψυχικής υγείας μπορούν επίσης να βοηθήσουν στη θεραπεία της κατάθλιψης που σχετίζεταιμε την ενδομητρίωση και να παρέχουν στρατηγικές αντιμετώπισης των συμπατωμάτων και χαλάρωσης.

Η καταστολή των ωοθηκών μπορεί να προκαλέσει ανεπιθύμητες ενέργειες όπως απώλεια οστικής μάζας, εξάψεις και αύξηση βάρους. Αρκετές θεραπείες (πχ. αντισυλληπτικό χάπι) δεν είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθούν όταν οι γυναίκες προσπαθούν να μείνουν έγκυοι και έτσι οι πάσχουσες από ενδομητρίωση έρχονται αντιμέτωπες με το δίλημμα είτε να μειώσουν τον πόνο είτε να προγραμματίσουν την προσπάθεια για επίτευξη εγκυμοσύνης το χρονικό διάστημα που δεν παίρνουν αγωγή.

Οι μελλοντικές θεραπείες και η φροντίδα θα πρέπει να στραφούν προς μια ολιστική προσέγγιση, εστιασμένη στον ασθενή ως σύνολο και όχι σε ένα σύμπτωμα κάθε φορά”, ανέφεραν οι ειδικοί.

Μπορείτε να διαβάσετε τα αποτελέσματα της έρευνας εδώ:

https://www.ajog.org/article/S0002-9378(19)30385-0/pdf

https://www.ajog.org/article/S0002-9378(19)30385-0/fulltext

Η σεξουαλική και σωματική κακοποίηση στην παιδική ηλικία αυξάνει σημαντικά τις πιθανότητες εκδήλωσης ενδομητρίωσης

Η σεξουαλική και σωματική κακοποίηση στην παιδική ηλικία αυξάνει σημαντικά τις πιθανότητες εκδήλωσης ενδομητρίωσης

Άρθρο του Ι.Σούση, Ιατρού Αναπαραγωγής

Μια προοπτική μελέτη κοόρτης κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι γυναίκες που είχαν υποστεί σοβαρή και/ή χρόνια κακοποίηση διαφόρων ειδών κατά τη διάρκεια της παιδικής τους ηλικίας και της εφηβείας είχαν 79% υψηλότερο κίνδυνο να πάθουν ενδομητρίωση (η οποία διαγνώστηκε λαπαροσκοπικά).

Η σοβαρή κακοποίηση προσδιορίστηκε ως κλοτσιές, δαγκώματα, γροθιές ή σωματική επίθεση περισσότερες από μία φορές ή προσπάθεια πνιγμού ή καψίματος έστω και μία φορά. Η σοβαρή σεξουαλική κακοποίηση προσδιορίστηκε ως εξαναγκασμός σε σεξουαλική δραστηριότητα τόσο κατά την παιδική όσο και την εφηβική ηλικία.

“Διαπιστώσαμε ισχυρότερη συσχέτιση στις γυναίκες των οποίων η ενδομητρίωση διαγνώστηκε ως αποτέλεσμα συμπτωμάτων πυελικού πόνου”, δήλωσε η επικεφαλής της έρευνας Χόλι Χάρις, επίκουρη  καθηγήτρια επιδημιολογίας στο Κέντρο Έρευνας Καρκίνου Fred Hutchinson στο Σιάτλ της Ουάσινγκτον.

Προηγούμενες μελέτες της ερευνητικής ομάδας της Δρ. Χάρις είχαν δείξει ότι η κακοποίηση στην παιδική ηλικία συνδέεται με την εμφάνιση ινομυωμάτων της μήτρας και την υπέρταση.

«Δεδομένων των πρόσφατων ερευνών που συνδέουν την ενδομητρίωση με την υπέρταση, ήταν λογικό να εξετάσουμε τη σχέση μεταξύ κακοποίησης και κινδύνου εκδήλωσης ενδομητρίωσης», δήλωσε η Δρ.Χάρις.

