Uncategorized

Το botox μειώνει τον πόνο της ενδομητρίωσης

Το botox μειώνει τον πόνο της ενδομητρίωσης

Άρθρο του Ιακώβου Σούση, Μαιευτήρα Γυναικολόγου, Ιατρού αναπαραγωγής

Η διακολπική έγχυση Botox μπορεί να βοηθήσει στη μείωση του χρόνιου πυελικού πόνου στην ενδομητρίωση, σύμφωνα με Αμερικανούς ερευνητές.

Μια ένεση αλλαντικής τοξίνης (Botox) βοήθησε στην ανακούφιση του χρόνιου πυελικού πόνου σε γυναίκες με ενδομητρίωση για χρονικό διάστημα έως και 11 μήνες.

Τα αποτελέσματα της μελέτης παρουσιάστηκαν πρόσφατα στην ετήσια συνάντηση της Αμερικανικής Ακαδημίας Νευρολογίας.

Ο πυελικός πόνος που σχετίζεται με σπασμούς του πυελικού εδάφους είναι ένα πρόβλημα που εξακολουθεί να υφίσταται σε γυναίκες με ενδομητρίωση, ακόμα και μετά την επέμβαση και τη χορήγηση ορμονικής θεραπείας.

Οι ερευνητές χορήγησαν διακολπικά στις γυναίκες που πάσχουν από χρόνιο πυελικό πόνο της ενδομητρίωσης μια ένεση της τοξίνης botulinum, που ονομάζεται onabotulinumtoxinA, ή onaBoNTA, ενώ υπήρχε και μία ομάδα γυναικών που λάμβανε εικονικό φάρμακο (placebo).

Δέκα από τις 13 γυναίκες που συμμετείχαν στη μελέτη επέλεξαν να κάνουν την ένεση onaBoNTA, η οποία εγχύθηκε διακολπικά στους πυελικούς μύες σε δόσεις 100 μονάδων (25 μονάδες / κ.εκ.).

Οι ερευνητές παρακολούθησαν τις ασθενείς για τουλάχιστον τρεις μήνες μετά την ένεση και αξιολόγησαν τα αποτελέσματα της έγχυσης μετρώντας τις αλλαγές που  υπήρχαν στους σπασμούς, τον πόνο και την αδυναμία να ανταπεξέλθουν στην καθημερινότητα.

Στην αρχή της μελέτης (πριν από την ένεση), οκτώ από τις 10 γυναίκες που έκαναν ένεση είχαν σπασμούς στους πυελικούς μυς τους, καθώς και έντονο πόνο.

Ένα μήνα μετά την ένεση onaBoNTA, τα ποσοστά σπασμών μειώθηκαν σημαντικά ή σταμάτησαν να υφίστανται σε όλες τις ασθενείς. Οι περισσότερες ασθενείς (8 από τις 10) ανέφεραν μόνο ήπιο πόνο ή καθόλου πόνο. Η μέση βαθμολογία τους σε μια κλίμακα μέτρησης της έντασης του πόνου, που ονομάζεται οπτική αναλογική κλίμακα ή VAS, ήταν 1,5.

Η κλίμακα VAS ξεκινά από το “χωρίς πόνο” (βαθμολογία 0) και  φθάνει στο “ο χειρότερος πόνος που υπάρχει” (η κλίμακα μπορεί να φτάσει τα 100). Οι μισές γυναίκες  δεν χρειάζονταν πια τόσα παυσίπονα. Τρεις από τις πέντε γυναίκες μπορούσαν πλέον να ανταπεξέρχονται στις καθημερινές τους υποχρεώσεις.

Η ευεργετική δράση της έγχυσης onaBoNTA σταμάτησε σε τρεις γυναίκες 6-11 μήνες μετά την ένεση. Οι τρεις ζήτησαν από τους ερευνητές να τους κάνουν και νέα ένεση onaBoNTA. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν ήπιες και παροδικές.

Τα ευρήματα δείχνουν ότι “η ένεση onaBoNTA μείωσε τον πόνο, τους σπασμούς και την αδυναμία να ανταπεξέλθουν στην καθημερινότητα για έως και 11 μήνες. Δείξαμε ότι αξίζει να μελετηθεί η χρησιμότητα της τοξίνης botulinum για τον χρόνιο πυελικό πόνο που σχετίζεται με την ενδομητρίωση σε ελεγχόμενες κλινικές δοκιμές “, αναφέρουν οι ερευνητές.

