News

Ενδομητρίωση: Τα “ναι” και τα “όχι” στη διατροφή

Ενδομητρίωση: Τα “ναι” και τα “όχι” στη διατροφή

Μία στις δέκα γυναίκες πάσχουν από ενδομητρίωση, μία μυστηριώδη ασθένεια, με συμπτώματα που μοιάζουν με εκείνα άλλων γυναικολογικών παθήσεων.

Η ενδομητρίωση είναι χρόνια πάθηση, κατά την οποία ιστός όμοιος με αυτόν που καλύπτει σαν φόδρα το εσωτερικό τοίχωμα της μήτρας (ενδομήτριο) αναπτύσσεται σε λάθος σημεία, όπως παραδείγματος χάριν στις ωοθήκες ή στις σάλπιγγες. Κάθε μήνα, το ενδομήτριο ανανεώνεται και το παλιό αποβάλλεται με το αίμα της περιόδου.

Τα βασικά συμπτώματα της ενδομητρίωσης είναι συνήθως έντονος πόνος τις ημέρες της περιόδου και κατά την ερωτική επαφή, αλλά και υπογονιμότητα.

Κατά μέσο όρο περνούν 7 έως 12 χρόνια πριν γίνει η διάγνωση της ενδομητρίωσης.

Μελέτες έχουν δείξει ότι μία υγιεινή διατροφή, πλούσια σε φρούτα, λαχανικά, λιπαρά ωμέγα-3 και προϊόντα ολικής άλεσης συνδέονται με μειωμένα ποσοστά εμφάνισης της ενδομητρίωσης ή μείωσης της έντασης των συμπτωμάτων. Στόχος είναι η διατροφή να συμβάλει στη μείωση των φλεγμονών και τη ρύθμιση των επιπέδων των οιστρογόνων, των ορμονών που «τρέφουν» την ενδομητρίωση.

Τροφές που πρέπει να αποφεύγετε:

  • Τρανς λίπαρα: μελέτες έχουν δείξει ότι η αυξημένη κατανάλωση τρανς λιπαρών συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο να παρουσιάσει μία γυναίκα ενδομητρίωση. Τα τρανς λιπαρά υπάρχουν κυρίως σε επεξεργασμένα, συσκευασμένα και τηγανιτά φαγητά και σε fast food.
  • Κόκκινο κρέας: η συστηματική κατανάλωση κόκκινου κρέατος και επεξεργασμένων κρεάτων, έχουν συνδεθεί με ιδιαίτερα αυξημένο κίνδυνο εκδήλωσης ενδομητρίωσης
  • Ζάχαρη: μελέτες έχουν δείξει ότι η υπερβολική κατανάλωση ζάχαρης επηρεάζει την έκκριση της ινσουλίνης, που με τη σειρά της εμπλέκεται στην παραγωγή οιστρογόνων και μπορεί να αυξήσει τα επίπεδά τους. Η ζάχαρη εμποδίζει την παραγωγή προσταγλανδινών, που είναι αντιφλεγμονώδεις.
  • Γλουτένη: μελέτη έδειξε σημαντική μείωση του πόνου που προκαλεί η ενδομητρίωση στο 75% των γυναικών που αφαίρεσαν από τη διατροφή τους τη γλουτένη
  • Τροφές που προκαλούν φλεγμονώδεις αντιδράσεις (όπως αλκοολούχα και καφεϊνούχα ποτά, τρόφιμα που περιέχουν γλουτένη, κορεσμένα και τρανς λιπαρά και κόκκινο κρέας)

Είναι καλό να καταναλώνετε:

Τρόφιμα που καταπολεμούν τις φλεγμονές, γεμάτα βιταμίνες και ιχνοστοιχεία. Καλό είναι να προτιμάτε τροφές πλούσιες σε:

  • Φυτικές ίνες (φρούτα, λαχανικά, όσπρια και τρόφιμα ολικής άλεσης)
  • Σίδηρο (σπανάκι, μπρόκολο, σταφίδες, ξηροί καρποί, φασόλια, φακές)
  • Ωμέγα-3 λιπαρά οξέα (σολομός, σαρδέλες, ρέγκα, καρύδια, λιναρόσποροι, σπόροι τσία, λιναρόσπορος, λαχανάκια Βρυξελλών)
  • Αντιοξειδωτικά (φρούτα και λαχανικά με έντονα χρώματα, όπως σπανάκι, πορτοκάλια και τα μούρα, μαύρη σοκολάτα, ξηροί καρποί)

Κάθε οργανισμός είναι διαφορετικός και είναι πολύ χρήσιμο να κρατάτε σημειώσεις για τις τροφές που βλέπετε ότι μειώνουν τα συμπτώματα της ενδομητρίωσης και εκείνες που σας πειράζουν όταν τις καταναλώνετε.

Η συμβολή ενός εξειδικευμένου διατροφολόγου είναι εξαιρετικά χρήσιμη, καθώς μπορεί να σας βοηθήσει να δημιουργήσετε ένα εξατομικευμένο πρόγραμμα ισορροπημένης υγιεινής διατροφής που να ταιριάζει στις δικές σας ανάγκες και να περιέχει τρόφιμα που σας αρέσουν.

 

Οι κύστεις στις ωοθήκες υπογόνιμων γυναικών με ενδομητρίωση επηρεάζουν αρνητικά τον αριθμό των ωαρίων και την ποιότητά τους

Οι κύστεις στις ωοθήκες υπογόνιμων γυναικών με ενδομητρίωση επηρεάζουν αρνητικά τον αριθμό των ωαρίων και την ποιότητά τους

Ο πόνος και η υπογονιμότητα είναι τα δύο βασικά συμπτώματα της ενδομητρίωσης. Εκτιμάται ότι οι γυναίκες που πάσχουν από ενδομητρίωση είναι 30-50% πιο πιθανό να είναι υπογόνιμες.

Οι μηχανισμοί της υπογονιμότητας που σχετίζεται με την ενδομητρίωση είναι ακόμα άγνωστοι. Μπορεί να οφείλονται στις εστίες ενδομητρίωσης στις ωοθήκες, στη διαταραχή της ανατομίας της πυέλου, σε ορμονική ανισορροπία ή στη χειρότερη ποιότητα των ωαρίων που παράγουν οι γυναίκες με ενδομητρίωση.

Οι ερευνητές αξιολόγησαν την ποιότητα των ωαρίων σε γυναίκες με υπογονιμότητα που συνδέεται με την ενδομητρίωση και διαπίστωσαν ότι ο αριθμός και η ποιότητα των ωαρίων που παράγουν επηρεάζονται αρνητικά από τις κύστεις των ωοθηκών.

Η ποιότητα των ωαρίων μιας γυναίκας επηρεάζεται ιδιαίτερα όταν μια μεγάλη κύστη των ωοθηκών (ενδομητρίωμα), που μερικές φορές ονομάζεται σοκολατοειδής κύστη, έχει διάμετρο μεγαλύτερη από 3 εκατοστά.

Η χειρουργική αφαίρεση των κύστεων των ωοθηκών δεν αποκαθιστά την ικανότητα των ωοθηκών να παράγουν ωάρια, σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης. “Τα ενδομητριώματα επηρεάζουν αρνητικά τον αριθμό των ωαρίων στην ωοθήκη. Ακόμα και μετά την κυστεκτομή τα ενδομητριώματα έχουν συνεχιζόμενη επιβλαβή επίπτωση στο ωοθηκικό απόθεμα” σύμφωνα με τους ερευνητές.

Γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας, 29-40 ετών, που υποβλήθηκαν σε εξωσωματική γονιμοποίηση (IVF) ή μικρογονιμοποίση ωαρίων (ICSI) συμμετείχαν στη μελέτη που διεξήχθη μεταξύ 2018 και 2019 από επιστήμονες του Ιατρικού Ινστιτούτου του Πανεπιστημίου RUDN και της Nova Clinic, ενός κέντρου αναπαραγωγής και γενετικής στη Ρωσία.

