About Jacob Soussis

Posts by Jacob Soussis:

Οι γυναίκες που επιθυμούν εγκυμοσύνη με υποβοηθούμενη αναπαραγωγή συνιστάται να την αποφύγουν αυτό το χρονικό διάστημα

Οι γυναίκες που επιθυμούν εγκυμοσύνη με υποβοηθούμενη αναπαραγωγή συνιστάται να την αποφύγουν αυτό το χρονικό διάστημα

Η Εθνική Αρχή Ιατρικώς Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής υιοθετεί τις προτάσεις της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Ανθρώπινης Αναπαραγωγής και Εμβρυολογίας (ESHRE) σχετικά με τα προληπτικά μέτρα που αφορούν τη λοίμωξη από τον κορωνοϊό Covid-19 και σε ανακοίνωσή της αναφέρει:

Συστήνουμε στις γυναίκες που επιθυμούν εγκυμοσύνη με υποβοηθούμενη αναπαραγωγή να αποφύγουν την εγκυμοσύνη σε αυτό το χρονικό διάστημα, ακόμη και εάν δεν πληρούν τα διαγνωστικά κριτήρια της λοίμωξης από τον Covid-19. Για τις γυναίκες που έχουν ήδη υποβληθεί σε πρόκληση ωοθυλακιορρηξίας, προτείνουμε την αναβολή της εγκυμοσύνης με κατάψυξη ωαρίων ή εμβρύων και μεταγενέστερη εμβρυομεταφορά”.

Η τελευταία οδηγία της ESHRE (European Society of Human Reproduction and Embryology) αναφέρει: “συνιστάται η κρυοσυντήρηση του γενετικού υλικού και η διενέργεια της ιατρικής πράξης μεταγενέστερα, σε ασφαλέστερες συνθήκες”.

Με βάση τις ανωτέρω οδηγίες θα ολοκληρωθούν μόνο τα εν εξελίξει περιστατικά που είναι ήδη σε διαδικασία διέγερσης

Περνάμε όλοι μαζί αυτή τη δύσκολη περίοδο. Όσες ασθενείς μου έχουν ξεκινήσει τη διαδικασία διέγερσης, θα συνεχίσουμε κανονικά μέχρι το στάδιο της κρυοσυντήρησης των ωαρίων ή των εμβρύων. Την εμβρυομεταφορά θα την προγραμματίσουμε αργότερα, ανάλογα με τις εξελίξεις.

Όταν ξεπεράσουμε την πανδημία του κορονοϊού, με ασφάλεια θα συνεχίσουμε τις προσπάθειες για να αποκτήσουν παιδί όλα τα ζευγάρια που το θέλουν. Με χαρά μπορώ να απαντήσω σε όποια απορία έχετε και μπορείτε να μου στείλετε τα ερωτήματά σας. 

Να φροντίζετε τους εαυτούς σας και να τηρείτε, σας παρακαλώ, όλα τα μέτρα προστασίας. Να είστε όλοι καλά. 

Length of pregnancy alters the child’s DNA

Length of pregnancy alters the child’s DNA

Researchers from Karolinska Institutet in Sweden have mapped the relationship between length of pregnancy and chemical DNA changes in more than 6,000 newborn babies. For each week’s longer pregnancy, DNA methylation changes in thousands of genes were detected in the umbilical cord blood. The study is published in Genome Medicine.

Premature birth, that is before 37 consecutive weeks’ of pregnancy, is common. Between 5 and 10% of all children in the world are born prematurely.

Most children will develop and grow normally, but premature birth is also linked to respiratory and lung disease, eye problems and neurodevelopmental disorders.

This is especially true for children who are born very or extremely prematurely. During the fetal period, epigenetic processes, i.e., chemical modification of the DNA, are important for controlling development and growth. One such epigenetic factor is DNA methylation, which in turn affects the degree of gene activation and how much of a particular protein is formed.

“Our new findings indicate that these DNA changes may influence the development of fetal organs,” says Simon Kebede Merid, first author of the study and PhD student at Karolinska Institutet, Department of Clinical Science and Education, Södersjukhuset.

The majority of observed DNA methylations at birth tended not to persist into childhood, but in 17% the levels were completely stable from birth to adolescence. The levels that you are born with in certain genes thus track with age.

“Now we need to investigate whether the DNA changes are linked to the health problems of those born prematurely,” says Professor Erik Melén, at the Department of Clinical Science and Education, Södersjukhuset.

Epigenetics is a hot research topic that links genes, the environment and health. This work was done within the international Pregnancy and Childhood Epigenetics (PACE) consortium. The work represents contributions from 26 studies.

Professor Melén’s group also contributed to the first PACE paper which showed that mother’s smoking during pregnancy changes DNA in newborns and lead two PACE studies showing effects of air pollution. Links to diseases such as asthma, allergy, obesity and even aging have also been shown.

“We hope that our new findings will contribute valuable knowledge about fetal development, and in the long term new opportunities for better care of premature babies to avoid complications and adverse health effects,” says Erik Melén.

Στο Βρετανικό κοινοβούλιο έφθασε το θέμα της ενδομητρίωσης

Στο Βρετανικό κοινοβούλιο έφθασε το θέμα της ενδομητρίωσης

Στο Βρετανικό κοινοβούλιο έφθασε το θέμα της ενδομητρίωσης και ξεκινούν οι ακροάσεις σε ειδική επιτροπή. Ασθενείς με ενδομητρίωση και γιατροί θα μιλήσουν για την μυστηριώδη αυτή ασθένεια από την οποία πάσχει η μία στις δέκα γυναίκες.

Στόχος της επιτροπής που ονομάζεται All Parliamentary Group for Endometriosis είναι να βρεθούν τρόποι ώστε να αυξηθούν τα ποσοστά διάγνωσης, αλλά και να βελτιωθεί η περίθαλψη των γυναικών που πάσχουν από ενδομητρίωση. Σε πολλές περιπτώσεις η διάγνωση της ασθένειας καθυστερεί από 7 εώς 12 χρόνια μετά την εμφάνιση των πρώτων συμπτωμάτων.