 

Εδώ μπορείτε να διαβάσετε τα αποτελέσματα της μελέτης: http://n.neurology.org/content/90/15_Supplement/P2.098

Botox injection reduces chronic pelvic pain in endometriosis

Botox injection reduces chronic pelvic pain in endometriosis

By I. Soussis MD, MSc, FRCOG

Consultant Obstetrician- Gynaecologist, Fertility Specialist

An injection of botulinum toxin, commonly known as Botox, helped relieve chronic pelvic pain in women with endometriosis for up to 11 months, according to researchers.

The results of their study were presented at the 2018 Annual Meeting of the American Academy of Neurology in a presentation titled, “Botulinum Toxin Treatment of Chronic Pelvic Pain in Women with Endometriosis.”

Pelvic pain often persists despite optimal surgical/hormonal management in women with endometriosis, often associated with pelvic floor spasm.

Researchers offered women suffering from endometriosis-associated chronic pelvic pain an open injection of the botulinum toxin, called onabotulinumtoxinA, or onaBoNTA. Patients were participating in an ongoing placebo-controlled trial with the toxin.

Ten out of 13 women participating in the study requested the onaBoNTA injection, which was injected into the pelvic floor muscle in 100-unit doses (25 units/cc).

Patients were followed for at least three months after the injection and researchers assessed the injection effects by measuring the changes in spasm, pain, and disability.

At the beginning of the study (before their injection), eight of the 10 women who decided to get the injection had spasms in their pelvic muscles, accompanied by intense pain.

One month after the onaBoNTA injection, spasm rates were significantly reduced or completely absent from all patients. Most of the patients (8 out of 10) reported only mild or even an absence of pain. Their median score on a scale for measuring pain intensity, called  the visual analogue scale, or VAS, was 1.5.

The VAS scale goes from “no pain” (score of 0) and “pain as bad as it could be” or “worst imaginable pain” (the scale can be as high as 100). As a result, half of the women reduced their need for pain medication.

The disability was also improved in three of five women who showed a moderate disability prior to injection.

The effects of the onaBoNTA injection faded in three women six to 11 months after the injection. The three requested a new shot of onaBoNTA. Adverse events were mild and transient.

Overall, these findings show that “injection of onaBoNTA reduced pain, spasm, and disability for up to 11 months,” researchers wrote.

“Utility of botulinum toxin for endo-CPP (endometriosis-associated chronic pelvic pain) merits evaluation in controlled clinical trials,” the study concluded.

 

Read more: http://n.neurology.org/content/90/15_Supplement/P2.098

Source: https://endometriosisnews.com/2018/05/02/aan2018-botulinum-toxin-may-help-reduce-pelvic-pain-endometriosis/

Νέα μη-επεμβατική μέθοδος διάγνωσης της ενδομητρίωσης προ των πυλών

Νέα μη-επεμβατική μέθοδος διάγνωσης της ενδομητρίωσης προ των πυλών

 

Άρθρο του Ι.Σούση, Μαιευτήρα Γυναικολόγου, Ιατρού Αναπαραγωγής

Σε μία μη-επεμβατική μέθοδο διάγνωσης της ενδομητρίωσης, αλλά και σε πιο αποτελεσματικές θεραπείες, αναμένεται να οδηγήσουν νέα επιστημονικά δεδομένα από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Περίπου 176 εκατομμύρια γυναίκες παγκοσμίως πάσχουν από ενδομητρίωση και συχνά περνούν έως και 10 χρόνια μέχρι να διαγνωστεί η ασθένεια.

 

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό των κυττάρων που υπάρχουν στο αίμα της περιόδου δείχνει ότι η γυναίκα έχει ενδομητρίωση, σύμφωνα με τα αποτελέσματα έρευνας που δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Molecular Medicine.

Τα κύτταρα μπορούν να απομονωθούν από το αίμα της περιόδου, να αναλυθούν και να δώσουν αποτελέσματα μέσα σε λίγες μέρες.

Όταν η νέα αυτή μέθοδος διάγνωσης της ενδομητρίωσης μπει στην κλινική πρακτική, η διάγνωση της ενδομηρίωσης θα απλουστευθεί. Σήμερα η διάγνωση γίνεται λαπαροσκοπικά, με αποτέλεσμα την καθυστέρηση της διάγνωσης κατά 5-10 χρόνια από την εμφάνιση των συμπτωμάτων, επειδή οι γυναίκες αποφεύγουν να υποβληθούν σε λαπαροσκόπηση.