Για τη μελέτη, η οποία δημοσιεύθηκε στην έγκυρη επιστημονική επιθεώρηση Human Reproduction, αναλύθηκαν δεδομένα από 60.595 προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες από το 1989 έως το 2013, στο πλαίσιο της έρευνας κοόρτης Nurses Health Survey II.

Οι συμμετέχουσες συμπλήρωσαν ένα ερωτηματολόγιο σχετικά με την έκθεσή τους σε βία.

Συνολικά 3.394 κρούσματα ενδομητρίωσης διαγνώστηκαν κατά τη διάρκεια 24 ετών παρακολούθησης.

Συνολικά, το 34% των γυναικών που συμμετείχαν στη μελέτη ανέφεραν μέτρια ή σοβαρή σωματική κακοποίηση κατά τη διάρκεια της παιδικής τους ηλικίας και το 11% ανέφεραν ότι είχαν εξαναγκαστεί να κάνουν σεξ, ενώ το 14% των γυναικών που διαγνώστηκαν με ενδομητρίωση είχαν ιστορικό σοβαρής σεξουαλικής κακοποίησης.

“Είναι εξαιρετικά σημαντικό να είναι σαφές ότι αυτά τα αποτελέσματα προφανώς δεν σημαίνουν σε καμία περίπτωση ότι όλες οι γυναίκες που έχουν ενδομητρίωση έχουν κακοποιηθεί”, δήλωσε η Δρ Χάρις. “Η κακοποίηση στην παιδική ηλικία και την εφηβεία είναι φαινόμενο που εμφανίζεται τόσο στις γυναίκες που πάσχουν όσο και στις γυναίκες που δεν πάσχουν από ενδομητρίωση.”

Η σύνδεση μεταξύ παιδικής κακοποίησης και ενδομητρίωσης ήταν πιο ισχυρή σε γυναίκες που δεν παρουσίαζαν υπογονιμότητα. Αυτή η ομάδα ανέφερε πιο συχνά πυελικό πόνο.

“Δυστυχώς, η κακοποίηση στην παιδική ηλικία είναι πραγματικότητα, αποτελεί σημαντικό ζήτημα δημόσιας υγείας και μπορεί να έχει μακροχρόνιες επιπτώσεις στην υγεία”, δήλωσε η Δρ Χάρις. “Επιπλέον, είναι σημαντικό να γνωρίζουν οι γυναίκες που πάσχουν από πυελικό πόνο (είτε πάσχουν από ενδομητρίωση είτε όχι) ότι αυτό δεν είναι φυσιολογικό.”

Όταν οι γυναίκες δηλώνουν στον γιατρό τους ότι ανησυχούν για αυτόν τον πόνο, δεν πρέπει να τις αγνοούν, ανεξάρτητα από την ηλικία ή το ιστορικό τους, σύμφωνα με τη Δρ Χάρις. “Υπάρχουν όλο και περισσότερες αποδείξεις ότι η ευαισθησία στον πόνο μπορεί αποτελεί σωματική «απάντηση» στο άγχος και το τραύμα που προκαλεί η κακοποίηση. Αυτό συμβαίνει όχι μόνο μεταξύ των γυναικών με ενδομητρίωση αλλά και μεταξύ των γυναικών που πάσχουν από άλλες παθήσεις που προκαλούν πόνο”.

 

Διαβάστε περισσότερα: https://academic.oup.com/humrep/article-abstract/33/9/1657/5055017?redirectedFrom=fulltext

Από ενδομητρίωση πάσχουν οι γυναίκες και στην εφηβεία

Από ενδομητρίωση πάσχουν οι γυναίκες και στην εφηβεία

Άρθρο του Ι.Σούση,

Η ενδομητρίωση θεωρείται μία ασθένεια των ενήλικων γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας. Μία ανασκόπηση διεθνούς επιστημονικής ομάδας όμως, η οποία δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Best Practice & Research Clinical Obstetrics and Gynecology αναδεικνύει ότι μπορεί να πάσχουν και οι έφηβες γυναίκες.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, πολλές γυναίκες μπορεί να παρουσιάσουν τα πρώτα συμπτώματα στα εφηβικά τους χρόνια, αλλά είναι πιθανό να μην αναγνωριστούν ως ενδείξεις ενδομητρίωσης για πολλά χρόνια.