Μπορείτε να διαβάσετε το ενδιαφέρον άρθρο του BBC με τίτλο “Επιτέλους πιστεύουν τις γυναίκες με ενδομητρίωση” το οποίο αναφέρεται μεταξύ άλλων στην περίπτωση μίας ποινικολόγου στη Βρετανία, που αναγκάστηκε να αλλάξει καριέρα εξαιτίας του χρόνιου, εντονότατου πόνου της ενδομητρίωσης, που δεν της επέτρεπε να στέκεται όρθια στο δικαστήριο, αλλά και μίας παρουσιάστριας του BBC που πέρασε 20 ολόκληρα χρόνια παίρνοντας ισχυρά παυσίπονα, επειδή δεν είχε γίνει διάγνωστη της ενδομητρίωσης.

https://www.bbc.com/news/uk-england-beds-bucks-herts-51708887

 

 

 

Είναι η κληρονομική ενδομητρίωση; Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε

Είναι η κληρονομική ενδομητρίωση; Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε

Η ενδομητρίωση είναι μια περίπλοκη ασθένεια. Πολλοί παράγοντες πέραν της κληρονομικότητας μπορεί να αυξήσουν τις πιθανότητες μίας γυναίκας να πάθει ενδομητρίωση.

Οι γυναίκες με ενδομητρίωση είναι πιο πιθανό να έχουν συγγενή που πάσχει ή έπασχε από τη νόσο, σε σχέση με άλλες γυναίκες που δεν πάσχουν από ενδομητρίωση.

Υπάρχει κληρονομικότητα στην ενδομητρίωση;

Η έρευνα για την κληρονομικότητα της ενδομητρίωσης συνεχίζεται, ώστε να διαπιστωθεί ποια είναι τα υπεύθυνα γονίδια.

Οι αρχικές έρευνες δείχνουν ότι η κληρονομικότητα μπορεί να παίζει σημαντικό ρόλο στην ενδομητρίωση. Είναι όμως μάλλον απίθανο να είναι οι γενετικοί παράγοντες οι μοναδικοί ή οι πιο σημαντικοί παράγοντες που καθορίζουν τον κίνδυνο μία γυναίκας να εμφανίσει ενδομητρίωση.

Μελέτη του 2010, που περιελάμβανε 80 γυναίκες με ενδομητρίωση και 60 χωρίς ενδομητρίωση έδειξε ότι οι ασθενείς με ενδομητρίωση είχαν περισσότερες πιθανότητες να έχουν συγγενή με την ίδια πάθηση.

Περίπου το 5,9% των γυναικών με ενδομητρίωση που συμμετείχαν στην έρευνα είχε συγγενή πρώτου βαθμού με την ίδια πάθηση, σε σύγκριση με 3% των γυναικών που δεν έπασχαν από ενδομητρίωση και συμμετείχαν στην έρευνα.

Ενώ οι πιθανότητες να έχουν οι γυναίκες που πάσχουν από ενδομητρίωση συγγενή με την πάθηση ήταν σχεδόν διπλάσιες στην ομάδα της ενδομητρίωσης, η πιθανότητα παραμένει πολύ χαμηλή.

Στην ίδια μελέτη δεν διαπιστώθηκαν σημαντικές διαφορές στα συμπτώματα των γυναικών με οικογενειακό ιστορικό ενδομητρίωσης και εκείνων χωρίς.

Υπάρχουν πολλοί παράγοντες που κάνουν το θέμα περίπλοκο. Πολλοί γιατροί δεν είναι επαρκώς ενημερωμένοι για την ενδομητρίωση, με αποτέλεσμα οι ασθενείς να παραμένουν αδιάγνωστες ακόμα και για 12 χρόνια.

Έρευνα έδειξε ότι στη δεκαετία του 1970, το 70% των περιπτώσεων ενδομητρίωσης δεν είχαν διαγνωστεί, καθότι οι λαπαροσκοπικές τεχνικές δεν είχαν ευρεία εφαρμογή. Συνεπώς οι μητέρες ή άλλες κοντινές συγγενείς των γυναικών που πάσχουν σήμερα από ενδομητρίωση, δεν είχαν ποτέ διαγνωστεί με τη νόσο.

Υπάρχει γονίδιο της ενδομητρίωσης;

Οι ερευνητές αναζητούν συγκεκριμένα γονίδια που προκαλούν την ενδομητρίωση.

Είχε ενοχοποιηθεί η παραλλαγή ενός γονιδίου που ονομάζεται β1-509C / T, αλλά μετα-ανάλυση που έγινε δεν βρήκε σημαντική σχέση αυτού του γονιδίου με την ενδομητρίωση.

Μια ανασκόπηση του 2019 ανέφερε δεκάδες γονίδια από διαφορετικές έρευνες, τα οποία έχουν συνδεθεί με την ενδομητρίωση. Η επιστημονική κοινότητα όμως δεν έχει καταφέρει ακόμα να καταλήξει στο γονίδιο που προκαλεί τη νόσο.

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι η αλληλεπίδραση μεταξύ των γονιδίων και του περιβάλλοντος μπορεί να παίζει σημαντικό ρόλο. Έρευνα που έγινε πριν από τέσσερα χρόνια κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι επιγενετικοί παράγοντες (αυτοί που μπορούν να αλλάξουν την έκφραση ενός γονιδίου) παίζουν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της ενδομητρίωσης.

Μία γυναίκα δηλαδή που έχει ένα γονίδιο το οποίο αυξάνει τον κίνδυνο εκδήλωσης ενδομητρίωσης μπορεί να μην αναπτύξει την ασθένεια εάν δεν εκτεθεί σε ορισμένους επιγενετικούς παράγοντες κινδύνου, όπως το άγχος ή η ρύπανση.

Καθώς τα μέλη της οικογένειας ζουν συχνά σε παρόμοια περιβάλλοντα, κάποιοι επιγενετικοί παράγοντες κινδύνου μπορεί να είναι κοινοί σε μία οικογένεια.