Η ενδομητρίωση είναι μια χρόνια πάθηση, κατά την οποία το ενδομήριο αναπτύσσεται εκτός μήτρας, συνήθως στα σπλάχνα.

Οι ασθενείς που πάσχουν από ενδομητρίωση συχνά νιώθουν έντονο πόνο κατά την περίοδο και την επαφή, ενώ η ασθένεια συνδέεται με την υπογονιμότητα και αυξημένες πιθανότητες υστερεκτομής σε μικρή ηλικία.

Η διάγνωση είναι δύσκολη, γιατί τα συμπτώματα της ενδομητρίωσης εμφανίζονται και σε πολλές άλλες γυναικολογικές παθήσεις.

Ερευνητές του Ινστιτούτου Feinstein δημιούργησαν το πρόγραμμα Research Out-Smarts Endometriosis (ROSE) με στόχο τη μελέτη της γενετικής βάσης της ενδομητρίωσης και των αλλαγών που συμβαίνουν σε κυτταρικό επίπεδο.

Στο πλαίσιο του προγράμματος ROSE, εθελόντριες που έπασχαν από ενδομητρίωση, αλλά και υγιείς γυναίκες παρείχαν περιφερειακά και εμμηνορροϊκά δείγματα αίματος, τα οποία αποθηκεύθηκαν σε μια «βιο-τράπεζα», ώστε να χρησιμοποιηθούν σε μελέτες.

 

Αντικείμενο της μελέτης των ερευνητών της Ιατρικής Σχολής Donald and Barbara Zucker του Hofstra / Northwell ήταν ο ρόλος των ινοβλαστών της βασικής στιβάδας του ενδομητρίου, ενός τύπου βλαστοκυττάρων που αποβάλλονται κατά την περίοδο και υπάρχουν και στο ανοσοποιητικό σύστημα.

 

Η αιτία της ενδομητρίωσης δεν είναι γνωστή. Μια θεωρία είναι η παλίνδρομη ροή αίματος της περιόδου προς την κοιλιακή κοιλότητα και όχι έξω από το σώμα. Το αίμα της περιόδου περιέχει το ενδομήτριο που αποβάλλεται κατά την περίοδο. Σχεδόν όλες οι γυναίκες αντιμετωπίζουν παλίνδρομη περίοδο, αλλά δεν γνωρίζουμε γιατί μόνο σε μερικές γυναίκες το ενδομήτριο προσκολλάται στο κοιλιακό τοίχωμα και στα εσωτερικά όργανα και αναπτύσσεται προκαλώντας ενδομητρίωση.

 

“Σε αυτή τη μελέτη, διαπιστώσαμε ότι τα βλαστοκύτταρα στο αίμα της περιόδου των γυναικών με ενδομητρίωση είναι πολύ διαφορετικά από εκείνα των υγιών γυναικών και μαθαίνουμε από αυτές τις διαφορές πως να δημιουργήσουμε μία νέα, μη-επεμβατική διαγνωστική εξέταση», είπε η επικεφαλής της έρευνας.

Το αίμα της περιόδου των ασθενών με ενδομητρίωση περιείχε σημαντικά μικρότερο αριθμό κυττάρων «φυσικών δολοφόνων» (uNK) της μήτρας, σε σύγκριση με τις υγιείς γυναίκες. Οι ερευνητές παρατήρησαν επίσης ότι τα βλαστοκύτταρα των ασθενών με ενδομητρίωση παρουσίαζαν διαταραγμένη «φθαρτοποίηση», μια διαδικασία που προετοιμάζει τη μήτρα για εμφύτευση εμβρύου.

Με αυτά τα δεδομένα, οι ερευνητές άρχισαν τώρα τις προσπάθειες δημιουργίας μίας μη επεμβατικής διαγνωστικής εξέτασης για την ενδομητρίωση.

 

Μπορείτε να διαβάσετε τα αποτελέσματα της έρευνας εδώ: https://molmed.biomedcentral.com/articles/10.1186/s10020-018-0009-6

Discovery promises early diagnosis of endometriosis

Discovery promises early diagnosis of endometriosis

By I.Soussis, MD, MSc, FRCOG, Fertility Specialist

 

Scientists from the Feinstein Institute for Medical Research announced an experimental, rapid and non-invasive way to diagnose endometriosis, which may lead to earlier and more effective treatments for this disorder that affects approximately 176 million women globally.

The scientists found that a particular feature of cells found in menstrual blood suggests that a patient has endometriosis, according to findings published in Molecular Medicine.