Οι παράγοντες κινδύνου για εκδήλωση ενδομητρίωσης σε έφηβες και νεαρές γυναίκες περιλαμβάνουν:

  • συγγενείς ανωμαλίες του πόρου του Müller, από τον οποίο σχηματίζεται το γεννητικό σύστημα της γυναίκας
  • συγγενής πρώτου βαθμού που πάσχει από ενδομητρίωση (περίπου το 50% του κινδύνου εμφάνισης της νόσου)
  • πρώιμη εμφάνιση εμμήνου ρήσεως
  • παρατεταμένη εμμηνόρροια (> 5 ημέρες)
  • μικρής διάρκειας κύκλος (<28 ημέρες)
  • δυσμηνόρροια από νεαρή ηλικία

Μελέτες έχουν επίσης δείξει ότι το παθητικό κάπνισμα κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας και τα αυξημένα επίπεδα 2,4-διϋδροξυβενζοφαινόνης (που υπάρχει σε αντηλιακά) συνδέονται με την εμφάνιση ενδομητρίωσης.

Άλλοι παράγοντες κινδύνου είναι ο πρόωρος τοκετός, ο χαμηλός δείκτης μάζας σώματος, η ακμή και η αυξημένη κατανάλωση καφεΐνης ή αλκοόλ.

Η κατανάλωση βρεφικού γάλακτος σόγιας έχει παρατηρηθεί ότι διπλασιάζει τον κίνδυνο ενδομητρίωσης σε σύγκριση με τον κίνδυνο που διατρέχουν οι γυναίκες, οι οποίες δεν είχαν εκτεθεί σε διατροφικές ισοφλαβόνες σόγιας όταν ήταν βρέφη, ανέφεραν οι συγγραφείς.

Δυνητικοί παράγοντες προστασίας, σύμφωνα με τους ερευνητές, είναι:

  • χρήση αντισυλληπτικών χαπιών
  • τακτική άσκηση
  • εμφάνιση εμμήνου ρήσεως μετά την ηλικία των 14 ετών
  • αυξημένη πρόσληψη ωμέγα-3 λιπαρών οξέων

Συμπτώματα στις έφηβες:

Στη λαπαρασκόπηση, οι εστίες της ενδομητρίωσης έχουν συχνά διαφορετική εμφάνιση στις έφηβες σε σχέση με τις ενήλικες γυναίκες. Στις έφηβες έχουμε κυρίως εστίες ενδομητρίωσης στις ωοθήκες και εν τω βάθει, ενώ στις ενήλικες γυναίκες εντοπίζονται εστίες καφέ χρώματος ή και πιο σκούρου.

Η ενδομητρίωση των ωοθηκών είναι συνήθως γεμάτη με ένα υλικό που θυμίζει σιρόπι σοκολάτας και περιβάλλεται από διπλό ωοθηκικό παρέγχυμα. Σύμφωνα με τους ερευνητές, έχουν ινώδη τοιχώματα, συμφύσεις στην επιφάνεια και περιέχουν ενδομητρικό επιθήλιο, στρώμα και αδένες. Συνήθως είναι εμφανείς στο ορθοκολπικό διάφραγμα, στο ορθό, στην ορθοσιγμοειδική του παχέος εντέρου, στην ουροδόχο κύστη, στον ουρητήρα, στους συνδέσμους της μήτρας και στον κόλπο.

Όπως και στις ενήλικες γυναίκες, έτσι και στις έφηβες οι βλάβες αξιολογούνται από Στάδιο 1 (αρχή της ασθένειας) έως Στάδιο 4 (προχωρημένο στάδιο της ασθένειας). Η αξιολόγηση γίνεται με βάση το μέγεθος, τη θέση, την εμφάνιση και την έκταση των εστιών ενδομητρίωσης.