Οι γυναίκες χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες. Η ομάδα 1 περιελάμβανε 50 ασθενείς με επαναλαμβανόμενα ενδομητριώματα. Η ομάδα 2 περιελάμβανε 50 γυναίκες που είχαν υποβληθεί σε χειρουργική αφαίρεση ενδομητριωμάτων. Η ομάδα 3, ομάδα ελέγχου, περιλάμβανε 30 ασθενείς χωρίς ενδομητρίωση, που είχαν υπογονιμότητα σαλπιγγικού παράγοντα.

Η ποιότητα των ωαρίων προσδιορίστηκε σε όλους τους κύκλους IVF / ICSI. Οι ερευνητές αξιολόγησαν τον αριθμό των καταβολών ωαρίων και τα καταμέτρησαν υπερηχογραφικά (antral follicle count AFC). Στη συνέχεια κατέγραψαν τον αριθμό των ωαρίων που συλλέχθηκαν από κάθε γυναίκα και αξιολόγησαν τα κύρια μορφολογικά χαρακτηριστικά τους.

Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν ότι και οι δύο ομάδες γυναικών με υπογονιμότητα που σχετίζεται με την ενδομητρίωση είχαν λιγότερες καταβολές ωαρίων, γεγονός που υποδηλώνει ότι οι ωοθήκες έχουν μειωμένη ικανότητα να παράγουν ωάρια σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου. Από τις ωοθήκες των ασθενών με ενδομητρίωση ελήφθησαν συγκριτικά λιγότερα ωάρια.

Η μορφολογική ανάλυση έδειξε ότι οι ασθενείς με ενδομητρίωση παρήγαγαν πιο ανώριμα ωάρια, σε πρώιμα στάδια ανάπτυξης που ονομάζονται μετάφαση Ι ή στο στάδιο βλαστικού κυστιδίου. Αυτές οι γυναίκες παρήγαγαν επίσης λιγότερα καλής ποιότητας ωάρια μετάφασης II, τα οποία είναι ώριμα και έτοιμα για γονιμοποίηση. Το γεγονός αυτό δείχνει μειωμένη ποιότητα ωαρίων. Αυτό παρατηρήθηκε σε γυναίκες με ωοθήκες που είχαν ενδομητριώματα με διάμετρο μεγαλύτερη από 3 εκατοστά.

Η έρευνα έδειξε επίσης ότι 25% των ωαρίων που ελήφθησαν από ωοθήκη η οποία είχε σοκολατοειδή κύστη είχαν δομικές αλλαγές και σημάδια εκφυλιστικών αλλαγών.

Φάνηκε επίσης ότι τα ωάρια που ελήφθησαν από ασθενείς με ενδομητρίωση ήταν πιο δύσκολο να φθάσουν σε στάδιο που να είναι έτοιμα για γονιμοποίηση.

Η μελέτη δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Gynecological Endocrinology.

Ovarian cysts negatively affect number and quality of eggs in women with endometriosis-associated infertility

Ovarian cysts negatively affect number and quality of eggs in women with endometriosis-associated infertility

Pain and infertility are two main symptoms of endometriosis. It is estimated that women who suffer from endometriosis are 30-50% more likely to be infertile.

The mechanisms of endometriosis-associated infertility are still unknown. It may be caused by the formation of endometrial lesions on ovaries, anatomical distortions in the pelvis, hormonal imbalance or the inferior quality of the eggs.

Researchers assessed the quality of oocytes (eggs) in women with infertility associated with endometriosis and found that the number and quality of eggs they produce are negatively affected by ovarian cysts, thus also affecting the outcomes of assisted reproduction.

The quality of a woman’s eggs is particularly affected when a large ovarian cyst (endometrioma) sometimes called chocolate cyst has a diameter larger than 3 cm.