The simple test uses menstrual blood and takes only a few days to report. This is a dramatic improvement over current diagnostic methods that rely on laparoscopy, which patients try to avoid, delaying diagnosis typically five to 10 years from the onset of symptoms.

Endometriosis is a chronic condition in which the endometrium grows outside the uterus, typically in the abdominal cavity or on internal organs. Patients often experience significant pain and discomfort during their period or intercourse.  Endometriosis may also lead to infertility or hysterectomy.

Researchers at the Feinstein Institute established the Research Out-Smarts Endometriosis (ROSE) program to study the genetic basis of endometriosis and what is occurring at the cellular level in this disease. As part of ROSE, healthy women and others with endometriosis, provide peripheral and menstrual blood samples which are stored in a biobank so that they can be analysed in current and future research studies.

The recently-published study focused on the role of stromal fibroblasts, a type of stem cell found in menstrual blood, and the immune system. Professors Christine N.Metz, PhD and Peter K.Gregersen, MD, along with Laura A. Warren, an MD-PhD student at the Donald and Barbara Zucker School of Medicine at Hofstra/Northwell have led this research effort.

“The cause of endometriosis is not known. One theory is retrograde menstruation, which is where menstrual blood containing uterine tissue is transported into the abdominal cavity instead of out of the body. Almost all women experience retrograde menstruation, but we’re unsure why in some women this endometrial tissue latches on to the abdominal wall and internal organs and grows causing endometriosis,” said Dr. Metz. “In this study, we found that the stem cells in the menstrual blood of women with endometriosis are very different from those of healthy women and we are learning from these differences to develop a novel non-invasive diagnostic test.”

Metz and her colleagues observed that the menstrual blood of endometriosis patients contained a significantly smaller number of uterine natural killer (uNK) cells compared with healthy participants. In addition to this decrease, they observed that endometriosis patients’ stem cells showed impaired decidualization, a process that prepares the uterus for embryo implantation.

“Instead of having to undergo surgery to accurately diagnose endometriosis, these findings will enable us to develop a rapid test for endometriosis based on menstrual blood, which can be easily collected. This will allow medical professionals to know if someone is at risk of developing endometriosis and start treatment sooner, and it will help them monitor patients’ responses to treatment,” said Dr. Gregersen. “Endometriosis is a chronic, complex condition and improved understanding of this disease through studying menstrual blood is likely to drive personalization of new therapies.”

 

You can read the data published in Molecular Medicine, here:

https://molmed.biomedcentral.com/articles/10.1186/s10020-018-0009-6.

Source: https://www.feinsteininstitute.org/2018/03/feinstein-institute-discovery-promises-improved-diagnosis-understanding-endometriosis/

Image credit: http://healthizmo.com/endometriosis-what-you-need-to-know

Τρισδιάστατη εκτύπωση της ενδομητρίωσης βοηθά τους χειρουργούς

Τρισδιάστατη εκτύπωση της ενδομητρίωσης βοηθά τους χειρουργούς

 

Άρθρο του Ι. Σούση, Μαιευτήρα- Γυναικολόγου, Ιατρού Αναπαραγωγής

Στα χέρια μας θα μπορούμε να έχουμε οι γυναικολόγοι ένα τρισδιάστατο μοντέλο των εστιών της ενδομητρίωσης στη λεκάνη της ασθενούς πριν μπούμε στο χειρουργείο. Θα έχουμε λοιπόν μπροστά στα μάτια μας τις εστίες της ενδομητρίωσης, με κάθε λεπτομέρεια, ώστε να προγραμματίζουμε πολύ πιο εύκολα την πρόσβαση στους ιστούς που πρέπει να αφαιρέσουμε.

Ο Dr Mobolaji Oluwaseun Ajao της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου Χάρβαρντ και οι συνεργάτες του, με μαγνητικό τομογράφο έλαβαν τρισδιάστατες τομές πάχους 1 χιλιοστού από γυναίκα 49 ετών, η οποία έπασχε από εν τω βάθει ενδομητρίωση, που εντοπιζόταν ανάμεσα στο οπίσθιο τοίχωμα της μήτρας και το ορθό.

Αφού οι εικόνες αυτές μετατράπηκαν σε αρχεία STL, κατάλληλα για τη λειτουργία του τρισδιάστατου εκτυπωτή, δημιουργήθηκε ένα τρισδιάστατο μοντέλο της ανατομίας της γυναίκας.