Διαφορική διάκριση πρωτογενούς δυσμηνόρροιας και ενδομητρίωσης:

Πολλές έφηβες παρουσιάζουν δυσμηνόρροια και με βάση τα νέα στοιχεία για την ενδομητρίωση σε έφηβες γυναίκες, θα πρέπει να αξιολογούνται προκειμένου να αποκλειστεί η πιθανότητα ενδομητρίωσης.

Στις έφηβες με ενδομητρίωση, η δυσμηνόρροια είναι συνήθως το πρώτο σύμπτωμα της νόσου και γίνεται με τον καιρό όλο και πιο σοβαρή. Ο πόνος μπορεί να εμφανίζεται μόνο κατά τη διάρκεια της περιόδου, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να εμφανίζεται σε όλη τη διάρκεια του κύκλου. Επηρεάζει αρνητικά την ποιότητα ζωής, δημιουργώντας προβλήματα στη φοίτηση στο σχολείο, στις κοινωνικές δραστηριότητες και στην άσκηση. Οι έφηβες που έχουν σεξουαλική δραστηριότητα συχνά αναφέρουν δυσπαρευνία (πόνο κατά την επαφή) και γαστρεντερικά προβλήματα.

Η κλινική διάγνωση μπορεί να επαληθευθεί με πυελικό υπερηχογράφημα και μαγνητική τομογραφία, αλλά η λαπαροσκόπηση παραμένει ο μόνος τρόπος για την αξιόπιστη διάγνωση της ενδομητρίωσης.

Η ενδομητρίωση αντιμετωπίζεται συνήθως με μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (παυσίπονα), αντισυλληπτικά χάπια και αντισυλληπτικά που περιέχουν αποκλειστικά προγεστερόνη. Η λαπαροσκόπηση και η χειρουργική επέμβαση μπορεί να αποτελέσουν μια από τις επιλογές στις εφήβους με ενδομητρίωση, που δεν ανταποκρίνονται στις φαρμακευτικές αγωγές.

Πηγές:

http://www.contemporaryobgyn.net/endometriosis/endometriosis-can-affect-adolescents-well-adult-women?rememberme=1&elq_mid=4261&elq_cid=607376

https://www.researchgate.net/publication/323269268_A_focus_on_the_distinctions_and_current_evidence_of_endometriosis_in_adolescents

 

 

 

 

Ποια είναι τα συμπτώματα της ενδομητρίωσης;

Ποια είναι τα συμπτώματα της ενδομητρίωσης;

Άρθρο του Ι.Σούση, Ιατρού Αναπαραγωγής

Περίπου 1 στις 10 γυναίκες πάσχει από ενδομητρίωση. Στην ενδομητρίωση,  ο ιστός που κανονικά είναι ένα είδος «φόδρας» μέσα στη μήτρα, αναπτύσσεται σε σημεία του οργανισμού όπου δεν θα έπρεπε να υπάρχει (όπως στις ωοθήκες και τις σάλπιγγες).

Το έκτοπο ενδομήτριο λειτουργεί όπως και μέσα στη μήτρα. Δηλαδή σε κάθε κύκλο, αυξάνει το πάχος του, διαλύεται και αιμορραγεί. Επειδή όμως δεν βρίσκεται στη σωστή θέση, δεν υπάρχει τρόπος να αποβληθεί από το σώμα της γυναίκας και «παγιδεύεται» και δημιουργεί τις εστίες της ενδομητρίωσης.

Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει αιτιολογική θεραπεία για την ενδομητρίωση, αλλά συνιστάται η χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση των εστιών, η οποία ανακουφίζει τα συμπτώματα, χωρίς να σημαίνει ότι δεν θα αναπτυχθούν εκ νέου άλλες εστίες ενδομητρίωσης.

Τα συμπτώματα της ενδομητρίωσης ποικίλλουν κατά τη διάρκεια του κύκλου, ακολουθώντας τις αυξομειώσεις των ορμονών.