Άλλοι παράγοντες κινδύνου για εκδήλωση ενδομητρίωσης

Οι ερευνητές έχουν καταλήξει σε ορισμένους παράγοντες κινδύνου που σχετίζονται με την ενδομητρίωση:

  • η περίοδος έρχεται πιο συχνά από το συνηθισμένο και έχει διάρκεια άνω των 7 ημερών

  • πρώτη περίοδος πριν την ηλικία των 11 ετών

Πέρα από την πιθανή γενετική σύνδεση, μία σειρά παραγόντων που αυξάνει τον κίνδυνο εκδήλωσης ενδομητρίωσης είναι:

  • κατανάλωση αλκοόλ

  • προχωρημένη ηλικία

  • οι καθημερινές μας συνήθειες και περιβαλλοντικοί παράγοντες όπως άγχος, έκθεση σε μόλυνση ή σε χημικές ουσίες που διαταράσσουν τις ορμόνες της γυναίκας

Ο κίνδυνος ενδομητρίωσης αυξάνεται με την ηλικία. Αυτό μπορεί να οφείλεται στη συσσώρευση των επιπτώσεων του τρόπου ζωής μίας γυναίκας και των περιβαλλοντικών παραγόντων ή θα μπορούσε οφείλεται στο γεγονός ότι τα γονίδια που συνδέονται με την ενδομητρίωση, αλλάζουν με την ηλικία.

Is endometriosis hereditary?

Is endometriosis hereditary?

Women with endometriosis may be more likely to have a close relative with the disease. However, research into the potential link is still developing.

Endometriosis is a complex condition. Many factors beyond heredity may increase a person’s risk of developing it.

Is endometriosis hereditary?

More research is necessary to determine if endometriosis has a hereditary component.

Preliminary research suggests that endometriosis may have a hereditary component. However, it is unlikely that genetics are the only or the most influential risk factor.

A 2010 study included 80 participants with endometriosis and 60 without it. Those with endometriosis were more likely to have a relative with the condition.

About 5.9% of participants with endometriosis had a first-degree relative with the condition, compared with just 3% of those without the disease.

While the likelihood of having a relative with the condition was almost doubled in the endometriosis group, the absolute risk was very low.

The study did not find significant differences in symptoms when they compared women with endometriosis and a family history of the disease and those with endometriosis but no family history.

There are many complicating factors. For example, many doctors were ill-informed about endometriosis until recently, and they often missed the diagnosis. Research indicates that as many as 70% of cases in the 1970s were undetected.

This means that mothers and other relatives of people with endometriosis may have had the condition but never received a diagnosis.

Is there an endometriosis gene?

Researchers continue to look for specific genetic causes of endometriosis.

One potential target is a variant of a gene called transforming growth factor β1 gene-509C/T. However, a 2012 meta-analysis of prior research did not find a significant link between this gene and the condition.

A 2019 review has listed more than two dozen genes that various studies have linked to endometriosis. The researchers have failed to demonstrate that any specific gene inevitably causes the condition.

Instead, researchers suggest that interactions between genes and the environment may play a role. According to a 2016 review, epigenetic factors may play a role in endometriosis. These are factors that regulate gene expression.

A person with a gene that increases the risk of endometriosis may not develop the disease without exposure to certain epigenetic risk factors, such as stress or pollution.

Because family members often live in similar environments, epigenetic risk factors may be shared within a family.

Other endometriosis risk factors

A woman with endometriosis may experience periods that occur unusually frequently and last longer than 7 days.

Women with endometriosis may be more likely to have had their first periods before the age of 11 and more likely to experience infertility.

Beyond the potential genetic link, a range of factors may increase the risk of developing endometriosis, including:

  • alcohol use

  • advanced age

  • lifestyle and environmental factors, such as stress, exposure to pollution, and exposure to hormone-disrupting chemicals

The risk of endometriosis increases with age. This may stem from accumulating effects of lifestyle and environmental factors. Or, it could be that genes linked with endometriosis change with age.

Η καινούργια μέθοδος που μπορεί να βοηθήσει μια γυναίκα να μείνει έγκυος

Η καινούργια μέθοδος που μπορεί να βοηθήσει μια γυναίκα να μείνει έγκυος

 

Η θεραπεία PRP χρησιμοποιείται στην αναζωογόνηση των ωοθηκών γυναικών, οι οποίες είτε δεν ανταποκρίνονται ικανοποιητικά στην εξωσωματική γονιμοποίηση, είτε έχουν πρόωρη εμμηνόπαυση, είτε σε εκείνες που παρά την κατάλληλη αγωγή, το ενδομήτριο παραμένει λεπτό και τα έμβρυα δεν εμφυτεύονται με αποτέλεσμα η γυναίκα να μην μένει έγκυος.

Η θεραπεία PRP, από τα αρχικά των λέξεων Platelet-Rich Plasma, δηλαδή πλάσμα πλούσιο σε αιμοπετάλια και αυτόλογους αυξητικούς παράγοντες.

Η χρήση του πλάσματος πλούσιου σε αιμοπετάλια (PRP) μπορεί να αναζωογονήσει τις ωοθήκες και να βοηθήσει μια γυναίκα να μείνει έγκυος, χρησιμοποιώντας τους φυσικούς αναπτυξιακούς παράγοντες που χρησιμοποιεί και το ίδιο το σώμα μας για να επουλώσει τους ιστούς.

Το PRP χρησιμοποιείται εδώ και πολλά χρόνια από ορθοπεδικούς και πλαστικούς χειρουργούς, καρδιοχειρουργούς και οδοντιάτρους με εντυπωσιακά αποτελέσματα, καθώς έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία νέου, υγιούς ιστού.

Το PRP στην αναπαραγωγική ιατρική

Τελευταία, το PRP βρήκε τη χρήση του και στην αναπαραγωγική ιατρική.

Το PRP χρησιμοποιείται στην αναζωογόνηση των ωοθηκών γυναικών, οι οποίες απαντούν φτωχά στα φάρμακα της εξωσωματικής γονιμοποίησης και παράγουν λίγα ωάρια ή σε εκείνες που έχουν πρόωρη εμμηνόπαυση.

Επίσης, ενδείκνυται και για τις γυναίκες που παρά την κατάλληλη αγωγή, το ενδομήτριο παραμένει λεπτό και τα έμβρυα δεν εμφυτεύονται με αποτέλεσμα η γυναίκα να μην μένει έγκυος.

Ποια είναι η διαδικασία για την αναζωογόνηση των ωοθηκών με PRP;

Παίρνουμε λίγο αίμα από την ασθενή. Με φυγοκέντριση διαχωρίζονται τα λευκά αιμοσφαίρια και τα αιμοπετάλια από τα ερυθροκύτταρα του αίματος.

Το πλάσμα του αίματος είναι το υγρό μέρος του αίματος και τα αιμοπετάλια είναι μικρά κύτταρα που συσσωρεύονται και δημιουργούν τον θρόμβο όταν παραδείγματος χάριν κοπούμε κι έτσι με την αιμόσταση σταματάει η αιμορραγία.