Στη συνέχεια η ασθενής υπεβλήθη σε λαπαροσκοπική υστερεκτομή μετά των εξαρτημάτων και αφαίρεση της ενδομητρίωσης.

Το τρισδιάστατο εκτυπωμένο μοντέλο έδειχνε με ακρίβεια τη θέση και το μέγεθος των εστιών της ενδομητρίωσης και αυτό επιβεβαιώθηκε κατά τη διάρκεια της επέμβασης.

Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η τρισδιάστατη εκτύπωση των εστιών της ενδομητρίωσης μπορεί να βοηθήσει τους χειρουργούς στον προγραμματισμό της επέμβασης σε συνεργασία με άλλες απεικονιστικές τεχνικές που χρησιμοποιούμε σήμερα (όπως ο υπέρηχος και η μαγνητική τομογραφία).

Το κόστος του τρισδιάστατου εκμαγείου ανέρχεται σε 1500 δολάρια ανά επέμβαση. Μελλοντικές μελέτες θα δείξουν τη χρησιμότητα της τρισδιάστατης εκτύπωσης και το κατά πόσο το επιπλέον κόστος δικαιολογείται.

Ένα εκμαγείο που αναπαριστά με απόλυτη ακρίβεια τις εστίες τηνδομητρίωσης σίγουρα βοηθά σημαντικά τον χειρουργό να ελαττώσει τις πιθανότητες τραυματισμού των γειτονικών οργάνων και κατά συνέπεια τις επιπλοκές, αλλά και να μειώσει τον χρόνο ανάρρωσης της ασθενούς.

 

Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα εδώ: http://contemporaryobgyn.modernmedicine.com/contemporary-obgyn/news/3d-printing-gynecologic-surgery-planning

Women with endometriosis and diffuse adenomyosis at higher risk for smaller babies, study suggests

Women with endometriosis and diffuse adenomyosis at higher risk for smaller babies, study suggests

By I.Soussis, MD, MSc,FRCOG

Fertility Specialist

Researchers have found that pregnant women with both endometriosis and diffuse adenomyosis have a nearly four times greater risk of carrying a baby that is small for its gestational age.

The study from Italy, was published in the journal Ultrasound in Obstetrics and Gynecology.

In the last decade, many studies have reported an association between endometriosis and major pregnancy-related complications, including spontaneous late miscarriage, preterm labor, fetuses small for gestational age (SGA), hypertension, pre-eclampsia, and other issues. But other studies have not reached similar conclusions.

Endometriosis is the disease that the endometrium, the tissue lining the uterus is located outside the uterus. Often is accompanied by adenomyosis, which refers to a condition where the tissue lining the uterus grows into the muscular wall of the uterus.

The reported prevalence of adenomyosis in patients with endometriosis ranges from 20% to 50%. Previous studies have shown that adenomyosis can lead to an increased risk of adverse events in pregnancy, but few studies have paid close attention to the correlation between adenomyosis and pregnancy outcomes in patients with concurrent endometriosis.

Researchers set out to determine whether the maternal and fetal outcomes were different in women with endometriosis alone compared to endometriosis with either diffuse or focal adenomyosis.

Focal adenomyosis occurs in one particular site of the uterus, while diffuse adenomyosis is when the condition is spread throughout the uterus.

Researchers conducted a retrospective analysis of 206 pregnant women with endometriosis, of which 71.8% had endometriosis alone, 18.4% had endometriosis with focal adenomyosis (EFA) and 9.7% had endometriosis with diffuse adenomyosis (EDA).

Conventional risk factors associated with placental insufficiency such as BMI, PAPP-A levels, and mean uterine artery pulsatility index (UtA PI) in the first and the second trimester were found to be significantly associated with EDA, compared to patients with endometriosis alone. There were no statistically significant differences found in EFA patients.

 Interestingly, an analysis showed that EDA was the only independent risk factor for babies who were small for gestational age (SGA), with an overall higher risk of 3.74 in women with EDA compared to those with endometriosis alone.

SGA is a term used to describe a fetus that is smaller than average for the number of weeks of pregnancy.

One explanation for this result is that women with adenomyosis have imbalanced blood flow, with higher blood flow to the uterine adenomyosis area and lower blood flow to the placenta, which could lead to the reduced growth of the fetus.

“The current study shows that diffuse adenomyosis in pregnant women with endometriosis is strongly associated with SGA infants,” the study’s authors concluded.

They added that women with EDA should be treated as high-risk patients for placental dysfunction and should be more closely monitored.