Συνήθη σύμπτωμα είναι ο έντονος πόνος κατά την περίοδο (δυσμηνόρροια) και κατά τη σεξουαλική επαφή (δυσπαρεύνια), αλλά και η υπογονιμότητα.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, η δυσμηνόρροια είναι τόσο έντονη που αναγκάζει τις γυναίκες να μείνουν στο κρεβάτι, αδυνατώντας να ανταπεξέλθουν στις καθημερινές τους υποχρεώσεις.

Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις σοβαρής ενδομητρίωσης χωρίς καθόλου πόνο ή με πόνο που εκλαμβάνεται ως συνήθης πόνος της περιόδου.

Συνήθως οι γυναίκες που πάσχουν από ενδομητρίωση έχουν κράμπες και πονούν:

  • Στη λεκάνη, στη μέση και στην κοιλιά πριν, κατά και μετά την περίοδο
  • Κατά την ωορρηξία
  • Στο έντερο κατά την περίοδο
  • Κατά την ούρηση και την αφόδευση στην περίοδο
  • Κατά τη διάρκεια ή μετά τη σεξουαλική επαφή (δυσπαρεύνια)

 

Το έκτοπο ενδομήτριο μπορεί να προκαλέσει επίσης:

  • Αυξημένη αιμορραγία κατά την περίοδο
  • Αιμορραγία ανάμεσα στις περιόδους
  • Ανωμαλίες στην περίοδο
  • Ατονία ή κόπωση
  • Δυσκοιλιότητα ή διάρροια κατά την περίοδο
  • Φούσκωμα ή πρήξιμο στην κοιλιά κατά την περίοδο
  • Υπογονιμότητα (24%-50% των υπογόνιμων γυναικών πάσχουν από ενδομητρίωση)

 

Πρέπει να επισκεφθείτε τον γιατρό σας εάν :

  • ο έντονος πόνος σας κάνει να μην μπορείτε να αντεπεξέλθετε στις καθημερινές σας υποχρεώσεις
  • είναι ιδιαίτερα επώδυνη η ερωτική πράξη
  • εάν δεν έχετε μείνει έγκυος ύστερα από 12 μήνες ελεύθερων σεξουαλικών επαφών (ή 6 μήνες εάν είστε άνω των 35)

Για να διευκολύνετε τη διάγνωση της ενδομητρίωσης, μπορείτε πριν επισκεφθείτε τον γιατρό, να καταγράψετε:

  • όλα τα συμπτώματα
  • τον χρόνο εμφάνισης και τη διάρκεια των συμπτωμάτων
  • τι σας ανακουφίζει από τον πόνο

Η διάγνωση της ενδομητρίωσης είναι δύσκολη για όποιον γιατρό δεν έχει την απαιτούμενη πείρα, τα συμπτώματα συγχέονται με αυτά άλλων γυναικολογικών παθήσεων και πολλές φορές περνούν 5-10 χρόνια μέχρι να δοθεί η κατάλληλη θεραπεία.

Νέα μη επεμβατική διαγνωστική εξέταση για την ενδομητρίωση

Νέα μη επεμβατική διαγνωστική εξέταση για την ενδομητρίωση

 

Μία επαναστατική μη επεμβατική διαγνωστική εξέταση για την ενδομητρίωση αναμένεται να κυκλοφορήσει από αμερικανική εταιρεία. Στη νέα εξέταση, η ασθενής δίνει δείγμα σάλιου στο οποίο ανιχνεύονται συγκεκριμένοι βιοδείκτες που έχει διαπιστωθεί ότι είναι αυξημένοι σε γυναίκες που πάσχουν από ενδομητρίωση.

Η ενδομητρίωση είναι ένα αινιγματικό νόσημα, το οποίο αφορά τις γυναίκες της αναπαραγωγικής ηλικίας και προκαλεί συνήθως έντονο πόνο (κατά την περίοδο και τη σεξουαλική επαφή) και πιθανόν υπογονιμότητα.

Το όνομα προέρχεται από τη λέξη ενδομήτριο, το οποίο είναι ο ιστός, πού καλύπτει το εσωτερικό της μήτρας. Όταν η γυναίκα πάσχει από ενδομητρίωση το ενδομήτριο βρίσκεται εκτός της μήτρας, σε άλλες περιοχές του σώματος.