Μετά την επεξεργασία, το πλάσμα και τα αιμοπετάλια, περιέχουν 10 φορές περισσότερους αυξητικούς παράγοντες για τον ίδιο όγκο από ό,τι το αίμα από το οποίο προέρχονται.

Το διάλυμα εγχύεται στις ωοθήκες, κάτω από υπερηχογραφικό έλεγχο, με μία διαδικασία όπως αυτή της ωοληψίας στην εξωσωματική γονιμοποίηση.

Στην περίπτωση του λεπτού ενδομητρίου, η έγχυση του διαλύματος γίνεται στη μητρική κοιλότητα.

Αυξάνει το PRP την πιθανότητα να μείνει έγκυος μία γυναίκα;

Το PRP μπορεί να μετατρέψει τα βλαστικά κύτταρα που υπάρχουν στα ωοθυλάκια, σε ωάρια με τη βοήθεια των αυξητικών παραγόντων που περιέχει.

Στις γυναίκες που ο οργανισμός τους ανταποκρίνεται ικανοποιητικά στο PRP μπορεί να επιτευχθεί φυσική σύλληψη ή αν προχωρήσουν σε εξωσωματική γονιμοποίηση, να αυξηθούν οι πιθανότητες επιτυχίας.

Το PRP είναι μία καινούργια τεχνική, που χρησιμοποιείται τα τελευταία χρόνια στην αναπαραγωγική ιατρική και κυρίως σε περιστατικά χαμηλής πρόγνωσης. Οι περισσότεροι γιατροί αναφέρονται στην καλή εμπειρία που είχαν με τη χρήση του PRP, όμως παγκοσμίως η εμπειρία είναι περιορισμένη και δεν υπάρχει μεγάλος αριθμός περιστατικών ούτως ώστε να έχουμε πλήρη εικόνα της αποτελεσματικότητάς του και επαρκείς στατιστικές.

HPV vaccination does not negatively impact fertility

HPV vaccination does not negatively impact fertility

Human papillomavirus (HPV) vaccine is used to prevent sexually transmitted HPV infections and cervical cancers. People who are not vaccinated and contract HPV may experience future fertility problems associated with the infection.

The vaccine currently approved by the FDA has been extensively tested and demonstrated to be both safe and effective with limited side effects.

However, a recent research study has reignited historical public concern regarding HPV vaccination and the risk of primary ovarian insufficiency and infertility in women.

There are more than 100 HPV types that are transmitted sexually or via any skin-to-skin contact in the genital area. Low-risk HPVs mainly cause wart formation on the genitals, anus, mouth, and throat, whereas high-risk HPVs, especially HPV 16 and HPV 18, are associated with HPV-related cancers.

These viruses mainly affect the squamous cells that form the inner surface of various genital organs, causing a variety of HPV-related cancers, such as cervical cancer, anal cancer, penile cancer, vaginal cancer, and vulvar cancer.

How effective is HPV vaccination?

There is one HPV vaccine, Gardasil 9, which is currently approved for use in the United States and licenced in 2014. Previously an earlier version of Gardasil was licenced and another vaccine called Cervarix. Presently, FDA-approved HPV vaccination provides protection against infections caused by 2 low-risk and 7 high-risk HPVs. The vaccine consists of 2 shots that are given 6 to 12 months apart.

HPV-EMVOLIASMOS-VACCINE-EMBOLIASMOS

According to the Centres for Disease Control and Prevention, HPV vaccine should be given to both boys and girls at the age of 11 or 12 years; however, the vaccine can also be given at the age of 9 years. The vaccine is most effective if it is given to someone before they become sexually active, whereas the vaccine may not be effective if given after getting the infection.

Does HPV vaccination cause infertility?

After the initial approval of the HPV vaccine in 2006 by the FDA, there was public concern regarding the safety of the vaccine with a particular focus on whether it could cause primary ovarian insufficiency or premature menopause.

To add to this concern, in 2014 a medical case report from Australia was published reporting three cases of unexplained premature ovarian failure in adolescent girls where an adverse reaction to Gardasil (HPV4) vaccination was hypothesized as a possible explanation.

The author of a recent study analyzing the National Health and Nutrition Examination Survey data on 8 million American women reported a correlation between women who had not had the vaccine and pregnancy.

At least 60% of women who did not receive HPV vaccine becoming pregnant at least once during the survey period (2007 – 2014), whereas only 35% of women who received the vaccine became pregnant.

While the authors concluded that in an age group of 25 – 29 years, HPV vaccinated women are less likely to become pregnant than women who are not vaccinated they have been roundly criticized for not taking into account the vaccine coverage in the respective age groups during the study period.

Critics of the research have also pointed out that if the vaccine does affect fertility then a similar correlation would have been observed in other countries with good HPV vaccine coverage like Australia and the United Kingdom.

According to the data collected by the Vaccine Adverse Event Reporting System database, there were three reports of primary ovarian insufficiency out of 29 million doses of the Gardasil 9 HPV vaccine distributed in the United States between December 2014 and December 2017.

All three were determined to be hearsay reports, meaning there was not enough information to confirm a medical diagnosis of primary ovarian insufficiency.

The authors of a recent study looking at 200,000 young women who received various adolescent vaccines including HPV vaccine found no correlation between HPV vaccination and increased risk of primary ovarian insufficiency.

The researchers calculated that among 58,871 young women who received the HPV vaccine, only one woman showed the symptoms of primary ovarian insufficiency, suggesting that HPV vaccine is unlikely to affect fertility in young women.

 

HPV-VACCINATIO-EMBOLIO

Particularly in men, HPV negatively affects various sperm parameters, including motility. The virus can also increase trophoblastic cell death and decrease the implantation of trophoblastic cells in the uterus.

These factors can potentially increase the risk of miscarriage, premature membrane rupture, or spontaneous premature delivery.

In women undergoing intrauterine insemination, infection with HPV is associated with a lower pregnancy rate. In these circumstances, it can be considered that a vaccine designed to prevent HPV infection should improve someone’s chances of having a successful pregnancy.

A 2017 study, published in the journal Paediatric and Perinatal Epidemiology, showed little overall association between HPV vaccination and the chances of conceiving for men and women — except among women with a history of sexually transmitted infections (STIs).

STIs are associated with lower fertility, but vaccinated women with an STI history had about the same chance of becoming as unvaccinated women who had never had an STI.