Source: https://endometriosisnews.com/2018/01/03/women-endometriosis-diffuse-adenomyosis-higher-risk-smaller-babies/

Image credit:https://www.healthline.com/health/pregnancy/getting-pregnant-with-endometriosis

Η αδενομύωση συνδέεται με δυσλειτουργία του πλακούντα, σύμφωνα με νέα έρευνα

Η αδενομύωση συνδέεται με δυσλειτουργία του πλακούντα, σύμφωνα με νέα έρευνα

Άρθρο του Ι. Σούση, Μαιευτήρα Γυναικολόγου, Ιατρού Αναπαραγωγής

 

Οι έγκυοι με ενδομητρίωση και διάχυτη αδενομύωση έχουν σχεδόν τέσσερις φορές μεγαλύτερο κίνδυνο να γεννήσουν ελλιποβαρές παιδί, σύμφωνα με τα αποτελέσματα μελέτης Ιταλών ερευνητών που δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Ultrasound Obstetrics and Gynecology.

Την τελευταία δεκαετία, πολλές μελέτες έχουν αναφέρει συσχέτιση μεταξύ της ενδομητρίωσης και των κύριων επιπλοκών που σχετίζονται με την εγκυμοσύνη, συμπεριλαμβανομένων των αποβολών σε προχωρημένο στάδιο της εγκυμοσύνης, του πρόωρου τοκετού, των ελλιποβαρών εμβρύων (SGA), της υπέρτασης και της προεκλαμψίας.  Αλλά άλλες μελέτες όμως δεν έχουν καταλήξει σε παρόμοια συμπεράσματα.

Η ενδομητρίωση, κατά την οποία το ενδομήτριο εμφυτεύεται εκτός της μήτρας, συχνά συνοδεύεται από αδενομύωση, μία πάθηση κατά την οποία το ενδομήτριο διεισδύει στο τοίχωμα της μήτρας, δημιουργώντας ουλές.

Η συχνότητα της αδενομύωσης σε ασθενείς με ενδομητρίωση κυμαίνεται από 20% έως 50%. Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι η αδενομύωση μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένο κίνδυνο επιπλοκών κατά την εγκυμοσύνη, αλλά λίγες μελέτες έχουν εστιάσει στη συσχέτιση μεταξύ της αδενομύωσης και των αποτελεσμάτων της εγκυμοσύνης σε ασθενείς με ενδομητρίωση.

Οι ερευνητές θέλησαν να διαπιστώσουν αν τα αποτελέσματα στις εγκύους και τα έμβρυα ήταν διαφορετικά σε γυναίκες με ενδομητρίωση μόνο, σε σύγκριση με εκείνες που είχαν ενδομητρίωση και διάχυτη ή εστιακή αδενομύωση.

Η εστιακή αδενομύωση εντοπίζεται σε ένα συγκεκριμένο σημείο της μήτρας, ενώ η διάχυτη αδενομύωση βρίσκεται σε ολόκληρη τη μήτρα.

Οι ερευνητές έκαναν μια αναδρομική ανάλυση 206 εγκύων γυναικών με ενδομητρίωση, εκ των οποίων το 71,8% είχε μόνο ενδομητρίωση, το 18,4% είχε ενδομητρίωση και εστιακή αδενομύωση (EFA) και το 9,7% ενδομητρίωση και διάχυτη αδενόμυση (EDA).

Οι συνήθεις παράγοντες κινδύνου που συνδέονται με την ανεπάρκεια του πλακούντα, όπως ο δείκτης μάζας σώματος (BMI), τα επίπεδα PAPP-A και ο μέσος δείκτης παλμικότητας της μητρικής αρτηρίας (UtA PI) στο πρώτο και το δεύτερο τρίμηνο βρέθηκε ότι ήταν σημαντικά συχνότεροι σε ασθενείς με διάχυτη αδενομύωση, σε σύγκριση με  ασθενείς που πάσχουν μόνο από ενδομητρίωση. Δεν υπήρξαν στατιστικά σημαντικές διαφορές στους ασθενείς με εστιακή αδενομύωση.

Image credit:

Μεταμοσχεύσιμη «τεχνητή ωοθήκη»

ovary

Αρθρο του Ι.Σούση, Ιατρού Αναπαραγωγής

Ελπίδα για γυναίκες με σοβαρή βλάβη των ωοθηκών λόγω ενδομητρίωσης

Βέλγοι ερευνητές σημείωσαν σημαντική πρόοδο στη δημιουργία μίας μεταμοσχεύσιμης «τεχνητής ωοθήκης», η οποία μπορεί να αποδειχθεί χρήσιμη σε γυναίκες με προβλήματα υπογονιμότητας ή σε καρκινοπαθείς που δεν μπορούν να συλλάβουν μετά τη χημιοθεραπεία και την ακτινοβολία.