Συνήθως η ενδομητρίωση εντοπίζεται στις ωοθήκες, στις σάλπιγγες, στους συνδέσμους που στηρίζουν τη μήτρα, στην περιοχή ανάμεσα στο κόλπο και στο έντερο και στο περιτόναιο.

Όπως ακριβώς και το ενδομήτριο, το οποίο βρίσκεται στη σωστή θέση, έτσι και οι εστίες της ενδομητρίωσης απαντούν στις ορμόνες του κύκλου της γυναίκας. Κάθε μήνα αυξάνονται και αιμορραγούν. Το φυσιολογικό ενδομήτριο κατά την περίοδο φεύγει, αντίθετα με αυτό που βρίσκεται σε λάθος θέση.

Η διάγνωση της ενδομητρίωσης είναι εξαιρετικά δύσκολη, καθώς τα συμπτώματα μοιάζουν πολύ με τα συμπτώματα άλλων γυναικολογικών παθήσεων. Συχνά περνούν πολλά χρόνια από την εμφάνιση των πρώτων συμπτωμάτων μέχρι τη διάγνωση της ενδομητρίωσης.

Προς το παρόν, ο μόνος τρόπος διάγνωσης της ενδομητρίωσης είναι η λαπαροσκόπηση. Ένα τόσο απλό, μη-επεμβατικό τεστ θα ήταν εξαιρετικά χρήσιμο.

Η αμερικανική εταιρεία Dotlab ανακοίνωσε ότι θα στέλνει στο σπίτι της ασθενούς ένα κιτ στο οποίο θα τοποθετείται δείγμα σάλιου. Η ασθενής στη συνέχεια θα στέλνει το δείγμα σάλιου πίσω στην εταιρία και θα παίρνει τα αποτελέσματα μέσω μίας ασφαλούς διαδικτυακής πλατφόρμας.

Δεν υπάρχουν ακόμη διαθέσιμα στοιχεία για την αξιοπιστία του νέου τεστ, αλλά η εταιρεία ισχυρίζεται ότι έχει δοκιμαστεί σε χιλιάδες ασθενείς μέχρι σήμερα.

Το νέο τεστ έχει βασιστεί σε έρευνες που έκανε η εταιρία σχετικά με τα επίπεδα συγκεκριμένων μορίων που ονομάζονται microRNAs και υπάρχουν στο αίμα.

Τα επίπεδα αυτών των μορίων θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να γίνει ακριβής διάγνωση, όπως γίνεται τώρα λαπαροσκοπικά, σε όσες γυναίκες υποπτευόμαστε ότι πάσχουν από ενδομητρίωση.

Ο Δρ Χιού Τέιλορ, Πρόεδρος της Έδρας Μαιευτικής, Γυναικολογίας και Αναπαραγωγικών Επιστημών της Ιατρικής Σχολής του Yale, επικεφαλής του ιατρικού Συμβουλίου και συνιδρυτής της Dotlab δήλωσε: «Οι διαγνωστικοί βιοδείκτες για την ενδομητρίωση μπορεί να μειώσουν πάρα πολύ το χρονικό διάστημα που μεσολαβεί από την εμφάνιση των πρώτων συμπτωμάτων μέχρι τη διάγνωση και την αντιμετώπιση της νόσου».

Ο Δρ Τέιλορ είπε επίσης ότι μετά τη διάγνωση, το τεστ θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την παρακολούθηση της νόσου. «Αυτοί οι βιοδείκτες θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν όχι μόνο για τον εντοπισμό των ασθενών που χρειάζονται χειρουργική θεραπεία, αλλά και για την παρακολούθηση της εξέλιξης και πιθανής υποτροπής της νόσου».

Προς το παρόν, η εταιρία δεν έχει ανακοινώσει πότε θα κυκλοφορήσει το τεστ και αν θα είναι διαθέσιμο σε όλες τις χώρες.

 
Visit Us On FacebookVisit Us On Google PlusVisit Us On Linkedin