The study found no adverse effects of HPV vaccination on fertility and indicated that it may, in fact, protect fertility among individuals who have had other STIs. Our study should reassure those who are hesitant to vaccinate due to fertility concerns.” Kathryn McInerney, BUSPH Doctoral Student & Lead Author of the study

Researchers at Karolinska Institute in Sweden and their Danish colleagues monitored HPV-vaccinated girls via patient data registries in order to examine the incidence of a wide range of diseases and thus determine if there were any serious adverse effects of the vaccine.

Their results showed no significant increase in the examined diseases in the vaccinated girls relative to their unvaccinated peers. The 2103 study, published in the BMJ, included almost a million Swedish and Danish girls born between 1988 and 2000 and compared roughly 300,000 girls who had been HPV vaccinated with 700,000 who had not.

You could see our study as part of a societal alarm system, and as such it did not alert us to any signs that HPV vaccination carries a risk of serious adverse events” said Dr Lisen Arnheim-Dahlström, Associate Professor, Karolinska Institute.

There is currently no reliable evidence that links current or previous HPV vaccines with fertility-related problems. However, given the questions raised by the case reports and recent academic controversy around the way large systematic reviews of HPV vaccine safety are conducted, it is clear that further research is needed to conclusively establish whether there are any grounds to associate HPV vaccination with any reduction in male or female fertility.

It is important to remember that a lot of studies on vaccine outcome reported that HPV vaccine is both safe and highly effective in preventing cancer-causing infections.

With more than 12 years of HPV vaccine safety monitoring and research from the United States and other countries, we have robust data showing the HPV vaccines are safe.

With regard to concerns about HPV vaccination and fertility in women, CDC and FDA have not found any convincing evidence that HPV vaccines cause primary ovarian insufficiency (POI).

Also known as “premature menopause,” POI is a condition in which a woman’s ovaries stop functioning before age 40. Causes of POI include genetics, chemicals in the environment, cancer treatments, smoking cigarettes, autoimmune disorders, and some viral infections.

A 2018 study from CDC’s Vaccine Safety Datalink that included nearly 200,000 women did not find an increased risk of POI following HPV vaccination.

 

 

Source: https://www.news-medical.net/health/HPV-Vaccination-and-Fertility.aspx

Ο εμβολιασμός κατά του ιού HPV δεν επηρεάζει αρνητικά τη γονιμότητα

Ο εμβολιασμός κατά του ιού HPV δεν επηρεάζει αρνητικά τη γονιμότητα

Το εμβόλιο έναντι του ιού των ανθρωπίνων θηλωμάτων (HPV) χρησιμοποιείται για την πρόληψη της σεξουαλικώς μεταδιδόμενης λοίμωξης από τον HPV και για την πρόληψη του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας. Άνθρωποι που δεν είναι εμβολιασμένοι και κολλήσουν τον ιό HPV μπορεί να αντιμετωπίσουν στο μέλλον προβλήματα με τη γονιμότητά τους.

Το εμβόλιο που έχει εγκριθεί από το FDA έχει εξεταστεί εκτενώς και έχει αποδειχθεί ότι είναι και ασφαλές και αποτελεσματικό, με περιορισμένες παρενέργειες. 

Μία έρευνα που έγινε στις Ηνωμένες Πολιτείες επανέφερε δυστυχώς τις ανησυχίες του κοινού ότι πιθανώς ο εμβολιασμός έναντι του HPV συνδέεται με τον κίνδυνο πρωτοπαθούς ωοθηκικής ανεπάρκειας και την υπογονιμότητα στις γυναίκες.

Υπάρχουν περισσότεροι από 100 τύποι HPV που μεταδίδονται σεξουαλικά ή μέσω της δερματικής επαφής στην περιοχή των γεννητικών οργάνων. Οι τύποι HPV χαμηλού κινδύνου προκαλούν κυρίως σχηματισμό κονδυλωμάτων στα γεννητικά όργανα, τον πρωκτό, στο στόμα και στο λαιμό, ενώ οι τύποι HPV υψηλού κινδύνου, ειδικά οι τύποι 16 και 18, σχετίζονται με καρκίνους.

Αυτοί οι ιοί επηρεάζουν κυρίως τα πλακώδη κύτταρα στην εσωτερική επιφάνεια των διαφόρων γεννητικών οργάνων, προκαλώντας καρκίνους, όπως καρκίνο του τραχήλου της μήτρας, του πρωκτού, του πέους, του κόλπου και του αιδοίου.

Πόσο αποτελεσματικός είναι ο εμβολιασμός έναντι του HPV;

Στις Ηνωμένες Πολιτείες το εμβόλιο που κάνουν από το 2014 είναι το Gardasil 9. Προηγουμένως χρησιμοποιούσαν μια προηγούμενη έκδοση του Gardasil και ένα άλλο εμβόλιο που ονομάζεται Cervarix.

Τώρα, το εγκεκριμένο εμβόλιο από την Αμερικανική Υπηρεσία Φαρμάκων παρέχει προστασία από λοιμώξεις που προκαλούνται από 2 χαμηλού κινδύνου και 7 υψηλού κινδύνου τύπους του HPV. Το εμβόλιο γίνεται δύο φορές με απόσταση 6-12 μηνών.

Πρέπει να εμβολιάζονται και τα αγόρια

Σύμφωνα με το Αμερικανικό Κέντρο Ελέγχου και πρόληψης νοσημάτων, το εμβόλιο κατά του HPV πρέπει να γίνεται σε αγόρια και κορίτσια ηλικίας 11 ή 12 ετών, αλλά μπορεί να χορηγηθεί και από την ηλικία των 9 ετών.

Το εμβόλιο είναι πιο αποτελεσματικό εάν γίνει πριν να είναι σεξουαλικά ενεργό το κορίτσι ή το αγόρι, ενώ μπορεί να μην είναι αποτελεσματικό εάν γίνει αφού έχουν μολυνθεί με τον ιό.

HPV-EMVOLIASMOS-VACCINE-EMBOLIASMOS

Ο εμβολιασμός έναντι του HPV προκαλεί υπογονιμότητα;

Μετά την αρχική έγκριση του εμβολίου έναντι του HPV το 2006 στις ΗΠΑ, υπήρξαν ανησυχίες αν προκαλεί πρωτοπαθή ωοθηκική ανεπάρκεια ή πρόωρη εμμηνόπαυση.