Surgical removal of ovarian cysts does not restore the ovaries’ capacity to produce eggs, the study suggests. “Endometriomas negatively affect the quality of oocyte and ovarian reserve, whereas endometriomas after cystectomy, have a deleterious and sustained effect on ovarian reserve” according to the researchers.

Infertile reproductive-aged women, between 29 and 40 years who underwent IVF and ICSI procedures participated in the study, conducted between 2018 and 2019 by scientists at the Medical Institute of the RUDN University and Nova Clinic, a center for reproduction and genetics, in Russia.

The women were divided into three groups. Group 1 included 50 patients with recurrent endometriomas, the ovarian cysts related to endometriosis. Group 2 included 50 women who had undergone surgical removal of endometriomas. Group 3, the control group included 30 patients without endometriosis, but who had tubal factor infertility.

Oocyte quality was determined across all IVF / ICSI cycles. The researchers assessed the number of antral follicles (ovarian follicles with the potential to release an oocyte) which were counted by ultrasound. They counted the number of oocytes collected from each woman and evaluated the main morphological characteristics of the oocytes.

The results showed that both groups of women with endometriosis-associated infertility had fewer antral follicles, indicating a lesser ability by the ovaries to produce oocytes, in comparison with the control group. Fewer oocytes were recovered from the ovaries of endometriosis patients.

The morphological analysis further revealed that endometriosis patients produced more immature oocytes -ones at early stages of development called metaphase I or germinal vesicle stage. These women also produced less high-quality oocytes, those in metaphase II, which are ready for fertilization. This indicated a decline in the quality of the oocytes. Such deterioration was observed from ovaries containing larger endometriomas of more than 3 cm in diameter.

Individual analyses demonstrated that 25% of the oocytes extracted from an ovary containing an endometrial cyst had structural changes and various signs of degenerative changes.

At the same time, it was more difficult to induce the maturation of oocytes in the lab to a stage they are ready for fertilization when they were collected from endometriosis patients.

The study, “Oocyte quality in women with infertility associated endometriosis” was published in the journal Gynecological Endocrinology.

 

Therapeutic potential of ginseng component for endometriosis

Therapeutic potential of ginseng component for endometriosis

An active ingredient of the ginseng medicinal plant may suppress endometriosis by regulating cell death and blood vessel formation processes in the endometrium or lining of the uterus, a study in cells from patients suggests.

Endometriosis has long been considered a disease of uncontrolled and aberrant growth of endometrium tissue outside of the uterus, but the exact molecular mechanisms disrupted in this disorder remain unknown.

Research indicates that there is not just one single molecular culprit, but several signaling pathways that contribute to the disease mechanism of endometriosis, including ones involved in cell proliferation, cell adhesion and programmed death (apoptosis), blood vessel formation (angiogenesis), and immune function.

The protein complex NF-kappaB (NF-kB) is involved in such processes, and has been shown to favor the development and maintenance of endometriosis by preventing cell death and stimulating proliferation of various cell types, like endometrial and endometriosis-related cells, as well as inflammation.

Ginsenoside Rg3 is a main effective component extracted from ginseng, which is a Chinese medical herb,” the scientists wrote.

In rats, the compound was seen to inhibit the development of new endometriosis lesions, reduce the volume of existing lesions, and halt the formation of new blood vessels. Nonetheless, the effects of Rg3 on endometriosis-related cells from people is still poorly understood.

Investigators at the Women Health Center of Shanxi and Children’s Hospital of Shanxi, in China, evaluated this compound on human endometrial cells in a lab dish.

Endometrial tissue samples were obtained from six women (ages 28-40 years) with ovarian endometriosis and regular menstrual cycles. Using tissue from their endometrial lesions, scientists grew endometrial stromal cells, or connective tissue cells found in the endometrium, in the lab.

Cells were then treated with five distinct doses of Rg3 (0, 25, 50, 100, and 150 mg/mL) and the compound’s effects were evaluated at 24, 48 and 72 hours post-treatment.

Ginsenoside Rg3 was found to stop the cells from spreading in a time- and dose-dependent manner, with higher doses being associated with lesser cell proliferation.

