Άρθρο του Ι.Σούση, Ιατρού Αναπαραγωγής

Μια προοπτική μελέτη κοόρτης κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι γυναίκες που είχαν υποστεί σοβαρή και/ή χρόνια κακοποίηση διαφόρων ειδών κατά τη διάρκεια της παιδικής τους ηλικίας και της εφηβείας είχαν 79% υψηλότερο κίνδυνο να πάθουν ενδομητρίωση (η οποία διαγνώστηκε λαπαροσκοπικά).

Η σοβαρή κακοποίηση προσδιορίστηκε ως κλοτσιές, δαγκώματα, γροθιές ή σωματική επίθεση περισσότερες από μία φορές ή προσπάθεια πνιγμού ή καψίματος έστω και μία φορά. Η σοβαρή σεξουαλική κακοποίηση προσδιορίστηκε ως εξαναγκασμός σε σεξουαλική δραστηριότητα τόσο κατά την παιδική όσο και την εφηβική ηλικία.

“Διαπιστώσαμε ισχυρότερη συσχέτιση στις γυναίκες των οποίων η ενδομητρίωση διαγνώστηκε ως αποτέλεσμα συμπτωμάτων πυελικού πόνου”, δήλωσε η επικεφαλής της έρευνας Χόλι Χάρις, επίκουρη  καθηγήτρια επιδημιολογίας στο Κέντρο Έρευνας Καρκίνου Fred Hutchinson στο Σιάτλ της Ουάσινγκτον.

Προηγούμενες μελέτες της ερευνητικής ομάδας της Δρ. Χάρις είχαν δείξει ότι η κακοποίηση στην παιδική ηλικία συνδέεται με την εμφάνιση ινομυωμάτων της μήτρας και την υπέρταση.

«Δεδομένων των πρόσφατων ερευνών που συνδέουν την ενδομητρίωση με την υπέρταση, ήταν λογικό να εξετάσουμε τη σχέση μεταξύ κακοποίησης και κινδύνου εκδήλωσης ενδομητρίωσης», δήλωσε η Δρ.Χάρις.

Για τη μελέτη, η οποία δημοσιεύθηκε στην έγκυρη επιστημονική επιθεώρηση Human Reproduction, αναλύθηκαν δεδομένα από 60.595 προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες από το 1989 έως το 2013, στο πλαίσιο της έρευνας κοόρτης Nurses Health Survey II.

Οι συμμετέχουσες συμπλήρωσαν ένα ερωτηματολόγιο σχετικά με την έκθεσή τους σε βία.

Συνολικά 3.394 κρούσματα ενδομητρίωσης διαγνώστηκαν κατά τη διάρκεια 24 ετών παρακολούθησης.

Συνολικά, το 34% των γυναικών που συμμετείχαν στη μελέτη ανέφεραν μέτρια ή σοβαρή σωματική κακοποίηση κατά τη διάρκεια της παιδικής τους ηλικίας και το 11% ανέφεραν ότι είχαν εξαναγκαστεί να κάνουν σεξ, ενώ το 14% των γυναικών που διαγνώστηκαν με ενδομητρίωση είχαν ιστορικό σοβαρής σεξουαλικής κακοποίησης.

“Είναι εξαιρετικά σημαντικό να είναι σαφές ότι αυτά τα αποτελέσματα προφανώς δεν σημαίνουν σε καμία περίπτωση ότι όλες οι γυναίκες που έχουν ενδομητρίωση έχουν κακοποιηθεί”, δήλωσε η Δρ Χάρις. “Η κακοποίηση στην παιδική ηλικία και την εφηβεία είναι φαινόμενο που εμφανίζεται τόσο στις γυναίκες που πάσχουν όσο και στις γυναίκες που δεν πάσχουν από ενδομητρίωση.”

Η σύνδεση μεταξύ παιδικής κακοποίησης και ενδομητρίωσης ήταν πιο ισχυρή σε γυναίκες που δεν παρουσίαζαν υπογονιμότητα. Αυτή η ομάδα ανέφερε πιο συχνά πυελικό πόνο.

“Δυστυχώς, η κακοποίηση στην παιδική ηλικία είναι πραγματικότητα, αποτελεί σημαντικό ζήτημα δημόσιας υγείας και μπορεί να έχει μακροχρόνιες επιπτώσεις στην υγεία”, δήλωσε η Δρ Χάρις. “Επιπλέον, είναι σημαντικό να γνωρίζουν οι γυναίκες που πάσχουν από πυελικό πόνο (είτε πάσχουν από ενδομητρίωση είτε όχι) ότι αυτό δεν είναι φυσιολογικό.”

Όταν οι γυναίκες δηλώνουν στον γιατρό τους ότι ανησυχούν για αυτόν τον πόνο, δεν πρέπει να τις αγνοούν, ανεξάρτητα από την ηλικία ή το ιστορικό τους, σύμφωνα με τη Δρ Χάρις. “Υπάρχουν όλο και περισσότερες αποδείξεις ότι η ευαισθησία στον πόνο μπορεί αποτελεί σωματική «απάντηση» στο άγχος και το τραύμα που προκαλεί η κακοποίηση. Αυτό συμβαίνει όχι μόνο μεταξύ των γυναικών με ενδομητρίωση αλλά και μεταξύ των γυναικών που πάσχουν από άλλες παθήσεις που προκαλούν πόνο”.

 

Διαβάστε περισσότερα: https://academic.oup.com/humrep/article-abstract/33/9/1657/5055017?redirectedFrom=fulltext