Οι ανησυχίες εντάθηκαν όταν μελέτη του 2014 από την Αυστραλία ανέφερε τρεις περιπτώσεις ανεξήγητης πρόωρης ωοθηκικής ανεπάρκειας σε έφηβες που είχαν παρενέργειες από το Gardasil (HPV4) και οι ερευνητές θεώρησαν ότι ο εμβολιασμός έναντι του HPV ήταν πιθανώς η αιτία.

Πρόσφατη μελέτη, που ανέλυσε τα στοιχεία 8 εκατομμυρίων Αμερικανίδων, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι υπάρχει συσχετισμός της έλλειψης εμβολιασμού εναντίον του HPV και των πιθανοτήτων εγκυμοσύνης.

Τουλάχιστον το 60% των γυναικών που δεν έκαναν εμβόλιο HPV έμειναν έγκυοι τουλάχιστον μία φορά κατά τη διάρκεια της έρευνας (2007 – 2014), ενώ μόνο το 35% των γυναικών που έκαναν το εμβόλιο έμειναν έγκυοι.

Ενώ οι συγγραφείς κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι στην ηλικιακή ομάδα 25-29 ετών, οι γυναίκες που εμβολιάστηκαν έναντι του HPV είναι λιγότερο πιθανό να μείνουν έγκυοι σε σχέση με τις γυναίκες που δεν έχουν εμβολιαστεί, δέχθηκαν σφοδρή κριτική επειδή δεν έλαβαν υπόψιν την κάλυψη του εμβολίου σε αντίστοιχες ηλικιακές ομάδες κατά τη διάρκεια της μελέτης.

Οι επικριτές της έρευνας επεσήμαναν επίσης ότι εάν το εμβόλιο επηρέαζε τη γονιμότητα, αυτό θα είχε φανεί και σε άλλες χώρες που καλύπτεται ο εμβολιασμός έναντι του HPV όπως η Αυστραλία και το Ηνωμένο Βασίλειο.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που συλλέχθηκαν από τη βάση δεδομένων για αναφορές ανεπιθύμητων ενεργειών εμβολίων, υπήρξαν τρεις αναφορές πρωτοπαθούς ωοθηκικής ανεπάρκειας σε 29 εκατομμύρια δόσεις του εμβολίου Gardasil 9 που έγιναν στις ΗΠΑ από το 2014 μέχρι το 2017. Σε καμία από τις τρεις περιπτώσεις δεν υπήρχαν αρκετά στοιχεία για να επιβεβαιωθεί με ιατρική διάγνωση η ωοθηκική ανεπάρκεια.

Πρόσφατη μελέτη που εξέτασε 200.000 νεαρές γυναίκες οι οποίες έκαναν διάφορα εμβόλια στην εφηβεία τους, συμπεριλαμβανομένου του εμβολίου HPV δεν βρήκε συσχετισμό μεταξύ του εμβολιασμού έναντι στον HPV και τον αυξημένο κίνδυνο πρωτοπαθούς ωοθηκικής ανεπάρκειας.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι μεταξύ 58.871 νεαρών γυναικών που είχαν κάνει το εμβόλιο HPV, υπήρξε μόνο μία γυναίκα έδειξε τα συμπτώματα πρωτοπαθούς ωοθηκικής ανεπάρκειας, γεγονός που έδειξε ότι το εμβόλιο HPV είναι απίθανο να επηρεάζει τη γονιμότητα των νέων γυναικών.

HPV-VACCINATIO-EMBOLIO

Η μόλυνση με τον HPV επηρεάζει τη γονιμότητα ανδρών και γυναικών

Ειδικά στους άνδρες, ο ιός HPV επηρεάζει διάφορες παραμέτρους του σπέρματος, συμπεριλαμβανομένης της κινητικότητας των σπερματοζωαρίων.

Ο ιός HPV μπορεί επίσης να αυξήσει τον θάνατο των τροφοβλαστών και να μειώσει την εμφύτευση τροφοβλαστικών κυττάρων στη μήτρα.

Αυτοί οι παράγοντες μπορούν δυνητικά να αυξήσουν τον κίνδυνο αποβολής, να προκαλέσουν πρόωρη ρήξη μεμβρανών ή πρόωρο τοκετό.

Στις γυναίκες που κάνουν ενδομήτρια σπερματέγχυση, η μόλυνση με τον HPV σχετίζεται με χαμηλότερα ποσοστά εγκυμοσύνης. Αυτό θα μπορούσε να θεωρηθεί ως ένδειξη πως το εμβόλιο έναντι του HPV αυξάνει τις πιθανότητες επιτυχούς εγκυμοσύνης.

Μελέτη του 2017, που δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Παιδιατρική και Περιγεννητική Επιδημιολογία, έδειξε μικρή συσχέτιση μεταξύ του εμβολιασμού κατά του HPV και των πιθανοτήτων σύλληψης, τόσο σε άνδρες όσο και γυναίκες (εκτός από τις γυναίκες με ιστορικό σεξουαλικά μεταδιδόμενων λοιμώξεων).

Οι σεξουαλικά μεταδιδόμενες λοιμώξεις σχετίζονται με μειωμένη γονιμότητα, αλλά οι εμβολιασμένες γυναίκες με σεξουαλικά μεταδιδόμενες λοιμώξεις φάνηκε πως είχαν σχεδόν τις ίδιες πιθανότητες να μείνουν έγκυοι με εκείνες που ποτέ δεν είχαν τέτοια λοίμωξη.

Η μελέτη δεν διαπίστωσε αρνητικές επιπτώσεις του εμβολιασμού έναντι του HPV στη γονιμότητα. Αντίθετα οι ερευνητές εκτίμησαν ότι μπορεί στην πραγματικότητα να προστατεύει τη γονιμότητα γυναικών που είχαν άλλες σεξουαλικώς μεταδιδόμενες λοιμώξεις.

Η μελέτη μας πρέπει να καθησυχάσει όσους διστάζουν να εμβολιαστούν λόγω ανησυχίας για τη γονιμότητά τους”, δήλωσε ο επικεφαλής της μελέτης.