Scientists reported that after “48, 72h, 100 mg/mL and 150 mg/mL of concentration of Rg3 inhibited the viability of human ectopic endometrial cells,” which was found to be statistically significant in comparison to untreated cells.

Rg3 also significantly lowered levels of the NF-κB p65 subunit and the protein TNF-α in diseased cells, suggesting the NF-κB pathway plays a role in the mechanism of endometriosis. Of note, women with endometriosis are known to have very active NF-κB and high serum levels TNF-α, a potent NF-κB inducer.

A significant decrease in the concentration of vascular endothelial growth factor (VEGF), which stimulates new blood vessel formation, and a significant increase in the levels of caspase 3, a protein that regulates the apoptosis process, were also seen after Rg3 was used.

When TNF-α was administered together with Rg3, the latter was able to neutralize TNF-α-induced changes, including cell death and blood vessel formation.

Our results indicate that Ginsenoside Rg3 suppresses endometriosis by reducing the viability of human ectopic [outside of the normal location] endometrial stromal cells involving the nuclear factor-kappaB signaling pathway,” the researchers concluded.

NF-κB signaling pathway may be a potential target in the process of the Rg3 treatment for endometriosis,” they added.

The study, “Ginsenoside Rg3 attenuates endometriosis by inhibiting the viability of human ectopic endometrial stromal cells through the nuclear factor-kappaB signaling pathway” was published in the Journal of Gynecology Obstetrics and Human Reproduction.

Source: https://bit.ly/2qqvB4H

Συστατικό του τζίνσενγκ καταστέλλει την ενδομητρίωση

Συστατικό του τζίνσενγκ καταστέλλει την ενδομητρίωση

Άρθρο του Ι.Σούση

Μαιευτήρα-Γυναικολόγου, Ιατρού Αναπαραγωγής 

Ένα ενεργό συστατικό του φαρμακευτικού φυτού ginseng μπορεί να καταστείλει την ενδομητρίωση ρυθμίζοντας τις διεργασίες κυτταρικού θανάτου και σχηματισμού αιμοφόρων αγγείων στο ενδομήτριο, σύμφωνα με μια μελέτη σε κύτταρα από ασθενείς.

Στην ενδομητρίωση ιστός του ενδομητρίου αναπτύσσεται ανεξέλεγκτα εκτός μήτρας, αλλά οι ακριβείς μοριακοί μηχανισμοί που διαταράσσονται στην ενδομητρίωση παραμένουν άγνωστοι.

Οι έρευνες δείχνουν ότι δεν υπάρχει μόνο ένας “μοριακός ένοχος”, αλλά πολλά μονοπάτια μοριακής σηματοδότησης που συμβάλλουν στον μηχανισμό της ενδομητρίωσης, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που εμπλέκονται στον πολλαπλασιασμό των κυττάρων, στην κυτταρική προσκόλληση και στις λειτουργίες προγραμματισμένου θανάτου (απόπτωση), και σχηματισμού αιμοφόρων αγγείων (αγγειογένεση).

Το σύμπλεγμα πρωτεΐνης NF-kappaB (NF-kB) εμπλέκεται σε τέτοιου είδους διαδικασίες και έχει αποδειχθεί ότι ευνοεί την ανάπτυξη και διατήρηση της ενδομητρίωσης, επειδή εμποδίζει τον κυτταρικό θάνατο και διεγείρει τον πολλαπλασιασμό διαφόρων κυτταρικών τύπων, όπως κύτταρα του ενδομητρίου και κύτταρα που σχετίζονται με την ενδομητρίωση, καθώς και τις φλεγμονές.

“Το Ginsenoside Rg3 είναι ένα κύριο δραστικό συστατικό που εξάγεται από το τζινσενγκ, ένα βότανο που χρησιμοποιείται στην κινεζική ιατρική”, αναφέρουν οι ερευνητές.