Η Μαρία Μαντελέν Ντόλμανς του Καθολικού Πανεπιστημίου του Βελγίου ανακοίνωσε την ανακάλυψη μίας πρωτεΐνης η οποία παρομοιάζει τη δομή και τη σταθερότητα του φυσικού ιστού που υπάρχει στη γυναικεία ωοθήκη. Η πρωτεϊνη αυτή χρησιμεύει ως μια «σκαλωσιά» πάνω στην οποία μπορούν να τοποθετηθούν τα ωοθυλάκια της γυναίκας και στη συνέχεια να μεταμοσχευθεί στο σώμα της.

Υπό την επίδραση των ορμονών της υπόφυσης, η ωοθήκη λειτουργεί και παράγει τις γυναικείες ορμόνες και τα ωάρια.

Η τεχνική αυτή αποτελεί την εναλλακτική λύση στις περιπτώσεις συστηματικών καρκίνων οπότε αντενδείκνυται η κατάψυξη ωοθηκικού ιστού. Στις περιπτώσεις αυτές, η μεταμόσχευση κατεψυγμένου ωοθηκικού ιστού οδήγησε κάποιες φορές στην επανεμφάνιση του καρκίνου (πχ λευχαιμία) λόγω της ύπαρξης «κρυμμένων» καρκινικών κυττάρων στο μόσχευμα.

Με την καινούρια τεχνική, αυτό αποφεύγεται επειδή μεμονωμένα ωοθυλάκια τοποθετούνται στην βιολογική «σκαλωσιά» και στη συνέχεια η «τεχνητή ωοθήκη» μεταμοσχεύεται.
Στις υπογόνιμες γυναίκες, η «τεχνητή ωοθήκη» θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σε περιπτώσεις βλάβης των ωοθηκών, όπως παραδείγματος χάριν εξαιτίας ενδομητρίωσης ή πυελικής φλεγμονής.

Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα εδώ: http://www.springer.com/…/scientists-develop-new-a…/15302302

 

Είναι η ενδομητρίωση γενετική νόσος;

Είναι η ενδομητρίωση γενετική νόσος;

Άρθρο του Ι. Σούση

Μαιευτήρα Γυναικολόγου, Ιατρού Αναπαραγωγής

Νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Nature εξέτασε τα δεδομένα 17,000 ασθενών που πάσχουν από ενδομητρίωση.

Βρέθηκε ότι γονίδια τα οποία παίζουν ρόλο στη δράση των γυναικείων ορμονών μπορεί να έχουν σημαντικό ρόλο και στην εμφάνιση της πάθησης.

Είναι ήδη γνωστό ότι η ενδομητρίωση είναι οιστρογονοεξαρτώμενη, αλλά οι μηχανισμοί ανάπτυξής της παραμένουν άγνωστοι.

Για να ρίξουν φως σε αυτούς ακριβώς τους μηχανισμούς, οι ερευνητές ανέλυσαν τα γενετικά δεδομένα ασθενών ευρωπαϊκής και ιαπωνικής καταγωγής. Συνολικά τα δεδομένα αφορούσαν 17.045 γυναίκες με ενδομητρίωση και 191.596 στην ομάδα ελέγχου.

Τα αποτελέσματα της έρευνας επιβεβαίωσαν το ρόλο για 9 από τα 11 γονίδια, τα οποία είχε διαπιστωθεί σε προηγούμενες ευρωπαϊκές μελέτες ότι παίζουν ρόλο στην ενδομητρίωση. Πέντε καινούρια γονίδια βρέθηκαν, που αυξάνουν σημαντικά τον κίνδυνο εμφάνισης ενδομητρίωσης και τα οποία επηρεάζουν τα μονοπάτια δράσης των γυναικείων ορμονών.

Αυτά τα ευρήματα μας δίνουν την ευκαιρία να κάνουμε πιο εξειδικευμένη λειτουργική έρευνα για τα αίτια της ενδομητρίωσης και πιθανόν να συμβάλλουν στην ανάπτυξη νέων φαρμάκων για τη θεραπεία της νόσου.