Ερευνητές στο Karolinska Institutet στη Σουηδία και Δανοί συνάδελφοί τους παρακολουθούσαν κορίτσια που είχαν εμβολιαστεί έναντι του HPV μέσω των μητρώων δεδομένων ασθενών. Στόχος τους να εξετάσουν τη συχνότητα εμφάνισης διαφόρων ασθενειών και να διαπιστώσουν εάν υπάρχουν σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες του εμβολίου.

Τα αποτελέσματά τους έδειξαν ότι η συχνότητα των ασθενειών που εξέτασαν στα εμβολιασμένα κορίτσια σε σχέση με εκείνα που δεν είχαν εμβολιαστεί έναντι του HPV. Η μελέτη του 2103, που δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση BMJ, περιελάμβανε σχεδόν ένα εκατομμύριο κορίτσια από τη Σουηδία και τη Δανία, τα οποία γεννήθηκαν μεταξύ 1988 και 2000 και συνέκριναν περίπου 300.000 κορίτσια που είχαν εμβολιαστεί έναντι του HPV με 700.000 που δεν είχαν.

Θα μπορούσατε να δείτε τη μελέτη μας ως μέρος ενός κοινωνικού συστήματος συναγερμού, το οποίο δεν μας προειδοποίησε για τυχόν ενδείξεις ως ο εμβολιασμός έναντι του HPV ενέχει κίνδυνο σοβαρών ανεπιθύμητων ενεργειών”, είπε η επικεφαλής της έρευνας Dr. Lisen Arnheim-Dahlström, καθηγήτρια στο Karolinska Institutet . “Δεν υπάρχουν αξιόπιστα στοιχεία που να συνδέουν το τρέχον ή το προηγούμενο εμβόλιο HPV με προβλήματα υπογονιμότητας”.

Η Dr.Lisen Arnheim-Dahlström τόνισε ωστόσο ότι “Λαμβάνοντας υπόψιν τα ερωτήματα που προέκυψαν από την αναφορά περιπτώσεων και την πρόσφατη ακαδημαϊκή διαμάχη για τις συστηματικές ανασκοπήσεις της ασφάλειας του εμβολίου HPV, είναι σαφές ότι χρειάζεται περαιτέρω έρευνα για να διαπιστωθεί κατά πόσον υπάρχουν κάποιοι λόγοι για να συσχετιστεί ο εμβολιασμός έναντι του HPV με οποιαδήποτε μείωση στη γονιμότητα ανδρών και γυναικών”.

Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι πολλές μελέτες για το εμβολιασμό έναντι του HPV έχουν δείξει ότι είναι ασφαλές και εξαιρετικά αποτελεσματικό στην πρόληψη λοιμώξεων που προκαλούν καρκίνο.

Όσον αφορά τις ανησυχίες σχετικά με τον εμβολιασμό και τη γονιμότητα οι αρμόδιοι κρατικοί οργανισμοί στις Ηνωμένες Πολιτείες, δεν έχουν βρει οποιαδήποτε πειστική απόδειξη ότι τα εμβόλια HPV προκαλούν πρόωρη ωοθηκική ανεπάρκεια (POI), κατά την οποία οι ωοθήκες μίας γυναίκας σταματούν να λειτουργούν πριν από την ηλικία των 40 ετών.

Μελέτη του 2018 από το CDC’s Vaccine Safety Datalink που περιλάμβανε σχεδόν 200.000 γυναίκες δεν βρήκε αυξημένο κίνδυνο πρωτοπαθούς ωοθηκικής ανεπάρκειας μετά τον εμβολιασμό κατά του HPV.

Πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει ότι πιθανότατα σε ένα μέρος των ασθενών με ανεξήγητη υπογονιμότητα, το αίτιο μπορεί να είναι η μόλυνση από τον ιό HPV. Επομένως, ο εμβολιασμός κατά του ιού πιθανότητα να ελαττώσει το ποσοστό της ανεξήγητης υπογονιμότητας.

Υγιέστατο μωράκι γεννήθηκε από μητέρα που είχει κάνει μεταμόσχευση μήτρας

Υγιέστατο μωράκι γεννήθηκε από μητέρα που είχει κάνει μεταμόσχευση μήτρας

Τον αποκάλεσαν “μωρό-θαύμα”. Ο μικρός Μπέντζαμιν Τόμας γεννήθηκε στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο της Πενσυλβάνια.

Η μητέρα του, Τζένιφερ Γκόντρεχτ, είχε γεννηθεί με το σύνδρομο Mayer-Rokitansky-Küster-Hauser (απλασία των παραγώγων του πόρου του Müller) και δεν είχε μήτρα και κόλπο, ενώ οι ωοθήκες της λειτουργούσαν κανονικά.

Αυτό το σύνδρομο εμφανίζεται σε 1 στις 4.500 γυναίκες, στερώντας τους μεταξύ άλλων, τη δυνατότητα να μείνουν έγκυοι.

Πριν από δέκα χρόνια έλεγαν σε αυτές τις γυναίκες, “αφού γεννήθηκες χωρίς μήτρα, ποτέ δεν θα κυοφορήσεις παιδί. Οι μεταμοσχεύσεις μήτρας όμως, είναι πλέον πραγματικότητα”, είπε η Δρ. Καθλίν Ο’Νίλ, που συμμετείχε στη μεταμόσχευση.

Η Τζένιφερ και ο σύζυγός της Ντρου είχαν κάνει τη διαδικασία της εξωσωματικής γονιμοποίησης και είχαν καταψύξει έμβρυα, τα οποία θα κυοφορούσε παρένθετη μητέρα.

Όταν οι γιατροί της πρότειναν να κάνει μεταμόσχευση μήτρας, στο πλαίσιο πειραματικού προγράμματος, με όργανο από δότρια που δεν ήταν πια στη ζωή, εκείνη δέχθηκε. Η μεταμόσχευση μήτρας ήταν επιτυχής, αργότερα έγινε η εμβρυομεταφορά. Λίγες μέρες αργότερα, το ζευγάρι έλαβε ένα τηλεφώνημα από το νοσοκομείο και τους ανακοίνωσαν πως το τεστ εγκυμοσύνης ήταν θετικό.

Για εμένα ως γυναίκα αυτό σήμαινε, κατά κάποιον τρόπο, τα πάντα. Το να μπορέσω να κάνω κι εγώ αυτό το ταξίδι μέχρι να γίνεις γονιός, έτσι όπως το βιώνουν οι περισσότεροι άνθρωποι γύρω σου”, είπε η Τζένιφερ.