Σε πειράματα που έγιναν σε αρουραίους, αυτή η ένωση φάνηκε ότι αναστέλλει την ανάπτυξη νέων εστιών ενδομητρίωσης, μειώνει τον όγκο των υπαρχουσών εστιών και σταματά τη δημιουργία νέων αιμοφόρων αγγείων.

Καθώς γνωρίζουμε λίγα πράγματα για την επίδραση του Rg3 στις γυναίκες με ενδομητρίωση, ερευνητές του Γυναικολογικού Κέντρου τους Σανξί και του Παιδιατρικού Νοσοκομείου της Σανξί μελέτησαν στο εργαστήριο τη δράση της χημικής ένωσης σε δείγματα ενδομητρικού ιστού από έξι γυναίκες ηλικίας 28-40 ετών. Οι γυναίκες έπασχαν από ενδομητρίωση των ωοθηκών και είχαν τακτικούς έμμηνους κύκλους.

Χρησιμοποίησαν ιστό από εστίες ενδομητρίωσης και καλλιέργησαν στο εργαστήριο στρωματικά κύτταρα ενδομητρίωσης ή τα κύτταρα συνδετικού ιστού που υπάρχει στο ενδομήτριο, τα οποία επεξεργάστηκαν με διαφορετικές δόσεις Rg3 και κατέγραψαν τη δράση της ένωσης 24, 48 και 72 ώρες μετά τη θεραπεία.

Διαπίστωσαν ότι το Rg3 εμποδίζει τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων ανάλογα με το χρόνο και τη δόση που χορηγήθηκε. Οι επιστήμονες ανέφεραν ότι μετά από 72 ώρες και αγωγή με Rg3 τα κύτταρα ενδομητρίωσης των γυναικών πέθαναν.

Μετά τη θεραπεία με Rg3 μειώθηκε σημαντικά η συγκέντρωση του παράγοντα που διεγείρει τον σχηματισμό αιμοφόρων αγγείων και αυξήθηκε η κασπάση 3, πρωτεϊνη που ρυθμίζει τη διαδικασία απόπτωσης.

“Τα αποτελέσματά μας υποδεικνύουν ότι το Ginsenoside Rg3 καταστέλλει την ενδομητρίωση μειώνοντας τη βιωσιμότητα των εκτοπικών στρωματικών κυττάρων του ενδομητρίου”, κατέληξαν οι ερευνητές.

Το μπότοξ μειώνει τους σπασμούς της ενδομητρίωσης

Το μπότοξ μειώνει τους σπασμούς της ενδομητρίωσης

Άρθρο του Ι.Σούση, Ιατρού Αναπαραγωγής

Οι μυικοί σπασμοί στην πυελική χώρα από τους οποίους υποφέρουν οι ασθενείς με ενδομητρίωση, μπορεί να θεραπευθούν με τη χρήση μπότοξ και να βελτιωθεί έτσι η ποιότητα της ζωής των ασθενών, σύμφωνα με τα αποτελέσματα μικρής έρευνας που δημοσιεύθηκαν στην επιστημονική επιθεώρηση Regional Anesthesia & Pain Medicine.

Οι ενέσεις αλλαντικής τοξίνης (botoxείναι εκπληκτικά αποτελεσματικές στη μείωση του πόνου, με αποτέλεσμα να μην χρειάζονται οι ασθενείς τόσα παυσίπονα”, είπε η νευρολόγος Πάμελα Στράτον, επικεφαλής της έρευνας. “Πολλές γυναίκες είχαν αναφέρει ότι ο πόνος παίζει σημαντικό ρόλο στην ποιότητα της ζωής τους και αυτή η θεραπεία μπορεί να τους δώσει πίσω τη ζωή τους”

Υπολογίζεται ότι 176 εκατομμύρια γυναίκες παγκοσμίως πάσχουν από ενδομητρίωση, ασθένεια που μπορεί να οδηγήσει σε υπογονιμότητα και να προκαλέσει χρόνιο πόνο. Οι συνήθεις θεραπείες περιλαμβάνουν χορήγηση ορμονών και χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση των εστιών της ενδομητρίωσης. Παρά τις θεραπείες, σε κάποιες περιπτώσεις ο πόνος, που σχετίζεται με σπασμούς του πυελικού εδάφους είναι ένα πρόβλημα που εξακολουθεί να υφίσταται σε γυναίκες με ενδομητρίωση, ακόμα και μετά την επέμβαση και τη χορήγηση ορμονικής θεραπείας.