Μπορείτε να διαβάσετε τα αποτελέσματα της έρευνας εδώ:
https://www.nature.com/articles/ncomms15539#abstract


Image credit: https://gr.pinterest.com/pin/214484000981812885/

Ο θηλασμός προστατεύει από την ενδομητρίωση

Ο θηλασμός προστατεύει από την ενδομητρίωση

Άρθρο του Ι. Σούση

Μαιευτήρα Γυναικολόγου, Ιατρού Αναπαραγωγής

Οι γυναίκες που έχουν θηλάσει τα παιδιά τους για μεγάλο χρονικό διάστημα έχουν μειωμένο κίνδυνο να διαγνωστούν με ενδομητρίωση, σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μεγαλύτερης ανάλυσης στοιχείων που έχει γίνει μέχρι τώρα.

Οι ερευνητές του νοσοκομείου Brigham and Women’s της Βοστόνης ανέλυσαν στοιχεία από τη έρευνα Nurses’ Health Study II, η οποία είχε θέσει υπό ιατρική παρακολούθηση δεκάδες χιλιάδες γυναίκες και κατέγραψε στοιχεία για περισσότερα από 20 χρόνια.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, η οποία δημοσιεύεται στην επιστημονική επιθεώρηση British Medical Journal, από τις 72,394 γυναίκες που είχαν μία ή περισσότερες κυήσεις (διάρκειας τουλάχιστον 6 μηνών) οι 3,296 διαγνώστηκαν λαπαρασκοπικά με ενδομητρίωση μετά την πρώτη τους εγκυμοσύνη.

Οι ερευνητές κατέγραψαν για πόσο διάστημα είχε θηλάσει τα παιδιά της κάθε γυναίκα, πόσος χρόνος ήταν αποκλειστικός θηλασμός και πόσος χρόνος πέρασε από τον πρώτο τοκετό.

Σε σύγκριση με τις γυναίκες που θήλασαν για λιγότερο από έναν μήνα ανά εγκυμοσύνη, εκείνες που θήλασαν για έναν χρόνο ή περισσότερο, διαπιστώθηκε ότι είχαν 32% μικρότερες πιθανότητες διαγνωστούν με ενδομητρίωση.

Για κάθε επιπλέον τρεις μήνες θηλασμού ανά εγκυμοσύνη, ο κίνδυνος εκδήλωσης ενδομητρίωσης μειώθηκε κατά 8%. Η μείωση αυτή ήταν ακόμα μεγαλύτερη για τις γυναίκες που είχαν αναφέρει αποκλειστικό θηλασμό και έφθανε το 14% για κάθε τρεις επιπλέον μήνες αποκλειστικού θηλασμού ανά κύηση.

Όσες γυναίκες είχαν θηλάσει αποκλειστικά, συνολικά για 1,5 χρόνο ή περισσότερο στην αναπαραγωγική τους ζωή, είχαν 30% μικρότερο κίνδυνο να διαγνωστούν με ενδομητρίωση.

Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η επιλόχεια αμηνόρροια (προσωρινή απουσία εμμηνορρυσίας όταν η γυναίκα θηλάζει) αποτελεί παράγοντα που επηρεάζει την σχέση θηλασμού και εκδήλωσης ενδομητρίωσης

«Ο θηλασμός αλλάζει πολλές από τις γυναικείες ορμόνες, περιλαμβανομένης της οξυτοκίνης, των οιστρογόνων, της ορμόνης απελευθέρωσης γοναδοτροπίνης, για τις οποίες υπάρχουν αποδείξεις ότι παίζουν ρόλο στην παθοφυσιολογία της ενδομητρίωσης», αναφέρεται στα συμπεράσματα της μελέτης.

Η ενδομητρίωση είναι η δεύτερη συχνότερη -μετά το ινομύωμα- γυναικολογική πάθηση. Το ενδομήτριο, η λεπτή εσωτερική επένδυση της μήτρας, για άγνωστο λόγο, αναπτύσσεται και λειτουργεί εκτός μήτρας (πχ στις ωοθήκες, στο περιτόναιο, στο έντερο, στην κύστη, πίσω από τη μήτρα). Ο ιστός αυτός δημιουργεί φλεγμονή και συνήθως πόνο.

Το 30%-50% των ασθενών με ενδομητρίωση εμφανίζουν υπογονιμότητα.

Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα εδώ:

http://www.bmj.com/content/358/bmj.j3778

http://contemporaryobgyn.modernmedicine.com/node/440443

 

Visit Us On FacebookVisit Us On Google PlusVisit Us On Linkedin