 

Η κύηση της Τζένιφερ πήγε πολύ καλά και ο Μπέντζαμιν Τόμας γεννήθηκε υγιέστατος.

Όταν ήμουν 17 ετών, έζησα μία από τις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής μου όταν έμαθα ότι ποτέ δεν θα μπορέσω να μείνω έγκυος ή να γεννήσω το δικό μου παιδί. Ο σύζυγός μου και εγώ πάντα θέλαμε να κάνουμε οικογένεια, αλλά ξέραμε ότι υπήρχαν ελάχιστες πιθανότητες” , είπε η Τζένιφερ.

Τώρα όμως, παρά τις δυσκολίες έχουμε στην αγκαλιά μας το όμορφο αγοράκι μας. Ο Μπέτζαμιν είναι ένα τέλειο, μικρό “θαύμα” και όλα έγιναν εξαιτίας της απίστευτης ομάδας γιατρών και νοσηλευτών και της δότριας που έκαναν το όνειρο μου να γίνω μητέρα πραγματικότητα”.

Είναι η δεύτερη φορά στις Ηνωμένες Πολιτείες που γεννιέται μωρό μετά από μεταμόσχευση μήτρας.

Μετά τον τοκετό, η μήτρα αφαιρέθηκε από το σώμα της Τζένιφερ.

 

Το όριο των 10 ετών για κατάψυξη ωαρίων, σπέρματος και εμβρύων μπορεί να επεκταθεί στη Βρετανία

Το όριο των 10 ετών για κατάψυξη ωαρίων, σπέρματος και εμβρύων μπορεί να επεκταθεί στη Βρετανία

Η χρονική περίοδος για την οποία μπορούν να καταψυχθούν τα ωάρια, το σπέρμα και τα έμβρυα είναι πιθανό να επεκταθεί, καθώς τίθεται σε διαβούλευση από τη βρετανική κυβέρνηση.

Προς το παρόν, μόνο τα ωάρια γυναικών, των οποίων μπορεί να επηρεαστεί η γονιμότητά τους εξαιτίας κάποιας ασθένειας επιτρέπεται να διατηρηθούν πέραν της δεκαετίας. Σε αυτές τις περιπτώσεις, επιτρέπεται η κατάψυξη ωαρίων μέχρι να φθάσει η γυναίκα σε ηλικία 55 ετών, που είναι το ανώτατο όριο εφαρμογής των μεθόδων της εξωσωματικής γονιμοποίησης στη Βρετανία.

Με τον ισχύοντα νόμο, όταν περάσουν τα 10 χρόνια από τη στιγμή που καταψύχθηκαν τα ωάρια, το σπέρμα ή τα έμβρυα, οι ασθενείς καλούνται να επιλέξουν είτε να κάνουν εξωσωματική γονιμοποίηση για να επιτευθχεί εγκυμοσύνη είτε να καταστρέψουν το κατεψυγμένο υλικό είτε να το μεταφέρουν στο εξωτερικό για να κάνουν εκεί θεραπεία υποβοηθούμενης αναπαραγωγής.

“Αν και αυτό μπορεί να επηρεάσει τον καθένα μας, ανησυχώ ιδιαιτέρως για τον αντίκτυπο του ισχύοντος νόμου στις αναπαραγωγικές επιλογές των γυναικών”, δήλωσε η Caroline Dinenage, του βρετανικού υπουργείου Υγείας. “Αυτό το χρονικό όριο πολλές φορές σημαίνει ότι οι γυναίκες έρχονται αντιμέτωπες με τη σκληρή απόφαση είτε να καταστρέψουν τα ωάριά τους ή να κάνουν προσπάθεια να αποκτήσουν παιδί, πριν να είναι έτοιμες”.

Πολλές γυναίκες ωθούνται λοιπόν να καθυστερήσουν την κατάψυξη των ωαρίων τους και υπολογίζεται ότι οι περισσότερες το κάνουν γύρω στα 38, όταν η γονιμότητα της γυναίκας έχει μειωθεί πολύ.

Ο αριθμός των γυναικών που επιλέγουν να καταψύξουν τα ωάριά τους έχει τριπλασιαστεί τα τελευταία πέντε χρόνια. Στο Ηνωμένο Βασίλειο έγιναν 1.462 κύκλοι κατάψυξης ωαρίων το 2017 σε σύγκριση με 410 το 2012. Τέσσερις στις πέντε από αυτές τις γυναίκες καταψύχουν τα ωάριά τους για μη-ιατρικούς λόγους, σύμφωνα με τα υπάρχοντα στοιχεία.

Η βιωσιμότητα των κατεψυγμένων ωαρίων είναι στα υψηλότερα επίπεδα όταν η γυναίκα κάνει την κατάψυξη λίγο αφού περάσει τα 20 της χρόνια και έτσι έχει τις μεγαλύτερες πιθανότητες να έχει στο μέλλον μία επιτυχημένη εγκυμοσύνη. Αυτό θα σήμαινε όμως ότι τα κατεψυγμένα ωάρια θα έπρεπε να χρησιμοποιηθούν όταν η γυναίκα θα διανύει την τρίτη δεκαετία της ζωής της και πολλές από αυτές δεν είναι ακόμα έτοιμες να γίνουν μητέρες.

Η Sally Cheshire, Πρόεδρος της Αρχής Ανθρώπινης Γονιμοποίησης και Εμβρυολογίας, δήλωσε ότι ο νομοθέτης “ακούει τις φωνές των ασθενών και των γιατρών”.

“Ενώ οποιαδήποτε αλλαγή στο 10ετές όριο αποθήκευσης θα είναι θέμα του κοινοβουλίου, καθώς απαιτείται αλλαγή του νόμου, πιστεύουμε ότι έχει έρθει ο καιρός να εξετάσουμε ποιο είναι το καταλληλότερο όριο αποθήκευσης που θα αναγνωρίζει τόσο τις αλλαγές στην επιστήμη, όσο και τον τρόπο με τον οποίο οι γυναίκες αντιμετωπίζουν τη γονιμότητά τους”, είπε η Sally Cheshire.

Η ανακοίνωση της διαβούλευσης ήρθε μετά την εκστρατεία #ExtendTheLimit και θα κρατήσει μέχρι τις 5 Μαΐου 2020.

Visit Us On FacebookVisit Us On Google PlusVisit Us On Linkedin