Οι ερευνητές χορήγησαν διακολπικά στις γυναίκες που πάσχουν από χρόνιο πυελικό πόνο της ενδομητρίωσης μια ένεση της τοξίνης botulinum, που ονομάζεται onabotulinumtoxinA, ή onaBoNTA, ενώ υπήρχε και μία ομάδα γυναικών που λάμβανε εικονικό φάρμακο (placebo).

Δέκα από τις 13 γυναίκες που συμμετείχαν στη μελέτη επέλεξαν να κάνουν την ένεση onaBoNTA, η οποία εγχύθηκε διακολπικά στους πυελικούς μύες σε δόσεις 100 μονάδων (25 μονάδες / κ.εκ.).

Οι ερευνητές παρακολούθησαν τις ασθενείς για τέσσερις μήνες μετά την ένεση και αξιολόγησαν τα αποτελέσματα της έγχυσης μετρώντας τις αλλαγές που υπήρχαν στους σπασμούς, τον πόνο και την αδυναμία να ανταπεξέλθουν στην καθημερινότητα.

Στην αρχή της μελέτης (πριν από την ένεση), οκτώ από τις 10 γυναίκες που έκαναν ένεση είχαν σπασμούς στους πυελικούς μυς τους, καθώς και έντονο πόνο.

Ένα μήνα μετά την ένεση onaBoNTA, τα ποσοστά σπασμών μειώθηκαν σημαντικά ή σταμάτησαν να υφίστανται σε όλες τις ασθενείς. Οι περισσότερες ασθενείς (8 από τις 10) ανέφεραν μόνο ήπιο πόνο ή καθόλου πόνο, ενώ οι μισές δεν χρειάζονταν πια παυσίπονα. Δύο μήνες μετά την ένεση, ο πόνος μειώθηκε σε όλες τις ασθενείς.

Η ευεργετική δράση της έγχυσης onaBoNTA σταμάτησε σε τρεις γυναίκες 6-11 μήνες μετά την ένεση. Οι τρεις ζήτησαν από τους ερευνητές να τους κάνουν και νέα ένεση onaBoNTA. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν ήπιες και παροδικές.

Τα ευρήματα δείχνουν ότι “η ένεση onaBoNTA μείωσε για τουλάχιστον 6 μήνες τον πόνο, τους σπασμούς και την αδυναμία να ανταπεξέλθουν στην καθημερινότητα για έως και 11 μήνες.

Η αλλαντική τοξίνη (μπότοξ) μπλοκάρει τα νευρικά σήματα που θα προκαλούσαν σύσπαση των μυών και χρησιμοποιείται τους μυς να συσπαστούν και έχουν χρησιμοποιηθεί για να θεραπευθούν ημικρανίες και ορισμένα κινητικά προβλήματα.

Πολλοί γιατροί χρησιμοποιούν μπότοξ για να βοηθήσουν τους ασθενείς τους, αλλά ο καθένας χρησιμοποιεί διαφορετικές τεχνικές και μεθόδους, διαφορετικές μάρκες της τοξίνης και διαφορετικές δόσεις. Αυτή η έρευνα θα βοηθήσει να υπάρξουν πρωτόκολλα για την θεραπεία του πυελικού πόνου”, είπαν οι ερευνητές.

Μεγαλύτερες κλινικές έρευνες πρέπει να γίνουν για να επιβεβαιωθούν τα ευρήματα, αλλά και να μάθουμε περισσότερα για τους μηχανισμούς του χρόνιου πυελικού πόνου και πως βοηθά το μπότοξ στην αντιμετώπισή του.

 

Visit Us On FacebookVisit Us On Google PlusVisit Us On Linkedin